Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
LXXXVIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.XVvVTractatus IIlEpiſtola XXII

LX44μ.

qn̄ archidyaconū tacere iuſſiſti: orātē inppl̓is laudis cupidū ꝑtōnabas. Docēt pn̄tiapteritis. Ille totū exinde triēiū ſuas iniurias deuorat: pͥuataqꝫ ſimultate ꝯtēpta fide tm̄correctōeꝫ poſtulat. Tu ſumptibꝰ abūdās:totiꝰ orb̓ religio lucꝝ tuū eſt: gͣuiſſimos illos legatos tuos hūc illucqꝫ trāſmittis: dormientēſenē ad rn̄dēdū ſuſcitas. reuera cui tm̄ honoris detuleras: iuſtū erat: vt tua p̄ſertim extēporalia dicta laudaret. Quia ꝟo ſolēt interdū homines laudare qͦs ꝓbāt: alienā ſtulticiamcaſſis nutrire p̄conijs: ſolū tua dicta laudauit: ſꝫ laudauit miratꝰ ē. ne miraculū qͦꝫ ꝑuūeſſet: catholice eſſe fidei ppl̓o declarauit. Hecqͣꝫ vere dixerit: nos teſtes ſumꝰ audiuimusad qͦs tuis vocibꝰ venit ex animis temere ſe cōicaſſe dicēs. Rogatuſqꝫ ab mōaſterio: vt adte de Bethleē reu̓teret̉ tātoꝝ p̄ces ferēs: ſicreu̓ſus ē veſꝑe: vt medio noctis aufugeret: vtlr̄e ad papā Syritiū ꝓbāt. qͣs ſi legeris: ꝓuidebis quō tua dicta miratꝰ ſit: catholica declarauerit. Ueꝝ nugas terimꝰ aniles ſuꝑfluascātilenas lōgo ſermone ꝯuincimꝰ. Trāſeamusad ſcd̓aꝫ q̄ſtionē: in qͣſi nihil ſibi ꝓpoſitū ſit:ſecurus ructās dormire ſe ſil̓at: vt legētes fadat dormitare. Sꝫ de reliqͥs ad fidē ꝑtinent:fermo nob̓ erat .i. oīm viſibiliū inuiſibiliū celeſtiū fortitudinū: terreſtriū creaturaꝝ: vnuꝫ eundē eſſe ꝯditorē deū .i. ſcāꝫ trinitateꝫ iuxtaDauid dicentē. Verbo dn̄i celi firmati ſunt:ſpū oris eius oīs ꝟtus eoꝝ. qd̓ ſimpl̓r oſtēdithoīs creatio. Ip̄e eſt em̄ accepto limo de terra plaſmauit hoīeꝫ: gr̄aꝫ ꝓpͥe ſufflatōis ani donauit rōnabilē. liberi arbitrij ꝑtemaliquā ſue nature iuxͣ qͦſdā: impie p̄dicant:ſꝫ ꝓpriā ꝯditōeꝫ: de ſanctis angelis eq̄ ordiūtur ẜm diuinā ſcripturā de d̓o dicentē. Qui facit angelos ſuos ſpūs: mīſtros ſuos ignē vrē: de qͥbus debemus credere: immutabilisnature ſint: ꝯcedit nob̓ diuina ſcpͥtura dicēsAngelos qͦꝫ cuſtodierunt ſuū pͥncipatū: ſꝫreliq̄rūt domiciliū in iudiciū magni dei vinculis eternis in tenebris cuſtodiuit. qꝛ immutatiſunt: ex ꝓpͥa dignitate gl̓ia magis qͣꝫ dei indemonū ordinē abiſſe eos cognouimus. Aīasꝟo hoīm angeloꝝ ruinā aut ex ꝯuerſione fieri neqꝫ credidimus aliqn̄: neqꝫ docuimꝰ. Abſitem̄ alienū eſſe a p̄dicatōne eccl̓iaſtica ꝯfitemur. Querimus vtꝝ aīe an̄qͣꝫ in ꝑadiſo fieret: plaſmaret̉ Adā de terra: int̓ rōnabiles fuerint creaturas: vtꝝ ꝓpriū ſtatū habuerīt: vixerint: morate ſint atqꝫ ſubſtiterint: an Origenis doctrina ſit vera: dicit cūctas rōnabilescreaturas incorꝑales inuiſibiles: ſi negligentiores fuerint paulatim ad inferiora labi: iuxͣqlitates locoꝝ: ad defluunt: aſſumere ſibi cor

pora. Verbi gr̄a: pͥmū etherea: deinde aerea.Cūqꝫ ad vicinia terre ꝑuenerint: craſſioribuscorꝑibus circūdari. nouiſſime hūanis carnibꝰilligari: ip̄oſqꝫ demones ꝓpͥo arbitrio pͥncipe ſuo dyabolo de dei mīſterio receſſerunt: ſipaululū reſipiſcere ceꝑint: hūana carne veſtirivt hac deinceps pnīa poſt reſurrectōeꝫ eodemcirculo in carnē venerāt: reuertant̉ ad viſio dei liberati etiā aeris ethereiſqꝫ corꝑibus.tūc oīa genua curuent̉ deo: celeſtiū: terreſtriū: infernoꝝ: ſit deus oīa in oībus. iſtarant̉: cur tu omiſſis ſuꝑ qͥbus pugna ē: de nūeri tui ordine loco certamīs egrediēs lōge alienis diſputatōibus immoraris? Credis cunctas viſibiles inuiſibiles creaturas vnus d̓sfecerit: Arrius ꝯfitet̉: dicit illū inuiſibilium: hūc viſibiliū aſſerit creatorē. Recte mihihuius ſatiſfeceris q̄ſtione: credēs vniuerſitatis trinitas ſit creatrix. Iſtd̓ Arriani Hemerriani negāt: ſpm̄ſanctū ꝯditorem: ſꝫ ꝯditumblaſphemātes. Sꝫ qͥs te tꝑe inſimulat Arria? Dicis aīas hoīm partē dei eſſe natureſi Manicheus nūc ab Epiphanio ſis vocatꝰ.Deteſtaris eos qui aīas ex angelis aſſerūt fieri: illoꝝ ruinam noſtrā dicūt eſſe ſubſtantiaꝫ.Noli diſſimulare qd̓ noſti: nec ſimplicitate qd̓ habes fingere. nec Origenes vnqͣꝫ dixit exangelis aīas fieri ip̄os āgelos nomē eſſe officij doceat: nature. In libris em̄ ꝑiarchonangelos: thronos: dn̄atōes: ptātes rectores mūdi tenebraꝝ: nomē qd̓ noīat̉:ſolū in pn̄ti ſeculo: ſꝫ in futuro: dic̄ aīas eo corpoꝝ: vel deſiderio vel mīſterīo ſuſceperint. Solēqꝫ ip̄m lunā oīm aſtroꝝ choꝝ eſſeaīas rōnabiliū qͦndā incorꝑaliū creaturaꝝ:nūc vanitati ſubiecte: ignitis videlicet corporibus: nos imꝑiti rudes lumīaria mūdi appellamus: liberabunt̉ a ſeruitute corruptōis in libertatē gl̓e filioꝝ dei. Un̄ oīs creatura cōgemiſcit: parturit: apl̓s deplorat dicēs. In felixego: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huius ē iſtius tꝑis ꝯͣ dogma gētiliū: ex ꝑte platonicū ſcribere. An̄ annos ferme. x. in ꝯmentarijs Eccl̓aſtes: in explanatōne epl̓e ad Epheſios. Arbitror ſenſum aīe mee prudentibus explicatū: nūc rogo: tāta loq̄ris: de cunctisſermonibus ſub vno tractatu ediſſeris verita: vt rn̄deas ſciſcitātibꝰ breuē abſolutāqꝫ ſnīaꝫQn̄ plaſmauit deus hoīeꝫ ex limo: gratiaꝫꝓpͥe inſufflatōis ei aīaꝫ tribuit. Utꝝ illa aīa fuerit an̄ ſubſtiterit: vbicunqꝫ ꝟſata ſit: depoſtea inſufflatōne donata ē: in ſexto die qn̄corpus ex limo formatū eſt: eſſe viuere: deiptāte ſuſceꝑit. De hoc taces: qͥd q̄rit̉ ſcire diſſimulās in ſuꝑfluis q̄ſtionibus occuparis Origenē relinqͥs intactū: ꝯͣ Martionē Apollina