ParsI

requiem: apud ſuperos eſtimo intelligi. In qͣcreature rationabiles cōmorantes anteqͣꝫ ad īferiora deſcēderent: ⁊ de inuiſibilibus ad viſibilia cōmigrarent: ruenteſqꝫ ad terram: craſſiscorporibꝰ indigerēt: antiqua beatitudine fruebant̉. Unde conditor deus fecit eis ꝯgrua humilibus locis corpora: ⁊ mundū iſtum viſibilēfabricatus eſt miniſtroſqꝫ ad ſalutē ⁊ correptionē eoꝝ qui ceciderunt: miſit in mundū. e qͥbalij certa obtinerēt loca: ⁊ mundi neceſſitatibꝰobedirent. Alij iniuncta ſibi officia ſingulis qͥbuſqꝫ temporibꝰ: que noui artifex deus: ſedula mente tractarēt. Et ex his ſublimiora mūdiloca: ſol ⁊ luna: ⁊ ſtelle: que ab apoſtolo creatura dicūt̉ acceperūt. Que creatura vanitati ſubiecta ē: eo ꝙ craſſis circūdata corporibꝰ ⁊ aſpectui pateat Et tamen non ſponte ſubiecta ē vanitati: ſed ꝓpter voluntatem eius: qͥ eam ſubiecit in ſpe. Et iterū. Alij vero ī ſingulis locis atqꝫ tēporibus: que ſolus artifex nouit: in mūdigubernaculis ſeruiūt: quos angelos eius eſſecredimus. Et poſt paululū. Quē rerū ordineꝫtotius mūdi regit ꝓuidentia: dum alie ꝟtutesde ſublimioribꝰ corruūt: alie paulatim labunt̉in terras. Iſte volūtarie deſcēdūt. Alie p̄cipitant̉ inuite. He ſponte ſuſcipiūt miniſteria: vtruentibus manū porrigāt. Ille cogunt̉ ingrate: ⁊ tanto tēpore in ſuſcepto officio ꝑſeuerantEt iterū. ex quo ſequit̉: vt ob varios motꝰ: varij creent̉ ⁊ mundi. Et poſt hunc quem incolimus: alius multo diſſimilis mūdus fiat. Nulluſqꝫ alius diuerſis caſibus ⁊ ꝓfectibꝰ: vel virtutum p̄mijs: vel vitioꝝ ſupplicijs. ⁊ in p̄ſenti:⁊ in futuro at in oībus ⁊ retro: ⁊ in peiora temporibus pōt merita diſpēſare: ⁊ ad vnū rurſūfinem cuncta ꝑtrahere: vt ſolus conditor oīuꝫdeus: qui ſcit cauſas: ꝓpter quas alios dimittat ſua ꝑfrui voluntate. ⁊ de maioribus ad vltima paulatim delabi: alios incipiat viſitare: ⁊gradatim quaſi manu data ad pͥſtinū retrahere ſtatum: ⁊ in ſublimibꝰ collocare. Cunqꝫ de fine diſputare cepiſſet: hec intulit. Quia vt crebro iam diximus: pͥncipiū rurſus ex fine generatur: q̄ritur vtrum ⁊ tunc futura ſint corporaan ſine corporibꝰ aliquādo viuēduꝫ ſit: cuꝫ redacta in nihilū fuerint. ⁊ incorporaliū vita incorporalis eſſe credēda ſit: qualē ⁊ dei nouimNec dubium eſt: qͥn ſi om̄ia corpora ad mūdūiſtum ſenſibilē ꝑtineant: que appellant̉ ab apoſtolo viſibilia: futura ſit vita incorporaliū īcorporalis. Et paulo poſt. Illud quoqꝫ qd̓ ab eodem apoſtolo dicit̉: omnis creatura liberabit̉a ſeruitute corruptionis: in libertatē glorie filiorum dei: ſic intelligimus: vt primā creaturaꝫrationabiliū ⁊ incorporabiliū eſſe dicamꝰ: quenon ſeruiat corruptioni: eo ꝙ nō ſit veſtita cor

poribus. ⁊ vbicūqꝫ corpora fuerint: ſtatim corruptio ſubſequat̉. Poſtea autē liberabit̉ d̓ ſeruitute corruptionis: quādo receperint gloriaꝫfilij dei. ⁊ deus fuerit om̄ia in oībus. Et ī eodēloco. Vt autē incorporeū finem omniū rerumeſſe credamus: illa nos ſaluatoris oratio ꝓ uocat: in qua ait. Vt quomodo ego ⁊ tu vnum ſumus: ſic ⁊ iſti in nobis vnū ſint. Etenī ſcire debemus qͥd ſit deus: ⁊ quid ſit futurꝰ in finē ſaluator: ⁊ quomodo in ſāctis ſimilitudo patris⁊ filij repromiſſa ſit. vt quomodo in ſe illi vnūſunt. ſic ⁊ iſti in eis vnū ſint. aut ſuſcipiendū ē:vniuerſitatis deum veſtiri corpore. ⁊ quomodo nos carnibus: ſic illum qͣlibet materia circūdari. vt ſimilitudo vite dei ī fine ſanctis poſſitequari. aut ſi hoc indecēs eſt: maxime apd̓ eosqui ſaltem ex minima parte dei ſentire cupiūtmaieſtatē: ⁊ ingenite atqꝫ om̄ia excedentis nature gloriā ſuſpicari. E duobus alteꝝ ſuſcipere cogimur: vt aut deſperemus ſimilitudinemdei: ſi eadē ſemꝑ ſumus corpora habituri. autſi beatitudo nobis eiuſdē cum deo vite ꝓmittitur: eadem qua viuit deus nobis cōditione viuendū eſt. Ex qͥbus oībus approbat̉ quid d̓ reſurrectione ſentiat: ⁊ ꝙ om̄ia corpora interitura cōfirmet. vt ſimus abſqꝫ corporibꝰ: quomodo pͥus fuimꝰ: anteqͣꝫ craſſis corporibus veſtiremur. Rurſūqꝫ de mundoꝝ varietate diſputans: ⁊ vel ex angelis demones: vl̓ de demonibus angelos: ſiue homines futuros eſſe conteſtans. ⁊ ecōtrario ex hominibꝰ demōes: et omnia ex omnibꝰ ſententiā ſuam tali fine cōfirmatNec dubium eſt: qͥn poſt q̄dam interualla temporū rurſus materia ſubſiſtat: ⁊ corpora fiant⁊ mundi diuerſitas conſtruit̉ propter variasvoluntates rationabiliū creaturarū: que poſtꝑfectam beatitudinē vſqꝫ ad finē omniū reruꝫpaulatim ad inferiora delapſa tantā malitiamreceperūt: vt in contrariū verterent̉: dū nolūtẜuare pͥncipium: ⁊ incorruptā beatitudinē poſſidere. Nec hoc ignorandū ꝙ multe rationabiles creature vſqꝫ ad ſecundū: tertiū: ⁊ quartuꝫmundū ſeruent principiū: nec mutationi ī ſe locum tribuāt. Alie vero tam parū de pͥſtino ſtatu amiſſure ſunt: vt pene nihil ꝑdidiſſe videātur. ⁊ nōnulle grādi ruina in vltimū p̄cipitādeſint barathrū. Nouitqꝫ diſpenſator omniū deus in cōditione mundorū ſingulis abuti iuxtameritū ⁊ oportunitates ⁊ cauſas: quibus mudi gubernacula ſuſtentant̉: ⁊ initiant̉. vt qͥ omnes vicerit nequitia: ⁊ penitus ſe terre coequauerit: in alio mundo: qui poſtea fabricādus eſtfiat diabolus: pͥncipium plaſmationis dominivt illudat̉ ei ab angelis: qͥ exordij amiſere virtutem. Quibus dictis: quid aliud conat̉ oſtendere: niſi huius mundi homīes peccatores: in