Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CXLVIr
Einzelbild herunterladen
 

FTractatusIEpl̓aL LLL

charias ſacerdos: cognomēto intelligens: placuit deo. veneratiōe delubrū eiꝰ ingreſſus ē. Poſtqͣꝫ ꝟo Zacharias obijt: volēs ſeofferre donaria: ſacerdotalē ordinē non pieqͣꝫ audacter inuaſit: reclamātibꝰ leuitis et ſacerdotibus ceteris: nōne tu es Ozias rexſacerdos: audire noluit ſtatimqꝫ lepra ꝑfuſusin fronte eſt. iuxta ꝓphete voce dicētis: impledomine facies eorū ignominia. Quā corporisptem ſacerdos auri lamina ꝓtegebat. quaꝫ inEzechiel dn̄s iubet Thau lr̄e impreſſiōe ſignari. de qua Dauid exultauit dicēs: ſignatū ē ſuper nos lumē vultꝰ tui dn̄e. In qua Allophy.lus: procax funde lapidis ictu interijt. Regnauit autē Ozias annis qͥnquaginta duobꝰ: quotēpore apud latinos Amulius: apud Atheniēſes Agameſtor vndecimꝰ imperabāt. Poſt cuius mortē Eſaias ꝓpheta hanc viſionē: quaꝫexplanare nitimur: vidit. id eſt. eo anno Romulus romani imperij cōditor natus eſt: ſicutmanifeſtū eſſe poterit ijs: qui voluerint legeretemporū librū: quē nos in latinā linguā ex greco ſermone tranſtulimꝰ. Sequit̉ factum eſt īāno quo mortuus eſt Ozias rex. Uidi dn̄m ſedentē ſuꝑ thronū excelſum eleuatū. Premiſſa hiſtoria ſpiritalis ſequit̉ intellectꝰ cuiꝰ cauſahiſtoria ip̄a replicata eſt. Uiuēte leproſo rege quātū dat̉ intelligi: quātū ī ſe eſt ſacerdotiūdiſſipante: Eſaias viſionē videre non potuit:qͣꝫdiu ille regnuꝫ tenuit in Iudea: ꝓph̓a ocl̓osnon leuauit ad celū. ei ſūt reſerata celeſtia apparuit dn̄s Sabaoth: nec ī myſterio fideiter ſanctū nomē auditū ē. Quādo ꝟo ille mortuus eſt: vniuerſa que ſubſequens ſermo monſtrauit: aperto ſeſe lumine ꝓdiderūt Tale qͥddam in Exodo ſcriptū eſt Pharao vixitpopulus iſrael ex luti lateris palearūqꝫ opere preſſus non ſuſpirauit ad dn̄m: dum ille regnauit: nemo q̄ſiuit deum patrē Abraā Iſaac Iacob. Quādo vero ille mortuus ē: ſuſpirauerunt filij iſrael: vt ſcriptura dicit: et aſcendit clamor eorū ad dominū. cum vtiqꝫ iuxta hiſtoriā: tunc magis gaudere debuerunt: an̄ ſuſpirare duꝫ viueret Pharao. Ezechiel quoqꝫꝓphetāte Phaltias filius Bānaie occubuit: poſt peſſimi ducis interitū cecidi inqͥt ſuꝑ faciem meā: clamaui voce magna et dixi. Heumihi. heu mihi adonai dn̄e: in cōſumationē tufacis reliqͥas iſrl̓:. Si ergo intelligas in OziaPharaone Phaltia ceteris iſtiuſmoditrarias fortitudines: videbis quō illis viuentibus nullus noſtrū videat aūt ſuſpiret: ī penitentiā corruat. regnet ait apoſtolꝰ peccatūin mortali vr̄o corpore. Regnāte peccato egyptijs extruimꝰ ciuitates: in cinere verſamur:ſordibus: frumēto paleas: ſolida petra lu

ti opera ſectamur. Sequit̉ vidi dominū ſedentem ſuꝑ thronū excelſū eleuatū. Uidit Daniel ſedentē dn̄m: ſed non ſuꝑ thronū excelſuꝫ eleuatū. Pollicet̉ alibi vox diuina dicensveniā: ſedebo. iudicabo populū ī valle Ioſaphat: qd̓ interp̄tat̉ domini iudiciū. Qui peccator eſt mei ſimilis: videt dominū ſedentemin valle Ioſaphat: in colle: non in mōte. ſedin valle ī valle iudicij. Qui vero iuſtꝰ Eſaieſimilis: videt illū ſedentē ſuꝑ thronū excelſum eleuatū. Vt aūt aliud inferā: quādote ꝑtracto regnare thronis dn̄ationibꝰ angelisceteriſqꝫ ꝟtutibus: video excelſū thronū eiusQuādo autē cōſidero quomodo genus diſpēſet humanū: noſtra ſalute ſepe deſcenderedicat̉ ad terras: video humileꝫ ꝓximū terrethronū eius. Sequit̉: vidi dominū ſedētē ſuꝑthronū excelſum eleuatū: plena erat domꝰa maieſtate eius: ſeraphin ſtabāt in circūitueius. Quidam ante me tam greci qͣꝫ latini hūclocum exponētes dominū ſuper thronū ſedentem: deuꝫ patrem duo ſeraphin: qui ex eadēſubſtantia p̄dicantur dominū noſtrū ieſū chriſtum ſpiritūſanctum interpretati ſunt. Quorum ego auctoritati qͣꝫuis ſint erudiſſimi: nonaſſentio. Multo ſiqͥdem melius eſt: vera ruſtice qͣꝫ falſa diſerte ꝓferre. maxime cum Ioh̓eseuāgeliſta in hac eadē viſione non deuꝫ pr̄em:ſed chriſtum ſcribat eſſe cōſpectum. Nam cumde īcredulitate diceret iudeorū: ſtatim cauſasincredulitatis expoſuit dicens. Et ideo poterant credere in eum qꝛ dixit Eſaias: aure audietis non intelligetis: cernētes aſpicietis: non videbitis. hoc auteꝫ dixit: quādo viditgloriam vnigeniti: teſtificatus eſt eo. Inſenti volumīe Eſaie ab eo qui ſedet in thronoiubet̉: vt dicat. Aure audietis: non intelligetis. Qui autē hec iubet: vt euāgeliſta ītelligit:chriſtus eſt. vnde nunc colligit̉ non poſſe Seraphin chriſtum intelligi: cum chriſtus ſit ipſequi ſedeat. Et licꝫ in actibus apoſtoloꝝ aduerſus iudeos inter ſe diſſidentes Paulus dicat:bene ſpūſſanctus locutus eſt per Eſaiam prophetam ad patres noſtros dicēs. Uade ad populū iſtū: dic. Aure audietis: intelligetꝭ vidētes videbitis: non ꝑſpicietis. Incraſſatum eſt enī cor populi huius: auribus ſuisgrauiter audierūt: oculos ſuos clauſerūt: nequādo videant oculis: auribus audiāt: corde intelligāt: ꝯuertantur ad me: ſanē illos.mihi tamē ꝑſone diuerſitas non facit q̄ſtioneꝫcum ſciam chriſtuꝫ ſpiritūſanctū vniusſubſtantie: nec alia ſpiritꝰ verba eſſe qͣꝫ filij: necaliud filium iuſſiſſe qͣꝫ ſpiritūſanctuꝫ. Sequit̉ plena erat domus a maieſtate eius. Domusdei que ſurſum eſt: gloria plena conſpicit̉. hec

y5