Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CXLv
Einzelbild herunterladen
 

Pars

ri: aut ſic̄ in Herode pctā puniri. de qͥbuſdaꝫexēplis d̓s manifeſta eſſe voluit: alia obſcura ſunt: hoīeꝫ ꝯiectare ꝯcedit̉. ſꝫ in maiorlbꝰ.De ꝑuul̓ āt qͥd rn̄deā ediſſere: ſi penis tātꝭ nll̓ain eis ſunt puniēda pctā. vtiqꝫ nulla ē in illis etatibꝰ examināda iuſticia. De īgenioꝝ ꝟodiu̓ſitate qͥd dicam? Que qͥdē in ꝑuulis latet: ſꝫab ip̄is exordijs naturalibus ductū apparet ingrādibus. qͦꝝ nōnulli tardi obliuioſi ſunt:vt ne pͥma qͥdē diſcere lr̄aꝝ elemēta potuerint.Quidā ꝟo tāte ſunt fatuitatis: vt multuꝫ apctōribꝰ differāt. qͦs Moriones vulgo vocāt.Rn̄det̉ fortaſſe corꝑa faciūt. ſꝫ nūqͥd ẜm hācſnīaꝫ: quā defendi voluimus: aīa ſibi corpꝰ elegit: in eligēdo falleret̉: errauit. Aut cuꝫ incorpus cogeret̉ intrare neceſſitate naſcēdi aliacorꝑa p̄occupātibus aīaꝝ turbis: ip̄a aliudinuenit: Et ſic̄ in ſpectaculo aliqͦ locū ita carnē quā voluit: ſꝫ quā maluit occupauit? Nunqͥd talia poſſumus dicere: vel ſentire debemus? Doce igit̉ qͥd ſentire: qͥd dicere debeamvt ꝯſtet nobis nouaruꝫ animarum ſinguliscorꝑibus ſigillatimqꝫ factaꝝ. Ego qͥdē ingenijs: ſꝫ ſaltem de penis paruulorum quas inhac vita patiunt̉: dixi aliquid in libris illis delibero arbitrio: qͣle ſit: cur mihi in iſta quāhabemus in manibus q̄ſtione ſufficiat: intimabo: eum ip̄m de tertio libro locum excerp his lr̄is inſeram. Nam ita ſe hꝫ. De cruciatibus aūt corꝑis qͥbus affligunt̉ paruuli: quoꝝ etatem nulla peccata ſunt: ſi anime qͥbus animant̉ pͥus qͣꝫ ip̄i homines eſſe ceperūt: maior q̄rela quaſi miſericors depromi ſolet cumd̓r qͥd mali fecerūt: vt iſta paterent̉? Quaſi poſſit eſſe iunocētie meritum an̄qͣꝫ qͥſqͣꝫ nocere aliqͥd poſſit. Cum aūt boni aliqͥd oꝑat̉ d̓s: in emēdatōe maioꝝ paruuloꝝ ſuoꝝ: eis cari ſuntdoloribus ac mortibus flagellant̉: cur iſta nonfiant: qn̄ cum tranſierint factis erūt: inbus facta ſunt? Propter quos autē facta ſunt:aut meliores erūt: tꝑalibus incōmodis emēdati rectius eligerīt viuere. aut excuſatōneꝫ infuturi iudicij ſupplicio habebūt: ſi vite huiꝰāgoribus ad et̓nā vitā deſideriū ꝯu̓tere noluerint? Quis aūt nouit: qͥd ꝑuulus: de qͦꝝ cruciatibus duritia maioꝝ ꝯtundit̉: aut exercetur fides: aut miſericordia ꝓbat̉: qͥs inquā nouitqͥd ip̄is in ſecreto iudicioꝝ ſuoꝝ bōe ꝯpēſationis reſeraet deus? Qm̄ qͣꝫqͣꝫ nihil recte fecerīt:tn̄ nec peccantes aliqͥd iſta ꝑpeſſi ſunt. em̄fruſtra etiā infātes illos: dn̄s nr̄ Ih̓s xp̄snecādus ab Herode q̄reret̉: occiſi ſunt: in honore martyꝝ receptos ꝯmēdat eccl̓a. Hec tuncdixi: cum hac ip̄aꝫ de nūc agit̉ vellē ꝯmunireſnīaꝫ. Sicut em̄ paulo an̄ ꝯmeoraui: q̄cūqꝫ illa de aīe incarnatōe qͣtuor opinionū vera eſſet

inculpataꝫ ſubſtātiā creatoris: a nr̄oꝝ pctōꝝſocietate remotiſſimaꝫ nitebar on̄dere. Et ideoq̄cūqꝫ illaꝝ ꝟitate poſſet ꝯuinci repudiari adcurā intētiōis mee: quā tūc habebā: ꝑtīebatQn̄qͥdē cūctis diligētiori diſputatōe diſcuſſisq̄cūqꝫ illaꝝ recte vīceret cet̓as: me ſecuriſſimofieret. qn̄ etiā ẜm om̄s id qd̓ agebā: inuictū ꝑſiſtere demōſtrabā. Nūc ꝟo vnā volo ſi poſſumrōe recta eligere ex oībus. ꝓpterea huius ipſius de nūc agimus defenſionē: in his ꝯmemoraui de illo libro ꝟbis meis attētius intuēsvalidam firmāqꝫ video. velut firmamē eiꝰ illud ē vt qd̓ ibi dixi. Quis āt nouituulus de qͦꝝ cruciatibus duritia maioꝝ ꝯtūditur: aut exercet̉ fides: aut miſericordia ꝓbat̉.Quis inqͣꝫ nouit qͥd ip̄is ꝑuulis in ſecreto iudicioꝝ ſuoꝝ bōe ꝯpeſatiōis reẜuet deus? Qm̄qͣꝫqͣꝫ nihil recte fecerint: tn̄ ne peccātes aliquidiſta ꝑpeſſi ſunt. Sꝫ immerito dici videohis: vel Xp̄i nomīe ac vera religione: talealiqͥd etiā neſciētes patiunt̉: vel ſacr̄o Xp̄i iamimbuti ſunt: qꝛ ſine ſocietate vnius mediatoris liberari a damnatōe pn̄t: vt poſſit eis etiā illis malis in diu̓ſis afflictiōibus ꝑtulerūt ꝯpēſatio illa p̄ſtari. Nūc aūt iſta q̄ſtio poſſit abſolui niſi etiā de his rn̄deat̉. poſtgͣuiſſimos cruciatus ſine ſacramēto xp̄iane ſocietatis expirāt: circa eos ꝯpēſatio cogitādaeſt: qͥbus inſuꝑ dānatio p̄ꝑata eſt? Naꝫ debaptiſmo ꝑuuloꝝ in eodē libro qͥdē ſufficiēter: ſꝫ qͣꝫtū illi oꝑi ſatis eſſe videbat̉ vtrūqꝫ rn̄di: etiā neſciētibus fidē ſuaꝫ nōdū hn̄tibusꝓdeſt: tn̄ de dānatōe eoꝝ ꝑuuloꝝ ſine illoex hac vita emigrāt: tūc aliqͥd dicēduꝫ putaui:qꝛ qd̓ nūc agit̉ agebat̉: ſꝫ vt omittamustemnamus ea que breui tꝑe patiunt̉: nec tranſacta reuocant̉. Nūqͥd ſil̓r ꝯtemnere poſſumus vnum hoīeꝫ mors: vnum hoīem reſurrectio mortuoꝝ? Sic̄ em̄ in Adā om̄s moriunt̉ſic in Xp̄o oēs viuificabunt̉. Per hāc apl̓i doctrinā diuinā clarāqꝫ ſnīaꝫ ſatis euidēterelucet: neminē ire in mortē: niſi Adā: neminēire in vitā eternā: niſi Xp̄m. Hoc eſt qͥppe omnes oēs: qꝛ ſicut om̄s homīes pͥmam: eſt carnalem gn̄ationē ꝑtinēt ad Adam: ſic om̄shomīes ad ſcd̓am .i. ſpiritalē regn̄atōeꝫ veniūtqͥcūqꝫ ad Xp̄m ꝑueniūt. Ideo dictum ē:oēs: ibi oēs. qꝛ ſicut oēs moriunt̉: niſi inAdā moriunt̉: ita om̄s viuificabunt̉: niſiin Xp̄o viuificabunt̉. Ac quiſqͥs nob̓ dixerit quēqͣꝫ ī reſurrectōe mortuoꝝ viuificari poſſe: niſi in Xp̄o tāqͣꝫ peſtis cōis fidei deteſtādusē. Itē qͥſquis dixerit in xp̄o viuificabunt̉ etiam ꝑuuli: ſine ſacramēti eius participatiōevita exeūt: ꝓfecto ꝯͣ apoſtolicā p̄dicatōneꝫvenit: totam ꝯdemnat eccleſiam: vbi propte-