ITractatusEpl̓aV I
pͥmo exiſtimabā ſpiritalibꝰ ſpiritalia cōparanpo idiſſolubilia eē: ſicuti ⁊ ml̓ta ſūt alia. Nā etMathuſalē. xiiij. ānis pꝰ diluuiū vixiſſe ſcribit̉ nec tn̄ arcā īgreſſus ē cū Nōe Et cū ip̄e deꝰlocutꝰ ſit ad Abraā. Sciēdo ſcies: qꝛ ꝑegrinuꝫerit ſemē tuū ī t̓ra nō ſua. ⁊ ī ẜuituteꝫ redigentcos ⁊ affligēt: ⁊ hūiliabit eos ānis qͣdringētisPoſtea Moyſes ſcribit ī Exodo: ⁊ factuꝫ eſtpꝰ qͣdringētoſ ⁊ trigīta ānos exiuit oīs potētiadn̄i d̓ t̓ra egypti. Agar qͦꝫ iſmaelē qͣſi lactētē ⁊teneꝝ portat ī humerꝭ cū. xviij. ferme ⁊ āpliꝰ repiat̉ ānoꝝ. ⁊ ridiculū ſit tā grādē iuuenē mr̄iscrediſſe ceruicibꝰ. Roboā ꝟo filiꝰ Salomonis.xlj. etatꝭ ſue āno regni ſūpſit exordiū: ⁊ regͣuitī hierl̓m ānis .xvj. cū vtiqꝫ pr̄ eius. xij. āno regnare incipiēs: ānis. xl. regnauerit: ⁊ .xj. filiuꝫgenerare neqͥuerit Dū hͨ ⁊ ml̓ta iſtiuſmodi mecū ſollicitꝰ voluerē: aperuit mihi oſtiū qͥ hꝫ clauē Dauid: ⁊ ītroduxit me ī cubiculū ſuū: poſuitqꝫ me ī foramīe petre: vt poſt ſpm̄ ſeuiētē: ꝑt̓re mee motū: poſt īcēdiū ignorantie qͦ vrebarvox ad me aure lenioris accederet: dicerēqꝫ: īueni quē q̄ſiuit aīa mea: tenebo eū ⁊ n̄ dimittāEtenī cū videat̉ ſcpͥtura int̓ ſe eē ꝯtraria vtrūqꝫ veꝝ ē cū diuerſū ſit. Egreſſi ſūt qͣrta generatione filij iſrl̓ de t̓ra egypti. replica genealogiāLeui. Leui genuit Caath. Caath genuit Amrā. Amrā genuit Aarō. Aarō genuit Eleazar.Eleazar genuit Finees. Caath cū pr̄e ſuo Leui ingreſſus ē egyptū. Rurſuꝫ Eleazar cū pr̄eAarō egreſſus eſt d̓ egypto. A Caath vſqꝫ adEleazar cōputāt̉ generatiōes qͣttuor. lꝫ qͥdamvelint ab Amrā vſqꝫ ad Finees: vt nos ī Eleazarū fecimꝰ ꝑuenire. Si ꝟo voluerꝭ diſparē numerū oſtēde̓: quomodo ẜm Exodum qͥnta generatione egreſſi ſūt filij iſrl̓ de t̓ra egypti. Tribus tibi Iude et ordo numeret̉. Iuda genuitPhareſ. Phares genuit Eſrom. Eſrō genuitAram. Arā genuit Aminadab. Aminadab genuit Naaſon. Naaſon genuit Salmon. Phares cū pr̄e ſuo Iuda īgreſſus ē egyptū. Naaſ ōpͥnceps tribꝰ Iuda ī deẜto deſcribit̉: cuiꝰ filiSalmon t̓raꝫ repromiſſiōis ītrauit. cōputataa Phares vſqꝫ ad Naaſō: ⁊ īuenies generationes qͥnqꝫ. Tametſi nōnulli vt ī tribu Leui oſtēdimꝰ. ī Eſrominitiū faciāt: ⁊ ad Salmon vſqꝫꝑueniāt. Puto ꝓblemā diſſolutū Qd̓ ſi diſplicet: ad cōpēdiū veniā: ⁊ dicā ī hebreo nō eē diuerſū. Aqͥla nāqꝫ qͥ nō ꝯtētioſiꝰ vt qͥdā putāt: ſꝫſtudioſiꝰ ꝟbū īterp̄tatꝰ ad v̓bū ī eo loco vbi ſeptuagīta poſuerūt: qͥnta aūt generatōe aſcēderūt filij iſrl̓ d̓ t̓ra egypti: ita tranſtulit χgi ępoπλησάμενοι αυέβησαυῦι οῖ ησραηλατοσ τήγησ άίγυπτου id ē. ⁊ armati aſcēdeūt filij iſrl̓ de t̓ra egypti: lꝫ ꝓ eo ꝙ nos armatidiximꝰ: ẜm greci ẜmonis ambiguitatē īſtructi
ſiue muniti: ꝓpt̓ ſupellectilē qͣ egyptios ſpoliauerūt poſſit ītelligi. exiſtimati curioſitatē eē finitā: maior q̄rēdi ardor exorit̉: ⁊ ad ſil̓itudineꝫHieremie diſſoluor vndiqꝫ: ⁊ ferre nō poſſuꝫ.Quare ſeptuageſimāqͥntā generatiōeꝫ: ⁊ Aqͥla trāſtulit armatos volumen hebreū replico:qd̓ Paulꝰ penolē iuxͣ qͦſdaꝫ vocat̉: ⁊ ip̄os characteres ſollicitiꝰ attēdēs: ſcpͥtū reperio: vahamuci. ablu. bene. Iſrl̓. meeres. mizarim. In reliqͣ ꝑte īterp̄tatiōes nō diſcordāt. oīs pugna d̓ꝟbo eſt vahamucī. qd̓ eiſdē lr̄is ſcribit̉. Hethmem ſin iod mem vtꝝ na qͥnqꝫ: an munitos ſonet. Et qͥdeꝫ qͥnqꝫ hͦ ẜmone dici plurali numero negare non poſſumꝰ. Uerū qͥnqꝫ plurali numero: nō qͥnta vt illi īterp̄tati ſūt: ſingl̓ari. Sꝫnec generatio īuenit̉ adiūcta: q̄ lingua hebreador d̓r. vt ſi eēt qͥnta generatiōe: ẜmone lege̓t̉illoꝝ ameſa dor. Nūc autē ameſin .i. qͥnqꝫ. imoqͥnti tm̄ ſcripti ſūt: ⁊ fit qͣſi ſenſus: qͥnti aūt aſcēderūt filij iſrl̓ d̓ t̓ra egypti: qd̓ qꝛ minꝰ videbat̉ītelligi: adiūcta generatio ē. Aqͥlā ꝟo ⁊ ī ceterꝭ⁊ ī hͦ maxīe loco ꝓprie trāſtuliſſe: oīs Iudea ⁊ſynagogaꝝ ꝯclamant vniuerſa ſubſellia. ꝙ videlicet idē ẜmo: ⁊ eiſdē lr̄is ſcriptꝭ diu̓ſas apd̓eos voces ⁊ ītelligētias habeat. Ex qͥbꝰ exēplicauſa vnū ponimus vt qd̓ dicimꝰ ꝑſpicuū fiat.paſtores ⁊ amatores eiſdē lr̄is ſcribūt̉: res aintod mem. Sꝫ paſtores rōim: amatores legunt̉reim. Un̄ euenit vt vbi hierl̓m ī ꝓph̓is cū amatoribꝰ ſuis fornicatiōis ſcelere arguit̉: ibi ī noſtris codicibꝰ ꝓ amatoribꝰ paſtoꝝ nomē ſit immutatū. Scio hͨ moleſta eē lectori. ſꝫ d̓ hebreisdiſputātē nō decet Ariſtotelis argumēta cōqͥrere. nec ex flumīe Tulliano eloquētie ducēdē riuulꝰ. Nec aures Quītiliani floſcul̓: ⁊ ſcholari declamatiōe mulcēde. pedeſtris: ⁊ qͦtidiane ſil̓is: ⁊ nll̓a lucubratiōe redolens: oratio neceſſaria ē: q̄ rem explicet: ſenſū ediſſerat: obſcura manifeſtet: nō q̄ ꝟboꝝ cōpoſitiōe frōdeſcatSint alij diſerti. laudent̉: vt volunt. ⁊ inflatisbuccis ſpumātia ꝟba trutinēt. mihi ſufficit ſicloqͥ: vt intelligar ⁊ vt de ſcripturis loquens etdiſputās ſcripturaꝝ imiter ſimplicitatem.¶ ¶ Tertio Queſtio.v Ir Iſaac vir iuſtꝰ ⁊ deo charꝰ non illicui voluit: ſꝫ cui noluit: deceptꝰ errorebn̄dixit:? Differo pauliſꝑ typos: ⁊ ea q̄ a maioribꝰ nr̄is ſuꝑ hͦ loco ſūt īterp̄tata: p̄tereo: nō qͦopinioni eoꝝ nō aquieſcā: ſꝫ qͦ tu hͦ tm̄ querasQuare vir iuſtꝰ aliud ignorauerit: ⁊ ꝯtra ſuaꝫfecerit volūtatē. ad qd̓ diſtricta reſpōſio ē. nullū hoīeꝫ excepto eo qͥ ob nr̄aꝫ ſaluteꝫ carnem ēdignatꝰ induere: plenā habuiſſe ſciētiā. ⁊ certiſſimā veritatē. Deniqꝫ Paulꝰ ex ꝑte cognoſcit⁊ ex ꝑte ꝓphetat: ⁊ nūc ꝑ ſpeculū videt in enjgmnate: ⁊ ẜm ꝙ oportet orare: neſcire nos dicit4
y4