ParsII
Quia cū venerit qd̓ ꝑfectuꝫ ē: tūc qd̓ ex ꝑte eſtdeſtruet̉. Samuel ꝓph̓a cōnumeratꝰ Moyſiī ſacerdotibꝰ dei: ad vngēdū regē miſſus: cummaximū filioꝝ Ieſſe vidiſſet Heliab: ait. Eccecorā dn̄o xp̄s eiꝰ. Et dixit dn̄s ad Samuel noli reſpicere faciē eiꝰ neqꝫ ſtaturā: qm̄ reprobauieū: qꝛ nō quō videt deꝰ: hō videt. Homo enimvidet ī facie. deꝰ aūt inſpicit cor. Et ꝑ ſingulosfilios ſeptē ignorās vſqꝫ ad Dauid neſciſſe deſcribit̉. Heliſeꝰ qͦꝫ qͥ duplici glorificatꝰ eſt ſpū:cuiꝰ oſſa vitā exanimo cadaueri reddiderūt: cūSunamitis ad eū veniſſet in mōtē: ⁊ ad pedeseiꝰ flebiliter corruiſſet: Giezi ꝓhibente ne faceret: ait dimitte eā: qꝛ aīa eiꝰ ī amaritudine ē. etdn̄s abſcōdit a me: ⁊ non nūciauit mihi. pluraſūt qͣꝫ vt exēplis debeamꝰ docere ſāctos viros⁊ deo caros ea tm̄ modo ſciſſe: q̄ eis a dn̄o reuelata ſūt. Ignorata ꝟo q̄ eis reuelata nō fuerīt:⁊ ad ſingulas viſiones Zachariā atqꝫ Danielē īterrogare angelū: ⁊ ſupplicit̓ dep̄cari: vt exponat ſibi q̄ ſint illa q̄ videāt. Un̄ nō miꝝ eſt etIſaac in ſuā maxīe vtilitatē neſciſſe qͥd faceretCū magis eo tꝑe erraret: qͦ filiū ſāguinarie deditū voluptati: ⁊ eū qͥ poſtea fratrē ſi poſſet occideret: p̄termiſſo illo qͥ īnocēter habitaret domi: vellet afferre: ⁊ ſuā magis volūtatē face̓ qͣꝫdei. Ego puto diuīe diſpēſatōis fuiſſe: vt oculcecaret̉: ⁊ cū ip̄e diceret: vox qͥdeꝫ vox Iacobē: manꝰ aūt manꝰ Eſau: tn̄ nō ītelligeret minorem eē filiū: qͥ ad bn̄dictionē fratris preceptoraſtiterat Qm̄ aūt polliciti ſumꝰ: ⁊ de eo in figura qͥd ſignificaret adiungere: Hippolyti martyris ꝟba ponamꝰ. a qͦ ⁊ Uictorinꝰ nr̄ non plurimū diſcrepat. nō ꝙ oīa pleniꝰ executꝰ ſit: ſed qͦpoſſit occaſionē p̄bere lectori ad ītelligentiā latiorē. Iſaac portat imaginē dei pr̄is Rebeccaſpūſſancti. Eſau populi prioris ⁊ diaboli. Iacob eccl̓ie ſiue xp̄i. Senuiſſe Iſaac: ꝯſumationē orbis oſtēdit. oculis caligaſſe: fidē periſſe d̓mūdo: ⁊ religionis lumē an̄ eū neglectū eſſe ſignificat. Qd̓ filiꝰ maior vocat̉: acceptio legis ēiudeoꝝ. Quod eſcas eius atqꝫ capturā diligitpater: homīes ſunt ab errore ſaluati: quos perdoctrinā iuſtꝰ quiſqꝫ venat̉. Sermo dei bn̄dictionis ē repromiſſio: et ſpes regni futuri: in qͦcū xp̄o ſācti ſūt regnaturi: ⁊ veꝝ ſabbatuꝫ celebraturi. Rebecca plena ſpūſācio ⁊ ſciēs qͥd audiſſet: an̄qͣꝫ pareret: qꝛ maior ẜuiet minori. magis autē forma ſpūſſancti: q̄ futura nouerat inxp̄o: in Iacob an̄ meditat̉: loqͥt̉ ad filiū mīorēUade ad gregem: ⁊ accipe mihi inde duos hedos: p̄figurat carneū ſaluatoris aduentū: in qͦeos vel maxīe liberaret qͥ peccatis tenebāt̉ obnoxij: ſiqͥdē in oībꝰ ſcripturis hedi ꝓ peccatoribꝰ accipiunt̉. Qd̓ duos iubet̉ afferre: duorūppl̓oꝝ ſignificat̉ aſſumptio. ꝙ teneros ⁊ bonos
dociles ⁊ īnocentes aīe. ſtola vel veſtimentumEſau: fides hebreoꝝ ⁊ ſcripture: qͥbꝰ gētiliū indutus ē ppl̓s. pelles q̄ eiꝰ brachijs circūdate ſūtpeccata vtriuſqꝫ ſūt plebis: q̄ xp̄s in extēſionemanuū cruci ſecū pariter affixit. Qd̓ Iſaac q̄rit ab Iacob cur tam cito venerit: admirat̉ celerē credētiū fidē. Qd̓ cibi delectabiles offerūtur: hoſtia placēs deo: ſalus ē peccatoꝝ Poſteſum ſeqͥt̉ bn̄dictio: ⁊ eiꝰ odore ꝑfruit̉: ꝟtutemreſurrectionis ⁊ regni aꝑta voce ꝓnūciat: quōetiā adorēt eū fratres ſui: ⁊ ẜuiant ei credētesex iſrael Quia igit̉ iniquitas ē inimica iuſticieEſau ī diſcordiā cōcitat̉: ⁊ necem fraudulēterexcogicat dicens ī corde ſuo. Appropinqͣt diespaſſionis pr̄is mei: vt interficiā Iacob fratreꝫmeū. Diabolus fratricidas iudeos ī Cayn an̄p̄meditans: in Eſau manifeſtiſſime ꝯfitet̉: tempus quoqꝫ interfectionis oſtēdens. Appropinquent inqͥt dies paſſionis patris mei: vt interficiā Iacob fratrē meuꝫ. Quapropter Rebecca. id ē. patiētia nūciauit viro fratris inſidiasqͥ vocato Iacob p̄cepit ei: vt Meſopotamiaꝫpergeret: ⁊ inde arriperet vxorē de genere Laban ſyri fratris matris ſue. Quō itaqꝫ fratrisdolos fugiens Meſopotamiā tendit Iacob.Ita ⁊ xp̄s iudeorū incredulitate cōpulſus ꝓfitiſcit̉ in galileā: inde ſibi ex gentibꝰ ſponſaꝫ ſūpturus eccl̓iam. Hec ſupradictus vir. Nos autem dicimꝰ nō veniſſe dn̄m niſi ad oues ꝑditasdomus iſrael: nec voluiſſe accipere pane filioꝝ⁊ dare canibus: ⁊ benedictionē pͥmam iudeoꝝpopulo detuliſſe: qͥbus ſūt credita eloquia dei⁊ repromiſſio ⁊ legis latio ⁊ ꝯfectio teſtamētiUerū qꝛ illi credere noluerūt: ad Iacob minorem populū benedictionē eſſe tranſlatā. Neqꝫtn̄ maiorē filiū penitus fuiſſe deſpectū. qꝛ cumſubintrauerit plenitudo gentiū: tunc om̄is iſrl̓ſaluus fiet.¶ Beati Hieronymi p̄ſbyteri ad Damaſū papam: vbi explanat viſionē Eſaie: qͥ vidit dn̄mſedentē ſuꝑ ſoliū excelſū: eandē nō vt veteresde deo patre ſed de filij vnigeniti gl̓ia interpretantis.Epl̓a. LVIII.T factu ē annoquo mortuus ē Ozias rex: vidi doIminū ſedētē ſuꝑ thronū excelſum eteleuatuꝫ ⁊cͣ. Anteqͣꝫ de viſione dicamus ꝑtractandū videt̉: qͥs ſit Ozias: qͦt annis regnauitqͥ ei in ceteris gentibꝰ ſunt coeui. Et de ꝑſonaqͥdem ſicut in regnorū ⁊ p̄teritoꝝ libris legimꝰfuit vir iuſtus: ⁊ fecit rectū in ꝯſpectu domini:edificās templū: ⁊ aque ductū fabricans: offerēs vaſa: ⁊ ꝓ hoc merito aduerſarios ſuperāsquodqꝫ maximū pietatꝭ iudiciū ē: habēs multos ī ſuo imperio ꝓph̓as. Hic qͣꝫdiu vixit Za-