TractatusEpl̓aALIL

AL

nos inferimꝰ: ⁊ certe audierat. Ioſeph fili Dauid ne timeas accipere mariam vxorem tuam.ꝓhibitum ei fuerat ne relinqueret: ne adulterāexiſtimaret vxorem. Nūquid ⁊ a congreſſu cōiugis ſeparatus fuerat: cum vtiqꝫ ne ſepararet̉magis fuiſſet admonitus? Et audebat inqͥt viriuſtꝰ dei in vtero audiens filiū dei d̓ vxoris cōitu cogitare pulchre. Qui ergo ſomnio tm̄ credidit in vxorem non auderet attingere: is poſtqͣꝫ paſtoꝝ voce cognouerat angelū domini veniſſe de celis: ⁊ dixiſſe ad eos: nolite timere Ecce euangelizo vobis gaudium magnū: qd̓ eritomni populo. quia natus eſt vobis hodie ſaluator: qui eſt chriſtus dominꝰ in ciuitate Dauid: ⁊ cum eo laudes militie conciniſſe celeſtisGloria in excelſis deo: ⁊ ſuper terram pax hominibus bone voluntatꝭ: qui Symeonē iuſtūinter amplexus paruuli viderat predicantem.Nunc dimittis ſeruū tuum domine ẜm v̓bumtuum in pace. Quia viderunt oculi mei: ſalutare tuum: qui Annā ꝓphetiſſam: magos: ſtellāHerodē: angelos viderat. qui inquā miraculatanta cognouerat: dei templū: ſpūſſancti ſedē:domini ſui matrem audebat attingere. Et certe maria cōſeruabat omnia verba hec ꝯferensin corde ſuo. An ne impudēter neges iſta ignoraſſe Ioſeph. Et erāt inquit Lucas pater illiet mater admirantes ſuꝑ his que dicebant̉ deeo. lꝫ tu mira impudētia hec in grecis codicibfalſata cōtendas: que non ſolū om̄es pene grecie tractatores in ſuis voluminibꝰ reliqueruntSed nōnulli quoqꝫ ē latinis ita vt in grecis habetur aſſumpſerūt. Nec neceſſe eſt nūc d̓ exemplariorū varietate tractare: cum om̄es ⁊ veteris ⁊ noue ſcripture inſtrumētum in latinū ſermonem exinde trāſlatū ſit: ⁊ multo purior manare credenda ſit fontis vnda qͣꝫ riui. Hec aisapud me nuge ſūt: ⁊ argumētationes ſuꝑflue:⁊ diſputatio magis curioſa qͣꝫ vera. Nuquidnon potuit ſcriptura dicere: ⁊ accepit vxoremſuam: ⁊ non fuit amplius auſus ꝯtingere eamſic̄ d̓ thamar dixit ⁊ iuda? Aut defuerūt Mattheo verba: qͥbus id qd̓ ītelligi volebat poſſetaffari? Nō cognouit inqͥt eam donec peperit filium. Poſt partū ergo cognouit: cuius cognitionem ad partum vſqꝫ diſtulerat. Si tam contentioſus es: iam nūc tua mēte ſuꝑaberis. Nolo mihi aliqd̓ inter partū ⁊ coitum tēpus interſeras. Nolo dicas mulier quecūqꝫ ꝯcepit ⁊ peperit maſculū īmunda erit ſeptem diebus ẜmdies ſeceſſionis ⁊ purgatiōis ſue īmunda erit:⁊ octauo die circūcidet carnem p̄putij eius. etxxx. tribus diebus ſedebit in ſanguine puro: ⁊omne ſanctū non tanget: ⁊ reliqua. Statim eāinuadat Ioſeph: ſtatim audiat ꝑ HieremiamEqui inſaniētes in femīas facti ſūt mihi: vnuſ

quiſqꝫ ad vxorem ꝓximi ſui hīniebat. Alioqͥnſtare quomodo poterit: non cognouit eam donec peperit filiū: ſi poſt purgationis tēpus expectat: ſi. xl. rurſuꝫ diebus tanto tēpore dilatalibido differt̉: polluat̉ cruore puerpera: obſtetrices ſuſcipiant paruulū vagientē: maritꝰ laſſam teneat vxorē? Sic incipiāt nuptie: ne euangeliſta mentitꝰ ſit. Sed abſit vt hoc de mr̄e ſaluatoris ⁊ viro iuſto ſit exiſtimandū. Nulla ibiobſtetrix: nulla mulierculaꝝ ſedulitas interceſſit. Ip̄a pannis inuoluit infanteꝫ: ip̄a ⁊ materet obſtetrix fuit. Et collocauit eum inqͥt in preſepio: quia non erat ei locus ī diuerſorio. Queſentētia ⁊ apocryphoꝝ deliramēta conuincit:dum maria ip̄a panis inuoluit infantē: ⁊ Heluidij explere non patit̉ volūtatē: in diuerſoriolocus non fuit nuptiarū. Uerum quia iam ſatꝭabūdeqꝫ reſpōdimꝰ ad id quod ꝓpoſuerat anteqͣꝫ cōuenirent: ⁊ non cognouit eam donec peperit filium. Ad tertiā veniendū eſt q̄ſtionem:vt iuxta diſputatiōis eius ordinem etiā noſtrereſpōſionis ordo ꝓcedat. Uult enī alios quoqꝫ filios mariā ꝓcreaſſe: ⁊ ex eo qd̓ ſcriptum ē.Aſcendit auteꝫ Ioſeph in ciuitatē Dauid: vtꝓfiteretur cuꝫ maria vxore ſua p̄gnāte. Factūeſt autē cum ibi eſſent: impleti ſunt dies vt pareret: ⁊ peperit filiū ſuum pͥmogenitū. nitit̉ atprobare pͥmogenitū non poſſe dici niſi euꝫ quihabeat ⁊ fratres. Sicut vnigenitus ille vocet̉qui parentibꝰ ſolus ſit filius. Nos autē ita diffinimus. Omnis vnigenitus eſt pͥmogenitus:non om̄is p̄mogenitus eſt vnigenitus. Primogenitū eſſe non tm̄ poſt quē ⁊ alij: ſed ante quēnullus. Omne inqͥt dominꝰ ad Aaron qd̓ aperit vuluā ab oī carne que offert̉ domino ab homine vſqꝫ ad pecus tibi erunt. Tantūmodo p̄cijs redimant pͥmogenita hominuꝫ ⁊ pͥmogenita pecoruꝫ īmundorū. Definiuit ſermo dei qͥdſit pͥmogenitum. Omne inqͥt qd̓ aperit vuluā.Alioqͥn non eſt pͥmogenitus niſi is tm̄ quem ſequunt̉ fratres. tādiu ſacerdotibꝰ primogenitanon debēt̉: qͣꝫdiu ⁊ alia fuerint ꝓcreata: ne forte partu poſtea non ſequēte vnigenitꝰ ſit et nōpͥmogenitus Redemptio inqͥt eius erit ab vnomenſe: eſtimatio qͥnqꝫ ſiclis ẜm ſiclum ſanctuꝫxx. oboli ſunt. Tātūmodo pͥmogenita vituloꝝ⁊ pͥmogenita ouiū ⁊ pͥmogenita capraꝝ nō redimes qꝛ ſancta ſūt. Cogit me ẜmo dei: vt omne maſculinū qd̓ aperit vuluā ſi de mūdis aīalibus ſit deo voueā: ſi de imūdis redimā dansp̄ciū ſacerdoti. Poſſū reſpōdere ⁊ dice̓: Quidme in vniꝰ menſis ſtringis articulo? qͥd pͥmogenitū vocas: quē anteqͣꝫ fratres ſequāt̉ ignoro?Expecta donec naſcatur ſcd̓s. Nihil debeo ſacerdoti: niſi ⁊ ille fuerit ꝓcreatus: ꝑ quē is quiante natus eſt incipiat eē pͥmogenitus. Nōne

h 4