FoTractatusEpl̓aLLICF

alio mūdo poſſeⁱ diabolos ⁊ demones fieri: Etrurſū nunc demones: in alio mundo poſſe velangelos vel homines ꝓcreari? Et poſt diſputationem longiſſimā: qua omnē creaturaꝫ corpoream in ſpiritalia corpora ⁊ tenuia dicit eſſemutadam: cunctamqꝫ ſubſtantā in vnuꝫ corpmundiſſimū ⁊ omni ſplendore purius conuertendā ⁊ talē qualem nunc humana mens nonpoteſt cogitare. ad extremū intulit: ⁊ erit deusom̄ia in om̄ibus: vt vniuerſa natura corporearedigatur in eandeꝫ ſubſtantiā: que om̄ibꝰ melior eſt. in diuinā ſcilicet: qua nulla eſt melior.In quarto quoqꝫ libro: qui operis eius extremus eſt: hic ab eccleſia xp̄i dānanda exterſerit⁊ forſitan quomodo in iſto mūdo qui moriuntur ſeparatione carnis ⁊ anime: iuxta operumdifferentiā diuerſa apud inferos obtinent locaſic qui de celeſtis hieruſalē vt ita dicā adminiſtratione moriunt̉: ad noſtri mundi inferna deſcendūt: vt ꝓ qualitate meritorū diuerſa ī terris poſſideant loca. Et iterū. ⁊ quia cōparauimus de iſto mundo ad inferna ꝑgētes animasbijs animabꝰ que de ſuperiori celo ad noſtra habitacula perueniētes quodāmodo mortue ſūt:prudēti inueſtigatiōe rimandū eſt: an hocip̄mpoſſimus etiam in natiuitate dicere ſingularū.vt quomodo que in iſta terra noſtra naſcunt̉anime: vel de inferno rurſū meliora cupiētes:ad ſuperiora veniūt: ⁊ humanū corpꝰ aſſumūtvel de melioribus locis ad nos vſqꝫ deſcēduntſic ⁊ ea loca q̄ ſupra ſunt in firmamēto alie anime poſſideāt: que de noſtris ſedibus ad meliora ꝓficiant. Alie que de celeſtibꝰ ad firmamentum vſqꝫ delapſe ſint: nec tantū fecere peccati:vt ad loca que incolimus truderent̉. Quibꝰ dictis nitit̉ approbare: ⁊ firmamentū. id eſt. celū.ad cōparationē ſuꝑioris celi eē inferos: ⁊ hācterram quā incolimus collatione firmamēti inferos appellari. ⁊ rurſū ad cōparationeꝫ inferorū qui ſub nobis ſunt nos celū dici: vt qd̓ alijsinfernus eſt: alijs celū ſit. Nec hac diſputatiōeꝯtētus: dicit in fine oīuꝫ reꝝ: qn̄ ad celeſtē hieruſalē reuerſuri ſumus: aduerſariaꝝ fortitudinum contra populū dei bella cōſurgere: vt nōſit eorū ocioſa virtus: ſed exerceant̉ ad p̄lia: ethabeāt materiā roboris: quā cōſequi non poſſunt niſi fortes pͥmū aduerſarijs reſtiterint: qͦsrōne ⁊ ordine ⁊ ſolertia repugnādi in libro numerorū legimus eſſe ſuꝑatos. Cum dixiſſet iuxta Ioh̓is apocalypſim euangelium ſempiternū. id ē. futurū in celis: tm̄ p̄cedere hoc noſtrūeuangeliū: qͣꝫtum xp̄i p̄dicatio legis veteris ſacramenta ad extremū intulit: qd̓ ⁊ cogitaſſe ſacrilegium eſt. ꝓ ſalute demonū chriſtū etiaꝫ inaere ⁊ in ſuꝑnis locis eē paſſurū. Et lꝫ ille nōdixerit: tamen ꝙ cōſequens ſit intelligit̉: ſicut

ꝓ hominibꝰ homo factus eſt: vt homines liberaret. ſic ⁊ ꝓ ſalute demonū deuꝫ futurū: ꝙ ſūthi ad quos vēturus ē liberādos. Quod ne forſitan d̓ noſtro ſenſu putemur aſſerere: ip̄iꝰ verba ponēda ſunt. Sicut enī ꝑ vmbram euāgelijvmbrā legis impleuit: ſic qꝛ om̄is lex exemplū⁊ vmbra eſt cerimoniarū celeſtiū diligētius requirendū: vtrum recte intelligamus legem qͦꝫceleſtem: ⁊ cerimonias ſuꝑni cultus plenitudinem non habere: ſed indigere euangelij veritate: qd̓ in Ioh̓is apocalypſi euangeliū legimusſempiternū: ad comparationē videlicet huiusnoſtri euangelij qd̓ tēporale eſt: ⁊ in tranſituromūdo ac ſeculo p̄dicatum. Qd̓ qͥdem etiam ſivſqꝫ ad paſſionē domini ſaluatoris inqͥrere voluerimꝰ: qͣꝫqͣꝫ audax ⁊ temerariuꝫ ſit in celo eiꝰq̄rere paſſionē: tamen ſi ſpēcialia neqͥtie in celeſtibus ſunt: et non erubeſcimꝰ crucem dominiconfiteri ꝓpter deſtructionē eorū: que ſua paſſione deſtruxit. cur timeamus etiam in ſuꝑnislocis in cōſūmatione ſeculorū aliquid ſimile ſuſpicari: vt omniū locorū gentes illius paſſioneſaluent̉? Rurſūqꝫ blaſfemans de filio ſic locutus eſt. Si enī patrē cognoſcit filius: videt̉ ineo ꝙ nouit patrē poſſe eum cōprehendere. Vtſi dicamus artificis animū artis ſcire mēſuraꝫNec dubium qͥn ſi pater in filio: ⁊ cōprehendatur ab eo: in quo eſt. Si autē cōprehenſionē eādicimus: vt nō ſolum ſenſu qͥs ⁊ ſapientia comprehendat: ſed ⁊ ꝟtute ⁊ potētia cuncta teneatque cognouit: non poſſumus dicere ꝙ comprehendat filius patrē: pater vero om̄ia cōprehēdit. Inter om̄ia autē ⁊ filius eſt: ergo ⁊ filiū cōprehēdit: vt ſciremus cauſas qͥbus pater comprehendat filiū: ⁊ filius patrem nō queat comprehendere. hec verba ſubnectit. Curioſus lector inquirat vtrū ita a ſemetip̄o cognoſcat̉ pater: quō cognoſcit̉ a filio: ſcienſqꝫ illud qd̓ ſcriptum eſt. Pater qͥ me miſit maior eſt om̄ibꝰ verū eſſe ꝯtendit vt dicat: ⁊ in cognitione filio patrem eſſe maiorē: dū ꝑfectius ⁊ purius a ſemetipſo cognoſcit̉: qͣꝫ a filio μέτεμύχύσίν qͦꝫ⁊ abolitionē corporū: per hoc rurſū ſentire cōuincitur. Si quis autē potuerit oſtendere īcorporalē: rationabilēqꝫ naturā. cuꝫ expoliaueritſe corꝑe viue̓ ꝑ ſemetip̄am: ⁊ in peiori cōditiōeeſſe: quando corporibꝰ veſtiebat̉: in meliori qn̄illa deponit: nulli dubium eſt corpora nō pͥncipaliter ſubſiſtere: ſed ꝑ interualla ⁊ ob variosmotus rationabiliū creaturaꝝ nunc fieri: vt qͥis indigent veſtiāt̉. Et rurſū cum illa deprauatione lapſuū ſe ad meliora correxerīt: diſſoluiin nihilū: ⁊ hac ſemꝑ ſucceſſiōe variari. Et neparuā putaremus impietatem eſſe eorū que p̄miſerat in eiuſdē voluminis fine cōiungit: omnes rationabiles creaturas. id eſt. pr̄em ⁊ filiū

n2