Tractatus IIlEpl̓aQA3

Taduerſus om̄ia Origenis dogmata diſputareNihil mihi ſubripuit Origenes: nec in mea generatione fuit: nec ꝓpter aliquas res mundi ⁊hereditatē odiū aduerſū illū pugnaſqꝫ ſuſcepiſed vt ſimpliciter fatear doleo: ⁊ valde doleo:vidēs plurimos fratrū: ⁊ eorū p̄cipue qͥ ꝓfeſſionem habēt non minimā: ⁊ in gradū quoqꝫ ſacerdotij maximū ꝑuenerūt eius ꝑſuaſionibusdeceptos. ⁊ ꝑuerfiſſima doctrīa: cibos factoseſſe diaboli. In qͥbus cōpletū eſt illud qd̓ dicitur. Suꝑ oēm munitionē ludit: ⁊ eſce eius electe: ⁊ cōgregauit ſicut arenā captiuitatem. Teaūt frater liberet deus: ⁊ ſanctū populū xp̄i: qͥtibi creditus eſt: ⁊ oēs fratres qͥ tecū ſūt: ⁊ maxime Ruffinū p̄ſbyterū ab hereſi Origenis: ⁊ab alijs hereſibꝰ ⁊ ꝑditione earū. Si enī ꝓptervnum ꝟbum aūt duo q̄ ꝯtraria fidei ſunt: multe hereſes abiecte ſunt ab eccl̓ia: qͣꝫto magis h̓inter hereticos habebit̉: qͥ tātas ꝑuerſitates ⁊tam mala dogmata ꝯtra fidem adinuenit dei:⁊ eccl̓ie hoſtis extitit? Inter multa enim malaetiam illud auſus eſt dicere: ꝑdidiſſe imagineꝫdei Adā: cū hoc in nullo penitus loco ſcriptura ſignificet. Si aūt ita eēt: nunqͣꝫ oīa que ī mūdo ſunt: ẜuirent ſemini Adā. id ē. vniu̓ſo generi hominū: ſic̄ ⁊ Iacobꝰ apoſtolꝰ loqͥtur. Oīadomant̉: ⁊ ſubiecta ſunt humane nature. Nūqͣꝫ enī vniuerſa ſubiecta eſſent hoībus: ſi nō haberent hoīes. Iuxta id qd̓ vniuerſis imperentimaginē dei. Cōiungens aūt atqꝫ ꝯſociās ſcriptura diuina gr̄am benedictiōis: quā Adā donauerat: ⁊ generationibꝰ que ex eo erant. ne qͥforſitan maligna interp̄tatiōe auderēt dicere:vni datā gr̄am dei: ⁊ illū ſolū factuꝫ eē ad imaginem dei: qͥ plaſmatus ē ex humo. et vxoremeius creaſſet de coſta viri: eos vero qͥ cōciperētur in vtero: ⁊ non ita naſcerent̉ vt Adam: deinō habere imaginē: ſtatim ꝑ ordinē iūgit ⁊ dicit. ⁊ vixit Adā. ccxxx. annis: ⁊ cognouit Euāvxorē ſuam: ⁊ peꝑit filiū iuxta ſpeciem ⁊ iuxtaimagimē eius: ⁊ vocauit nomē eiꝰ Seth. Ruiſumqꝫ in decima generatiōe: poſt annos duosmillenos ducētenos. lxij. vindicans deus imaginē ſuam ⁊ oſtēdens ꝙ gr̄a quam dediſſet hominibꝰ ꝑſeueraret in eis ait: ne comedetis carnem in ſanguine. ego enī vlciſcar ſanguinē veſtrum de manu oīs hoīs effundētis illū: qꝛ adimaginē dei feci hoīem. necnō poſt alteras. x.generatiōes vſqꝫ ad Abraā: et ad Abraā vſqꝫad Bauid: alias generationes. xiiij. q̄. xiiij. generationes ſimul faciūt ānos duo milia cētumdecē ⁊ ſeptē. Spūſſanctus in triceſimooctauopſalmo: cuꝫ q̄reret̉ de oībꝰ hoībꝰ: ꝙ ī vanitateambularēt: ⁊ peccatꝭ eēt obnoxij loqͥt̉ verū tn̄in imaginē dei ꝑambulabat om̄is hō. Necnonpoſt Dauid etiā ſub Salomone filio eius legi-

mus tale quiddā ſuꝑ dei imaginatum noīatuꝫDicit enī in ſapiētia: q̄ titulo eiꝰ inſcribit̉: creauit deꝰ incorruptū hoīeꝫ: ⁊ imaginē ſue ꝓprietatis dedit ei. Et rurſū: poſt ānos millenos cētenos vndenos plꝰ minꝰ ī vno legimꝰ teſtamēto: ꝙ nō ꝑdiderūt hoīes imagine dei. Iacobꝰenī apl̓s: ⁊ frater dn̄i: cuiꝰ ſupra meminimꝰ: inſtruit nos ne Origenis laqueis capiamur: hr̄ehoīem imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei. Nā cū de d̓ lingua hoīuꝫ latiꝰ diſputaſſet: adiecit. Inſtabilemalū. in ip̄a quippe bn̄dicimꝰ deū ⁊ patrē: ⁊ inip̄a maledicimꝰ hoīes: qͥ ad ſil̓itudinē dei conditi ſūt. Paulꝰ qͦꝫ vas electiōis: ⁊ qͥ doctrinaꝫeuāgelica ſua p̄dicatiōe cōpleuit: docet nos ꝙhō ad imaginē ⁊ ſil̓itudinē dei ꝯditꝰ ſit. dicēs:Uir nō debet nutrire comam: cū gl̓ia ⁊ imagodei ſit. imaginē ſimpliciter appellās ſuo nomīe:ſil̓itudineꝫ aūt gl̓ie appellatiōe ſignificās. Protribꝰ igit̉ teſtimonijs: q̄ tibi ſi de ſcriptura ſancta reperirē: dicebas poſſe ſufficere. Ecce. vij.teſtimonia dedimꝰ. Quis ergo ſuſtinebit Orgenis imeptias? vt nō grauiꝰ aliqͥd loqͣr: ⁊ ſimilis efficiar vel ip̄i vel diſcipulis eius: q̄ audēt īꝑiculo aīe ſue aſſerere: quodcūqꝫ eis ī buccamvenerit. ⁊ magis iubere deo: ⁊ nō ab eo vl̓ orare vel diſcere veritatē. Quidā enī eorū dicuntꝙ imago dei: quā pͥus accepit Adā: illo peccāte perierit. Alij ſuſpicāt̉: ꝙ filiꝰ dei corpꝰ habiturus eēt ex Maria: ⁊ ip̄aꝫ eē imaginem. Alijſenſū. alij v̓tutē. Iſti baptiſma. hi ꝙ homo adimaginē dei dn̄et̉ oībꝰ. hebreoꝝ more hec vl̓ illa ructātes: qͦs oportebat tm̄ effugere diſcrimēnec negare q̄ loqͥtur deꝰ: ⁊ credentes ſimplicit̓ſaluos fieri: deoqꝫ ꝯcedere donatiōis ſue certamen: ⁊ veram ſciētiā in qͣ potiſſimū ꝑ te hoīescōdiderit ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuaꝫ. Quihoc relinquētes multꝭ ſe q̄ſtionibꝰ implicarūt⁊ ꝑ has in cenū demerſi ſūt peccatoꝝ. Nos autem dilectiſſime credimus his que locutꝰ ē dominꝰ. et ſcimus ꝙ in cūctis hoībus imago deiꝑmaneat. ipſiqꝫ cōcedimꝰ noſſe: in qͣ parte homo ad imaginē dei conditus ſit. Sed neqꝫ illd̓qd̓ qͥdam in epiſtola Iohānis legentes non intelligunt: quēqꝫ decipiat: vbi loquit̉. Nunc filij dei ſumus: ⁊ neſcimus quales futuri ſumusNouimus aūt qꝛ cuꝫ ille reuelatus fuerit: ſimiles ei erimus. videbimus enī eum ſicut ē. Hocenī ꝓpter gl̓iam: que ibi reuelanda eſt ſanctiseius: dictum ē. ſicut ⁊ in alio loco legimus. Agl̓ia in gl̓iam. cuius glorie iam in iſto ſeculo ſācti arrabonē ⁊ portiunculaꝫ ſuſceperunt. Primus eorū Moyſes: cuius fulſit facies valde:⁊ radiabat veluti fulgor ⁊ ſol. ſecundo Heliasigneo curru raptus in celuꝫ ⁊ ignis detrimētanō ſentiēs. Stephanus lapidabat̉: ⁊ faciē habebat angeli: que ab oībus cernebat̉. Hoc aūt

n 4