Pars

contractis ſcalpentes capita delirū ſenē loquebamini: nōne ante ſepulcꝝ domini miſſo archidiacono precepiſti: vt alia diſputans cōticeſcerem? Quis hec cuiqͣꝫ p̄ſbytero ſuo coraꝫ plebeimperauit epiſcopus? Nōne cum vna cum deiſeruo Anaſtaſio pergeretꝭ ad crucem. ⁊ ad euꝫomnis etatis et ſexus turba cōflueret offerensparuulos: pedes deoſculans. fimbrias euellēscunqꝫ non poſſet ꝓmouere graduꝫ: ſed in vnoloco vix fluctus inundantis populi ſuſtineret:tu tortus inuidia glorioſū ſemen clamitabas:nec erubuiſti in eius ore dicere: ꝙ volens ⁊ deinduſtria moraret̉? Recordare queſo illiꝰ dieiquādo ad horam ſeptimaꝫ inuitatus populusſpe ſola: quaſi poſtea auditurus Epiphaniuꝫeſſet detinebat̉: quid tūc cōcionatus ſis. Nempe cōtra Anthropomorphitas: qui ſimplicitate ruſtica deū habere membra: que in diuinislibris ſcripta ſunt arbitrāt̉. Furēs ⁊ indignāsloquebarꝭ: oculos ⁊ manus ⁊ totius corporistruncū in ſenem dirigebas: volens illum ſuſpectum facere ſtultiſſime hereſeoſ: poſtqͣꝫ lapſusore arido: reſupinaqꝫ ceruice: ac trementibꝰ labijs conticuiſti: ⁊ tandē totius populi vota cōpleta ſūt. Quid tibi fecit delirus ⁊ fatuꝰ ſenexSurrexit: vt ſe indicaret pauca dicturum eſſe.Salutataqꝫ ⁊ voce ⁊ manu eccl̓ia: cuncta inqͥtque locutus eſt collegio frater: etate filius mecontra Anthropomorphitarū hereſim bene etfideliter locutus ē: que mea quoqꝫ damnaturvoce: ſed equū ē: vt liqͥdo explicemus quomodo hanc hereſim cōdemnemus: qui riſus oīuꝫque acclamatio conſecuta eſt: puto ꝙ retineashoc eſt illud quod in epiſtola tua: loquētē illūad populuꝫ que vellet: ⁊ qualia vellet: vel laudas: vel reprobas Quid ⁊ hic dubius īcedis?Si bona erāt que loquebat̉: cur non aperte p̄dicas? Si mala: cur non cōſtanter reprebēdisAt qui colūna veritatis ac fidei: qui de tāto viro audet dicere: loquente illo ad populuꝫ: quevellet: ⁊ qualia vellet: de ſe ip̄o qͣꝫ prudenter ⁊verecunde: qͣꝫ humiliter referat cōſideremus.Cum inqͥt ⁊ nos quadam die ante eum locutieſſemus: ⁊ p̄ſens lectio ꝓuocaſſet audiente illo⁊ vniuerſa eccleſia de fide ⁊ omnibꝰ eccleſiaſticis dogmatibus hec locuti ſumus: que ⁊ ſemꝑgratia dei indeſinēter in eccleſia docemus: et īcatheceſibus. Rogo que eſt iſta cōfidentia? qͥtantus animi tumor? Gorgian leontinum cuncti philoſophi ⁊ oratores lacerant: ꝙ auſus ſitpublice ſella poſita polliceri reſponſurū ſe: dequa quiſqꝫ te interrogare voluiſſet. niſi me honor ſacerdotij: ⁊ veneratio nomīs reſeruaſſet.⁊ ſcirem illud apoſtoli. neſciebaꝫ fratres: quiapontifex eſt. Scriptum eſt enī. Principem populi tui non maledices. qua vociferatione ⁊ in

dignatione verboꝝ: de tua narratione conquerer? Licet ip̄e nominis tui extenues dignitatēcuꝫ patrem pene omniū epiſcoporū: ⁊ antiquereliquias ſanctitatis: ⁊ opere ⁊ ſermone deſpicias. Dicis te quadam die cum p̄ſens lectio ꝓuocaſſet audiente illo: ⁊ vniuerſa eccleſia: de fide ⁊ omnibꝰ eccleſiaſticis dogmatibus diſputaſſe Nō eſt morari Demoſthenē: qui pulcherrimam orationē cōtra Eſchinē dicitur recitaſſe. fruſtra ſuſcipimus Tulliū. Refert enī Cornelius nepos ſe p̄ſente: ijſdeꝫ verbis: qͥbus edita eſt: pro Cornelio ſeditioſo tribuno defenſionem ꝑoratam. En Lyſias noſter et Gracchus⁊ vt aliquid de neotericis inferaꝫ. Qu. Ateriqui ingeniū in numerato habebat: vt ſine monitore tacere non poſſet: de quo egregie ceſarAuguſtus. Qu. inquit noſter inflāminādus ēQuiſqͣꝫ ne prudentuꝫ: ⁊ ſani capitis: in vno eccleſie tractatu d̓ fide ⁊ de omnibꝰ eccleſiaſticisdogmatibꝰ: ſe aſſerat diſputaſſe? Queſo te vtoſtendas mihi que ſit illa lectio: toto ſcripturarum ſapore condita: cuius te occaſio ꝓuocaretvt repente ad periculum ingenij deſcenderes?Et niſi tibi diſertitudinis tue fluuius inundaſſet poteras argui ꝙ non poteras ex tempora d̓cunctis dogmatibus dicere. Uerum quid hoceſt; aliud ꝓmittis: ⁊ aliud exhibes. Conſuetudo autem apud nos iſtiuſmodi eſt: ⁊ is qui baptizandi ſūt: per qͣdraginta dies publice tradamus ſanctam ⁊ adorandā trinitatem. Si te preſens lectio ꝓuocauit: vt de cunctis dogmatibꝰvna hora diceres: quid neceſſe fuit qͣdragintadierū replicare doctrinam? Sinautē ea referebas: que per totam quadrageſimā locutus es:quomodo te quadam die: vt de cūctis dogmatibus diceres: vna lectio ꝓuocauit? Sed ⁊ hicambigue loquit̉. Poteſt enī fieri vt que per qͣdraginta dies trahere ſolebat in eccl̓ia baptizādis: hec ſub vnius lectionis occaſione perſtrinxerit. eiuſdē enī eloquētie eſt ⁊ pauca multis ⁊multa paucis verbis poſſe dicere. Hoc quoqꝫintelligi dat̉ ꝙ poſtqͣꝫ illum vna lectio ꝓuocauit: inflāmatꝰ ardore dicēdi: ꝑ qͣdraginta diesnunqͣꝫ tacuerit. Sꝫ ⁊ ocioſus ſenex eius ore depēdēs: dum res inaudita ſcire deſiderat: penedormiēs occiderit: vtraqꝫ tolerāda ſūt: forſitā⁊ h̓ ſimplicit̓ more ſuo ſit locutꝰ Ponamꝰ reliq̄in qͥbꝰ poſt lacinioſe diſputatiōis labyrinthosnequaqͣꝫ dubiā: ſꝫ aꝑtam ponit ſnīam: ⁊ mirostractatus ſuos hoc fine cōcludit. Cum hec ip̄op̄ſente locuti eſſemus: ⁊ ip̄e poſt nos cauſa honoris: quem ei ſuꝑ omnē mēſurā exhibuimus:ꝓuocatus eſſet: vt diceret: p̄dicationē noſtraꝫlaudauit: atqꝫ miratus eſt: ⁊ catholicā fideꝫ oībus declarauit Ꝙͣtū ei ſuꝑ oēm mēſurā honoris exhibuerꝭ declarat ſupra mēſurā ꝯtumelia