Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CXLIv
Einzelbild herunterladen
 

ParsI

puſillos magnis. Sꝫ ī alia ſuꝑiore vita peccare aīas: inde p̄cipitari in carceres carneos credo: acqͥeſco: ꝯſentio. Prīo qm̄ neſcio qͦs circūitꝰ fieri id aiūt iſti vt poſt neſcio:qͣꝫta volumīa ſeculoꝝ iteꝝ ad iſtā ſarcinā corruptibilē carnis ſupplicia pēdēda redeūdū ſitopinione qͥd horribiliꝰ cogitari poſſit igͦro. Deinde qͥs tādē iuſtꝰ defunctꝰ ē: de ſi iſti veradicūt: ſolliciti eſſe debeamꝰ: ne in ſinu Abrahepeccās in flāmas illiꝰ diuitis deijciat̉? Cur em̄ poſt corpꝰ peccari poſſit: ſi an̄ potuit:Poſtrēo lōge alid̓ ē in Adaꝫ peccaſſe. Un̄ dic̄apl̓s. In om̄s peccauerūt: aliud ē exͣ Adaꝫneſcio vbi peccaſſe: ideo in Adā .i. in carnē:ex Adā ꝓpagata ē: tāqͣꝫ in carcerē trudi. Illaꝫꝟo opinionē ex vna fiāt oēs aīe: nec diſcutere volo niſi neceſſe ſic. Atqꝫ vtinā iſta de nūcagimus: ſi vera ē: ſic abste defendat̉: vt neceſſe ſit. Quāuis āt deſiderē: rogē: votisardētibus exoptē: expectē: vt te mihi dn̄shuiꝰ rei auferat igͦrātiā: tn̄ ſi qd̓ abſit mīme meruero: patiētiā mihi petā a dn̄o d̓o nr̄o: in quēſic credimꝰ: vt aliqͣ nob̓ aꝑiri etiā a pulſantibus nullo adu̓ſus murmurare debeamMeminerimus ip̄is apl̓is dictū. Multa hēovob̓ dice̓: ſꝫ poteſtis illa portare. In hisqͣꝫtū ad me attinet etiā deputē. Nec ſciaꝫme indigner indignū: ne ip̄o etiā ꝯuīcar indignior. Multa em̄ alia ſil̓r neſcio: cōmēorarevel nūerare poſſum tolerabiliter igͦrarēniſi metuerē: ne aliqͣ iſtaꝝ opinionū ꝯͣ illud qd̓firmiſſima fide retinemꝰ incautis obreꝑet mētibus: ſꝫ an̄qͣꝫ ſciā eaꝝ potiꝰ eligēda ſit: me temere ſentire ꝓfiteor: vera ē adu̓ſari robuſtiſſime ac fundatiſſime fidei: xp̄i eccleſia: nec ꝑuulos hoīes recētiſſime natos a dānatione credit: niſi gr̄aꝫ nomīs xp̄i: quā in ſuisſacr̄is ꝯmēdauit poſſe liberari. Dyalogus ab incerto auctore: ex varijs ſcpͥtis epl̓is ſcōꝝ Auguſtini atqꝫ Hieronymi excerptus atqꝫ collectꝰ. In de origine aīe: vn̄culpā ꝯͣxerit diſputat̉. In cuius p̄fatōne diu̓ſecatholicoꝝ atqꝫ hereticoꝝ de ea q̄ſtione ſentētie referunt̉. Epl̓a.LV.Um apud voscceleſtis eloquētia puriſſimi fontis lr̄aꝝ oīm fluēta redūdent: ac ſolida ẜm ꝟticē ſanitas vr̄a cūcta firmo ſtatubra ꝯtineat: miror ſtupore mētis attonitꝰ. Cuiſtillicidiū inſulani riuuli dignemī haurire nitores corꝑis infirma medētes. Magis que degrecoꝝ mutuaui fontibꝰ ſitiētibus ꝓferā: atqꝫlatinoꝝ latices limpidiſſimos ad vr̄i cordis ſecreta ꝑducā. Origenes igit̉ nullū ꝓpͥe aīaedidit libꝝ: in cathalogo eccl̓aſtice p̄dicatōnis

aīe faciēs mentiōeꝫ: hec dicit. de aīa ꝟo vtꝝ exſeis traduce ducat̉: ita vt ip̄ius vel ſubſtantia inſerta ip̄ius corꝑis ſeminibus habeat̉. anꝟo aliud habeat initiū: ſi genita ē: aut genita: vel certe ſi extriſecus corꝑi indit̉: nec neſatis manifeſta p̄dicatōe diſtinguit̉. Iteꝫ in libro quē de epl̓a apl̓i ad Tytū ſcpͥſit. Si qͥs aitrōnē hūane aīe reqͥrat: de ea neqꝫ ex ſeīs traduce ducat̉: neqꝫ qd̓ honorabilior antiquiorcorpoꝝ ꝯpage ſit tradiderit eccl̓iaſtica regula:ꝓpt̓ qd̓ multi nec ꝯp̄hēdere potuerūt alit̓ ſentiri oꝑtere de aīe rōne: ſꝫ alit̓ ſentire vel diſſerere viſi ſunt: a nōnullis in ſuſpitōne habent̉velut noui aliqͥd introducētes. Fatet̉ aūt ideꝫip̄e Origenes in p̄fatis opuſculis. ſꝫ EuſebiCeſariēſis: Pāphylus martyr: Baſilius qͦꝫ Gregorius: Dichanuſqꝫ Ruffinus: ſil̓r inſuis vnius ſubſtātie oēs eſſe aīas: īmortales rōnabiles ilberi arbitrij ac volūtatis: iudicādas qͦꝫ eſſe his in hac vita geſſerunt. eſſe tn̄eas factas a d̓o vniu̓ſa creauit ꝯdidit. Qn̄āt facte ſint olī ſil̓: aut tūc ſingulos naſcētiuꝫqͥd ꝑiculi eſſe aiūt: alteꝝ ē duobꝰ opīari. Athanaſius Hylarius Ambroſius p̄ꝑatis iam invētre mulieꝝ: deformatiſqꝫ corꝑibus: tunc adpn̄s creari aīas: inſeri deformato corꝑi criminant̉. ꝟo illi ex traduce aīas venirefirmāt: ſil̓ corꝑali eas ſeīe ſeīari: ſiqͥdē vt qͥdāip̄oꝝ affirmare ſolēt: aliud dicūt eſſe aīaꝫ qͣꝫinſufflatōneꝫ ſpūs dei: illā .ſ. quā initio facturemundi deus inſufflaſſe d̓r in Adā: de ip̄a dei eſſe ſubſtātia ꝓfitētes. Quō iſti videbunt̉qͦdā hec p̄ter ſcpͥture regulā rōnē pietatꝭaſſerere: ſubſtātia dei ē peccat? Si aīa deſubſtātia dei ē peccat: inſuꝑ etiā penis ſubdēda ſit pctō. Sꝫ illud ſe qd̓ abſurdū eſtincurrere vidēt: qꝛ neceſſe eſt ſil̓ corꝑemori: eſſe mortalē: ſi ſimul corꝑe: vel ſeminata vel formata vl̓ nata ē. deīde illi. i. Appollonius: Tertullianus: Pōpeius: ArnobiLactātiꝰ: atqꝫ Apollinaris: vnā qͥdē ex null̓ſubſtātijs a deo factā eſſe dicūt aīaꝫ .i. illamma facta ē in Adā: ex Adā oīm hoīm aīas exiſtere: ẜm corꝑalem ſine dubio ſucceſſionemtraducem quoqꝫ fieri animaꝝ: etiam ip̄i qui aliud oſtendunt: niſi animas eſſe mortales. Siſicut animalia cetera ex ſolo ſemine oriunt̉: itaetiam de hominibus ſentimus: vt cum corpore ſimul in eodem ſemine etiā anima defendat̉quid dicimus de his qui imꝑfecti adhuc deventre abſorpſi ſunt: Et qui nonnunqͣꝫ etiā an̄qͣꝫ maſculoꝝ naturalium receptaculi ſemīa ſintſuſcepta depereunt? In quibus ſine dubio inuenitur ſimul etiam ille que naturali rationeſeminibus inſerte erant anime: extincte ſint pariter corrupte? Siue ex inſufflatōe dn̄i ſunt