Fo.XVvVTractatus IIlEpiſtola XXII
LX44μ.
qn̄ eū ꝑ archidyaconū tacere iuſſiſti: ⁊ orātē inppl̓is laudis cupidū ꝑtōnabas. Docēt pn̄tia d̓pteritis. Ille ꝑ totū exinde triēiū ſuas iniurias deuorat: pͥuataqꝫ ſimultate ꝯtēpta fide tm̄correctōeꝫ poſtulat. Tu qͥ ſumptibꝰ abūdās: ⁊totiꝰ orb̓ religio lucꝝ tuū eſt: gͣuiſſimos illos legatos tuos hūc illucqꝫ trāſmittis: ⁊ dormientēſenē ad rn̄dēdū ſuſcitas. ⁊ reuera cui tm̄ honoris detuleras: iuſtū erat: vt tua p̄ſertim extēporalia dicta laudaret. Quia ꝟo ſolēt interdū homines laudare qͦs nō ꝓbāt: ⁊ alienā ſtulticiamcaſſis nutrire p̄conijs: nō ſolū tua dicta laudauit: ſꝫ laudauit ⁊ miratꝰ ē. ⁊ ne miraculū qͦꝫ ꝑuūeſſet: catholice eſſe fidei oī ppl̓o declarauit. Hecqͣꝫ vere dixerit: ⁊ nos teſtes ſumꝰ qͥ audiuimusad qͦs tuis vocibꝰ venit ex animis temere ſe cōicaſſe dicēs. Rogatuſqꝫ ab oī mōaſterio: vt adte de Bethleē reu̓teret̉ tātoꝝ p̄ces nō ferēs: ſicreu̓ſus ē veſꝑe: vt medio noctis aufugeret: vtlr̄e ad papā Syritiū ꝓbāt. qͣs ſi legeris: ꝓuidebis quō tua dicta miratꝰ ſit: ⁊ catholica declarauerit. Ueꝝ nugas terimꝰ ⁊ aniles ⁊ ſuꝑfluascātilenas lōgo ſermone ꝯuincimꝰ. Trāſeamusad ſcd̓aꝫ q̄ſtionē: in qͣ qͣſi nihil ſibi ꝓpoſitū ſit:ſecurus ⁊ ructās dormire ſe ſil̓at: vt legētes fadat dormitare. Sꝫ de reliqͥs q̄ ad fidē ꝑtinent:fermo nob̓ erat .i. oīm viſibiliū ⁊ inuiſibiliū celeſtiū fortitudinū: ⁊ terreſtriū creaturaꝝ: vnuꝫ⁊ eundē eſſe ꝯditorē deū .i. ſcāꝫ trinitateꝫ iuxtaDauid dicentē. Verbo dn̄i celi firmati ſunt: ⁊ſpū oris eius oīs ꝟtus eoꝝ. qd̓ ſimpl̓r oſtēdit ⁊hoīs creatio. Ip̄e eſt em̄ qͥ accepto limo de terra plaſmauit hoīeꝫ: ⁊ ꝑ gr̄aꝫ ꝓpͥe ſufflatōis animā donauit rōnabilē. ⁊ liberi arbitrij nō ꝑtemaliquā ſue nature iuxͣ qͦſdā: qͥ hͦ impie p̄dicant:ſꝫ ꝓpriā ꝯditōeꝫ: ⁊ de ſanctis angelis eq̄ ordiūtur ẜm diuinā ſcripturā de d̓o dicentē. Qui facit angelos ſuos ſpūs: ⁊ mīſtros ſuos ignē vrētē: de qͥbus debemus credere: ꝙ immutabilisnature ſint: nō ꝯcedit nob̓ diuina ſcpͥtura dicēsAngelos qͦꝫ qͥ nō cuſtodierunt ſuū pͥncipatū: ſꝫreliq̄rūt domiciliū in iudiciū magni dei vinculis eternis in tenebris cuſtodiuit. qꝛ immutatiſunt: ⁊ ex ꝓpͥa dignitate ⁊ gl̓ia magis qͣꝫ dei indemonū ordinē abiſſe eos cognouimus. Aīasꝟo hoīm ⁊ angeloꝝ ruinā aut ex ꝯuerſione fieri neqꝫ credidimus aliqn̄: neqꝫ docuimꝰ. Abſitem̄ ⁊ alienū hͦ eſſe a p̄dicatōne eccl̓iaſtica ꝯfitemur. Querimus vtꝝ aīe an̄qͣꝫ hō in ꝑadiſo fieret: ⁊ plaſmaret̉ Adā de terra: int̓ rōnabiles fuerint creaturas: vtꝝ ꝓpriū ſtatū habuerīt: vixerint: morate ſint atqꝫ ſubſtiterint: ⁊ an Origenis doctrina ſit vera: qͥ dicit cūctas rōnabilescreaturas incorꝑales ⁊ inuiſibiles: ſi negligentiores fuerint paulatim ad inferiora labi: ⁊ iuxͣqlitates locoꝝ: ad q̄ defluunt: aſſumere ſibi cor
pora. Verbi gr̄a: pͥmū etherea: deinde aerea.Cūqꝫ ad vicinia terre ꝑuenerint: craſſioribuscorꝑibus circūdari. nouiſſime hūanis carnibꝰilligari: ip̄oſqꝫ demones qͥ ꝓpͥo arbitrio cū pͥncipe ſuo dyabolo de dei mīſterio receſſerunt: ſipaululū reſipiſcere ceꝑint: hūana carne veſtirivt hac deinceps pnīa poſt reſurrectōeꝫ eodemcirculo qͦ in carnē venerāt: reuertant̉ ad viſionē dei liberati etiā aeris ethereiſqꝫ corꝑibus. ⁊tūc oīa genua curuent̉ deo: celeſtiū: terreſtriū:⁊ infernoꝝ: ⁊ ſit deus oīa in oībus. Cū gͦ iſta q̄rant̉: cur tu omiſſis ſuꝑ qͥbus pugna ē: de nūeri tui ordine ⁊ loco certamīs egrediēs lōge alienis diſputatōibus immoraris? Credis ꝙ cunctas viſibiles ⁊ inuiſibiles creaturas vnus d̓sfecerit: hͦ ⁊ Arrius ꝯfitet̉: qͥ dicit illū inuiſibilium: hūc viſibiliū aſſerit creatorē. Recte mihi d̓huius ſatiſfeceris q̄ſtione: credēs ꝙ vniuerſitatis trinitas ſit creatrix. Iſtd̓ Arriani ⁊ Hemerriani negāt: ſpm̄ſanctū nō ꝯditorem: ſꝫ ꝯditumblaſphemātes. Sꝫ qͥs te hͦ tꝑe inſimulat Arrianū? Dicis aīas hoīm nō partē dei eſſe nature qͣſi Manicheus nūc ab Epiphanio ſis vocatꝰ.Deteſtaris eos qui aīas ex angelis aſſerūt fieri: ⁊ illoꝝ ruinam noſtrā dicūt eſſe ſubſtantiaꝫ.Noli diſſimulare qd̓ noſti: nec ſimplicitate qd̓nō habes fingere. nec Origenes vnqͣꝫ dixit exangelis aīas fieri cū ip̄os āgelos nomē eſſe officij doceat: nō nature. In libris em̄ ꝑiarchon ⁊angelos: ⁊ thronos: ⁊ dn̄atōes: ptātes ⁊ rectores mūdi ⁊ tenebraꝝ: ⁊ oē nomē qd̓ noīat̉: nōſolū in pn̄ti ſeculo: ſꝫ ⁊ in futuro: dic̄ aīas eē eorū corpoꝝ: q̄ vel deſiderio vel mīſterīo ſuſceperint. Solēqꝫ ip̄m ⁊ lunā ⁊ oīm aſtroꝝ choꝝ eſſeaīas rōnabiliū qͦndā ⁊ incorꝑaliū creaturaꝝ: q̄nūc vanitati ſubiecte: ignitis videlicet corporibus: q̄ nos imꝑiti ⁊ rudes lumīaria mūdi appellamus: liberabunt̉ a ſeruitute corruptōis in libertatē gl̓e filioꝝ dei. Un̄ oīs creatura cōgemiſcit: ⁊ parturit: ⁊ apl̓s deplorat dicēs. In felixego hō: qͥs me liberabit de corꝑe mortis huiusNō ē iſtius tꝑis ꝯͣ dogma gētiliū: ⁊ ex ꝑte platonicū ſcribere. An̄ annos ferme. x. in ꝯmentarijs Eccl̓aſtes: ⁊ in explanatōne epl̓e ad Epheſios. Arbitror ſenſum aīe mee prudentibus explicatū: hͦ nūc rogo: qͥ tāta loq̄ris: qͥ de cunctisſermonibus ſub vno tractatu ediſſeris veritatē: vt rn̄deas ſciſcitātibꝰ breuē abſolutāqꝫ ſnīaꝫQn̄ plaſmauit deus hoīeꝫ ex limo: ⁊ ꝑ gratiaꝫꝓpͥe inſufflatōis ei aīaꝫ tribuit. Utꝝ illa aīa fuerit an̄ ⁊ ſubſtiterit: ⁊ vbicunqꝫ ꝟſata ſit: q̄ depoſtea inſufflatōne donata ē: ⁊ in ſexto die qn̄corpus ex limo formatū eſt: ⁊ eſſe ⁊ viuere: deiptāte ſuſceꝑit. De hoc taces: ⁊ qͥd q̄rit̉ ſcire diſſimulās in ſuꝑfluis q̄ſtionibus occuparis Origenē relinqͥs intactū: ⁊ ꝯͣ Martionē Apollina