Fo.ITractatus IIIEpiſtolaAL V LL
re. Alioqͥn ſi ꝯͣria dixerit: nō tā int̓pres erit: qͣꝫadu̓ſariꝰ eiꝰ quē nitit̉ explanare. Certe vbicūqꝫſcpͥturas n̄ int̓p̄tor: ⁊ libe̓ d̓ meo ſenſu loqͦr: arguar me qͥlibet duꝝ qͥd dixiſſe ꝯͣ nuptias. qd̓ ſinō repꝑerit: qͥcqͥd vl̓ auſteꝝ eē videt̉ vl̓ duꝝ idnō ſcpͥtoris aucͣti: ſꝫ int̓p̄tātis offō deputet. Illud ꝟo ferre qͥs poſſet: qd̓ in me rep̄hēdit̉: qͣreexponēs capl̓m apl̓i: in qͦ d̓ ꝯiugibꝰ ſcpͥſit: tribulatōeꝫ carnis hēbūt hmōi dixeri: nos ignari rerū: putabamus nuptias ſaltē carnis hr̄e letitiā:Si aūt nubentibus ⁊ in carne tribulatio ē: in qͣſola videbant̉ hr̄e delitias: qͥd erit reliquū ꝓpter qd̓ nubāt: cū ⁊ in ſpū ⁊ in aīa ⁊ in ip̄a carnetribulatio ſit? Que hec ꝯdēnatio mr̄imonij eſt:Si infātū vagitꝰ: filioꝝ mortes: diuortia: dānadomus: ⁊ cetera hmōi tribulatōeꝫ diximꝰ nuptiaꝝ: Dū adhuc viueret ſcē mēorie Damaſus:libꝝ ꝯͣ Heluidiū de beate marie ꝟginitate ꝑpetua ſcpͥſimus: in qͦ neceſſe fuit nobis ad ꝟginitatis beatitudinem p̄dicandam. Multa de moleſtijs dicere nuptiarum. Num vir egregius ⁊eruditus in ſcripturis: ⁊ virgo eccleſie ꝟginisdoctor aliquid in illo ſermone reprehēdit? Inlibro quoqꝫ ad Euſtochium: multo duriora d̓nuptijs diximus: ⁊ nemo ſuper hac re leſus eſt.Amator quippe caſtitatis: preconiuꝫ pudicitieintenta aure captabat. Lege Tertullianum: lege Cypͥanum: lege Ambroſium: ⁊ cum illis mevel accuſa: vel libera. Inuēte ſunt plautine familie ⁊ ſciole tm̄ ad detrahendum: qui in eo ſedoctos oſtentare velint. ſi omniū dicta lacerēt⁊ in vna atqꝫ eadem cauſa: ⁊ me ⁊ adu̓ſariuꝫ .i.vtrunqꝫ rep̄hendant: ⁊ cum e duobus alteruꝫneceſſe ſit vincere: ambos victos eſſe ꝯtendāt.Porro vbi de bigamis ⁊ trigamis diſſerentesdiximus: melius ē lꝫ alteꝝ ⁊ tertiū vnū viꝝ noſſe: qͣꝫ pl̓imos .i. tolerabilius ē vni hoī ꝓſtitutaꝫeſſe: qͣꝫ plurimis. Nōne ſtatī cur hec dixerimꝰſubiecimus? Siqͥdē ⁊ illa in euāgelio ſamaritana ſextū maritū hr̄e ſe dicens: arguit̉ a dn̄o: ꝙnō ſit vir eiꝰ. Ego etiā nūc libera voce ꝓclamonō dānari in eccl̓a digamiā īmo nec trigamiā ⁊ita licere qͥnto ⁊ ſexto ⁊ vltra: quō ⁊ ſcd̓o marito nube̓. ſꝫ quō nō dānant̉ iſte nuptie: ita nec p̄dicant̉. ſolatia miſerie ſunt: nō laudes ꝯtinētieUn̄ ⁊ in alio loco dixi. Ubi vnus maritus excedit̉: nihil refert ſcd̓s an tertius ſit: qꝛ deſiniteſſe monogamꝰ. Oīa licēt: ſꝫ nō oīa expediunt.Nō dāno bigamos: īmo nec trigamos ⁊ ſi dicipōt octogamos: hēat q̄libet octauū marituꝫ: ⁊deſinat eē ꝓſtituta. deniā ⁊ ad illū locū: in qͦ arguor qͣre dixerī dūtaxat iuxͣ hebraycā ꝟitatē īdie ſcd̓o nō additū ſic̄ in pͥmo ⁊ tertio ⁊ reliqͥs:vidit d̓s qꝛ bonū ē: ſtatīqꝫ ſubiecerī nob̓ intelligētiā derelinqͥ. Nō eſſe bonuꝫ duplicē nūeꝝ: qͥab vnione diuidat: ⁊ p̄figuret federa nuptiaꝝ.
Un̄ ⁊ in archa Noe oīa aīalia q̄cūqꝫ bina īgrediunt̉. Imunda ſunt. Impar nūerus ē mūdꝰ.In hͦ neſcio qͥd rep̄hendat̉ Interim de ſcd̓a dievtꝝ qꝛ ſcpͥtū eſt: ⁊ ſcpͥtū eſſe nō diximus. An qꝛetiā ſi ſcpͥtū ē: nos alit̓ intelleximus: qͣꝫ ſcpͥtureſimplicitas patit̉. Scpͥtū nō eſſe in ſcd̓o die: vidit d̓s qꝛ bonū ē: nō meū accipiāt teſtimoniū: ſꝫcunctoꝝ hebreoꝝ: ⁊ alioꝝ interp̄tū: Aqͥle videlicet ⁊ Symmachi ⁊ Theodotōnis. Si aūt ſcpͥtū nō ē cū in ceteris diebus ſcpͥtū ſit aut reddātaliā ꝓbabiliorē cauſam: qͣre non ſcpͥtū ſit: aut ſireppererint: ingͣti ſuſcipiāt qd̓ a nob̓ dictum eſtPorro ſi in archa Noe oīa aīalia q̄ bina ingrediunt̉ immūda ſunt: ⁊ īpar nūerus mūdus ē: ⁊hͦ ſcpͥtū eſſe nēo dubitat: qͣre ſcpͥtū ſit ediſſerantſi aūt nō ediſſerūt qd̓ a me expoſitū ē: velīt nolint ſuſcipient. Aut ꝓfer meliores epulas ⁊ meꝯuiua vtere. Aut qͣliacūqꝫ nr̄a cenula ꝯtentuseſto .ſ. nūc enūerandū mihi ē: qͥ eccl̓iaſticoꝝ deīpari nūero diſputarūt. Clemens. HyppolitusOrigenes. Dionyſius. Euſebius. Didymus.nr̄oꝝqꝫ Tertullianus: Cyp̄anus: UictorinusLactātius: Hylarius: Quoꝝ Hylariꝰ d̓ ſeptēario .i. de īpari nūero diſſerens: qͥ ⁊ qͣꝫta dixeritad Fortunatū liber illius teſtīonio ē. An forſitā Pythagorā ⁊ Architā tarentinū: ⁊ Scipionē in ſexto d̓ repb̓lica de īpari nūero ꝓferā diſputātes? Et ſi hos audire noluerint obtrectatores mei: grāmaticoꝝ ſcholas eis faciam ꝯclamare: nūero d̓s īpare gaudet. Grāde piaculū:eu̓ſe ſunt eccl̓e: orb̓ audire nō pōt: ſi mūdiorē ꝟginitatē diximꝰ eē qͣꝫ nuptias: ſi parē nūeꝝ īpari ſubiecimꝰ ⁊ veteris teſtī typos euāgelice ꝟitatꝭ ꝓfeciſſe mōſtrauimꝰ. Cetera q̄ in libro nr̄orep̄hēſa ſunt: vel leuiora puto: vel ad eūdē ſenſum ꝑtinētia. Un̄ ad ea rn̄de̓ nolui: ne ⁊ libelliexcederē magnitudinē: ⁊ tuo viderer ingeniodiffidere: quē patronū cāe mee an̄ habui: qͣꝫ rogarē. Igit̉ hͦ extrema voce ꝓteſtor: me nec dānaſſe nuptias nec dānare: rn̄diſſe adu̓ſario: nōmeoꝝ inſidias formidaſſe. Uirginitatē autē incelū fero: non quia habeo: ſꝫ quia magis mirorqd̓ nō habeo. Ingenua ⁊ verecunda ꝯfeſſio eſt:qͥ ip̄e careas: id in alijs p̄dicare. Nūqͥd qꝛ graui corꝑe terre hereo: auiū nō miror volatꝰ Neccolumbā p̄dico: ꝙRadit iter liqͥdū: celeres neqꝫ ꝯmouet alasNullus ſe decipiat: nēo blādo adulatore ſe p̄cipitet. Prima ē ꝟginitas a natiuitate: ſcd̓a ꝟginitas a ſcd̓a natiuitate: nō ē meus ſermo. Antiqͣ ſnīa ē. Nēo pōt duobus dn̄is ſeruire: carni ⁊ſpiritui. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpm̄: Spūsaūt adu̓ſus carnē. Hec ad inuicē ſibi adu̓ſant̉:vt nō q̄ volumus: faciamus. Quādo aliqͥd tibiaſpeꝝ videt̉ in nr̄o opuſculo: nō ad mea ꝟba reſpicias: ſꝫ ad ſcripturā vn̄ mea tracta ſunt ꝟba.
fabulo.
nō