ParsI

nes de aīe incarnatōne. Utꝝ ex illa vna q̄ pͥmohoī data eſt cetere ꝓpagent̉. An ſingul̓ qͥbuſqꝫnoue etiā mō fiāt. An alicubi iā exn̄tes: vl̓ mittant̉ diuinitꝰ: vl̓ ſpōte labant̉ in corꝑa: ita putaui eſſe tractādas: vt q̄libet eaꝝ vera eſſet nōimpediret intentōeꝫ meā: qꝛ tūc adu̓ſus eos qͣꝫtis poterā viribus agebā: qͥ naturam mali ſuopͥncipio p̄ditā adu̓ſus deū conant̉ inducere .i.ꝯͣ Manicheos. Nā de p̄ſcillianiſtis adhuc nihil audieram: qͥ nō multū ab iſtis diſſil̓es blaſphemias fabulant̉. Ideo qͥntā opinionē nō addidi: quaꝫ in tua epl̓a inter ceteras ꝯmēoraſti:ne aliquā p̄terires: vbi de hac q̄ſtione interrogāti reſcpͥſiſti religioſe mēorie viro: nobiſqꝫ inxp̄i charitate gͣtiſſimo Marcellino: ꝙ aīa nonſit ꝑs dei. Primo qꝛ nō de incarnatōe eius ſꝫ d̓natura q̄rit̉: cū hͦ q̄rit̉. Deinde qꝛ h̓ hͦ ſentiūt illi ꝯͣ qͥs agebā: ⁊ id maxīe agebā: vt creatoris inculpabilē inuiolabilēqꝫ naturam a cręature vitijs ⁊ labe ſecernerē: cū illi a ſubſtātia mali: cuiꝓpriū pͥncipiū: pͥucipeſqꝫ tribuūt ip̄m boni deiſubſtātiā ex ꝑte q̄ capta eſt corruptam ⁊ oppreſſam ad peccādi neceſſitatē ꝑductā eſſe ꝯtēdūt.Hoc itaqꝫ excepto heretice opinioniſ errore exqͣttuor reliqͥs opinionibus: q̄nā ſit eligenda ſcire deſidero. Quecūqꝫ em̄ eligēda ē: abſit vt impugnet hāc fidē: de qͣ certi ſumus: oī aīe etiā ꝑuuli infantis neceſſariā eſſe liberatiōeꝫ ex obligatōe pctī: eāqꝫ nullā eſſe niſi ꝑ Ieſum xp̄m: ⁊hūc crucifixū. Proinde ne lōgū faciamus: hoccerte ſentis: ꝙ ſingulas aīas ſingulis naſcētibetiā mō d̓s faciat. Cui ſnīe ne obijciat̉ ꝙ omēscreaturas ſexto die ꝯfirmauerit d̓s: ⁊ ſeptīo reqͥeuerit adhibes teſtioniū ex euāgelio. Pr̄ meus vſqꝫ nūc oꝑat̉: ⁊ ego oꝑor. Sic eī ad Marcellinū ſcpͥſiſti: in qͣ epl̓a etiā mei ꝯmēorationeꝫbeniuolētiſſime facere dignatꝰ es: qd̓ h̓ me haberet in Africa: qͥ ei ip̄aꝫ facilius explicare poſſem ſnīaꝫ. qd̓ ſi potuiſſem: n̄ ille hͦ abs te tā lōgepoſito inquireret: ſi tn̄ id tibi ex Africa ſcripſitNā qn̄ ſcpͥſerit neſcio: tm̄ ſcio ꝙ de hͦ bn̄ cognouerit cūctatōeꝫ meā. vn̄ me incōſulto facere voluit. Quanqͣꝫ ſi ꝯſuleret etiā magis hortarer: ⁊gr̄as agerē: ꝙ nobis ꝯferre omībus poſſet: niſitu breuiter reſcribere qͣꝫ rn̄dere maluiſſes. Credo ne ſuꝑfluo laborares vbi ego eſſem: quē putabas id optīe ſcire qd̓ ille q̄ſierat. ecce volo vtilla ſnīa etiā mea ſit: ſꝫ nōdū eſſe ꝯfirmo. Miſiſti ad me diſcipulos: vt ea docea: q̄ nōdum ip̄edidici. Doce gͦ qd̓ doceam. nā vt doceā multi ame flagitāt: eiſqꝫ me ſicut alia multa ⁊ hͦ ignorare ꝯfiteor. Et fortaſſe qͣꝫuis in os meū verecundent̉: tn̄ apud ſe dicūt. Tu es mgr̄ in Iſrael: ⁊hec ignoras? Qd̓ qͥdē dn̄s ei dixit: qͥ erat vnusilloꝝ: qͦs delectabat vocari rabbi. vn̄ etiam adveꝝ mgr̄m nocte venerat: qꝛ fortaſſis erubeſce

bat diſcere: qͥ docere ꝯſueuerat. me aūt potiusmgr̄m audire: qͣꝫ velut magiſtrum delectat audiri. Recolo em̄ qͥd dixerit eis: qͦs p̄ ceteris elegit. Vos aūt inqͥt nolite vocari ab hoībus rabbi. Unus em̄ eſt mgr̄ veſter xp̄s Ieſus. Nec alius docuit Moyſen ꝑ Iethro: nec alius Corneliū etiā ꝑ pͥorē Petꝝ: nec alius Petꝝ etiā ꝑpoſteriorē Paulū. A qͦcūqꝫ veꝝ d̓r. illo donante d̓r. Qui eſt ip̄a veritas. Quid ſi ideo adhuciſta neſcimus? ⁊ ea neqꝫ orando: neqꝫ legendo:neqꝫ cogitando ⁊ ratiocinando inuenire potuimus: vt ꝓbemus nō ſolū indoctos qͣꝫta charitate doceamus: veꝝ a doctis etiā qͣꝫta humilitate diſcamus? Doce gͦ q̄ſo quod doceaꝫ: doceqd̓ teneā: ⁊ dic mihi: ſi aīe ſigillatim in ſingulisnaſcentibus fiunt vbi in ꝑuulis peccēt: vt indigeant in ſacr̄o xp̄i remiſſione peccati peccātesin Adam: ex quo caro ē ꝓpagata peccati. Autſi nō peccāt: qͣ iuſticia creatoris ita pctō obligātur alieno: cū exinde ꝓpagatis mēbris mortalibus inſerunt̉: vt eas niſi ꝑ eccl̓aꝫ ſubuētū fuerit: dānatio ꝯſequat̉. cū in eaꝝ ptāte non ſit: vteis poſſit baptiſmi gr̄a ſubueniri. Tot igit̉ aīarū milia: q̄ in mortibus ꝑuuloꝝ ſine indulgētiaxp̄iani ſacramenti de corꝑibus exeunt: qͣ equitate damnant̉: ſi noue create nullo ſuo p̄cedente peccato: ſꝫ voluntate creatoris ſingule ſingulis naſcentibus adheſerunt. qͥbus eas animandis ille creauit ⁊ dedit: qui vtiqꝫ nouerat: ꝙ vnaqueqꝫ eaꝝ nulla ſua culpa ſine baptiſmo xp̄ide corꝑe fuerat exitura? Qm̄ igit̉ neqꝫ de deopoſſumus dicere: ꝙ vel cogat aīas peccatricesfieri vel puniat innocētes: neqꝫ negare fas nob̓ē eas q̄ ſine xp̄i ſacr̄o de corꝑibus exierint etiāꝑuuloꝝ nō niſi in damnatōneꝫ trahi. Obſecrote quō hec opinio defendit̉: qͣ credunt̉ aīe nonex illa vna pͥmi hoīs fieri oēs: ſꝫ ſicut illa vna vni: ita ſingulis ſingl̓e. Ea vero que dicunt̉ aliaꝯͣ hāc opinionem facile me puto poſſe refellereſicuti eſt illud qͦ eā ſibi qͥdā vident̉ vrgere: quōꝯſumauerit deus oīa oꝑa ſua ſexto die: ⁊ ſeptimo reqͥeuerit: ſi nouas adhuc aīas creat. Quibus ſi dixerimus: ꝙ ex euāgelio in ſupradictaepl̓a poſuiſti. Pr̄ meus vſqꝫ mō oꝑat̉. Rn̄dētoꝑat̉. dictū eſt inſtitutas adminiſtrādo: nō nouas inſtituēdo naturas. ne ſcpͥture geneſeos ꝯͣdicat̉: vbi aꝑtiſſime legitur ꝯſumaſſe deuꝫ oīaoꝑa ſua. Na ꝙ cū ſcriptum eſt reqͥeuiſſe: vtiqꝫa creādis nouis creaturis intelligendū eſt: nona gubernandis: quia tunc ea que nō erāt fecit:a quibus faciendis requieuit. quia cōſumauerat oīa: que an̄qͣꝫ eſſent vidit eſſe faciēda: vt deinceps nō ea que nō erant: ſꝫ ex his q̄ iam erantcrearet: ⁊ faceret qͥcqͥd faceret. Ita vtrūqꝫ veꝝeē mōſtrat̉: ⁊ qd̓ dictū ē reqͥeuit ab oꝑibꝰ ſuis;⁊ qd̓ dictum ē vſqꝫ nūc oꝑat̉: qm̄ Geneſi non