IPars

ſatis ſuꝑflue. Sꝫ dicis epl̓a mea ꝓbauit me cōtra arriū: ꝯtra Photinū: ꝯtra Manicheū bene locutū. Quis enī te hoc tꝑe arguit arrianū?qͥs tibi nūc Photini Manicheiqꝫ crimen impingit: olim iſta emēdata ſunt atqꝫ ꝯfeſſa. Nōeras tam ſtultus: vt aꝑte defenderes hereſim:quaꝫ ſciebas eccl̓ie diſplicere. Noueras te ſi hͦfeciſſes: ſtatim loco mouendū. ⁊ ſoli tibi delitias ſuſpirabas Sic ſnīaꝫ temperaſti: vt nec ſimplicibus diſpliceres: nec tuos offēderes. beneſcripſiſti. ſed nihil ad cauſam ꝑtinens. Un̄ nouerat alexādrine eccleſie pōtifex: in qͥbꝰ argueris? quorū a te cōfeſſio poſtularet̉? Debuerastibi obiecta ꝓponere: ⁊ ſic ad ſingl̓a reſpōdereUetus narrat hiſtoria: qͥdam cuꝫ diſerte diceret: ferreturqꝫ impetu ac volubilitate verboꝝcauſamqꝫ oīno nō tāgeret: prudens auditor etiudex: bene inqͥt: ⁊ bene. ſed quo iſtud tā beneImꝑiti oculoꝝ medici ad oēs oculoꝝ doloresvno vtunt̉ collyrio. Qui arguit̉ in pluribꝰ: etin dilutiōe criminū aliqͣ p̄termittit: quicqͥd tacuerit: cōfitet̉: an nō reſpōdiſti ad epl̓am Epiphanij: ⁊ ꝓpoſuiſti q̄ ip̄e diſſolueres? Nimirūhac fiducia reſpōdiſti. Nullus fortiter a ſemetipſo cedit̉. Elige ex duobꝰ qd̓ vis. Optio tibidabitur. aut reſpondiſti ad epl̓am Epiphanijaut non. ſi reſpōdiſti: cur maxima ⁊ plurima d̓his que tibi obiecta ſunt: reliqͥſti? Si nō reſpōdiſti: vbi eſt illa apologia tua: in qua gloriarisapud ſimplices? Et quā ignorātibꝰ cauſā hucillucqꝫ diſſeminas: Octo tibi vt ſtatim ꝓbabode fidei ſpe xp̄iane q̄ſtionuꝫ capita obiecta ſūtTria tm̄ tangis ⁊ p̄teris. In ceteris grande ſilentiū eſt. Si ad ſeptem abſolutiſſime reſpon.diſſes: hererē tm̄ in vno crimīe: ⁊ qd̓ tacuerashoc tenerē. Nunc ꝟo qͣſi auribus lupum apprehenderis: nec tenere potes: nec audes dimittere. Ip̄a quoqꝫ tria qͣſi negligens atqꝫ ſecurus:quaſi aliud agens: ⁊ in qͥbus aut nulla aut parua ſit queſtio: p̄teruolas atqꝫ ꝑſtringis. Et itaoꝑtus ⁊ tectus incedis: vt plus ꝯfitearis tacēdo: qͣꝫ renuas diſputādo. Quis non ꝓtinꝰ tibipōt dicere: ſi lumē qd̓ in te eſt: tenebre ſūt: ipſetenebre quāte erūt? Si tres q̄ſtiuncule de qͥbviſus es aliqͥd dicere: ſuſpitione ⁊ culpa nō carent: ⁊ fraudulēter: ac lubrice ſcripte coarguūtur: qͥd faciemus de qͥnqꝫ reliqͥs: in qͥbus quianulla ambigui ẜmonis dabat̉ occaſio: nec illudere poteras audiētes: maluiſti oīno reticere:qͣꝫ aꝑte qd̓ tectū fecerat confiteri? Sicut enī inꝯgruū eſt dicere ꝙ poſſit filius videre patrē: itainconueniens eſt opinari ꝙ ſpūſſanctus poſſitvidere filium. Scd̓m ꝙ in hoc corꝑe qͣſi in carcere ſunt anime relegate: ⁊ anteqͣꝫ homo fieretin paradiſo: inter rationabiles creaturas in celeſtibus cōmorate ſunt. Unde poſtea in ꝯſola

tionem ſuam anima loqͥtur in pſalmis. Priusqͣꝫ humiliarer ego deliqui. Et reuertere animamea in requiē tuā: ⁊ educ de carcere aīam meā⁊ cetera his ſimilia. Tertiū ꝙ dicat ⁊ diabolūet demones acturos penitentiā aliqn̄: ⁊ cū ſanctis vltimo tēpore regnaturos. Quartū ꝙ tunicas pelliceas humana corꝑa interp̄tetur quibus poſt offenſionē et eiectionem de paradiſoAdā ⁊ Eua induti ſunt. haud dubiū: qͥn antein paradiſo ſine carne: ſine neruis ⁊ oſſibus fuFerint. Quintū ꝙ carnis reſurrectionē: mēbrorūqꝫ comꝑagē: ⁊ ſexū: quo viri diuidimur a feminis aꝑtiſſime neget: tam in explanatiōe primi pſalmi: qͣꝫ in alijs multis tractatibꝰ. Sextūvt ſic paradiſū allegorizet: vt hiſtorie auferatveritatē: ꝓ arboribus angelos: ꝓ fluminibusꝟtutes celeſtes ītelligens. totāqꝫ paradiſi cōtinentiā tropologica interpretatione ſubuertat.Septimū ꝙ aquas: que ſuꝑ celos in ſcripturꝭeſſe dicunt̉: ſanctas ſuꝑnaſqꝫ virtutes: que ſuper terram ⁊ infra terram cōtrarias ⁊ demoniFacas eſſe arbitret̉. Octauū ꝙ extremuꝫ obijcitimaginē ⁊ ſimilitudinē dei: ad quā homo conditus fuerat: dicit ab eo ꝑditam: et in hominepoſt paradiſum nō fuiſſe. He ſunt ſagitte: quibus cōfoderis: hec tela: quibus in tota epiſtola vulneraris: excepto eo: ꝙ tuis genibus aduolūtus: ſāctamqꝫ caniciē ſe poſito parūper ſacerdotis honore: ſuſtinens dep̄catur ſalutē tuam. Et his verbis loquit̉: preſta mihi: et tibi:vt ſalueris: ſicut ſcriptū eſt: a generatione peruerſa: ⁊ recēde ab hereſi Origenis: ⁊ a cūctꝭ hereſibus dilectiſſime Et infra ꝓpter defenſionēhereſeos aduerſū me odia ſuſcitantes rumpitis charitatē: quaꝫ in vobis habui: intantū vtfaceretis nos etiam penitere: quare vobis cōmunicauerimus: ita Origenis errorem et dogmata defendētibꝰ. Dic mihi diſputator egregie: de octo capitulis: ad que reſpōderis pauliſper: de ceteris tacēs. Prima illa blaſfemiasꝙ nec filius patrem: nec filium pōt videre ſpirituſſanctus: quibus a te telis confoſſa eſt? Sanctam inquit ⁊ adorandā trinitatē eiuſdem ſubſtantie: ⁊ coeternam: ⁊ eiuſdē glorie ⁊ diuinitatis credimus. Anathematizātes eos: qui grāde aut paruū: aut inequale: aut uiſibile in deitate trinitatis quicqͣꝫ loquūtur. Sed ſicut īcorporalem inuiſibilē ⁊ eternū dicimus patrē: ſicincorporalem inuiſibilē ⁊ eternum dicimus filium ⁊ ſpiritūſanctum. Niſi hoc diceres: eccleſiam non teneres: ⁊ tamē non quero. ac ſi antenon dixeris: non vētilabo. Si vero amaueriseos qui talia p̄dicauerint: qͥ iſta dicētes exiliaſuſtinebant. Quis ſit ille: qui Theone preſbytero ſpiritūſanctum domini in eccleſia predicāte: clauſerit aures: foraſqꝫ cum ſuis concitus