IPars
⁊ ad filios eius: creſcite: ⁊ multiplicamini: ⁊ replete terrā? Iā enī non erit bn̄dictio: ſꝫ maledictio iuxta Origenē: qͥ angelos vertit in aīas. ⁊d̓ ſublimi faſtigio dignitatis facit ad inferioradeſcēdere. qͣſi deus generi humano non poſſitaīas ꝑ benedictioneꝫ dare: niſi angeli peccauerint: ⁊ tot in celo ſūt ruine: quot in terra natiuitates. Dimittēda nobis ē doctrina apl̓oꝝ ⁊ ꝓphetaꝝ ⁊ legis: ⁊ ip̄ius dn̄i ſaluatoris in euangelio ꝑtonantis. Ecōtrario Origenes p̄cipit⁊ legē dat: vt nō dicā cōſtringit diſcipulos ſuos: ne qͥs oret in celū aſcendere: ne peius iterūpeccās qͣꝫ ī terris an̄ peccauerat: p̄cipitet̉ ī mūdum. qͣꝫqꝫ iſtiuſmodi nugas ⁊ deliramēta ſoleat ip̄e ſcripturaꝝ interp̄tatiōe ꝑuerſa: ⁊ aliudſignificāte qͣꝫ verū eſt: affirmare. dicēs: Priuſqꝫ a malicia humiliarer ego deliqͥ. ⁊ illd̓ reuertere aīa mea ī requiē tuā. necnō ⁊ aliud. Educde carcere aīam meā. Et in alio loco Cōfitebordn̄o ī regione viuorū. cū alius ꝓculdubio ſenſus ſcripture diuine ſit: qͣꝫ ille in hereſim ſuammaligna interp̄tatiōe detorquet. Qd̓ faciūt etmanichei ⁊ gnoſtici: ⁊ hebionite: ⁊ Martiōisſectatores: ⁊ alie hereſes numero. lxxx. q̄ d̓ puriſſimo ſcripturaꝝ fonte aſſumētes teſtimonianō ita interp̄tant̉: vt ſcripta ſunt. ſed ſimplicitatē ẜmonis eccl̓iaſtici id volūt ſignificare: qd̓ip̄i ſentiūt. Illud qͦꝫ qd̓ aſſerere nitit̉: doleā nean rideam neſcio. Doctor egregius audet docere diabolū id rurſum futurū eſſe: qd̓ fuerit: ⁊ad eandē rediturū dignitatē: ⁊ cōſcēſuꝝ regnacelorū. Proh nefas. qͣs tam vecors ⁊ ſtolidushoc recipiat: vt ſanctus Ioh̓es baptiſta: ⁊ Petrus ⁊ Ioh̓es apoſtolus et euāgeliſta Eſaiasqͦꝫ ⁊ Hieremias ⁊ reliqui ꝓphete coheredes fiant diaboli in regno celorū? Pretereo friuolāeiꝰ expoſitionē ſuꝑ tunicis pellicijs. quāto conatu quātiſqꝫ egerit argumētꝭ: vt tunicas pellicias humana eſſe corpora crederemꝰ. Qui inter multa ait. nunqͥd coriarius aut corticariuserat deus: vt cōficeret pelles animaliū: ⁊ cōſueret tunicas pellicias Adam ⁊ Eue? Manifeſtum ē ergo inqͥt: ꝙ de corporibꝰ noſtris loqͣt̉.Et ſi hoc ita eſt: quomodo legimus ante pellicias tunicas ⁊ ante inobediētiā et de paradiſoruinam Adam loquentē: nō ẜm allegoriā: ſedvere hoc nūc os ex oſſibus meis: ⁊ caro de carne mea: Aut vnde aſſumptū eſt illud: qd̓ diuinus ẜmo teſtat̉. Et iniecit deus ſoporē ī Adā⁊ dormiuit: ⁊ ſumpſit vnā de coſtis eiꝰ: ⁊ adimpleuit ꝓ ea carnē: ⁊ edificauit coſtā: quam tulerat ex eo: illi in vxorem? Aut que corpora ꝯtegebat Adā ⁊ Eua folijs ficus: poſtqͣꝫ comederunt de arbore vetita? Quis aūt patiēter feratOrigenē lubricis argumētatiōibus reſurrectionē carnis huius negātē: ſicut declarat mani-
feſtiſſime in volumine explanationū pͥmi pſalmi: ⁊ ī alijs multis locis? Aut qͥs audiat in tertio celo donantē nobis Origenē paradiſū: ⁊ illum quem ſcpͥtura cōmemorat: de terra ad celeſtia trāſferentē: ⁊ oēs arbores q̄ ſcribunt̉ in geneſi ſic allegorice ītelligentē: ſcꝫ ꝙ arbores angelice fortitudines ſint: cū hoc ꝟitas non recipiat? Neqꝫ enī dixit ſcriptura diuina: depoſuit deus Adā ⁊ Euā in terrā: ſed eiecit eos d̓ paradiſo: ⁊ habitare fecit eos ꝯtra paradiſum: ⁊non adiecit eos ſub paradiſo. poſuit rōpheamflāmeā: ⁊ cherubin cuſtodire ītroitū ligni vite⁊ non aſcēſū. ⁊ fluuius egredit̉ ex Eden: nō deſcēdit ex Eden. Iſte diuidit̉ in qͣttuor pͥncipianomen vni Phiſon: ⁊ nomen ſcd̓i Geon. Egoego vidi aqͣs Geon. Aqͣs qͣs his carneis oculis aſpexi. Iſta ē Geon quē Hieremias demōſtrat dicens. qͥd vobis ⁊ vie egypti: vt bibatisaquaꝫ Geon turbidā. bibi ⁊ de hoc magno flumine Euphrate aqͣs ſimplicit̓ qͣs manu potestangere: ore ſorbere: nō aquas ſpiritales. Ubiaūt flumina ſūt ⁊ aque: ⁊ vident̉: ⁊ bibunt̉: ibiꝯſequens eſt: ꝙ ⁊ ficus ⁊ alia ligna ſint. de qͥbdicit deus. Ex omni ligno qd̓ ē in paradiſo comedes: ſimilia ſunt fluminibꝰ ⁊ aqͥs. Si auteꝫaqua q̄ cernit̉ vere aqua ē: neceſſe eſt vt ⁊ ficvera ſit: ⁊ alia ligna. ⁊ Adā verus ſtatim a pͥncipio plaſmatus in corpore: ſicut ⁊ Eua. ⁊ nonin fantaſmate ⁊ poſt ruinā (vt vult Origenes.ꝓpter peccatū: poſtea corpus accepit. Sed dicis. legimus ꝙ ſanctꝰ Paulus raptus ſit vſqꝫad tertiū celū ⁊ vſqꝫ ad paradiſuꝫ. bn̄ dicis qnponit tertiū celū. ⁊ poſtea addit: ⁊ in paradiſūoſtēdit alibi eſſe celū: ⁊ alibi paradiſum. Illasꝟo p̄ſtigias qͥs nō ſtatim abijciat atqꝫ ꝯtēnat:dicēte Origene. de aquis q̄ ſuꝑ firmamentumſūt: non eē aqͣs ſed fortitudines angelice poteſtatis Et rurſū aqͣs q̄ ſuꝑ terram ſūt. hoc ē ſubfirmamento: eſſe ꝟtutes ꝯtrarias .i. demones.Et quō legimus ī diluuio aꝑtas cataractas celi: ⁊ aquas inundaſſe diluuij? Un̄ aꝑti ſūt fontes abyſſi: ⁊ totus mundus oꝑtus eſt aqͥs. Sꝫfuror hominū eſt iūctꝰ ſtulticie: qͥ reliquerūt illud qd̓ in ꝓuerbijs d̓r. Audi fili ẜmonē patristui: ⁊ ne abijcias legē matris tue. ⁊ ꝯuerſi ſuntad errorē: ⁊ dicunt ſtulto: vt pͥnceps ſui ſit: necꝯtemnūt res fatuas q̄ dicunt̉ a fatuo: ſicut ſcriptura teſtat̉. Fatuꝰ autē fatua loquit̉: ⁊ cor eiꝰvana intelligit. Un̄ obſecro te dilectiſſime ⁊ qͣſi mēbris meis parcēs ꝓpter charitatē: quā inte habeo: p̄cor: ſcribens ⁊ orans: vt impleas illud qd̓ dicit̉ Nōne odiētes te dn̄e odiui: ⁊ ſuꝑinimicos tuos tabeſcebam?: Inimica et dignaodio Origenis v̓ba ſūt: et deo repugnantia etſanctis eius. ⁊ non iſta ſola que dixi: ſed ⁊ aliaīnumerabilia. Neqꝫ enī nunc mihi ꝓpoſituꝫ e