Fo.ITractatusEpiſtolaLA
Fo.CXLIX
tiſſimi deſcribat̉ abſqꝫ circūciſiōe ⁊ legalibꝰ cerimonijs ⁊ gn̄e Aarō: cum Abel qͦꝫ ⁊ Enoch ⁊Noe placuerīt d̓o: ⁊ victias obtulerīt. ⁊ ī Iobvolumīe legimꝰ ꝙ ip̄e ⁊ oblator mūeꝝ fuerit: ⁊ſacerdos: ⁊ qͦtidie ꝓ filijs ſuis hoſtias īmolarit⁊ aiūt ip̄m qͦꝫ Iob nō fuiſſe d̓ gn̄e Leui: ſꝫ d̓ ſtirpe Eſau: lꝫ aliud hebrei autumēt. Quō āt noeinebriatꝰ ī domo ſua ⁊ nudatꝰ atqꝫ deriſus a meridiano filio typū ſaluatoris p̄buit: ⁊ Chā ppl̓iiudeoꝝ. Sāpſon qͦꝫ amator meretricꝭ ⁊ pauperis Dalile multo plures hoſtiū mortuus qͣꝫ viuus occiderit: vt xp̄i expͥmeret paſſioneꝫ: oēſqꝫpene ſcī ⁊ pr̄iarche ⁊ ꝓph̓e in aliqͣ re figurā exp̄ſſerint ſaluatoris. Sic ⁊ Melchiſedech eo qchananeꝰ fuerit: ⁊ nō de gn̄e iudeoꝝ in typū p̄ceſſiſſe ſacerdotis filij dei: de qͦ d̓r in centeſimonono pſalmo. Tu es ſacerdos in eternuꝫ ſcd̓mordinē Melchiſedech. Ordinē āt eius multismōis int̓p̄tant̉: ꝙ ſolus ⁊ rex fuerit ⁊ ſacerdos⁊ an̄ circūciſione functꝰ ſacerdotio. vt nō gētesex iudeis: ſꝫ iudei a gētibꝰ ſacerdotiū acceperītneqꝫ vnctꝰ oleo ſacerdotali vt Moyſi p̄ceptaꝯſtituūt: ſꝫ oleo exultatōis ⁊ fidei puritate. neqꝫcarnis ⁊ ſanguīs victīas īmolauerit: ⁊ brutoꝝaīaliū exta .i. qͥcqͥd ſuꝑ eſcā ē ſuſceꝑit: ſꝫ pane ⁊vino ſimplici puroqꝫ ſacrificio Xp̄s dedicauerit ſacr̄m: ⁊ ml̓ta alia q̄ epl̓e breuitas nō recipitPret̓ea pleniꝰ eſſe tractatū in epl̓a ad hebreosquā oēs greci recipiūt: ⁊ nōnulli latīoꝝ: ꝙ iſteMelchiſedech .i. rex iuſtus rex fuerit Salē .i.rex pacis ſine pr̄e: ſine mr̄e. Et quō hoc intelligendū ſit: vno ſtatī ꝟbo explicare poſſumꝰ a genealogicos .i. ſine genealogia. nō ꝙ abſqꝫ pr̄e ⁊matre fuerit: cū xp̄s qͦꝫ ẜm vtrāqꝫ naturā pr̄eꝫhabuerit ⁊ mr̄eꝫ. ſe ꝙ ſubito introducat̉ in Geneſi occurriſſe Abrahā a cede hoſtiū reuertēti:⁊ nec an̄ nec poſtea eiꝰ nomē ferat̉ ad adſcriptūAffirmat aūt apl̓us ꝙ Aaron ſacerdotiū .i. ppl̓iiudeoꝝ: ⁊ pͥncipiū habuerit ⁊ finē. Melchiſedech aūt .i. xp̄i ⁊ eccl̓e ⁊ in p̄teritum ⁊ in futuꝝeternū ſit: nullūqꝫ habuerit auctorē: ⁊ ꝙ tranſlato ſacerdotio legis qͦꝫ mutatio fiat. ⁊ neqͣqͣꝫ dAgar ācilla ⁊ mōte Syna: ſꝫ d̓ Sara libera ⁊ arce Syō egrediat̉ v̓bū dn̄i: ⁊ lex dei de hierl̓m.⁊ difficultatē rei ꝓemio exaggerat dicēs: ſuꝑemultus nob̓ ſermo ē ⁊ interptabilis. Nō quiaapl̓s id nō potuerit interp̄tari: ſꝫ qꝛ illius tēꝑisnō fuit. Hebreis em̄ .i. iudeis ꝑſuadebat nō iāfidelibus quibus paſſim ꝓderet ſacramentumUeꝝ tn̄ ſi vas electiōis ſtupet ad myſteriū: ⁊ d̓qͦ diſputat ineffabile ꝯfitet̉: qͣꝫto magis nos v̓miculi ⁊ pulices ſolā debemus ſcīaꝫ inſcientieꝯfiteri? ⁊ ampliſſimā domū ꝑuo qͣſi foramīe on̄dere: vt dicamꝰ duo ſacerdotia inter ſe ab apoſtolo ꝯꝑata pͥoris populi ⁊ poſterioris: Et hocagit tota diſputatione: vt ante Leui ⁊ Aarō ſa
cerdos fuerit Melchiſedech ex gentibus. cuius tm̄ precedat meritum: vt futuris ſacerdotibus iudeoꝝ in lūbis bn̄dixerit Abrahā: totūqꝫqd̓ ſequit̉ in laude Melchiſedech ad Xp̄i typū referri: cuius ꝓfectus eccl̓e ſacr̄a ſunt. Heclegi in grecoꝝ voluminibꝰ: ⁊ qͣſi latiſſimos terraꝝ ſitus: in breui tabella volui demōſtrare nōextēdēs ſpatia ſenſuū atqꝫ tractatuū. ſꝫ qͥbuſdāpūctis atqꝫ ꝯpēdijs infinita ſignificās: vt in ꝑua epl̓a multoꝝ ſimul diſceres volūtates. Uerum quia amantē interrogas: ⁊ vniuerſa q̄ didici fidis auribus inſtillāda ſunt: ponā ⁊ hebreoꝝ opinionē: ⁊ nequid deſit curioſitati ip̄a hebrayca ꝟba ſubnectā. Umalchi zedech melechſalē ohꝫi lechm vaiain veuh choehn leel ehliōvaiuarecheub vaiomar baruchabraham leelehliō chone ſamaī vaarzubaruchel ehliō acermigē zarecha beīadecha vaitē lo maahſer michol. Qd̓ int̓p̄tat̉ in latinū hͦ mō. Et Melchiſedech rex Salē ꝓtulit panē ⁊ vinū. erat āt ſacerdos dei excelſi. bn̄dixitqꝫ illi ⁊ ait. Bn̄dictAbrahā d̓o excelſo. qͥ creauit celū ⁊ terrā. ⁊ bn̄dictꝰ d̓s altiſſimꝰ qͥ tradidit inimicos tuos ī manū tua: ⁊ dedit ei decīas ex oībꝰ Tradūtqꝫ hūceſſe Sē pͥmū filiū Noe. ⁊ eo tꝑe qͦ ortus ē Abrahā habuiſſe etatis ānos trecētoſnonagīta qͥ itaſupputent̉. Sem poſt diluuiū āno ſcd̓o: cū cētūeſſet ānoꝝ genuit Arphaxat. poſt huius ortuꝫvixit annos qͥngentos: hoc eſt ſimul ſex centosArphaxat ānos natus. xxx. ⁊ qͥnqꝫ genuit Saleꝫ. qͥ ⁊ ip̄e tricenarius ꝓcreauit Heber: quemxxxiiij. ānoꝝ legimꝰ genuiſſe Phaleg. RurſuꝫPhaleg expletis ānis. xxx. genuit Reu. Qui⁊ ip̄e poſt triceſimū ⁊ ſcd̓m natiuitatis ſue ānūedidit Serueg. de qͦ cū ad. xxx. ꝑueniſſet ānosortus ē Nachor. qͥ. xxix. annoꝝ genuit Tharequē legimꝰ ꝙ ſeptuagenarius genuerit Abrahā ⁊ Nachor ⁊ Arā. Supputa ꝑ ſingulas etates annoꝝ numeꝝ: ⁊ inuenies ab ortū Sē vſqꝫad gn̄atōeꝫ Abrahā trecētos nonaginta ānos.mortuus ē aūt Abrahā cēteſimo ſeptuageſimoetatis ſue āno. Rōne deducta inuenit̉ Seꝫ abnepoti ſuo decimi gͣdus Abrahā ſuꝑuixiſſe annos. xxxv. Sil̓qꝫ ⁊ hͦ tradūt ꝙ vſqꝫ ad ſacerdotiū Aarō: oēs pͥmogeniti ex ſtirpe Noe cuiꝰ ſeries ⁊ ordo deſcribit̉ fuerit ſacerdotes: ⁊ d̓o victimas īmolarint ⁊ hec eſſe pͥmogenita q̄ Eſaufratri ſuo vēdiderit iacob. Nec eē miꝝ ſi Melchiſedech victori Abrahā obuiā ꝓceſſerit. ⁊ inrefectōe tā ip̄ius qͣꝫ pugnatoꝝ eius panē vinūqꝫ ꝓtulerit: ⁊ bn̄dixerit ei: cū abnepoti ſuo hͦ facere iure debuerit: ⁊ decimas p̄de atqꝫ victorieacceꝑit ab eo. Siue ꝙ habet̉ ābigud ip̄e dederit ei ſubſtātie ſue decīas: ⁊ abaui largitatē on̄derit in nepotē. Utrūqꝫ em̄ intelligi pōt: ⁊ iuxͣhebraycū ⁊ iuxͣ. Lxx. interp̄tes ꝙ ⁊ ip̄e acceꝑit