ParsI

patris auxilium eſt. Liberat̉ populus de egypto ī manu forti: ⁊ brachio excelſo. Nō Moſi ⁊ Aaron: ſed eius qui ſignorū miraculis populum liberauit. ⁊ ad extremuꝫ percuſſit pͥmogenita egypti: vt qui prius retinebant pertinaciter: ardenter exire cōpellerent. Salomon loquit̉. Eſto confidēs in dominum in toto cordetuo. In tua autē ſapiētia ne exalteris. in omnibus vijs tuis cognoſce eum: vt rectas faciat vias tuas. Intellige qͥd loquat̉. Nec in ſapiētianoſtra: nec in vllis ꝟtutibus cōfidendum: ſedin ſolo domino: a quo greſſus homīs diriguntur. Deniqꝫ p̄cipit̉. vt oſtendamꝰ ei vias nr̄as⁊ notas eſſe faciamus: que non labore ꝓprio.ſed illius adiutorio atqꝫ clementia recte fiunt.Unde ſcriptū eſt. Rectaꝫ fac in cōſpectu meoviam tuā. ſiue vt alia exemplaria habent. Rectam fac in cōſpectu tuo viā meā. vt qd̓ tibi rectum eſt: etiā mihi rectū videatur. Idem Salomon loquit̉. Deuolue ſuꝑ dominū oꝑa tua⁊ firmabunt̉ cogitationes tue. Tūc enī noſtracogitatio confirmat̉: quādo omne qd̓ agimusqͣſi ſuꝑ ſtabilē ⁊ ſolidiſſimā petrā domini adiutorio deuoluimus: eiqꝫ cuncta reputamꝰ. Apoſtolus Paulus cuꝫ dei beneficia celeri ẜmonenarraſſet: ad extremū intulit. et ad hec qͥs idoneus; Unde ⁊ in alio loco dixit. Fiduciā autētalem habemꝰ per xp̄m ad deū. nō ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliqͥd a nobis: quaſi ex nob̓ſed ſufficientia noſtra ex deo ē. qui et idoneosfecit nos noui teſtamēti miniſtros: non littera:ſed ſpū. Littera enī occidit. ſpūs autem viuificat. Adhuc audemus per liberū arbitriū ſuꝑbire: ⁊ abuti beneficijs dei in ꝯtumeliā largitoris: cum idem vas electiōis aꝑtiſſime ſcribat.Habemus autē theſaurū iſtū in vaſis fictilibvt abūdātia fortitudinis ſit ex deo: ⁊ nō ex vobis. Unde ⁊ in alio loco retundēs hereticoruꝫimpudētiā loqͥtur. Qui gloriat̉: in domīo gloriet̉. Neqꝫ enī qui ſeip̄m cōmendat: ip̄e ꝓbatꝰeſt: ſed quem deus cōmendat. Et iterū. Nihilenī mihi defuit ab is: qui ſuꝑ moduꝫ ſunt apoſtoli: lꝫnihil ſim. Petrꝰ loquit̉ ad dn̄m: ſignorū magnitudine cōturbatus. Recede a me: qꝛhomo peccator ſum. Et dominꝰ ad diſcipulosEgo ſum vitis: ⁊ vos rami: qui manet in me: ⁊ego in eo. iſte affert fructū multū: quia ſine menihil poteſtis facere. ſicut rami ⁊ flagella vitiūilico contabeſcūt cum fuerint a matrice p̄ciſa:ita om̄is hominū fortitudo marceſcit: et deperit: ſi a dei auxilio deſeratur Nemo inquit pōtvenire ad me: niſi pater qͥ miſit me traxerit euꝫquādo dicit. Nemo inqͥt poteſt venire ad me:frangit ſuꝑbientem arbitrij libertatē: ꝙ etiamqui velit ad chriſtū ꝑgere: niſi fiat illud qd̓ ſeqͥtur Niſi pater meus celeſtis traxerit eū: ne qͥc-

qͣꝫ cupiat: et fruſtra nitat̉. Simul et hͨ aīaduertendū: ꝙ qui trahit̉ non ſpōte currit. Sed autretractans ⁊ tardus. aut inuitus adducit̉. quinon pōt ſuis viribus ⁊ labore venire ad ieſumquomodo pōt oīa ſimul peccata vitare? Et vitare in ꝑpetuū: ⁊ dei ſibi potētie nomē aſſume̓Si enim ille αραμάρτητοσ ego αναμαρτηIoF: que inter me ⁊ deū erit diſtantia: Unuꝫadhuc ponam teſtimoniū: ne tibi ⁊ adiutoribꝰtuis faſtidiū faciaꝫ. Aſſuero quē. lxx. interpretes qͥpTęe̓pziip vocāt: ſomnus aufert̉ ab oculis: vt cōmentarios in ſe fideliū replicans miniſtrorū inueniat Mardocheum: cuius indiciode inſidijs liberatus eſt: vt ⁊ Heſter cōmendabilior fieret: ⁊ cūctis populis iudeorū īminētēvitaret necem. Certe rex potētiſſimus: qui abindia vſqꝫ ad ſeptentrionē cunctuꝫ poſſidebatorientem: poſt largiſſimas epulas: et cibos toto orbe queſitos dormire cupiebat: ⁊ ſomno requieſcere: ac liberum arbitriū implere dormiēdi: niſi dominꝰ ꝓuiſor bonorum omniū impediſſet nature ordinē: vt contra naturā tyrannicrudelitas vinceretur. Longuꝫ eſt: ſi voluerocuncta ſanctuarū ſcripturarū ē xempla ꝓferreTotus ſermo ſanctorū ad deum oratio eſt. tota. ⁊ deprecatio extorquet clementiā creatorisvt qui noſtris viribus ⁊ ſtudio ſaluari nō poſſumus: illiꝰ miſericordia cōſeruemur. Ubi autem miſericordia ⁊ gratia eſt: liberum ex parteceſſat arbitriū: quod in eo tātū eſt: vt velimusatqꝫ cupiamus ⁊ placitis tribuamus aſſenſuꝫ.Iam in domini poteſtate eſt. vt id quod cupimus laboramus: an nitimur illius opere ⁊ auxilio implere valeamus. ¶ Critobo. Egoſimpliciter dixerā: non in ſingulis operibꝰ noſtris: ſed in gratia cōditionis ⁊ legis ſentiri auxilium dei: ne liberū frangeretur arbitriū. Ceterum ſūt pleriqꝫ noſtrorū: qui omnia que agimus: dicant fieri preſidio dei. ¶ Atti. Quihoc dicit: veſter eſſe ceſſabit. Aut ergo ⁊ tu iſtadicito: vt noſter eſſe incipias: aut ſi non dicis:alienus eris: cum is qui noſtra non dicunt. OCrito. ¶ Tuus ero: ſi mea dixeris: imo tu meus: ſi aduerſa non dixeris. Sana corpora cōfiteris: ⁊ anime que fortior eſt denegas ſanitatēUt enī morbus ⁊ vulnus in corpore: ita peccatum in anima. Qui ergo ſanū aliquādo hoīemconfiteris ex ea ꝑte: qua caro eſt. qͣre nō ſanuꝫdicas ⁊ ex ea qua ſpūs eſt. ¶ Atti. Sequorꝓpoſitionem tuam.Nūqͣꝫ hodie effugies: veniā quocūqꝫ vocarisCrito. ¶ Paratus ſum ad audiendū. ¶ Atti.Et ego ad loquēdum ſurdis auribus. reſpōdebo igit̉ ad ꝓpoſitum. Ex anima compacti: corpore vtriuſqꝫ ſubſtātie naturam conſequimurQuomodo corpꝰ ſanū dicitur: ſi nll̓o lāguore