ParsI
baptiſmū q̄rit̉: cetera qͦꝫ q̄ p̄cepta ſunt: an̄ baptiſmū reqͥramus. Neqꝫ em̄ ꝯpetit vniu̓ſa poſtbaptiſmū: ⁊ vnū hͦ mandatū intelligere an̄ baptiſmū. Sobriū ſiue vigilantē Vήφαλιοσ qͥppevtrūqꝫ ſignificat: prudētē: ornatū: hoſpitalem:doctorē. Sacerdotes qͥ miniſtrāt in tēplo dei:ꝓhibent̉ vinuꝫ ⁊ ficerā bibere: ne in crapula ⁊ebrietate aggrauent̉ corda eoꝝ: ⁊ vt ſenſus officiū exhibes deo vigeat ſꝑ: ⁊ tenuis ſit. Qd̓ ātinfert prudētē: excludit eos qͥ ſub noīe ſimplicitatis excuſant ſtulticiā ſacerdotū. Niſi em̄ cerebrū ſanū fuerit: oīa membra in vitio erunt. Ornatū qͦꝫ ἕπιτασF .i. intēſio ē pͥoris ꝟbi .i. irrep̄henſibilis qui vitia nō hꝫ irrep̄henſibilis appellat̉. qͥ v̓tutibus pollet: ornatus ē. Poſſum⁊ aliud intelligere ex hͦ ꝟbo iuxͣ illd̓ Tullij. Caput ē artis docere qd̓ facias. Sūt em̄ qͥdam ignorātes mēſuram ſuā: ⁊ tāte ſtoliditatis ac vecordie: vt ⁊ in motu ⁊ in inceſſu ⁊ in habitu ⁊ inſermone cōi riſum ſe expectātibus tribuāt. ⁊ qͣſi intelligētes qͥd ſit ornatus: cōmūt ſe veſtibus⁊ mūditijs corꝑis: ⁊ lautioris mēſe epulas parāt: cū oīs iſtiuſmōi ornatus ⁊ cultus ſordibusfedior ſit. Qd̓ āt doctrina a ſacerdotibus expetat̉: ⁊ veteris p̄cepta ſunt legis: ⁊ ad Tytū plenius ſcribit̉. Innocēs em̄ ⁊ abſqꝫ ſermone conuerſatio: qͣꝫtū exemplo ꝓdeſt: tm̄ ſilētio nocet.Nā ⁊ latratu canū baculoqꝫ paſtoris lupoꝝ rabies deterrēda ē. nō vinolentū: nō ꝑcuſſorē. ꝟtutibus vitia oppoſuit. Didicimus qͣles eſſe debeamus: diſcamus qͣles eſſe nō debeāt ſacerdotes. vinolēta ſcurronū ē ⁊ ꝯmeſſatoꝝ: venterqꝫmero eſtuās: cito deſpumat in libidines. In vino luxuria: in luxuria voluptas: in voluptate īpudicitia ē. Qui luxuriat̉ viuēs mortuus ē. gͦqͥ inebriat̉ ⁊ mortuus ⁊ ſepultus ē. Noe ad vnius hore ebrietateꝫ nudat femora ſua: q̄ ꝑ ſexcētum ānos ſobrietate ꝯtexerat. Loth ꝑ temulētiā neſciēs libidini miſcet inceſtū: ⁊ quē Sodoma nō vicerat: vinā vicerūt. Percuſſorem aūtep̄m ille ꝯdēnat: qͥ dorſum poſuit ad flagella. ⁊maledictus nō remaledixit ſꝫ modeſtū. Duobmalis vnū oppoſuit bonum: vt temulētia ⁊ iramodeſtia refrenent̉. nō litigioſum: nō auaꝝ. nihil em̄ impudētius arrogantia ruſticoꝝ: qͥ garrulitatē auctoritatē putāt: ⁊ ꝑati ſꝑ ad lites inſubiectū ſibi gregē tumidis ſermonibus tonāt.Auaritiam in ſacerdote vitādā ⁊ Samuel docet: nihil coram populo eripuiſſe ſe cuiqͣꝫ ꝓbās⁊ apoſtoloꝝ pauꝑtas qui refrigeria ſumptuuꝫa fratribus accipiebant: ⁊ p̄ter victum atqꝫ veſtitum nihil ſe aliud nec habere: nec velle glori.abant̉. Quā ad Tymotheū auaritiā: ad Tytūturpis lucri cupiditatē aꝑtiſſime notat Domūſuā bn̄ regētē: nō vt opes augeat: nō vt regiasparet epulas: non vt celatas patinas ſtruat: ⁊
phaſides aues lētis vaporibus coquat: qui adoſſa ꝑueniāt: ⁊ ſuꝑficiē carnis nō diſſoluat artifici teperamēto. Sꝫ vt qd̓ ppl̓o p̄cepturus ē: pͥus a domeſticis exigat: filios hn̄tē ſubditos cūoī caſtitate. ne .ſ. imitent̉ filios Heli qͥ in veſtibulo tēpli cū mulieribus dormiebāt: ⁊ religionē p̄dā putātes: qͥcqͥd optimū in hoſtijs erat inſuas delitias ꝯu̓tebāt. Nō Neophytū: ne in ſuꝑbiā elatus in iudiciū incidat dyaboli. Mirari ſatis nō queo: q̄ hoīm tāta ſit cecitas: de vxoribus an̄ baptiſmū diſputare: ⁊ rē in baptiſmate mortuā: īmo cū xp̄o viuificatā in calūniā trahere: cū tā aꝑtū: euidēſqꝫ p̄ceptū nēo cuſtodiatheri cathecuminꝰ: hodie pōtifex. heri in āphiteatro: hodie in eccl̓a. veſꝑe in circo: māe in altari. dudū fautor hyſtrionū: nūc ꝟginū ꝯſecrator. Nū igͦrabat apl̓s tergiu̓ſatōnes nr̄as: ⁊ argumētoꝝ ineptias neſciebat: qͥ dixit vniꝰ vxoris viꝝ: ip̄e mādauit irrep̄hēſibilē: ſobriū: prudētē: ornatū: hoſpitalē: doctorē: modeſtū: nonvinolētū: nō ꝑcuſſorē: nō auaꝝ: nō neophitumAd hec oīa claudimus oculos: ſolas videmusvxores. Qd̓ aūt ait ne in ſuꝑbiā elatus incidatin iudiciū dyaboli. qͥs nō exēplo veꝝ ꝓbet? Isnorat momētaneus ſacerdos humilitatē ⁊ māſuetudinē ruſticoꝝ. Igͦrat blāditias xp̄ianas:neſcit ſe ip̄m ꝯtēnere. De dignitate trāſfert̉ addignitatē. nō ieiunauit: nō fleuit: ⁊ non moresſuos ſepe rep̄hēdit: ⁊ aſſidua meditatōe correxit: nō ſubſtātiā pauꝑibus erogauit. De cathedra qͥdāmō ducit̉ ad cathedra .i. de ſuꝑbia adſuꝑbiā. Iudiciū aūt ⁊ ruina dyaboli: nulli dubiū qͥn arrogātia ſit. Incidūt in eā qͥ in punctohore: nec dū diſcipuli iā mgr̄i ſunt. Oꝑtet āt eū⁊ teſtimoniū hr̄e bonū ab his qͥ foris ſunt. qͣlepͥncipiū: talis ⁊ clauſula. Qui irrep̄hēſibilis ēnō ſolū a domeſticis: ſꝫ ab alienis ꝯſono ore laudat̉. Alieni ⁊ exͣ eccl̓aꝫ ſunt iudei: heretici: atqꝫgētiles. Talis gͦ ſit pontifex xp̄i: vt qͥ religionidetrahūt: vite eius detrahe̓ nō audeat. At nūcpleroſqꝫ cernimꝰ vel fauorē ppl̓i in aurigaꝝ modū p̄cio redime̓: vel tāto oīm hoīm odio viue̓:vt nō extorqueāt pecunia: qd̓ mīme īpetrāt geſtibus. Hic fili Oceane ſollicito timore ꝑqͥre. hͦmgr̄i eccl̓e cuſtodire debebāt. hos in ſacerdotibus eligēdis cāones obẜuare: n̄ iuxͣ ꝓpͥa odia⁊ pͥuatas ſimultates: carpētēqꝫ ſꝑ auctorē ſuūinuidiā legē xp̄i interp̄tari. Uide qͣꝫtū ſit teſtioniū huius: quē arguūt mariti: cui p̄ter vinculūꝯiugale: ⁊ hͦ an̄ baptiſmū: nihil alid̓ ab emulisobijci pōt. Qui p̄cipit nō mechādū: ip̄e dixit ⁊nō occides. Si nō mechamur: ſꝫ occidimꝰ: trāſgreſſores legis ſumus. qͥ totā legē. ſeruauerit: ⁊offenderit in vno fit oīm reus. Itaqꝫ cū oppoſuerint nob̓ vxorē an̄ baptiſmū: nos ab eis oīa q̄poſt baptiſmū p̄cepta ſunt reqͥramus. p̄tereūt