Fo.LLIXIlTractatusEpl̓aAL

AL

amplius dico qͣꝫ eccleſie hoīem non fuiſſe. DeUictorino vero id qd̓ ⁊ d̓ euangeliſtis fratreseum dixiſſe dn̄i non filios marie. Fratres autēeo ſenſu quem ſuperius expoſuimus ꝓpinquitate: non natura. Uerum nugas terimus: ⁊ fōte veritatis omiſſo: opinionū riuulos conſectamur. Nunqͥd non poſſum tibi totam veterumſcriptoꝝ grecie cōmouere: Egnatiū: Polycarpum: Hiereneū: Iuſtinū martyres: multoſqꝫalios apoſtolicos ⁊ eloquentes viros. qui aduerſus Hebionē ⁊ Theodotū byzantiū: Ualētinū hec eadem ſentientes plena ſapiētie volumina cōſcripſerunt: que ſi legiſſes aliqn̄ plꝰ ſaperes. Sed melius puto breuiter ad ſingula reſpondere: qͣꝫ diutius īmorādo volumen extendere. in illud nunc impetū facio: in quo tu ꝟgnitatem ⁊ nuptias cōparando: diſertus eē voluiſti. Riſimus in te ꝓuerbiū: cameluꝫ vidimſaltitantē. Dicis. Nunqͥd meliores ſunt virgines Abraam Iſaac ⁊ Iacob: qͥ habuere coniugia? Nunqͥd non quotidie dei manibus ꝑuulifingunt̉ in ventribꝰ: vt merito erubeſcere debeamus mariā nupſiſſe poſt partū? Quod ſi hocillis turpe videt̉: ſuꝑeſt vt non credant etiamdeum ꝑ genitalia ꝟginis natū. Turpius ē enīiuxta eos deū ꝑ virginis pudēda genitū: qͣꝫ virginem ſuo viro nupſiſſe poſt partū. Iunge ſi lbet ⁊ alias nature cōtumelias nouem mēſibusvterū inſoleſcētē: faſtidia: partū: ſanguinē: pānos. Ip̄e tibi deſcribat̉ infans tegmine mēbranarū ſolito conuolutꝰ. Ingerant̉ dura p̄ſepiavagitus paruuli: octaue diei circūciſio: temppurgationis: vt ꝓbetur īmundus. Non erubeſcimus: non ſilemus. Quāto ſunt humiliora q̄ꝓ me paſſus eſt: tanto plus illi debeo. Et cumoīa replicaueris: cruce nihil cōtumelioſius ꝓferes: quā ꝓfitemur ⁊ credimus: ⁊ in qua d̓ hoſtibus triūphamus. Sed vt hec q̄ ſcripta ſuntnon negamus: ita ea que nō ſunt ſcripta renuimus. Natū deū eſſe de ꝟ̓gine credimus: quialegimꝰ mariā nupſiſſe pꝰ partū nō credimꝰ qꝛ n̄legimꝰ Nec hͦ ideo dicimus: qͦ nuptias cōdēnemus (ip̄a qͥdeꝫ ꝟginitas fructus eſt nuptiaꝝ)ſed qd̓ nobis de ſanctis viris temere eſtimarenihil liceat Poſſumus enī hac eſtimatiōis poſſibilitate contendere plures quoqꝫ vxores habuiſſe Ioſeph: qꝛ plures habuerit Abraā: plures habuerit Iacob: ⁊ de his eſſe vxoribꝰ fratres dn̄i. qd̓ pleriqꝫ nō tam pia qͣꝫ audaci temeritate confingūt. Tu dicis mariā ꝟginem nonꝑmanſiſſe. ego mihi plus vēdico etiā ip̄m Ioſeph v̓ginem fuiſſe per mariaꝫ: vt ex virginaliconiugio virgo filius naſceret̉. Si enī in viruꝫſanctum fornicatio non cadit: ⁊ aliam euꝫ vxorem habuiſſe non ſcribit̉: marie autē quā putatus eſt habuiſſe: cuſtos fuit qͣꝫ maritus. Relin.5

quitur ꝟginem eum manſiſſe cum maria: qͥ pater domini meruit appellari. ⁊ quia de comparatione ꝟginitatis ⁊ nuptiarū ſū aliqua dicturus: obſecro lecturos: ne me putent nuptijs detraxiſſe in virginū laude: ⁊ aliquā feciſſe diſtātiam inter ſanctos veteris teſtamēti ⁊ noui. ideſt. inter eos qui habuere cōiugia: ⁊ hos qui acomplexū mulierū penitus receſſerunt. Uerūꝓ cōditione temporū alie eos tunc ſubiacuiſſeſententie: ⁊ alie nos: in quos fines ſeculorū decurrerūt. Ꝙͣdiu lex illa ꝑmāſit Creſcite ⁊ multiplicamini ⁊ replete terram: ⁊ maledicta ſterilis que non parit ſemen in iſrael: nubebant omnes: ⁊ nubebant̉: ⁊ derelictis parētibus fiebātvna caro. Quando vero vox illa ꝑtonuit. Tēpus breuitatū eſt: reliquū ē: vt qui habēt vxores ſic ſint quaſi non habentes. adherētes domino vnus cū eo efficimur ſpūs: ⁊ quare: qꝛ qͥſine vxore eſt: cogitat ea que dei ſūt quomodoplaceat deo. Qui autē cum vxore eſt: ſollicituseſt q̄ ſunt huius mūdi: quomodo placeat vxori. Et diuiſa eſt mulier: ⁊ virgo que non eſt nupta: cogitat que ſunt dei: vt ſit ſācta corpore etſpiritu. Naꝫ que nupta eſt: cogitat que ſūt mūdi: quomodo placeat viro. Quid oblatraſ? qͥdrepugnas? Uas electionis hec loquitur. Diuiſa eſt dicens mulier ⁊ virgo. Uide quāte felicitatis ſit que ⁊ nomē ſexus amiſerit virgo: iammulier non vocatur. Que nō eſt nupta cogitatque ſunt domini: vt ſit ſancta corpore ⁊ ſpirituUirginis diffinitio ſanctam eſſe corpore ⁊ ſpiritu: quia nihil proſit carnem habere. virginē:ſi mente quis nupſerit. Que vero nupta eſt cogitat que ſunt mundi: quomodo placeat viro.Idem tu putas eſſe diebus ⁊ noctibus vacareorationi: vacare ieiunijs: ⁊ ad aduentum mariti expolire faciem: greſſum frangere: ſimulareblanditias. Illa hoc agit vt turpior appareat:⁊ nature bonum infuſcet iniuria HHec ad ſpeculum pingitur: ⁊ ī cōtumeliam artificis conaturpulchrior eſſe qͣꝫ nata eſt. Inde infantes garriunt: familia ꝑſtrepit: liberi ab oſculis ⁊ ab oredependēt: computāt̉ ſumptusⁱ: impendia preparant̉. hinc cōcorū accincta manus carnes terit: hinc textricū turba cōmurmurat. nunciat̉interim vir veniſſe cum ſocijs. Illa ad hirundinis modum luſtrat vniuerſa penetralia: ſi thorus rigeat: ſi pauimenta verterint: ſi ordinataſint pocula: ſi prandium p̄paratum. Reſponde queſo inter iſta vbi ſit dei cogitatio: ⁊ he felices domus. Ceterum vbi tympana ſonant: tibia clamitat: lyra garrit: cymbalum concrepat: quis ibi dei timor? Paraſitus in contumelijs gloriatur: ingrediuntur expoſite libidinuꝫvictime: et tenuitate veſtium nude impudicisoculis ingerūtur. His infelix vxor aūt letatur