ParsLI

bus demeret̉. Lxx. ⁊ dixit ecce tetigit h̓ labiatua: ⁊ aufert iniqͥtates tuas: ⁊ pctā tua purgatAqͥla: ecce tetigit h̓ labia tua: ⁊ recedet iniqͥtastua: ⁊ pctm̄ tuū ꝓpitiabit̉. Ceteri interp̄tes inAqͥle v̓ba ꝯſentiūt. Primū neceſſe eſt vt labianr̄a tāgant̉: deīde cū tacta fuerīt fuget̉ iniqͥtas⁊ cū iniqͥtas fuerit effugata ꝓpitiet̉ dn̄s. quiaapud ip̄m ē ꝓpiciatio ⁊ ẜm apl̓m. Ip̄e ē ꝓpiciatio ꝓ pctīs nr̄is. Purgatis at pctīs nr̄is audiemꝰ vocē dn̄i dicētis: quē mittā? Et rn̄debimꝰ.ecce ego: mitte me. Lxx. ⁊ audiui vocē dn̄i dicentis: quē mittā: ⁊ qͥs ibit ad ppl̓m iſtū? AqͥlaTheodotiō ⁊ Symmachus: ⁊ audiui vocē dicētis: quē mittā? Et qͥs ibit nob̓? De ꝯꝑatōneEſaie ⁊ Moyſi quō alius miniſteriū recuſaritalius vltro ſe offerens dura ꝑpeſſus ſit in alioloco diſputauimus: ſꝫ ne videremur aliquid p̄teriſſe eorum: quaſi iudei deutrō vocāt vl̓ deutroſis ⁊ in quibus vniuerſam ſcientiam ponūtnunc breuiter illud attingamus: quare in Hebreo ſit poſitum. ⁊ quis ibit nobis? Sicut eniꝫin Geneſi d̓r: faciamus hominem ad imagineꝫ⁊ ſil̓itudinē noſtram: ita ⁊ hͦ puto dictū ⁊ quisibit nob̓? Nob̓ aūt qͥbus alijs exiſtimandū eſt:niſi pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūi ſcō? Quibꝰ vadit qͥcūqꝫ eorū obſequit̉ volūtati. Et in eo qͥdē ꝙ vnius loquētis ꝑſona ꝓponit̉ diuinitatis ē vnitas. Ineo ꝟo ꝙ d̓r nob̓: ꝑſonaꝝ diuerſitas indicat̉. Legimus in Cāticis cāticoꝝ vocē ſpōſi dicētis adſpōſam. Surge veni ꝓxīa mea: ſponſa mea: colūba mea: qꝛ ecce hyems trāſijt: pluuia abijt ſibi. Qn̄ em̄ aīa in cogitatōe trāqͥllitatē ſentit qn̄ſupra petrā fundata ē: ⁊ fides eiꝰ alta radice fixa ē: vniuerſi tēptationū fluctus ſibi ꝑtrāſeūt:⁊ ei nō ꝑtrāſeūt: qͥ tēptat̉. Notādū aūt quō adid qd̓ dn̄s dixerat: quē mittaꝫ: ⁊ qͥs ibit nobis?Proph̓a ex ꝑte rn̄derit. ecce ego: mitte me. ⁊ d̓ſequēti tacuerit. intelligēs nullū hoīeꝫ dignuꝫeſſe qͥ deo ꝑgeret. ⁊ oē iter ſuū eiꝰ faceret eſſe qͥmitteret: quā humilitatē dn̄s aduertēs: ꝙ ſe ſequēdi putaret indignū: imꝑauit ſequentiā dicēs. Uade. Lxx. ⁊ dixit ego ſuꝫ: mitte me. Aqͥla ⁊ Theodotiō: ecce adſuꝫ: mitte me. Symmachus ecce mitte me. deus qͥ vocat ea q̄ nō ſunt:qͣſi ſint: ⁊ qͥ dixit. ego ſum: qͥ ſum. Et alibi: qͥ eſtmiſit me: qͦſcūqꝫ vocauerit: ſtatī facit ſubſiſtereqd̓ ſatiſ claret exēplis in viuēte Mattheo euāgeliſta: ⁊ in Lazaro qͣtriduano iā mortuo: qͥ ſtatim vt ſunt vocati a dn̄o: ⁊ ille ſepulchꝝ auaritie reliqͥt: ⁊ ille ſuete mortis. Qm̄ oīa q̄ abſqꝫ eoſunt: nō ſunt. Un̄ ꝓph̓a purgatus a vitijs auſus ē dicere: ecce ego ſum: lꝫ in latinis codicibꝰꝓpter interp̄tū varietatē ſum nō ſit appoſitumQuidā obſeruandū putāt: ad qͦs ꝓph̓as mittētis aūt miſſi ſermo dicat̉: qd̓ ē grece apl̓us. Ethanc eſſe differentiam volūt: et qͥcūqꝫ mittant̉

⁊ ꝓph̓e ſint: ꝑiter ⁊ apoſtoli. ad quos ꝟo mittētis ſermo non ponitur: tm̄ ꝓphete ſint. qd̓ egoſuꝑfluum puto. Et qꝛ ſemel ad tractatum iſtiꝰvocabuli venimus. ſciēdum: Syleam collegāPauli lingua hebrea apl̓m dici: qͥ cū eo nōnullas epl̓as ſcribit. Et vitioſe Siluanus legit̉ ꝓSylea: cum Siluanum in apoſtoloꝝ actibusnō legamus.¶ Hieronymus ad Euagriuꝫ pbr̄m de Melchiſedech rep̄hendens eos qui putabant illuꝫvel angelū fuiſſe vel ſpm̄ .ſ. docēs illum ẜm veteres interp̄tes hominem ⁊ regem fuiſſe: qͥ typum ſacerdotij geſſerit ſaluatoris: ⁊ ẜm hebreos Sem fuiſſe pͥmogenitus Noe: expones etiāqd̓ eo ſcribit̉ geneſis decimoſexto: apud apl̓mad hebreos. vij. c. ¶ Epl̓a.LXIſiſti volumenIn lmihi: ἀνωνύμου αλέσπο το.id ē ſine titulo: ⁊ neſcio vtꝝ tu d̓ titulo nomē ſubtraxeris: an ille qͥ ſcpͥſit: vt ꝑiculuꝫfugeret diſputādi: auctorē noluerit ꝯfiteri. qd̓cū legiſſem: intellexi famoſiſſimam q̄ſtionē ſuꝑpōtifice Melchiſedech: illuc plurimis argumtis eſſe ꝑductam: vt docere conatꝰ ſit: eū qͥ bn̄dixerit tāto pr̄iarche diuinioris nature fuiſſe.nec de hominibus eſtimādum. Et ad extremūauſus eſt dicere ſpm̄ſanctum occurriſſe Abrahe: ⁊ ip̄m eſſe qui ſub homīs figura viſus ſit.Quō aūt ſpūſſcūs panē vinūqꝫ ꝓtulerit: ⁊ decimas p̄de qͣs Abrahā victis qͣttuor regibꝰ reportaret: acceꝑit: oīo tāgere noluit. petiſqꝫ vtqͥd mihi vel de ſcpͥtore vel de q̄ſtione videaturrn̄deā. Fateor volui diſſimulare ſnīam: nec meꝑiculoſo miſce̓ tractatui. in qͦ qd̓cūqꝫ dixiſſemrep̄hēſores hīturus forē. Sꝫ rurſum cū epl̓amlegerē: ⁊ inueniſſeꝫ extrēa pagella miris me obteſtationibus adiuratū ne ſpernereꝫ pctōrē: reuolui veteꝝ libros vt viderē qͥd ſinguli dicerēt⁊ tibi qͣſi de multoꝝ ꝯſilio rn̄derē: ſtatīqꝫ in frōte geneſeos pͥmam homeliaꝝ Origenis repperiſcpͥtā d̓ Melchiſedech: in qͣ multiplici ſermōediſputās illuc deuolutus ē: vt eū āgelū diceretIiſdēqꝫ pene argumtiēs qͥbus ſcpͥtor tuus deſpūſcō: ille de ſuꝑnis ꝟtutibꝰ ē locutus. tranſiui ad Didymū ſectatorē eiꝰ: ⁊ vidi hoīeꝫ pedibus in mgr̄i eſſe ſnīaꝫ ꝟti me ad Hyppolitū Hereneū Euſebiū Cęſarien̄. ⁊ Emiſenū Apollīarē qͦꝫ ⁊ nr̄m Euſtachiū: qͥ pͥmꝰ Antiochene eccleſie ep̄s ꝯͣ Arriū clariſſima tuba bellicū canticū cecinit. ⁊ dep̄hendi hoꝝ oīm opiniones diuſis argumentationibus ac diu̓ticulis ad vnuꝫꝯpitū ꝑueniſſe: vt dicerēt Melchiſedech hominē fuiſſe ac chananeū: regē vrh̓ hieroſolymeq̄ pͥmū ſalē: poſtea hiebus: ad extremū Hierl̓mappellata ſit. Nec mirum eſſe ſi ſacerdos dei al-