IIEpl̓aXITractatus

aliud deſponſatam niſi quādoqꝫ nupturā. Neqꝫ enim de non ꝯuenturis Euāgeliſta dixiſſet.Prius qͣꝫ cōuenirent: quia nemo de nō prāſuro dicit anteqͣꝫ pranderet. Deinde ab Angelovxorē appellatā ⁊ cōiunctā Audiamus nūc qͥdſcriptura ꝓnunciet. Exurgens inqͥt Ioſeph aſomno fecit ſicut p̄ceꝑat ei angelus domini: etaccepit vxorem ſuam: ⁊ non cognouit eaꝫ: donec peperit filiū ſuū. Curramus ꝑ ſingula: et īpietatē ijſdeꝫ quibꝰ ingreſſa eſt veſtigijs perſequētes pugnātia inter ſe dixiſſe ꝟba doceamDeſponſatā ꝯfitet̉: ⁊ ſtatim vxorē vult eē quācōfeſſus eſt ſponſam. Rurſū quā vxorē noīatdicit nō ob aliud deſponſatā: niſi quādoqꝫ nupturā. Et ne parū hoc arbitremur: habes inqͥtdeſponſatā non cōmendatā. id eſt. necdū vxorem: necdū maritali vinculo copulatā. in eo vero qd̓ ait: neqꝫ enī nō cōuenturis euāgeliſta dixiſſet: Prius qͣꝫ ꝯuenirent: qꝛ nemo d̓ non prāſuro dicit anteqͣꝫ pranderent doleā ne an rideāneſcio: imperitie arguā an temeritatꝭ accuſem:Quaſi ſi qͥs dixerit anteqͣꝫ in portu prāderemad africam nauigaui: non poſſit ſtare ſentētia:niſi in eo portu prandendū qn̄qꝫ ſit. Aut ſi velimus dicere: Paulus apoſtolꝰ anteqͣꝫ ad hiſpanias ꝑgeret: Rome in vincula ꝯiectus ē. Autcerte illud Heluidius anteqͣꝫ penitentiā ageretmorte p̄uentus eſt: ſtatim aut Paulo poſt vincula ad hiſpanias ſit eūdū: aut Heluidio penitentia agenda poſt mortē. Cuꝫ ſcriptura dicatIn inferno aūt qͥs confitebit̉ tibi. aut nō potiſit intelligendū ꝙ ante prepoſitio lꝫ ſepe conſequētia indicet: tamē nonūqͣꝫ ea tm̄ que pͥus cogitabant̉ oſtendat: vnde nec neceſſe ſit vt cogitata fiant: cum aliud ideo interuenerit: ne ea q̄cogitata ſūt fierent. Igit̉ cum euāgeliſta dicat̉Prius qͣꝫ cōuenirēt: ꝓximū nuptiaꝝ tēpꝰ oſtēdit: ⁊ in eo iam rem fuiſſe: vt que pͥus ſpōſa fuerat: eſſe vxor inciperet. Quaſi dixerit anteqͣꝫoſcula amplexuſqꝫ miſcerēt: anteqͣꝫ rē agerentnuptiaꝝ: inuenta eſt habēs in vtero. Inuentaeſt aūt a nullo alio niſi a Ioſeph: qͥ ſpōſe vterūtumentē pene iā licētia maritali ⁊ curioſis oculis dep̄hendit. Non tamē ſeqͥtur vt pͥoribꝰ docuimus exemplis eum cū maria cōueniſſe poſtpartū: cuius cōueniēdi deſiderij vteri cōceptione ſublatū eſt. Qd̓ autem in ſomnis dicit̉ adIoſeph. Ne timeas acciꝑe mariam vxorē tuā⁊ rurſū. Exurgens aūt Ioſeph a ſomno fecit ſicut p̄cepit ei angelus ꝯn̄i: ⁊ accepit vxorē ſuā:nulluꝫ mouere debet: quaſi ex eo ꝙ vxor ē appellata ſponſa eſſe deſierit: cum hanc eſſe ſcripture diuine cōſuetudinē nouerimus vt ſponſas appellet vxores: ſic̄ ī ſequētibꝰ Deuteronomij teſtimonijs approbat̉. Si qͥs inqͥt īueneritꝟginem deſponſatā viro in campo: ⁊ vim faci

ens dormierit cuꝫ ea: moriat̉. quia humiliauitvxorem ꝓximi ſui. Et in alio loco. Si autē fuerit adoleſcētula deſponſata viro: ⁊ īuenerit homo eam in ciuitate: ⁊ dormierit cum ea: educetis vtrūqꝫ ad portū ciuitatis illius: ⁊ lapidabūtur lapidibus: ⁊ morient̉. Adoleſcentula qͥdeꝫquia non ꝓclamauit in ciuitate. vir auteꝫ quiahumiliauit vxorē ꝓximi ſui. ⁊ eradicabitis malignū ex vobiſmetip̄is. necnō ⁊ alibi. Et qͥs eſtille homo cui deſpōſata eſt vxor: ⁊ non accipiet eam? Uadat ⁊ reuertat̉ in domū ſuaꝫ: ne forte moriat̉ in bello: et forte homo alius accipiateam. Sicui aūt ſcrupulus cōmouet̉ qͣre deſpōſata ⁊ non potius ſine ſponſo ſiue vt ſcripturaappellat marito virgo conceꝑit. ſciat triplicemfuiſſe rōnem. Primo vt ꝑ genealogiā Ioſephcuius maria cognata erat: origo quoqꝫ mariemonſtraret̉. Secundo ne iuxta legem Moyſivt adultera lapidaret̉ a populo. Tertio vt adegyptū fugiens haberet ſolatiū cuſtodis potiꝰqꝫ mariti. Quis enī in tempore illo credidiſſetꝟgini de ſancto eā ſpū cōcepiſſe: veniſſe ad eāangelū Gabrielē: dei detuliſſe mādatuꝫ: ac nōmagis qͣſi adulterā iuxta templū Suſanne ſententie oīuꝫ cōdēnaſſet? cum hodie toto iam credente mundo argumentent̉ iudei. Eſaia docēte de maria ⁊ ꝟginitate eius. Ecce ꝟgo in vtero cōcipiet ⁊ pariet filium: in hebreo iuuēculaꝫſcriptum eſſe non ꝟ̓ginem. id ē. ahalma non bethula: aduerſus quos in alio loco competentiꝰdiſſeremus. Deniqꝫ excepto Ioſeph et Eliſabeth ⁊ ip̄a maria ⁊ paucis admodū ſi quos abhis audiſſe puſſumus exiſtimare om̄es ih̓m filium exiſtimabāt Ioſeph: intātū vt etiā euāgeliſte opinionē vulgi expͥmentes que vera hiſtorie lex eſt patrē eum dixerint ſaluatoris: vt ibiEt venit in ſpū in templū. haud dubiū qͥn Sꝫmeon. Et cum inducerēt pueruꝫ ih̓m parenteseius: vt facerēt de illo ẜm cōſuetudinē legꝭ. Etalibi. Et erant pater illius et mater admirātesſuꝑ his que dicebant̉ d̓ eo. ⁊ rurſū. Et ibāt parentes eius ꝑ annū ī hieruſaleꝫ in ſolēni die paſce: ac deinde. Et cōpletis diebus cum reuerterent̉ remāſit puer ih̓s in hieruſalē: ⁊ nō cognouerunt parentes eiꝰ. Ip̄a quoqꝫ maria ad Gabrielem reſponderat dicēs: quomodo fiet hoc:quia virum nō cognoui? Quid de Ioſeph loqͥtur auſculta? Fili quid feciſti nobis ſic: ecce pater tuus ⁊ ego dolentes q̄rebamus te. Nonnehic pleriqꝫ iudeoꝝ argumentāt̉? non enī ludentium vox eſt: euāgeliſte patrē dicūt: patrē maria ꝯfitetur. Non quo vt ſuperius indicaui vere pater Ioſeph fuerit ſaluatoris: ſꝫ qͦ ad famāmarie cōſeruandā pater ſit ab omnibꝰ exiſtimatus: qui anteqͣꝫ moneret̉ ab angelo Ioſeph filiDauid ne timueris accipere mariā coniugem

hꝫ