Fo.CX.X.XVTractatus IIIEpiſtōia ALIVIII
offendimꝰ oēs: ⁊ ſiqͥs in ꝟbo nō peccat h̓ ꝑfectꝰē vir) debuit vl̓ arguere vl̓ int̓rogare ꝑ lr̄as qd̓vir eruditꝰ ⁊ nobil̓ fec̄ Pāmachiꝰ: cui ego rn̄ſum dedi: vt potui. ⁊ epl̓a lōgiore diſſerui: qͦ vnūqd̓qꝫ ſenſu dixerī. Imitatꝰ ſaltē fuiſſet tuaꝫꝟecūdiā: qͥ ea loca: q̄ ſcādalū qͥbuſdā face̓ videbant̉: excerpta d̓ volumine ꝑ ordinē digeſſiſti:poſcēs vt vl̓ emēdarē vl̓ exponerē ⁊ nō tāte meputaſti demētie: vt in vno atqꝫ eodeꝫ libro ⁊ ꝓnuptijs: ⁊ ꝯͣ nuptias ſcriberem. ꝑcat ſibi: ꝑcatnoī xp̄iano. Mōachū ſe eſſe nō loquēdo ⁊ diſcurſando: ſꝫ tacēdo ⁊ ſedēdo nouerit. legat hieremiā dicētē. Bonū ē viro: cū portauerit iugūab adoleſcētia ſua. Sedebit ſolꝰ ⁊ tacebit: qꝛ tulit ſuꝑ ſe iugū. Aut ſi certe in oēs ſcpͥtores cēſoriā accepit ꝟgulā: ⁊ iccirco ſe eruditū putat: qꝛIouinianū ſolꝰ ītelligit. ē qͥppe ꝓu̓biū. Balbūmeliꝰ balbi v̓ba cogͦſce: oēs ꝯſcpͥtores pellamꝰAttalo iudice. Ip̄e qͦꝫ Iouinianus ꝯuiua lr̄eiuſtiſſime ꝓclamabit: qd̓ me dānāt ep̄i nō ē rō.ſꝫ ꝯſpiratio. Nolo mihi ille vel ille rn̄deat. qͦrūme auctoritas opprimere pōt. docere nō poteſtScribat ꝯͣ me vir: cuius ⁊ ego linguā intelligo.quē cū vicero: oēs hoīes ſil̓ vicerī. ego eum bn̄noui. Exꝑto credite: qͣꝫtus in clypeū aſſurgat:qͦ turbine torq̄at haſtā. Fortis ē: ⁊ in diſputando nodoſus ⁊ tenax: ⁊ qͥ obliqͦ ⁊ acumlato pugnet capite. Sepe de nocte vſqꝫ ad veſperaꝫ ꝯͣnos in plateis clamauit. hꝫ lateris ⁊ athletarūrobur: ⁊ valde corpulētus ē. videt̉ mihi occulte mei dogmatis eē ſectator. Pret̓ea nūqͣꝫ erubeſcit: nec ꝯſiderat qͥd: ſꝫ qͣꝫtū dicat: ⁊ in tantaꝫvenit opinionē eloquētie vt ſoleāt dicta eiꝰ cutatoꝝ eſſe dictata. Quotiēs me iſte in circulis:ſtomachari fecit: ⁊ adduxit ad colerā? Quotiens ꝯſpuit ⁊ ꝯſputꝰ abſceſſit: Sꝫ hec vulgariaſunt: ⁊ a qͦlibet d̓ ſectatoribꝰ meis pn̄t fieri: ad libros ꝓuoco. ad mēoriā in poſteros trāſmittendā loqͣmur ſcpͥtis: vt de nob̓ tacitꝰ lector iudicet. vt quō ego diſcipuloꝝ gregem duco: ſic exhuiꝰ noīe Gnatonici vel Phormionici vocent̉.nō ē grāde in Dōnione garrire ꝑ āgulos: ⁊ medicoꝝ tabernas: ac d̓ mūdo ferre ſnīaꝫ. h̓ bn̄ dixit: ille male. Iſte ſcripturas nouit: ille delirat.iſte loqͣx: ille infātiſſimꝰ ē. Vt d̓ oībꝰ iudicet: cuius hͦ iudicio meruit: Cōtra quēlibet paſſim intriuijs ſtreꝑe: ⁊ ꝯgerere maledicta: nō crimina.ſcuraꝝ ē. ⁊ ꝑatoꝝ ſꝑ ad lites moueat manuꝫ: figat ſtilū: ꝯmoueat ſe: ⁊ qͥcqͥd pōt: ſcpͥtis on̄datdet nob̓ occaſionē rn̄dēdi diſertitudini ſue. poſſum rn̄de̓ ſi velī: poſſum genuinū dētē leſus īfigere. Et nos didicimꝰ lr̄as: ⁊ nos ſepe manū ferule ſubtraximꝰ. De nob̓ qͦꝫ dici pōt. Fenū hꝫin cornu: lōge fuge. Sꝫ magꝭ volumꝰ eē diſcipuli eiꝰ qͥ ait dorſum meū poſui ad flagella: ⁊ faciēmeā nō au̓ti aꝯfuſione ſputoꝝ. qͥ cū maledicere
tur: nō remaledixit. ⁊ poſt alapas crucē: flagella: blaſphemias nouiſſime ꝓ crucifigētibꝰ dep̄catꝰ ē dicēs. Pr̄ igͦſce eis. qd̓ eī faciūt: neſciunt.Qego igͦſco errori frīs q̄telligo: qꝛ dyaboli artedeceptꝰ ē. Int̓ mulierculas ſciolꝰ ſibi ⁊ eloq̄nsvidebat̉: poſtqͣꝫ romā mea opuſcula ꝑuenerūtqͣſi emulū exhorruit: ⁊ d̓ me qͦꝫ captauit gl̓am.Ut nll̓s eēt in terris: qͥ nō eiꝰ eloquētie diſpliceret: exceptis his qͦꝝ potētie nō ꝑcit: ſꝫ cedit īmoqͦs nō honorat: ſꝫ metuit: voluit .ſ. hō ꝑitiſſimvt veteranus miles vno rogatū gladij ꝑcuterevtrunqꝫ. ⁊ on̄dere ppl̓is: ꝙ qͥcqͥd ip̄e vellet: hocſcpͥtura ſentiret. Dignet̉ igit̉ nob̓ ſermonē ſuūmittere: ⁊ nō rep̄hēdēdo: ſꝫ docēdo garrulitatēnr̄aꝫ corrigere. Tūc intelliget aliā vim fori eſſealiā triclinij: nō eq̄ int̓ fuſa ⁊ calathos puellaꝝ⁊ int̓ eruditos viros de diuīe legis dogmatibꝰdiſputari. Nūc libere ⁊ īpudēter iactat in vulgus ⁊ ꝑſtrepit. dānauit nuptias: ⁊ int̓ vterostumētes infātiū vagitꝰ ⁊ lectulos maritoꝝ: qͥdapl̓s dixerit: tacet. vt me ſolū in inuidiā vocet.Cū āt ad libros venerit: ⁊ pedē pedi ꝯtulerit: ⁊vel ꝓpoſuerit aliqͥd d̓ ſcpͥturis: vel audierit ꝓponetē: tūc ſudabit: tūc herebit: ꝓcul Epicurlōge Ariſtippus. ſubulci non aderunt: feta ſcropha nō grumniet.Et nos tela pr̄ ferrūqꝫ haud debile dextra.Spargimus: ⁊ nr̄o ſequit̉ de vulnere ſanguisPorro ſi nō vult ſcribe: ⁊ tm̄ maledictis agendū putat: audiat tot int̓iacētibꝰ terris: fluctibꝰppl̓is: ſaltē ⁊ hͦ clamoris mei. nō dāno nuptias:nō dāno ꝯiugiū. Et vt certiꝰ ſnīaꝫ meā teneat:volo oēs qͥ ꝓpt̓ nocturnos forſitā metꝰ ſoli cubitare nō p̄nt vxores duce̓. ¶ Argumentū.Ieronymi ad Marcellā ꝯͣ Montaniheretici īſaniā: qͥ ꝓmiſſionē ſcī ſpūs inſe dicebat eē ꝯpletā: on̄dēs nō in eo tm̄ſꝫ in alijs eiꝰ dogma a catholica eccl̓a diſcrepare. Quis aūt fuerit ip̄e mōtanꝰ: ⁊ qͦ tꝑe hereſisſuſcitata ſit: hēs qͥnto hyſtorie eccl̓aſtice libro.¶ Btī Hieronymi ad Marcellā de fide nr̄a ⁊dogmate heretico.Eſtimonia de ioannis euāgelio ꝯgregata tibi qͥdamMōtani ſectator īgeſſit: ī qͥbꝰ ſaluator noſter ſe ad patrem iturum: miſſurumqꝫ ꝑaclytum pollicet̉. Que in quod ꝓmiſſa ſint tp̄s:⁊ quo completa ſint tempore apoſtolorū actateſtantur: decima die dixi poſt aſcenſum domini: hoc eſt quinquageſima poſt reſurrectionemſpiritumſanctum deſcendiſſe: linguaſqꝫ credētium eſſe diuiſas: ita vt vnuſquiſqꝫ omniū gentium ſermone loqueret̉: qn̄ qͥdam adhuc parūcredētiū eos muſto ebrios eē aſſerebāt. ⁊ petrꝰſtās in medio apl̓oꝝ: oīſqꝫ ꝯuētus ait. Uiri iu-
alx. jvtatū