Pars

qd̓ in paucis diximus: de oībus intelligenduꝫeſt. vt impleat̉ illud qd̓ ſcriptū eſt. Oīs qͥ ſāctificat ſemetip̄m: inter beatos numerabit̉. Beati enī mundo corde: qm̄ ip̄i deū videbūt. Cumhec ita ſe habeāt dilectiſſime: cuſtodi aīaꝫ tuaꝫ⁊ deſine circa nos murmurare. Dicit enim ſcriptura diuina. nolite murmurare adinuicē: ſic̄qͥdam murmurauerūt: ⁊ a ſerpentibꝰ perierūt.magis acquieſce veritati: ⁊ diligētes te dilige⁊ veritateꝫ. Deus aūt pacis p̄ſtet nobis iuxtaſuam clementiaꝫ: vt conterat̉ ſathanas ſub pedibus xp̄ianoꝝ: ⁊ abijciat̉ oīs occaſio ꝑuerſane ſcindat̉ ī nobis vinculū charitatis: ⁊ pacisrecte fidei p̄dicatio. Preterea qꝛ audiui qͦſdaꝫmurmurare cōtra me. qꝛ quando ſimul ꝑgebamus ad ſanctū locū qͥ vocat̉ Bethel: vt illi collectaꝫ tecū ex more eccleſiaſtico facerē: ⁊ veniſſem ad villā: que dicit̉ Anablatha: vidiſſemqꝫibi p̄teriens ſucernaꝫ ardentē: ⁊ interrogaſſemquis locus eēt: didiciſſemqꝫ eſſe eccl̓iam: et intraſſem vt orarem: inueni ibi velum pendēs inforibus eiuſdem eccl̓ie tinctū atqꝫ depinctū: ethn̄s imaginē xp̄i: vel ſancti cuiuſdā. Non enīſatꝭ memini: cuiꝰ imago fuerit. Cū gͦ hoc vidiſſem in eccl̓ia xp̄i contra auctoritatē ſcripturaꝝhomīs pendere imaginē: ſcidi illud: ⁊ magꝭ dedi conſiliū cuſtodibus eiuſdē: vt pauperē mortuū eo obuoluerēt: ⁊ efferrēt. Illiqꝫ cōtra muimurantes dixerūt Si ſcindere voluerat: iuſtūerat: vt aliud daret velū: atqꝫ mutaret. Quodcū audiſſem: me daturū eſſe pollicitus ſū: ⁊ ilicō eſſe miſſurū Paululū autē moratū fuit ī medio: dum q̄ro optimū velum ꝓ eo mittere. Arbitrabar enī de Cypro mihi eſſe mittēdū. Nūcaūt miſi qd̓ potui reperire: ⁊ p̄cor vt iubeas p̄ſbyteros eiuſdē loci ſuſcipere velū a latore: qd̓a nobis miſſum eſt. ⁊ deinceps p̄cipere in eccleſia xp̄i iſtiuſmodi vela: que contra religionemnoſtram veniūt: non appendi. Decet enī honeſtatem tuam hinc magis habere ſollicitudineꝫvt ſcrupuloſitate remota: que digna eſt eccl̓iexp̄i: ⁊ populis qui tibi crediti ſunt: intimetur.Palladiū vero Galatham: qui quōdaꝫ nobischarus fuit: ⁊ nūc miſericordia dei indiget: caue. quia Origenis hereſim p̄dicat et docet̉. neforte aliquos d̓ populo tibi credito ad peruerſitatem ſui inducat erroris.¶ Argumentū excerptum ex Gēnadio de viris illuſtribus.Ohānes hieroſolymorū epiſcopꝰ ſcripſit aduerſus obtrectatores ſui ſtudijlibrum: in quo oſtendit ſe Origenis ingeniū non fidem ſecutuꝫ. Sed beato Hieronmo magis credēdū qui zelo fidei ſequenti opere illum hereſis redarguit.¶ Incipit liber ſācti Hieronymi ad Pāmachiū

cōtra Iohānē hieroſolymitanū ep̄m: ⁊ Ruffinum p̄ſbyterū aſſertorē Origenis. in quo Iohannē ep̄m tāqͣꝫ ſectatorē errorū Origenis coarguit: contra quos diſputat. ſe quoqꝫ de ordinatione ſuoꝝ excuſat. Iohānē incuſat: ꝙ Epiphanio nō rn̄derit: ⁊ ſynodo adeſſe noluerit.¶ Epiſtola. XXII.Iiuxta Pauiuapoſtolū qd̓ ſentimus orare non poſſumus: ac ꝓprie mentis cogitationē ẜmo non explicat: quāto magis periculoſū eſt de alteriusanimo iudicare: ⁊ ſingulorū dictorū atqꝫ ꝟborū inueſtigare: atqꝫ ꝓferre rationē? natura hominū ꝓna eſt ad clementiā: ⁊ in alieno peccatoſui quiſqꝫ miſeret̉. Si ergo reum in ẜmone reprehenderis: ſimplicitateꝫ vocabit. Si calliditatem argueris: imperitiā confitebit̉ vt ſuſpitionem vitet malitie. Atqꝫ ita fiet: vt tu qͥ arguiscalūniator. ille qui reprehendit̉ non hereticusſed ruſticus iudicet̉. Noſti Pāmachiuꝫ: noſtime ad hoc opus non inimicitijs: non glorie cupiditate defcēdere: ſed ꝓuocatum litteris tuisex ardore fidei: nec velle ſi fieri poſſet: omnesid ſapere: nec impatientie ac temeritatis poſſerep̄hendi: qui poſt trienniū loquor. Deniqꝫ niſi ad apologiā d̓ qua nūc ſcribere inſtitui: multorum animos diceres ꝑturbatos: ⁊ in vtrāqꝫpartem fluctuare ſententiā: decreuerā in incepto ſilentio ꝑmanere. faceſſat itaqꝫ Nouatus:errātibus manus nō porrigens. Mōtanꝰ cū īſanis feminis ꝓſternat̉. iacētes in barathrump̄cipitantes ne leuent̉. Quotidie peccamꝰ omnes: ⁊ in aliquo labimur. Qui ergo in nos clementes ſumus: rigorem contra alios non tenemus: qͥnpotius oramus: petimus: obſecramꝰ:vt aut ſimpliciter noſtra fateat̉: aut aperte defendat aliena. Nolo verboruꝫ ambiguitates.Nolo mihi dici: qd̓ ⁊ aliter poſſit intelligi. Reuelata facie gloriaꝫ domini cōtēplemur. Claudicabat quondā ⁊ iſraeliticus populus ī vtroqꝫ pede Sed Helias qui interptatur fortis domini: vſqꝫquo ait claudicatꝭ in vtroqꝫ veſtigioſi eſt dominꝰ deus meus: ambulate poſt eum.ſi autem Baal: ſeqͥmini eum. Et ip̄e dominusIudei filij alieni mentiti ſūt mihi. filij alieni inueterauerūt: et claudicauerunt a ſemitis ſuisCerte ſi hereſeos nulla ſuſpitio eſt: vt cupio: etcredo: cur non verbis meis meum ſenſum loqͥtur? quā ille ſimplicitatē vocatꝭ: ego malitiā interp̄tor: ꝑſuadere mihi vult ꝙ pure credat: pure ergo ⁊ loquatur. Et ſiqͥdem vnum verbum:vel vnus ſenſus eſſet ambiguus: ſi duo: ſi tresingnorantie ven iam tribuerem. nec ea que autobſcura: vel dubia ſunt: de certis ⁊ perſpicuiseſt imarem. Nunc vero que iſta ſimplicitas eſt