ParsI

monte galaad. Et cuꝫ idola q̄ Rachel occultabat queſita non inueniſſet in ſarcinis: reſpōditIacob: ⁊ dixit ad Laban. Que culpa mea eſt:et qd̓ delictū meum: ꝙ ꝑſecutus es me? ⁊ quare ſcrutatus es oīa vaſa mea? Quid inueniſti d̓omnibꝰ rebus tuis? Pone hic in conſpectu fratrū tuorū ⁊ fratrū meoruꝫ: et redarguent internos duos. Reſponde qͥ ſint iſti fratres Iacob⁊ Laban: qui tunc fuerāt in p̄ſenti. Eſau certefrater Iacob abſens erat: ⁊ Laban filius Bathuel fratres excepta ſorore Rebecca non habuit Innumerabilia ſūt iſtiuſmodi libris inſerta diuinis. Sed ne longū faciam: ad extremaꝫdiuiſionis partem reuertar. id ē. ⁊ affectu frēsdici: qui in duo ſcindit̉. in ſpiritale ⁊ ī cōmuneIn ſpiritale: qꝛ omnes chriſtiani fratres vocātur: vt ibi. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitarefratres ī vnū. Et in alio pſalmo ſaluator. Narrabo inqͥt nomen tuū fratribus meis. Et alibiUade dic fratribus meis. Porro in cōmune:qꝛ om̄es hoīes in cōmune ex vno patre nati pari germanitatꝭ cōiungimur. Dicite ait his quioderūt vos: fratres noſtri eſtis Et apoſtolꝰ adCorinthios. Si qͥs frater nominat̉ fornicatoraut auarus: aut idolis ſeruiens: aut maledicꝰ:aut ebrioſus: aut rapax: cuꝫ eiuſmodi nec cibūſumere: ⁊ cetera his ſimilia. Interrogo nūc iuxta quem modū fratres dn̄i in euāgelio intelligas appellari. iuxta naturā Sed ſcriptura nondicit: nec marie eos vocans filios ⁊ Ioſeph iuxta gētem. Sed abſurdū eſt vt pauci ex iudeisvocati ſint fratres: cuꝫ om̄es qui ibi erant haclege iudei fratres potuerūt appellari iuxta affectum humani iuris ac ſpūs. Uerum ſi ſic qͥ magis fratres qͣꝫ apoſtoli quos docebat ītrinſecquos matres vocabat ⁊ fratres. Aut ſi oēs qꝛhoīes: fratres ſtultū fuit nūciari qͣſi ꝓpriuꝫ: ecce fratres tui q̄rentes te: cuꝫ generaliter omēshomīes hoc iure ſint fratres. Reſtat igit̉ vt iuxta ſuꝑiorem expoſitionē fratres eos ītelligasappellatos cognatiōe: non affectu: non gentispͥuilegio: nō natura. Quomodo Loth Abraequomodo Iacob Laban eſt appellatus fraterquomodo ⁊ filie Saphaad accipiūt clerū īterfratres ſuos: quomodo ⁊ Abraā ip̄e Sarā ſororem ſuā habuit vxorē. Etenī ait: Uere ſorormea eſt de patre: ſed non de matre. id ē. fratriseſt filia nō ſororis. Alioqͥn quale eſt vt Abraāvir iuſtus patris ſui filiā cōiugē ſūpſerit: cum īpͥmis hoībus ꝓpter auriū ſāctitatē idip̄m ſcriptura nō noīet malēs intelligi qͣꝫ ꝓferri: et delege poſtea ſanciat ⁊ minet̉: qͥ acceꝑit ſororemſuā de pr̄e ſuo vel de mr̄e ſua: ⁊ viderit turpitudinē eius: ⁊ in ip̄a viderit turpitudinē illiꝰ: obprobriū eſt: exterminabunt̉ corā filijs generisſui: turpitudinē ſororis ſue detexit: pctm̄ ſuuꝫ

accipiēt. Imꝑitiſſime hoīuꝫ iſta nō legeras: ettoto ſcripturarū pelago derelicto ad iniuriamvirginis tuā rabiē ꝯtuliſti in exempluꝫ eiꝰ quēfabule ferūt: cū vulgo eſſet ignotus ⁊ nihil boni poſſet facinoris excogitare: qͥ nobilis fieretDiane incēdiſſe tēplū: ⁊ nullo ꝓdēte ſacrilegium fert̉ ip̄e in mediū ꝓceſſiſſe clamitās ſeſe incendiū ſubieciſſe: ſciſcitantibꝰ epheſi pͥncipibquā ob cauſā hoc facere voluiſſet: reſpondiſſevt qꝛ bene nō poterā: oībꝰ male īnoteſcerē. Ethͦ qͥdē greca narrat hiſtoria. Tu vero templuꝫdn̄ici corporis ſuccēdiſti: tu cōtaminaſti ſāctuariū ſpūſſancti: ex quo vis quadrigā fratruꝫ ⁊ſororū ꝓceſſiſſe congeriē. Deniqꝫ cū iudeis voce ſociata dicis: Nōne hic eſt fabri filius? Nōne mater eius dicit̉ maria: ⁊ fratres eiꝰ Iacobus ⁊ Ioh̓es ⁊ Simon ⁊ Iudas: ⁊ ſorores eiꝰomnes apud nos ſūt? Omnes niſi de turba nōdicit̉. quis te oro ante hanc blaſfemiā noueratquis dipondio ſupputabat: Conſecutus eſt qd̓volebas: nobilis eſt factus in ſcelere. Ego ipſequi cōtra te ſcribo: cum in eadem vrbe tecū cōſiſtam: qͣre balbutis ⁊ erubeſcis: albus vt aiūtater ve ſis ſcio. Pretermitto vitia ẜmōis: quibus omnis liber tuus ſcatet. Taceo ridiculumexordium. O tēpora: o mores. Non quero eloquētiaꝫ: qua ip̄e non habēs in fratre Craterioreqͥſiſti Non inquā flagito lingue nitorem. anime q̄ro pietatem Apud xp̄ianos auteꝫ ſoleciſmus eſt magnus ⁊ vitiū: turpe quid vel narrare vel facere. Ad calcem venio: ⁊ te cornuta interrogatione ꝯcludo. ſicqꝫ tecum agam: quaſiſuꝑius nihil egerim. eodēqꝫ modo dictos eſſefratres dn̄i: quo Ioſeph dictus eſt pater. Egoinqͥt ⁊ pater tuus dolētes q̄rebamꝰ te. Materhec loqͥtur: nō iudei. ⁊ ip̄e euangeliſta referēs.Et erāt pater ⁊ mater illius admirantes ſuperhis que dicebātur de eo et his ſimilia que iamenumerauimꝰ: in qͥbus parentes vocabantur.Ac ne forte de exemplariorū veritate cauſerisqꝛ tibi ſtultiſſime ꝑſuaſiſti grecos codices eſſefalſatos: ad Ioh̓is euāgeliū venio: in quo pleniſſime ſcribitur. Inuenit Philippus Nathanael. ⁊ ait illi: Quem ſcripſit Moyſes in lege.⁊ ꝓphete. Iuenimus ih̓m filium Ioſeph a nazareh. Certe hoc ī tuo codice continet̉. Reſpōde mihi quomodo ih̓s ſit filius Ioſeph: quemconſtat de ſpūſancto eſſe ꝓcreatum. Uere Ioſeph pater fuit: qͣꝫuis ſic hebes dicere nō audebis. An putabat̉? Eodē mō eſtiment̉ ⁊ frēs: qͦeſtimatꝰ ē pr̄ Sꝫ qm̄ iam ē cautibꝰ ⁊ ꝯfragoſislocis enauigauit oratio: pandēda ſunt vela: etin epilogos illius irruendū: in quibus ſciolusſibi viſus Tertullianum in teſtimonium vocat: et Uictorini pictauionenſis epiſcopi verba proponit. Et de Tertulliano quidem nihil