Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CXXXVIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.CXXXVIITractatus IIIEpiſtolaALL43

tu ꝯfregiſti capita draconū in aqͥs: tu ꝯfregiſticapita draconis magni. Un̄ reguli ſcorpiones arētia q̄qꝫ ſectant̉. Et poſtqͣꝫ ad aqͣs venerint: hydropͥas lymphaticos faciūt. Myrramutat̉ ſacr̄o crucis:. lxx. palme apl̓oꝝ dulcoratis legis gurgitibus irrigāt̉. Abrahā Iſaac puteos fodiūt. repugnāt allophyli .i. alienigene. Et Berſabee cītas iuramēti regnumqꝫSalomonis nomē ſumit a fōtibus. Rebecca īuenit̉ ad puteum. Rachel ꝓpt̓ aqͣs ſupplātatoris oſcl̓o ſalutat̉. Moyſes filias ſacerdotꝭ madiā aꝑto puteo ab iniuria vidicat. p̄curſor dn̄iin aqͥs fontiū iuxͣ Sali: qd̓ interp̄tat̉ pax ſiuefectio Xp̄o ppl̓m ꝑat. Ip̄e ſaluator poſt baptiſma. ſcificatas ſuo lauacro Iordanis aqͣs reg celoꝝ incipit p̄dicare. Primū ſignū ex aqͥsfacit. Samaritana vocat̉ ad puteū: ſitiēs inuitat̉ ad potū. Nycodemo dic̄ occulte. niſi qͥs renatus fuerit ex aqͣ ſpūſcō: intrare in regna celoꝝ: qꝛ ab aqͥs ceꝑat: finiuit in aqͥs. LatXp̄i ꝑcutit̉ lācea: baptiſmi atqꝫ martyri pitſacr̄a fundunt̉. Poſt reſurrectōeꝫ mittit apīosad gētes: p̄cipit eis vt baptizēt eas in myſteriotrinitatis. Penitet facti ppl̓m iudeoꝝ: ſtatī aPetro ad baptiſma mittit̉. An̄qͣꝫ ꝑturiat ꝑitSyō: naſcit̉ gēs ſimul. Paulus ꝑſecutor eccleſie lupus rapax Beniamī Ananie: oui ſb̓mittit caput: nec an̄ recuꝑat aſpectum qͣꝫ curetbaptiſmo cecitatē. Eunuchus Cādacis Regine ethyopū lectōe ꝓphetica Xp̄i baptiſmatiparat̉: mutat ꝯͣ naturā ethyops pellē ſuā pardus varietates ſuas. Qui Ioānis acceꝑāt baptiſma: qꝛ ſpm̄ſcm̄ neſciebat: iteꝝ baptizanturne qͥs putaret ex gētibꝰ ac iudeis: aqͣs ſine ſpūſcō ad ſalutē poſſe ſuffice̓. Uox dn̄i ſuꝑ aqͣs. dominꝰ ſuꝑ aqͣs multas: dn̄s diluuiū inhītare fac̄dētes eiꝰ ſic̄ grex detōſaꝝ: aſcēderūt de lauacro: oēs gemellos hn̄tes fetus: infecūda ēin eis. Si ē infecūda nec ſterilis: om̄s hn̄t vbera lacte rorātia: apl̓o pn̄t dicere. Filiolimei qͥs iteꝝ ꝑturio: donec xp̄s formet̉ in vob̓: lac vob̓ potū dedi eſcā. Micheas de baptiſmi gr̄a vaticinet̉. Ip̄e aūtet: miſerebit̉ nr̄i.demerget iniqͥtates nr̄as: ꝓijciet in ꝓfundūmaris oīa pctā nr̄a. Quō in lauacro omīa pctāmergunt̉: ſi vna vox ſuꝑnatat? Btī qͦꝝ remiſſeſunt iniqͥtates: qͦꝝ tecta ſunt pctā. Btūs vircui imputabit dn̄s pctm̄. Arbitror poſſumus nos huic aliqͥd cātico iūgere. Btūs cui imputabit dominus vxorem. AudiamusEzechielem filium hominis quomō de eiustute ꝓnunciet: qui hominis futurus eſt filius.Aſſumā vos de gētibꝰ: aſꝑgā ſuꝑ vos aquāmūdā: mūdabimī ab oībus īmūdicijs vr̄is:dabo vob̓ cor nouū: ſpm̄ nouū. ab omībꝰ inqͥtmūdabo vos ſordibꝰ. In oībꝰ nihil p̄termittit̉

Si ſordes emūdant̉: qͣꝫto magis mūditie coinqͥnāt̉: Dabo vob̓ cor nouū: ſpm̄ nouū. Inxp̄o Ieſu neqꝫ circūciſio aliqͥd valet: neqꝫputiū: ſꝫ noua natura. Un̄ cātamꝰ cāticū nouū. ver̓e hoīe depoſito: ābulamꝰ in vetuſtatelr̄e: ſꝫ ī nouitate ſpūs. Hic ē calculꝰ nouꝰ cui no nomē ſcribet̉: qd̓ nēo ſcit lege̓ niſi illd̓ acceperit. Quotqͦt em̄ baptizati ſumꝰ in xp̄o Ieſu:in morte illiꝰ baptizati ſumꝰ Cōſepulti em̄ ſumꝰ baptiſmum in morte. vt quō ſurrexit Xp̄s amortuis gl̓am pr̄is: ita nos in nouitate vieābulemus. Totiēs nouitatē legimꝰ: maculoſum nomē vxoris pōt vlla nouitate deleriCōſepulti ſumꝰ xp̄o in baptiſmate. reſurreximus fidē oꝑatōis dei: ſuſcitauit a mortuis. Cunqꝫ eſſemꝰ mortui in delictis. in p̄putiocarnis nr̄e: ꝯuiuificauit nos illo: donas oīadelicta: delēs qd̓ adu̓ſum nos erat cyrogͣphuꝫdecreti: qd̓ erat ꝯͣriū nob̓: ip̄m tulit ē medio:affigēs illud cruci. Omīa nr̄a Xp̄o mortuaſunt vniu̓ſa cyrogͣphi veteris pctā deleta ſunt:ſolū nomē viuit vxoris. Dies mihi deficient: ſicūcta ad potētiā baptiſmi ꝑtinēt: de ſcpͥturisſcis voluero digere̓: natiuitatis ſcd̓e: īmo inxp̄o pͥma pone̓ ſacr̄a. An̄qͣꝫ dictādi finē faciam em̄ intelligo mēſurā mee excede̓ epl̓e) volo ſuꝑiora capl̓a: in qͥbꝰ futuri ep̄i vita deſcribitur: curſim expone̓. vt apl̓m in vniꝰ vxoriselogio: ſꝫ in oībus p̄cipit: doctorē gētiū ſuſcipiamus. Sil̓ obſecro: ne qͥs me ī ſuggillationeꝫiſtius tꝑis ſacerdotiū ſcpͥſiſſe ſcpͥſi exiſtimet:ſꝫ in eccīe vtilitatē. Vt em̄ oratores ph̓i deſcribētes qͣlē velīt eſſe ꝑfectū oratorē ph̓m: faciūt īiuriā Demoſtheni Platōni: ſꝫ res ip̄asabſqꝫ ꝑſonis definiūt. Sic in deſcpͥtōe ep̄i ineoꝝ expoſitōe ſcpͥta ſunt: qͣſi ſpeculū ſacerdotij ꝓponit̉. Ia in ptāte in ꝯſcīa ſinguloꝝ ēles ſe ibi aſpiciāt. vt vel dolere ad deformitatēvel gaudē̓ ad pulchritudinē poſſint. Siqͥs ep̄a deſiderat: bonū opus deſiderat. Opus: nondignitatē: delitias. opus qd̓ humilitate decreſcat: non intumeſcat faſtigio. Oꝑtet ep̄mirrep̄hēſibilē eſſe. id ip̄m qͦꝫ ad Tytu. Siqͥs eſtſine crimīe: oēs ꝟtutes in vno ſermone ꝯphendit: pene rem ꝯͣ naturam exigit. Si em̄ omnepeccatum etiam in ocioſo verbo rep̄hēſione dignum eſt Quis eſt ille qui abſqꝫ peccato .i. ſinerep̄henſione verſetur in mundo: Sꝫ futuruspaſtor eccleſie talis eligitur: ad cuius comꝑationem recte grex ceteri nominent̉? Definiūt rhetores oratorem qui ſit vir bonus: dicendi peritus. Ante vita: ſic lingua irrep̄henſibilis queritur. vt doctus merito ſuſcipiatur. Perditauctoritatem dicendi: cuius ſermo oꝑe deſtruitur. Unius vxoris viꝝ. de ſupra diximꝰ Nūcaūt admonemus: vt ſi vnius vxoris vir etiā an̄

x 2