Pars2

mihi ip̄a apices loquent̉: et me ſtulticie redarguēt eū eſſe dictū pͥmogenitū: qͥ aperiat vuluānō qͥ habeat ⁊ fratres? Deniqꝫ īterrogo de Iohāne quē ꝯſtat eſſe vnigenituꝫ. an ⁊ p̄mogenitū: an ⁊ pͥmogenitus fuerit: vtruꝫ ne ⁊ ipſe ẜmlegem ꝓ toto ei legi fuerit obnoxius? Ambiginon pōt. Certe d̓ ſaluatore ſcriptura ſic loqͥturCū expleti eſſent dies purgatiōis eoꝝ ẜm legēMoyſi: duxerūt eum in hierl̓m: vt offerrēt eūdn̄o: ſicut ſcriptū eſt in lege dn̄i Quia om̄e maſculinū adaperiēs vuluā ſāctū dn̄o vocabit̉. ⁊vt darent hoſtias ẜm qd̓ dictuꝫ eſt in lege dn̄ipar turturū: aut duos pullos colūbaꝝ. Si heclex tm̄ ad primogenitos ꝑtinet: pͥmogenitū autem ſequentes faciūt: nō debuit lege p̄mogeniti teneri: qui de ſequentibꝰ ignorabat̉. Sed qꝛtenetur lege pͥmogeniti etiaꝫ ille quem fratresceteri non ſequūtur: colligit̉ eum pͥmogenituꝫvocari: qͥ vuluā aperiat. ⁊ ante quē nullus ſit:non eum quē frater poſt genitus ſubſequaturMoyſes ſcribit in Exodo. Factū eſt autē circa mediam noctē: ⁊ dn̄s ꝑcuſſit om̄e pͥmogenitum ī terra egypti a pͥmogenito Pharaonis qͥſedebat ſuꝑ thronū eius: vſqꝫ ad pͥmogenituꝫcaptiue: que eſt ad lacū: ⁊ omne pͥmogenitū pecoris. Reſpōde mihi hi qͥ tunc ab exterminatore fuerint īterēpti pͥmogeniti fuerunt: an ⁊ vnigeniti? Si pͥmogeniti tm̄ illi vocāt̉ qui fratreshabent: ergo ab interemptiōe vnigeniti liberati ſunt. ſi autē ⁊ vnigeniti ceſi ſunt: cōtra ſentētiam factum ē: vt inter pͥmogenitos ⁊ vnigeniti morerent̉. Aut vnigenitos liberabis a pena⁊ ridiculus eris: aut ſi cōfiteberis interfectosīgratis obtinebimꝰ et vnigenitos pͥmogenitosappellari. Extrema ꝓpoſitio fuit (licet idip̄m īpͥmogenito voluerit oſtēdere) fratres dominiin euangelijs noīari: vt ibi. Ecce mater eius etfrater es eiꝰ ſtabant foris q̄rētes loqui cum eoEt alibi. Poſt hec oſtendit capharnauꝫ ip̄e etmater eius ⁊ frater eius. Et ibi. Dixerūt ergofratres eius ad eū. Trāſi hinc: ⁊ vade in iudeam: vt ⁊ diſcipuli tui videāt opera tua: que facis. Nemo enī aliqͥd in occulto faciēs q̄rit ipſein palam eſſe. Si hec facis: manifeſta teipſumhuic mundo. Ioh̓e deſuꝑ inferente. Neqꝫ enīfratres eius tunc credebat in eum. Iteꝫ Marcus ⁊ Mattheus. Et docebat eos in ſynagoga eorū in patria ſua: ita vt ſtuperent ⁊ dicerētUnde huic hec oīs ſapiētia et ꝟtutes? Nonneh̓ eſt fabri filius? nonne mr̄ eius dicit̉ maria: ⁊fratres eius Iacobꝰ ⁊ Ioſeph ⁊ Simon ⁊ Iudas: ⁊ ſorores eius om̄es apd̓ nos ſūt? Lucasquoqꝫ in actibus apoſtolorū ita refert. Hi oēserant inſtātes vnanimes in oratione cum mulieribus ⁊ maria matre ieſu ⁊ fratribus ip̄iusNecnō ⁊ Paulꝰ apl̓s in eadē hiſtorie veritatē

pari voce ꝯcordat. Aſcēdi aūt ẜm reuelationē⁊ neminē vidi niſi Petrū ⁊ Iacobū fratrē dn̄iEt rurſum in alio loco. Nunqͥd non habemusptātem manducandi ⁊ bibendi? Nūqͥd nō habemus poteſtatē vxores circūducendi: ſicut etceteri apoſtoli frēs dn̄i ⁊ Cephas? Et ne fortealiquis iudeorū teſtimoniū nō admitteret: quietiam nomīa fratrū illius ediderunt: ſimili eosaſſerens in fratribꝰ errore deceptos quo in patre eſtimādo ſūt lapſi: argute p̄cauit: ⁊ ait heceadē vocabula ab euāgeliſtis ī alio loco nominari: ⁊ eoſdē eē fratres dn̄i filios marie. Mattheus loqͥtur. Erāt autē ibi ⁊ mulieres: hauddubiū qͥn ante crucē dn̄i etiā mulieres multe alonge expectantes: que ſecute fuerūt ih̓m a galilea miniſtrantes illi. Inter quas erant mariamagdalene ⁊ maria Iacobi et Ioſeph mater:⁊ mater filiorū Zebedei. Iteꝫ Marcꝰ. Erantaūt ⁊ mulieres a longe aſpiciētes: inter qͣs erātmaria magdalene et maria Iacobi minoris etIoſeph mater ⁊ Salomē. Ibiqꝫ poſt modicū⁊ alie multe: que aſcēderant cum eo in hierl̓m.Necnō ⁊ Lucas. Erant autē maria magdalene ⁊ Iohāna ⁊ maria Iacobi: ⁊ cetere cuꝫ eis.Hec iccirco replicauimus: ne calūniet̉ ⁊ clamitet ea que ꝓ ſe faciant a nobis eſſe ſubtracta: ⁊ſententiā ſuā nos teſtimonijs ſcripturaꝝ ſed lubrica diſputatiōe cōuulſam. Ecce inquit Iacobus ⁊ Ioſeph filij marie quos iudei fratres appellauerūt. Ecce maria iacobi minoris et ioſephtis mater. minoris autē iacobi: ad diſtinctionem maioris qui erat filius Zebedei: ſicut ⁊ īalio loco Marcus ponit: Maria aūt magdalene ⁊ maria Iocobi. ⁊ Ioſephtis viderūt vbiponeret̉: ⁊ tranſacto ſabbato emerūt aromata⁊ venerūt ad monumentū. ⁊ vtiqꝫ ait. Ꝙ miſerum erit ⁊ impiū d̓ maria hoc ſentire: ⁊ cū aliefemine curā ſepulture Ieſu habuerint: matrēeius dicamus abſentē: aut alterā eſſe mariā neſcio quā cōfingamus: p̄ſertim cum euangeliuꝫIoh̓is teſtet̉ p̄ſentem eam illic fuiſſe quādo illam de cruce dn̄s iam viduā vt matrē Ioh̓i cōmēdabat. Aut nunqͥd euāgeliſte fallunt̉ ⁊ fallunt: vt eorū mariā matrē dicerent quos iudeifratres eſſe dixerūt: O furor cecus ⁊ in ꝓpriūexitum mens veſana. Dicis ad crucem dn̄i matrem eiꝰ fuiſſe p̄ſentē: dicis Ioh̓i diſcipulo obviduitatē ⁊ ſolitudinē cōmendatā: qͣſi iuxta tenō haberet qͣttuor filios ⁊ īnumeras filias: qͣꝫꝯſortio frueret̉. Uiduā quoqꝫ nomīas: qd̓ ſcriptura nō loqͥt̉. Et cū oīa euāgeliſtaꝝ exemplaꝓponas: ſolius tibi Ioh̓is ꝟba non cōplacēt.Dicis trāſitorie ad crucē dn̄i eā fuiſſe p̄ſenteꝫ:ne ꝯſulto p̄teriſſe videaris: ⁊ tn̄ q̄ cū illa mulieres fuerāt ſiles. Ignoſcerē neſciēti: niſi viderēcōſulto reticente. Audi itaqꝫ Ioh̓es qͥd dicat: