Fo. LXXXTractatusEpl̓aL1AA

ſed ego ponam eā a meip̄o. Et in alio loco ꝯende cum infinita cautione tractādū eſt: ne fortecum anime ſalutem fuerint cōſecute: ⁊ ad beatam vitam ꝑuenerint: anime eſſe deſiſtant. Sicut enī venit dominꝰ atqꝫ ſaluator querere: etſaluū facere qd̓ perierat: vt ꝑditū eſſe deſiſtat.Sic anima que perierat: ⁊ ob cuius ſalutē venit dominꝰ: cū ſalua facta fuerit anima eſſe ceſſabit. Illud quoqꝫ pariter reqͥrendū: vtrum ſicut ꝑd̓itum aliquādo nō fuit ꝑditum: ⁊ erit tēpus quādo ꝑditū nō erit. Sic ⁊ anima aliquādo nō fuerit anima: ⁊ fore tēpꝰ: quādo nequaqͣꝫ anima ꝑſeueret. Et poſt multum de aīa tractatū hec intulit vob F. id eſt. mens corruēs facta eſt anima. Et rurſū. anima inſtructa ꝟtutibus mens fiet. Qd̓ ⁊ de anima Eſau ſcrutātespoſſumus īuenire: ꝓpter antiqͣ peccata euꝫ indeteriori vita eſſe dānatum. Et de celeſtibꝰ requirendū eſt: ꝙ non eo tēpore quo factꝰ ē mūdus: ſolis anima: vel quodcūqꝫ eam appellarioportet: eſſe ceperit. ſed anteqͣꝫ lucēs illud ⁊ ardens corpus intraret. De luna ⁊ ſtellis ſimilit̓ſentiamus: ꝙ ex cauſis p̄cedentibꝰ: lꝫ inuite cōpulſe ſint ſubijci vanitati ob premia futuroꝝ:non ſuam facere. ſed creatoris volūtatē: a quoin hec officia diſtribute ſunt. Ignis quoqꝫ gehēne ⁊ tormēta: que ſcripta ſancta peccatoribꝰcōminat̉: non ponit in ſupplicijs ſed in cōſcientia peccatorū: quādo dei ꝟtute ⁊ potētia om̄ismemoria delictorū ante oculos noſtros ponit̉Et veluti ex qͥbuſdam ſeminibꝰ in anima derelictis: vniuerſa vitioruꝫ ſeges exorit̉. Et qͥcqͥdfeceramus in vita: vel turpe vl̓ impiū oīs eoꝝin conſpectu noſtro pictura deſcribit̉: ac p̄teritas voluptates mens intuens cōſcientie punit̉ardore: ⁊ penitudinis ſtimulus ꝯfodit̉. Et iterū. Niſi forte corpus hoc pingue atqꝫ terrenūcaligo ⁊ tenebre nomināde ſūt: ꝑ qd̓ cōſūmatohͦ mūdo: cui neceſſe fuerit in alium trāſire mundū: rurſum naſcēdi ſumet exordia. Hoc dicēsꝑſpicue μέτεμ. χύχύσ ιρ Pythagore Platoniſqꝫ defendit. Et in fine ſecūdi volumīs deꝑfectione noſtra diſputās intulit: cūſqꝫ intātūꝓfecerimus: vt nequaqͣꝫ carnes ⁊ corpora: forſitan ne anime qͥdeꝫ fuerimus. ſed mens ⁊ ſenſus ad ꝑfectum veniens: nulloqꝫ ꝑturbationūnubilo caligatus: intuebit̉ rationabiles intelligibileſqꝫ ſubſtātias facie ad faciē. Iſi libro tertio hec vitia continent̉. Sinauteꝫ ſemel recipimus: ꝙ ex p̄cedentibꝰ cauſis aliud vas ī honore: aliud in cōtumelia ſit creatū: cur nō recurramus ad anime archanū: ⁊ intelligamꝰ eaꝫ egiſſe antiqͥtus: ꝓpter qd̓ in altero dilecta: in altero odio habita ſit: anteqͣꝫ in Iacob corꝑe ſupplātaret. Et in Eſau planta teneretur a fratre.Et iterū. vt autē alie anime fierēt in honorem:

alie in cōtumeliā materiaruꝫ cauſarūqꝫ meritap̄ceſſerūt. Et in eodē loco iuxta Nos autē ex p̄cedentibus meritis vas qd̓ in honore fuerit fabricatū: ſi non dignū vocabulo ſuo opus fecerit: in alio ſeculo fiet vas cōtumelie. Et rurſuꝫ.vas aliud qd̓ ex anteriori culpa cōtumelie nomen acceperat: ſi ī p̄ſenti vita corrigi volueritin noua creatione fiet vas ſanctificatuꝫ: ⁊ vtiledomino: in omne opus bonū paratū. ſtatimqꝫſubiungit. Ego arbitror poſſe quoſdā homīesa paruis vitijs incipientes: ad tantā nequitiaꝫꝑuenire: ſi tamen noluerint ad meliora cōuerti⁊ penitētia emēdare peccata: vt ⁊ cōtrarie fortitudines fiant Et rurſū. ex inimicis contrarijſqꝫ ꝟtutibus: intantū quoſdā ꝑ multa temporavulneribus ſuis adhibere medicinaꝫ: ⁊ fluētiapͥus delicta conſtringere: vt ad locum trāſeantoptimoꝝ. Sepius diximus in infinitis perpetuiſqꝫ ſeculis: in qͥbus anima ſubſiſtit et viuit.ſic nōnullas earum ad peiora corruere: vt vltimū malitie locū teneant: ⁊ ſic quaſdaꝫ ꝓficere:vt de vltimo malicie gradu ad ꝑfectam veniātcōſūmatāqꝫ ꝟtutem: quibus dictis conat̉ oſtēdere: ⁊ homīes. id eſt. animas poſſe fieri demones. Et rurſum demones in angelicā redigi dignitatem. Atqꝫ in eodē volumine. Sed ⁊ hic requirendū: quare humana anima: nunc ab hisnūc ab alijs ꝟtutibus ad diuerſa moueat̉? Etputat quorundā anteqͣꝫ venirēt in corpore: merita p̄ceſſiſſe: vt eſt illud Ioh̓is exultantꝭ ī vtero matris ſue: quādo ad vocem ſalutatiōis marie indignam ſe cōfabulatione eius Eliſabethconfitet̉. ſtatimqꝫ ſubiungit. ⁊ ecōtrario ꝑuulilꝫ pene lactētes: malis replentur ſpiritibus: et⁊ in diuinos atqꝫ ariolos inſpirant̉. Intantuꝫvt etiam demon phytonicus quoſdaꝫ a teneraetate poſſideat: quos derelictos eſſe apud ꝓuidentiam dei: cū nihil tale fecerint: vt iſtiuſmodi inſaniā ſuſtinerent: non eſt eius qͥ nihil vultabſqꝫ deo fieri: ⁊ om̄ia illiꝰ iuſticia gubernari.Rurſūqꝫ de mundo. Nobis aūt inquit placet⁊ ante hunc mundū: aliū fuiſſe mundū: ⁊ poſtillum aliū futurū. Vis diſcere ꝙ poſt corruptionem huiꝰ mundi: alius ſit futurꝰ; Audi Eſaiam loquentē. Erit celum nouū: et terra noua:que ego facio permanere in ꝯſpectu meo. Visnoſſe ꝙ ante fabricam iſtius mundi: alij mūdiī p̄terito fuerit? Auſculta Eccleſiaſtē. Quid ē:qd̓ fuit? ip̄m quod erit. Et quid eſt: qd̓ factumeſt; ip̄m qd̓ futuruꝫ eſt. Et non eſt omne nouūſub ſole. quod loquat̉ ⁊ dicat. Ecce hoc nouūeſt. Iam enī fuit ī ſeculis priſtinis: que fuerūtante nos. Qd̓ teſtimoniū non ſolum fuiſſe: ſedet futuros mundos eſſe teſtatur. nō quo ſimul⁊ pariter omnes fiant: ſed alius poſt alium: ſtatimqꝫ ſubiungit. diuinitus habitaculū ⁊ veraꝫni

n