ParsII

ſcōdar: ⁊ ero gemēs ⁊ tremens ſuꝑ terrā: ⁊ eritomīs qͥ inuenerit me occidet me. Eijcior inqͥt acōſpectu tuo: ⁊ ꝯſcīa ſceleris tremebūdus: lucē ip̄aꝫ ferre nō ſuſtinēs: abſcōdar: vt latitem.Eritqꝫ oīs qͥ inuenerit me occidet me. Dum extremore corꝑis ⁊ furiate mētis agitatū euꝫ eſſeintelligit: qͥ mereat̉ interfici. Ueꝝ d̓s noles eūꝯpēdio mortis finire cruciatus: nec tradēs pene: qͣ ſe ip̄e dānauerat: ait: nō ſic .i. nō vt exiſtimas morieris: ⁊ mortē ꝓ remedio accipies: verū viues vſqꝫ ad ſeptimā gn̄atōneꝫ: ⁊ ꝯſcīe tueigne torq̄beris. ita vt qͥcūqꝫ te occiderit: ẜm duplicē intelligentiā: aut in ſeptīa gn̄atōe: aut ſeptimo te liberet cruciatū. Nō ꝙ ipſe qͥ occideritCayn ſeptē vltionibus ſubijciēdus ſit: ſꝫ ꝙ ſeptē vindictas: q̄ in Cayn tāto tꝑe cucurrerūt ſoluat in interfecto occidēs eū qͥ vite fuerat derelictus ad penā. Vt aūt qd̓ dicimus manifeſtiusfiat: qͦtidiane ꝯſuetudinis ponamus exemplū.Loquat̉ inter ꝟbera ſeruus ad dn̄m: qꝛ incendi domū tuā: ⁊ vniuerſaꝫ ſubſtātiā tua diſſipaui: interfice me. Dn̄ſqꝫ rn̄deat. Nō vt vis: morieris: ⁊ finies morte ſupplicia: veꝝ lōgo tꝑe cuſtodieris ad vitā. ⁊ tā infelicit̓ in hac luce ꝟſaberis: vt qͥcūqꝫ te occiderit: bn̄ficiū p̄ſtet occiſodū te de tā ml̓tis liberet cruciatibus: ⁊ ẜm. lxxqͥdē editōeꝫ hic ſenſus nob̓ videt̉. De eo aūt ꝙAqͥla poſuit ſeptēplicit̓: ⁊ Symmachꝰ hebdomada ſiue ſeptimus vlciſcet̉: maioꝝ nr̄oꝝ iſtaſnīa ē: ꝙ putāt in ſeptīa gn̄atōe a Lamechint̓fectū Cayn. Adā qͥppe genuit Cayn. Cayngenuit Enoch. Enoch genuit Caina. Cainan genuit Malalehel. Malalehel genuit Mathuſalē. Mathuſalē genuit Lamech: qͥ ſeptimusab Adā nō ſpōte vt in qͦdā hebreo volumīe ſcribit̉: int̓fecit Cayn: vt ip̄e poſtea ꝯfitet̉: qꝛ viꝝoccidi in vulnere meo: ⁊ iuuenē in liuore meo.Qm̄ ſepties vīdicabit̉ de Cayn. De Lamechāt ſeptuagies ſepties. Hoc qͥdē de Cayn: ꝙ inſeptīa gn̄atōe a Lamech int̓fectus ſit. ⁊ iux aliam editōeꝫ penā ſuis ſceleribꝰ dederit: ꝙ tot generatōibꝰ gemēs ⁊ tremēs viueret ſuꝑ terram:nihil obſcuri arbitror remanſiſſe. Nūc illud qd̓nō int̓rogaueras: dū aliud agimꝰ irrepſit: q̄ ſintlxxvij. vindicte: q̄ in Lamech exoluende ſunt.Aiūt ab Adā vſqꝫ ad Xp̄m gn̄atōes. lxxvij. lege Lucā euangeliſtā: ⁊ inuenies ita eſſe vt dicimus. Sic̄ gͦ ſeptīa gn̄atōe Cayn pctm̄ ē diſſolutū: nō eī vindicabit d̓s bis in idip̄m: ⁊ qͥ ſel̓ recepit mala in vita ſua: nō eoſdē cruciatꝰ patiet̉ inmorte: qͦs ē paſſus in vita: ita ⁊ Lamech pctm̄i. totiꝰ mūdi atqꝫ ſanguīs qͥ effuſus ē: xp̄i ſoluet̉ad uētu. qͥ tollit mūdi pct̄a: qͥ lauit amictū ſuuꝫin ſanguīe vue: ⁊ torcular calcauit ſolꝰ qͥ de eodē ad celū rubicūdus aſcēdēs: ⁊ clamātibus āgelis miraculū p̄buit. Eleuate portas pͥncipes

vr̄as: ⁊ introibit rex gl̓e ⁊cͣ. Referebat mihi qͥdā hebreus in apocryphis eoꝝ libris. lxxvij. animas ex Lamech ꝓgenie reꝑiri: q̄ diluuio delete ſint: ⁊ in hͦ nūero d̓ Lamech factā eſſe vīdictā: ꝙ genꝰ ip̄ius vſqꝫ ad cathaclyſmū ꝑſeuerauerit. Alij de ſeptē vindictis Cayn varia ſuſpicant̉. Primū eius aſſerūt fuiſſe pctm̄: qd̓ nō recte diuiſerit. Scd̓m ꝙ inuiderit frī ſuo. Tertiūꝙ doloſe egerit dicēs: trāſeamꝰ in cāpū. Quartū ꝙ int̓fecerit. Quintū ꝙ ꝓcacit̓ negauerit neſcio. nūqͥd cuſtos frīs mei ſum? Sextꝰ ꝙ ſeip̄mdānauerit dicēs. maior culpa mea ē qͣꝫ vt dimittar. Septimū qꝛ nec dānatus egerit pnīaꝫ ẜmNiniuitas: ⁊ Ezechiā regē Iuda: qͥ imminētemorte veniā lachrymis meruerūt: vt qͥ dānatifuerāt nō ꝑirēt: ſꝫ agētes pnīaꝫ īpetraret miſericordiā dei. Nā tradūt illū a clementiſſimo deoideo vſqꝫ ad ſeptē gn̄atōes fuiſſe datū: vt ſaltēmalis ip̄is: ⁊ lōge vite merore ꝯpulſus pnīaꝫ ageret: vt mereret̉ abſolui. Nōnulli ſeptenariūnūeꝝ plenū ⁊ ꝑfectū interp̄tant̉: de multis ſcpͥturaꝝ locis teſtimonia ꝯͣhētes: ⁊ hūc eſſe ſenſūquē ſupra ꝑſtrinximus. Qd̓ qͥ int̓fecerit Caynab ingēti eū afflictōe: ⁊ oīa ſupplicia trāſeūte liberarit pēa. Sūt aūt qͥ ⁊ de euāgelio int̓rogationē Petri replicēt. Dn̄e qͦtiēs peccabit in mefrat̓ meus: ⁊ dimittā ei vſqꝫ ſepties? Dic̄ ei Ieſus. Nō dico tibi ſepties: ſꝫ vſqꝫ ſeptuagies ſepties. Et putāt mortē atqꝫ pctm̄ in ſeptima ꝓgegenie ſabbatizaſſe qn̄ Enoch raptus ē: ⁊ nō inueniebat̉: qꝛ trāſtulit illū d̓s. De ſeptuagīta āt⁊ ſeptē illā expoſitōeꝫ ſequunt̉ in aduētū Xp̄i:mortis atqꝫ pctī aculeū eſſe ꝯfractū. Ponam ⁊aliā opinionē: ne qͥd videar p̄tergreſſus. Quidā ſeptimū annū remiſſionis: ⁊ qͥnqͣgeſimū Iubilei: ⁊ qͣdringēteſimūnonageſimū: qd̓ voluntintelligi ſeptuagies ſepties: multis mōis interp̄tant̉: aſſerētes ob hāc cāꝫ qͥnqͣgeſimi ⁊ qͥngenteſimi nūeri ſacrate in euangelio poſitū debitorē. ⁊ qͥnqͣgeſimū pſalmū pnīe: qͥ ſeptē ꝯficit̉ ſeptimanis: ⁊ in pͥncipium ogdoadis erūpit. Ueꝝne longius ſermo ꝓcedat: hucuſqꝫ ſuꝑ hͦ locutū eſſe ſufficiat. Quia ⁊ ex his q̄ reſperſimus ingentē tibi diſputatōis ſiluā poteris ip̄e ꝯficereSciēs Origenē. xij. ⁊ .xiij. in Geneſim libꝝ dehac tm̄ q̄ſtione dictaſſe.¶ Secunda Queſtio.Ur deus loquitur ad Abraham: ꝙ qͣr¶c Ita ꝓgenie filij iſrael eſſent de egypto reAuerſuri: ⁊ poſtea moyſes ſcribit. Quinta autem ꝓgenie aſcenderunt filij iſrael de terra egypti. Quod vtiqꝫ niſi exponatur videtureſſe contrariū. Hoc vero ꝓblema cum legiſſemcepi mecum tacitus eſtuare: ⁊ e veſtigio Geneſim Exodum ꝑcurrens: repperi loca in quibusſcripta ſunt: que videntur facere queſtionē. Ac