IPars
xp̄s ꝟgo: mr̄ ꝟgīs nr̄i ꝟgo ꝑpetua mr̄ ⁊ ꝟgo.Ih̓s eī clauſis īgreſſus ē oſtijs: ⁊ in ſepulchroeiꝰ qd̓ nouū ⁊ ī petra duriſſima fuerat exciſum:nec ātea qͥs: nec poſtea poſitꝰ ē. Ortꝰ ꝯcluſus ēfōs ſignatꝰ d̓ qͦ fōte ille fluuiꝰ manat iuxͣ Iohelqͥ irrigat torrētē: vl̓ funiū: vl̓ ſpīaꝝ pctōꝝ. funium qͥbꝰ an̄ alligabant̉: ſpīaꝝ q̄ ſuffocabāt ſemētē pr̄iſfamilias. Hec ē portā oriētal̓ (vt ait Ezechiel) ſꝑ clauſa ⁊ lucida: ⁊ oꝑiens in ſe: vl̓ ex ſeꝓferēs ſcā ſctōꝝ: ꝑ quā ſol iuſticie ⁊ pōtifex nr̄ẜm ordinē Melchiſedech ingredit̉ ⁊ egredit̉Rn̄deāt mihi: quō Ieſus ingreſſus eſt clauſisoſtijs: cū palpādas manꝰ ⁊ latꝰ ꝯſiderādū ⁊ oſſa carnēqꝫ mōſtrauerit: ne ꝟitas corꝑis fantaſma putaret̉. ⁊ ego rn̄debo quō ſcā Maria ſit:⁊ mr̄ ⁊ ꝟgo. Uirgo poſt partū. mr̄ an̄qͣꝫ nuptaIgit̉ vt dicē̓ ceꝑamꝰ xp̄s ꝟgo: ꝟgo Maria: vtriuſqꝫ ſexus ꝟgītatis dedicaue̓ pͥncipia. Apl̓ivel ꝟgines: vel poſt nuptias ꝯtinētes. Ep̄i: p̄ſbyteri: dyaconi: aut ꝟgines eligunt̉: aut viduiaut certe poſt ſacerdotiū in et̓nū pudici. Quidnobiſip̄is illudimꝰ ⁊ iraſcimur: ſi ſudātibꝰ nob̓ſꝑ ad coitū p̄mia pudicitia denegēt̉: Volumopipare ꝯmedere: vxoꝝ adherere cōplexibusIin nūero v̓ginū ⁊ viduaꝝ regnare cū xp̄o. Idēgͦ hēbit fames p̄miū ⁊ ingluuies: ſordes ⁊ mūditie: ſaccꝰ ⁊ ſericū. Lazarꝰ recepit mala in vitaſua: ⁊ diues ille purpuratꝰ craſſus ⁊ nitidus:fruitꝰ ē carnis bonis dū aduiueret. Sꝫ diuerſapoſt mortē tenēt loca miſerie delitijs: ⁊ delitiemiſerijs ꝯmutant̉. In nr̄o arbitrio ē: vel Lazarū ſequi: vel diuitē.¶ Btī Hieronymi pbr̄i ad Dōnioneꝫ epl̓a inuectiua ꝯͣ Garrulū mōachū detractorē ſuuꝫ: qͥꝯͣ Iouinianū ſcripta carpebat: queꝫ monet viſcriptis agat: ſi audeat detractare: non maledictis.5¶ Epl̓a XLVIII Ali. jηaitIttere tue ⁊ amorē ꝑit̓ ſonāt ⁊ q̄relā. Amoremtuū qͦ ſedulo monēs: etiam q̄ tutaSſunt: in nob̓ ꝑtimeſcis. q̄ relā eorūqͥ nō amāt: ⁊ q̄rētes occaſionē in pctīs: garriūtaduerſus fratrē ſuū: ⁊ ꝯͣ filiū mr̄is ſue ponuntſcandalū. Scribis eos: īmo neſcio quem de triuio: de compitis: de plateis circumforanū monachū: rumigerulū: rabulū: vafrū tm̄ ad detrahendum: qui ꝑ trabem oculi ſui feſtucā alteriꝰnitatur eruere: ꝯcionari aduerſuꝫ me: ⁊ librosquos contra Iouinianum ſcripſi: canino dente rodere: lacerare: ꝯuellere. Hūc dyalecticumvrb̓ vr̄e ⁊ plautine familie columē nō legiſſe qͥdem χάτηγορύασ .i. p̄dicamēta Ariſtotelis:nō ϖέριἄρμηνείασ .i. de interp̄tatione: nonIοπῦχα .i. locales ſędes argumentoꝝ: nō ſaltē Cyceronis τομουε .i. ꝑtitiōes: ſꝫ ꝑ īꝑitoꝝ
circulos: muliercularūqꝫ σῦμπο σία .i. cōuiuia ſyllogiſmos texe̓: ⁊ qͣſi ſophiſmata nr̄a callida argunitatōe diſſolue̓. Stultꝰ ego qͥ me putauerī hͨ abſqꝫ ph̓is ſcire n̄ poſſe: qͥ meliorē ſtili ꝑtē eā legerim q̄ deleret qͣꝫ q̄ ſcriberet. Fruſtra gͦAlexādri ꝟtiꝯmētarios: ne qͥcqͣꝫ me doctꝰ mgrεισάγωγηV ītroduxit ad logicā: ⁊ vt hūanaꝯtēnā ſine cā gregoriū naziā zenū ⁊ Didymū inſcpͥturꝭ ſcīs cathetiſias .i. purgatores hūi. nihilmihi ꝓfuit hebreoꝝ eruditio ⁊ ab adoleſcentiavſqꝫ ad hāc etatē qͦtidiana ī lege: ꝓph̓is: euāgelijs: apl̓iſqꝫ meditatio Inuētꝰ ē hō abſqꝫ p̄ceptore ꝑfectꝰ ϖυέῦμάοφοροσενθρονοσ. ιſpiritifer cathedral̓ qͥ eloquētia Tulliū: argum̄tis Ariſtotelē: prudētia Platōneꝫ: eruditioneAriſtarchū: multitudine libroꝝ Calcēteꝝ: Didimū ſcīa ſcpͥturaꝝ: oēſqꝫ ſui tꝑis vicat tractatores. deniqꝫ d̓r materiā poſce̓: ⁊ ad carnē: ⁊ addeū aliqͥd referēs ī vtrāqꝫ ꝑtē: hͦ ē ⁊ ꝓ iuſticia:⁊ ꝯͣ iuſticiā diſputare. liberatꝰ ē mūdꝰ a ꝑiculo:⁊ hereditarie vel cētūuirales cāe de barathroerutē: ꝙ h̓ foꝝ negligens ſe ad eccl̓aꝫ tranſtulitQuis hͦ volēte fuiſſet innoxius? Quē criminoſum nō huiꝰ ẜuaſſet orō: Cū cepiſſet in digitisꝑtiri cāꝫ: ⁊ ſyllogiſmoꝝ ſuoꝝ rētia tēdere. Naꝫſi apploſiſſet pedē: intēdiſſet ocl̓os: rugaſſet frōtē: iactaſſet manū: ꝟba tornaſſet: tenebras ilicoan̄ ocl̓os effudiſſꝫ iudicibꝰ. nec miꝝ ſi me ⁊ abn̄tē etiā iā diu abſqꝫ vſu latine līgue ſemigreculūbarbarūqꝫ hō latiniſſimꝰ ⁊ facudiſſimus ſuꝑetcū pn̄tē Iouinianū Ieſu bōe qͣlē ⁊ qͣꝫtū viruꝫ:cuius neo ſcpͥta intelligeret qͥ ſibi caneret tm̄: ⁊muſis eloquētie ſue mole opp̄ſſerit. Queſo igitur pr̄ chariſſime vt moneas eū: ne loquat̉ contra ꝓpoſitū ſuū: ne caſtitatē habitu pollicēs ꝟbis deſtruat: ne ꝟgo vel ꝯtinens (ip̄e em̄ viderit qͥd eē ſe iactet) maritos ꝟginibꝰ ꝯꝑet: ⁊ fruſtra adu̓ſus hoīeꝫ diſertiſſimū tāto tꝑe digladiatꝰ ſit. Audio p̄tea eū libēter ꝟginū ⁊ viduaꝝcellulas circūire: ⁊ adducto ſuꝑcilio de ſacrꝭ inter eas lr̄is ph̓ari qͥd in ſecreto: qͥd in cubiculomulierculas docet? vt hͦ ſciāt eſſe vrigines: qd̓maritas. vt florē etatis nō negligant: vt comedāt ⁊ bibāt: ⁊ balneas adeāt: mūditias appetātvnguēta nō ſpernāt. An magꝭ ieiunia ⁊ pudicitiā ⁊ illuuiē corꝑis. Vtiqꝫ illa p̄cipit q̄ plēa ꝟtutis ſunt. Fateat̉ gͦ publice qd̓ domi loquitur.Aut ſi ⁊ domi eadē docet q̄ ⁊ publice: a puellarū ꝯſortio ſeꝑandꝰ ē. Miror aūt nō erubeſcere iuuenē ⁊ monachū: vt ſibi videt̉ diſertū: cuius de ore veneres fluūt. qͥ tāte in ſermocinando elegātie eſt: vt comico ſale ac lepore ꝯſꝑſusſit: luſtrare nobiliū domos: herere ſalutatōibꝰmr̄onaꝝ: religionē nr̄aꝫ pugnā face̓: ⁊ fidē xp̄iꝯtētōe torq̄re ꝟboꝝ: atꝫ int̓ hec frī ſuo detrahe̓Utiqꝫ ſi errare me arbitratus eſt (in multis em̄