Tractatus IIIIEpiſtolaV
Fo.CXIIII
videret̉: in opuſculis ꝯͣ Ruffinū olim ſcripſiſſe noui: adu̓ſum eū libellū quē ſcē mēorie Anaſtaſio ep̄o Romane eccl̓e dedit. In qͦ lubrica ⁊ſtulta ac ſubdola ꝯfeſſione dū auditoꝝ ſimplicitati illudere nitit̉: ſine fine īmo ꝑfidie illuſit.Augu. Qd̓ in libro adu̓ſum Ruffinū poſuiſtiqͦſdā huic ſnīe calūniari: ꝙ deū dare aīas adulterinis ꝯceptibus videat̉ indignū. vn̄ conant̉aſtruere meritis geſte an̄ carnē vite aīas qͣſi adergaſcula hmōi iuſte poſſe ꝑduci: nō me mouetmulta cogitantē: qͥbus hec pōt calūnia refutari. Et qd̓ ip̄e rn̄diſti: nō eſſe vitiū ſemētis in tritico qd̓ furto d̓r eſſe ſublatū: ſꝫ in eo qͥ frumentafuratus ē. Nec iccirco terrā n̄ debuiſſe gremioſua ſeīa ꝯfouere: qꝛ ſator īmūda ea ꝓiecerit manū: elegātiſſima ſil̓itudo ē. quā ⁊ anqͣꝫ legeremnullas mihi obiectio iſta de adulterinis fetibꝰ īhac q̄ſtione faciebat āguſtias gn̄aliter intuentimulta bōa deū facere etiā de nr̄is malis prauiſqꝫ pctīs. Aīalis aūt cuiuſcūqꝫ creatio ſi habeatprudentē piūqꝫ ꝯſideratorē: ineffabilē creatorilaudē excitat: qͣꝫto magis creatio nō cuiuſlibetaīalis: ſꝫ hoīs? Si aūt cā creādi q̄rit̉. nulla citiꝰ⁊ melius rn̄det̉: niſi qꝛ creatura dei bona eſt. ⁊qͥd dignius qͣꝫ vt bōa faciat deus bonus: q̄ nemo pōt facere niſi d̓s? Hec ⁊ alia q̄ poſſum: ⁊ ſicut poſſum dico adu̓ſum eos qͥ opinionē hanc:qͣ credunt̉ aīe ſicut illa vna ſingulis fieri: labefactare conant̉ ¶ Hiero. Antonius em̄ oratoregregius: in cuius laudibꝰ Tullius ꝑſonat diſertos ſe ait vidiſſe multos: eloquēte adhuc neminē. Noli igit̉ mihi oratoꝝ ⁊ nō tuis floribusludere: ꝑ qͦs ſolēt īꝑitoꝝ atqꝫ pueroꝝ aures decipi. ſꝫ ſimpl̓r dic qͥd ſentias. ¶ Auguſt. Cū adpenas vētū ē ꝑuuloꝝ: magnis mihi crede coartor āguſtijs: nec qͥd rn̄deā ꝓrſus inuenio. nō ſolū eas penas dico: qͣs hꝫ poſt hāc vitā illa damnatio: qͦ neceſſe ē trahant̉: ſi de corꝑe exierint ſine xp̄iane gr̄e ſacr̄o. Sꝫ eas ip̄as q̄ in hac vitadolētibus nob̓ ꝟſant̉ an oculos: qͣs enūerare ſiveli: pͥus tp̄s qͣꝫ exēpla deficiēt langueſcūt egritudinibus: torquent̉ doloribus: fame ⁊ ſiti cruciant̉: debilitant̉ mēbris: pͥuant̉ ſenſibꝰ: vexāt̉ab immūdis ſpiritibꝰ Demōſtrādū ē vtiqꝫ quōiſta ſine vlla ſua mala cā iuſte patiant̉. Nō em̄dici fas ē: aut iſta igͦrāte deo fieri: aut eū nō poſſe reſiſtere faciētibꝰ: aut iniuſte iſta vel face̓ velꝑmittere. MHiero. Diu̓ſis teſtīonijs ſcpͥturaꝝeadē in q̄ſtione vteris in theatrales p̄ſtigias: qͥvnū eūdēqꝫ hoīeꝫ ꝑſonaꝝ varietate mutata inMartē Uenerēqꝫ ꝑducūt: vt qͥ pͥus rigidus ⁊truculētus inceſſerat: poſtea ſoluat̉ in molliciēfeīaꝝ. ¶ Augu. Dū te iratū ſenſero: nihil alid̓qͣꝫ veniā dep̄cabor. ¶ Hiero. Queſo vt patienter audias. nō em̄ de adu̓ſario victoriā: ſꝫ ꝯͣ mēdaciū q̄rimus ꝟitatē. ¶ Augu. Nūqͥd nā ſicut
aīalia irrōnabilia recte dicimꝰ in vſus dari naturis excellētioribus: ⁊ ſi vitioſis: ſic̄ aꝑtiſſimein euāgelio videmus: porcos ad vſum deſideratū ꝯceſſos eſſe demonibus. hoc etiā d̓ hoīerecte poſſumus dicere? Aīal ē em̄ ſꝫ rōnale. ⁊ ſimortale. aīa ē rōnalis in illis mēbris q̄ tātis afflictōibus pēas luit: d̓s bonꝰ: d̓s iuſtꝰ: d̓s op̄sē: hͦ dubitare oīo demētis ē. Tātoꝝ gͦ maloꝝ q̄fiūt in ꝑuulis cā iuſta dicat̉. Nēpe cū maioresiſta potiant̉: ſolemus dicere: aut ſic̄ in Iob merita exaīari: aut ſic̄ in Herode pctā puniri: ⁊ qͥbuſdā exēplis q̄ d̓s manifeſta eſſe voluit: alia q̄obſcura ſunt hoīum ꝯiecture ꝯcedit̉. ſꝫ hͨ in maioribus. De ꝑuulis aūt qͥd rn̄deamꝰ ediſſere: ſitātis penis nulla in eis ſunt puniēda pctā. Nāvtiqꝫ nulla ē in illis etatibus exaīanda iuſticia.Hiero. Dedit Eccl̓aſtes pͥmo oīm mētē ſuamad ſapīaꝫ reqͥrendā. ⁊ vltra licitū ſe extēdēs voluit cauſas rōneſqꝫ cogͦſce̓: qͣre ꝑuuli corriperētur a demone. Cur naufragia ⁊ iuſtos ⁊ īpiosꝑit̓ abſorberēt. Utꝝ ⁊ hec ⁊ his ſil̓ia caſu euenirēt: a iudicio dei. Et ſi caſu: vbi ꝓuidentia.Si iudicio: vbi iuſticia dei. ¶ Augu. Doce igꝭtur qͥd dicere: qͥd ſentire debeamus: vt conſtetnob̓ rō nouaꝝ aīaꝝ ſingulis corꝑibus ſigillatīqꝫ factaꝝ. ¶ Hiero. Uideris mihi obliuioſuseſſe: ⁊ qͣſi nihil ſupra dictū ſit ꝑ eaſdē diſputationis reu̓ti lineas. hͦ em̄ lōga diſſertōe ꝯcuſſumē ¶ Augu. Dānatōis in ꝑuulos cāꝫ reqͥro: qꝛneqꝫ aīaꝝ ſi noue fiūt ſingulis ſingule video eēvllū in hac etate pctm̄ nec a deo dānari aliquācredo: quā videt nulluꝫ hr̄e pctm̄. An forte dicēdū ē in ꝑuulo carnē ſolā eſſe pctī: nouā ꝟo illi aīaꝫ fieri: qͣ ẜm dei p̄cepta viuēte in adiutoriogr̄e xp̄i. ⁊ ip̄i carni edomite ac ſubiugate poſſitin corruptōis meritū ꝯꝑari. ¶ Hiero. Demusoꝑaꝫ vt ꝑnicioſiſſima hereſis de eccl̓a auferat̉q̄ ſꝑ ſimulat pnīaꝫ: vt docēdi in eccl̓ijs hēat facultatē: ne ſi aꝑta ſe luce ꝓdiderit: foras expulſa moriat̉. ¶ Augu. Querēda cā atqꝫ reddēdaē: qͣre dānent̉ aīe: q̄ noue creant̉ ſingulis qͥbuſqꝫ naſcētibus: ſi p̄ter xp̄i ſacr̄m ꝑuuli moriant̉Dānari em̄ eas ſi ſic de corꝑe exierint: ⁊ ſcā ſcpͥtura ⁊ ſcā ē teſtis eccl̓ia. Un̄ illa de aīaꝝ nouaꝝcreatōe ſnīa: ſi hāc fidē fundatiſſimā nō oppugnat: ſit ⁊ mea: ſi oppugnat nō ſit ⁊ tua. Nolo mihi dicat̉ ꝓ hac ſnīa debere accipi qd̓ ſcpͥtū eſt.Qui finxit ſpm̄ hoīs in ip̄o: ⁊ qͥ fingit ſigillatiꝫcorda eoꝝ. aliqͥd fortiſſimū atqꝫ inuictiſſimū reqͥrēdū ē: qd̓ nos nō cogat deuꝫ credere vllaꝝ animaꝝ ſine culpa aliqͣ dānatorē. Nā vel tantūdē valet: vel plus ē forſitan creare qͣꝫ fingere: ⁊tn̄ ſcriptū ē. Cor mūdū crea in me d̓s. Nec id̓oputari pōt aīa hoc loco optare ſe fieri pͥus qͣꝫ aliqͥd eſſet. ſic̄ gͦ iā exn̄s creat̉ innouatiōe iuſticie:ſic iā exn̄s fingit̉ ꝯfirmatōe doctrine. Nec illud
y 2