ITractatus IIIIEpiſtola LLIII

CXLI

rea cū baptizādis ꝑuulis feſtinat̉ ⁊ currit̉: qꝛ ſine dubio credit̉ alit̓ eos in xp̄o viuificari oīo n̄poſſe. qͥ āt nō viuificat̉ in xp̄o: reſtat vt in eadēdānatōe maneat: de qͣ dic̄ apl̓us: ꝑ vniꝰ delictūin oēs hoīes ad ꝯdēnatōeꝫ: cui delicto obnoxios ꝑuulos naſci: ⁊ oīs credit eccl̓a: ⁊ ip̄e iam ꝯͣIouinianū diſputās: ⁊ exponēs Ionā ꝓph̓aꝫſic̄ paulo an̄ ꝯmēoraui: fide veraciſſima definiuiſti. Credo ⁊ in alijs locis opuſculoꝝ tuoꝝ: q̄vel nō legi: vel in pn̄tia nō recordor. Huius igitur dānatōis in ꝑuulos cāꝫ reqͥro: qꝛ neqꝫ aīaꝝſi noue fiūt ſingulis ſingule: vide eſſe vllū in illa etate pctm̄: nec a deo dānari aliquam credo:quā videt nullū hr̄e pctm̄. An forte dicēdū eſtin puulo carnē ſolā eſſe pctī? Nouā ꝟo illi aīaꝫfieri: qͣ ẜm dei p̄cepta viuente: in adiutorio gr̄edei: ⁊ ip̄e carni edomite ac ſubiecte poſſit incorruptionis meritum ꝯꝑari. Sꝫ quia in paruuloanima nōdum id agere poteſt: niſi Xp̄i acceſſerit ſacramētum: ꝑ hāc gratiam carni eius acqͥrit̉: qd̓ illius moribus nōdū potuit. Si āt ſineillo ſacr̄o aīa ꝑuuli exierit: ip̄a qͥdem in et̓na vita erit: vn̄ eā nullum pctm̄ potuit ſeꝑare. Caroꝟo eius nō reſurget in xp̄o: nō ꝑcepto an̄ mortem illius ſacr̄o. Hāc opinionem nūqͣꝫ audiui:nunqͣꝫ legi: ſꝫ plane audiui ⁊ credidi: ꝓpter qd̓locutus ſum: ⁊ quīa veniet hora qn̄ oēs qui inmonumētis ſunt: audiēt vocē eius: ⁊ ꝓcedēt qͥbona fecerūt in reſurrectionem vite. Ip̄a eſt d̓qͣ d̓r. Et ꝑ vnū hoīeꝫ reſurrectio mortuoꝝ: ip̄aē qͣ in Xp̄o oēs viuificabunt̉. Qui āt male egerūt in reſurrectōeꝫ iudicij. Quid h̓ gͦ de illis infantibus intelligēdum eſt: qui prius qͣꝫ poſſentagere vel bn̄ vel male ſine baptiſmo corꝑe exuti ſunt. Nihil h̓ de talibus dictum eſt. Sꝫ ſi caro eoꝝ ideo nō reſurget: qꝛ nec boni aliqͥd fecerūt: nec mali: nec illoꝝ reſurrectura eſt: qͥ ꝑcepta baptiſmi gr̄a in illa etate defuncti ſunt: in qͣnihil bn̄ vel male agere potuerunt. Si autē illiinter eos reſurgent .i. inter eos qui bn̄ egeruntint̓ quos ⁊ illi reſurrecturi ſunt: niſi int̓ eos quimale egerūt: ne aliquas humanas aīas credamus corꝑa ſua nō recepturas: ſiue in reſurrectionē vite: ſiue in reſurrectiōeꝫ iudicij. Que ſnīapͥus qͣꝫ refellat̉ ip̄a nouitate iā diſplicet. Deīdeqͥs ferat: ſi credāt ſe illi qͥ ad baptiſmū cum ſuisꝑuulis currūt: ꝓpt̓ carnem eoꝝ: non ꝓpt̓ aīascurrere: Beatus qͥdem Cypͥanus nō aliqd̓ decretū ꝯdēs nouum: ſꝫ eccl̓e fidem firmiſſimā ſeruās ad corrigēduꝫ eos qui putabāt aut octauūdiē natiuitatis nō eſſe ꝑuulum baptizāduꝫ: nōcarnem ſꝫ aīaꝫ dixit eſſe ꝑdēdā. ⁊ mox natū ritebaptizari poſſe: cum ſuis qͥbuſdam ep̄is cēſuitSꝫ ꝯͣ Cypͥani aliquam opinionem: vbi qd̓ vidēdum fuit: fortaſſe nō vidit. ſentiat quiſqꝫ qd̓libet tm̄ ꝯͣ apoſtolicam manifeſtiſſimam fidem

nēo ſentiat: qui ex vnius delicto omnes hoīesin ꝯdemnatōeꝫ duci p̄dicat. ex qua ꝯdemnatione nō liberat niſi gr̄a dei ꝑ Ih̓m xp̄m dn̄m noſtrum. In qͦ vno oēs viuificant̉: quicūqꝫ viuificant̉. ꝯͣ eccl̓e ſue fundatiſſimū morē: nēo ſentiat vbi ad baptiſmū ſi ꝓpter ſola ꝑuuloꝝ corꝑacurretur: baptizādi afferent̉ ⁊ mortui. Que cūita ſint. querēda cauſa eſt atqꝫ reddēda: quaredamnentur anime: que noue creantur ſingulisqͥbuſqꝫ naſcētibus: ſi p̄ter Xp̄i ſacr̄m paruulimoriantur. Damnari em̄ eas ſi ſic de corꝑe exierint: ⁊ ſancta ſcpͥtura ⁊ ſancta teſtis eſt eccl̓ia.vn̄ ⁊ illa de aīaꝝ nouaꝝ creatōe ſnīa ſi hāc fidēfūdatiſſimā nō oppugnat ſit ⁊ mea: ſi oppugnatnō ſit ⁊ tua. Nolo mihi dicat̉ ꝓpter hac ſnīamdedere accipi qd̓ ſcpͥtū ē. Qui finxit ſpm̄ hoīs:in ip̄o ⁊ qͥ finxit ſigillatim corda eoꝝ. Aliquidfortiſſimum atqꝫ inuictiſſimum requirendū eſtquod nos nō cogat deum credere vllaꝝ aīaꝝ ſine culpa aliqͣ dānatorē. Nā vel tātumdem valet: vel plus ē forſitā creare qͣꝫ fingere. ⁊ tn̄ ſcpͥtū ē. Cor mūdū crea in me d̓s. Nec ideo putaripōt aīa hͦ loco optare ſe fieri pͥus qͣꝫ aliqͥd eſſet.Sic̄ gͦ iā exiſtēs creat̉ in nouatōe iuſticie: ſic iāexiſtēs fingit̉ ꝯformatōe doctrine. nec illud qd̓in Eccl̓aſte ſcpͥtū ē. ⁊ tūc ꝯuertet̉ in terram puluis ſicut fuit: ⁊ ſpūs reuertetur ad dn̄m: qui dedit illū: iſtā ꝯfirmat ſnīaꝫ: quā volumus eē noſtrā. Plus em̄ h̓ ſuffragat̉ eis: qͥ ex vna putātoēs eſſe aīas. Nā ſic̄ ꝯuertit̉ inquiūt puluis interrā ſicut fuit: ⁊ tn̄ caro d̓ qͣ h̓ dictū ē: ad hoīeꝫnō reuertit̉: ex qͦ ꝓpagata eſt: ſꝫ ad terrā. Un̄ pͥmus hō factus ē. Sic ⁊ ſpūs ex illius vniꝰ ſpūꝓpagatus: nō tn̄ ad eum reuertitur: ſꝫ ad dn̄ma quo illi datus eſt. Ueꝝ qꝛ hoc teſtimoniū itaꝓ iſtis ſonat: vt nō omni modo huic opinioniquam defendi volo videat̉ eſſe ꝯͣrium: admonēdam tm̄ credidi prudētiam tuam: ne talibusteſtimonijs ex his anguſtijs me coneris eruereNā lꝫ nēo faciat optādo: vt veꝝ ſit qd̓ veꝝ nōē: tn̄ ſi fieri poſſet optarē: vt hec ſnīa vera eſſet:ſic̄ opto. vt ſi vera eſt: abs te liquidiſſime atꝫ inuictiſſime defendat̉. Hec āt difficultas etiaꝫ illos ſequit̉: qͥ iam exiſtētes alibi aīas ⁊ ab initiodiuinoꝝ opeꝝ p̄ꝑatas: a deo mitti opinant̉ incorꝑa. Nam ⁊ ab his hoc idem querit̉: ſi aīe inculpate obediēter veniunt quo mittunt̉: cur inꝑuulis ſi nō baptizati vitā iſtā finierint puniūtur. Eadē ꝓrſus in ꝟtraqꝫ ſnīa difficultas eſt.Illi ſibi vident̉ de hac facilius exire q̄ſtione: q̄aīas aſſeuerāt ꝓ meritis vite pͥoris ſingl̓as ſingulis corꝑibus īplicari. Hoc em̄ putant eſſe inAdā: mori in carne .ſ. q̄ ꝓpagata ē ex Adā ſuꝑplicia pēdere: a qͦ reatu inquiūt gr̄a xp̄i liberatpuſillos cū magnis. Hoc qͥdē recte: veracit̓: optimeqꝫ: qd̓ gr̄a Xp̄i liberat a reatu peccatorum