Tractatus IIIEpl̓aAALT

fugerit: ne tantū audiret piaculū: ſtatimqꝫ ſeracōuerſione fidelem me ſuſcipiatis inquit volo:miſerabilis p̄textatus: qui deſignatus conſuleſt mortuus: homo ſacrilegus: ⁊ idolorum cultor: ſolebat ludēs beato pape Damaſo dicere.Facite me Romane vrbis epiſcopū: ⁊ ero ꝓtinus chriſtianus. Quid mihi longo ſermone etlacinioſis periodis Arrianū te nō eſſe demonſtras Aut nega hoc dixiſſe eum: qui arguituraut ſi locutus eſt talia eum damna qui dixerit.Uis ſcire quātus ſit ardor bn̄ credentiū? Audi apoſtolū. Et ſi vel homo ait: vel angelus decelo aliter euangelizauerit vobis: qͣꝫ annunciamus: anathema ſit. Tu mihi vt crimē extenues ⁊ diſſimulato nomine criminoſi quaſi ſecura ſint om̄ia: ⁊ nullus in blaſfemijs arguat̉: ocioſam fidem artifici ſermone contexis. Dic ſtatim: ⁊ epiſtola tua hoc habeat exordium: anathema ei qui talia auſus eſt ſcribere Fides pura moram non patitur. vt apparuerit ſcorpius:ilico cōterēdus eſt. Dauid inuētus ẜm cor domini: nōne inquit odientes te domine oderaꝫ:⁊ ſuꝑ inimicos tuos tabeſcebā. Perfecto odiooderam illos. Ego ſi patrē: ſi matrē: ſi vxoremſi filios: ſi germanos aduerſum xp̄m meum audiuiſſem iſta dicētes: quaſi rabidus canis blaſfemātia ora laceraſſem: ⁊ fuiſſet in primis manus mea ſuꝑ eos. Qui patri ⁊ matri dixerunt.non nouimus vos: hi impleuerunt voluntateꝫdomini. Qui diligit patrē aut matrē ſuꝑ chriſtum: non eſt eo dignus. Obijcit̉ tibi ꝙ magiſter tuus: quē catholicuꝫ vocas: quē defendisobnixe: dixerit: filius non videt patrē: ⁊ filiumnon videt ſpūſſanctus: ⁊ tu mihi dicis. Inuiſibilis pater: īuiſibilis filius: inuiſibilis ſpirituſſanctus: quaſi non ⁊ angeli ⁊ cherubin ⁊ ſeraphin ẜm naturam ſuaꝫ oculis noſtris inuiſibiles ſint. Certe Dauid etiā de aſpectu celoꝝ dubitās: videbo inquit celos: opera digitoꝝ tuorū. videbo nō video. videbo: quādo facie reuelata gloriam domini fuero cōtemplatus: nuncautē ex parte videmus: ⁊ ex parte cognoſcimQuerit̉ an patrē videat filius: ⁊ tu dicis: inuiſibilis pater eſt. Deliberat̉ an filiū videat ſpirituſſanctus ⁊ tu reſpondes: inuiſibilis eſt filiusUerſat̉ in cauſa: an ſe inuicem trinitas videathumane aures tantam blaſfemiā ferre nō ſuftinent: ⁊ tu dicis: inuiſibilis trinitas eſt. In laudes ceteras euagaris: peroras. in his que nullus inqͥrit: auditorem aliorſū trahis. vt qd̓ q̄rimus. non loquaris. verū hec ex ſuꝑfluo dictaſint: donamꝰ tibi vt non ſis Arrianus. imo pl̓ꝰvt nunqͣꝫ fueris. Cōcedimus vt in expoſitioneprimi capituli aduerſum te nulla ſuſpitio ſit: ⁊totū ſimpliciter ſis locutꝰ. Eadē ſimplicitate ⁊nos tecū loquimur. Nā papa Epiphaniꝰ accu

ſauit te: vt Arrianꝰ eſſes. Num Eunomij errores ⁊ qͦſnā habeas huiꝰ hereſis ſocios? cuꝫ aliud interrogatus: reſpōdeas aliud: ⁊ qͣſi cū ſtultis loquarꝭ: diſſimulatis criminibꝰ: q̄ in lr̄is cōtinent̉: replicas qͥd in eccl̓ia Epiphanio dixerꝭcōfeſſionē fidei poſtularis: ⁊ diſertiſſimos tractatus tuos nolentibꝰ ingerꝭ. Queſo lector: vtmemor tribunalis dn̄i ⁊ de iudicio tuo: te ītelligens iudicandū: nec mihi nec aduerſario faueas. ne ve ꝑſonas loquentiū: ſed cauſam cōſideres. Dicamus ergo qd̓ cepimus. Scribis enī īepl̓a tua: ꝙ anteqꝫ Paulianus p̄ſbyter fieret:nunqͣꝫ te papa Epiphanius ſuꝑ Origenis errore cōuenit. Primū dubiū eſt: ⁊ de ꝑſonis diſputo. ille obieciſſe ſe dicit: tu negas. ille teſtesꝓfert: tu non vis audire ꝓductos. ille etiā memorat aliū eſſe ꝯuentū: tu ꝓ vtroqꝫ diſſimulasmittit tibi ꝑ clericū epl̓am: reſpōſionē flagitattaces mutus: nec reſcribere audes. ⁊ paleſtineꝓuocatus: alexandrie loqueris: inter illū ⁊ te:cui accōmodāda eſt fides? non eſt meuꝫ dicereputo ꝙ nec ip̄a audeas aduerſuꝫ talem ac tātūvirū: tibi veritatē: illi mendaciū reputare. ſedpōt fieri: vt vnuſqͥſqꝫ ꝓ ſe loquat̉: te ip̄m contra teſtē vocabo. Si enī nulla de dogmatibꝰ q̄ſtio verſabat̉: ſi ſtomachū ſenis nō moueras:ſi ille tibi nihil rn̄deat: qͥd neceſſe erat: vt ī vnoeccl̓ie tractatu de cunctis dogmatibꝰ homo nōſatis eloquēs diſputares? de trinitate: de aſſūptione dominici corporis: de cruce: de inferis:de angeloruꝫ natura: de aīaꝝ ſtatu: de reſurrectione ſaluatoris ⁊ noſtra: ⁊ forſitan int̓ ceteraoblitus es ſcribere: vt p̄ſentibus populis ⁊ tali ⁊ tali ac tāto viro itrepidus diceres. ⁊ om̄iavna ſaliua continuares: vbi ſūt veteres eccl̓ietractatores: qͥ vix ſingl̓as q̄ſtiones explicare īmultꝭ voluminibꝰ potuerūt: vbi electiōis vastuba euāgelij: rugitꝰ leonis nr̄i: tonitrꝰ gentiūflumina eloquētie chriſtiane: qͥ myſteriū retrogenerationibꝰ ignoratū: ⁊ ꝓfundū diuitiaꝝ ſapiētie ⁊ ſciētie dei magis mirat̉: qͣꝫ loquit̉: vbiEſaias ꝟginis demōſtrator: qͥ ī vna q̄ſtiōe ſuccūbēs ait: generationē eius qͥs enarrabit. Reꝑtus eſt ſeculis noſtris haud grādis homūculus: qui de cunctis eccleſie q̄ſtionibus vno lingue rotatu ſole clarius coruſcaret: ſi nemo a tepoſtulabat: ⁊ tranqͥlla erant om̄ia: ſtultē tantadiſputandi voluiſti ſubire diſcrimīa. ſi iam tūcin fidei ſanctificatiōe loquebaris: ergo non eſtordinatio preſbyteri cauſa diſcordie: quem cōſtat ml̓to poſt tꝑe ꝯſtitutuꝫ. fefelliſti abſentes⁊ littere tue peregrinis auribꝰ blandiūt̉. Noshic eramus: cuncta nouimus: quando contraOrigenem in eccl̓ia tua papa Epiphanius loquebat̉: quādo ſub illius noīe ī nos iacula torquebat̉. Tu et chorꝰ tuꝰ canino riſu naribuſqꝫ