TractatusEpl̓aI IA

A

interrogem. Eſau in terreno fuit: an in celeſti.Nulli dubiū eſt qͥn in terreno eum fuiſſe reſpōdeas. Iacob in quo fuit? Dices ꝓtinus in celeſti: Et quomodo in celeſti fuit: cuꝫ adhuc xp̄snō veniſſet in carne: qͥ ſecūdus ⁊ celeſtis Adaꝫdicit̉: Aut igit̉ oēs ante incarnationeꝫ xp̄i ī veteri reputabis Adā: ⁊ iuſti quoqꝫ ī terreno homine: ⁊ ad ſiniſtrā erūt inter hircos tuos. Autſi impiū eſt ibi Iſaac ponere. vbi Iſmahel: ibiIacob. vbi Eſau: ibi ſanctos. vbi peccatores:nouiſſimꝰ Adā ex eo tꝑe numerabit̉: quo xp̄seſt natus ex ꝟgine. Et argumentū duoꝝ Adānō ꝓficiet ouibus ⁊ hedis tuis: qꝛ ī pͥmo Adaꝫet oues ⁊ hedes cōuincimꝰ fuiſſe: et ī vno atqꝫeodē hoīe: alios a dextris dei ſtētiſſe: alios a ſiniſtris. Ab Adam enī vſqꝫ ad Moyſen morsſuꝑ oēs dn̄ata eſt: etiam ſuꝑ eos qͥ nō peccauerunt in ſimilitudinē p̄uaricationis Adam.Eeo aūt qd̓ niteris ap ¶ Ca. XLVIId probare cōuitium et homicidiū racha⁊ adulteriū ⁊ ocioſum ẜmonē et impietatem nō ſupplicio repēſari: iam ⁊ ſupra tibi reſponſū eſt: ⁊ nūc breuiter reſpōdebo. Aut peccatorē te negabis: vt non ſis reus gehēne: autſi peccator fueris etiaꝫ de leui crimine ducerisad tartaꝝ. Os inqͥt qd̓ mentitur: occidit aīam.Suſpicor te aliqn̄ vt hoīem fuiſſe mentitū. oīsenī homo mēdax vt ſit ſolus deꝰ verax: ⁊ iuſtificet̉ in ẜmonibus ſuis: ⁊ vincat cum iudicauerit. Aut igit̉ homo nō eris: ne mendax ſis: autſi qꝛ homo es: mēdax fueris: cum parricidis ⁊adulteris punieris. nulla ē enī int̓ peccata diu̓ſitas: ⁊ non tibi habebūt tātas gr̄as: qͦs d̓ humili in ſublime eleuas: quātū iraſcētur: qͦs propter leue quotidianūqꝫ peccatū ī exteriores tenebras retruſiſti. Si aūt ī ꝑſecutiōe: qͥ ſuffocat̉⁊ qͥ decollat̉: ⁊ qͥ fugerit: ⁊ qͥ ī carcerē retruſusobierit: in varijs lucte generibꝰ vna corona victorie eſt: ⁊ hͦ ꝓ nobis facit. In martyre enī voluntas: ex qͣ ip̄a mors naſcit̉: coronat̉. Meuꝫeſt opponere me gentiliū furori: ⁊ dn̄m nō negare. Iam in illorū arbitrio eſt: aut decolare: autvrere: aut recludere in carcere: aut varia adhibere genera penaꝝ. qd̓ ſi fugero: ⁊ ī ſolitudinēabiero: eadē erit corona moriētis: qꝛ eadem etcauſa mortis eſt xp̄s. Ad illud ꝟo qd̓ dicis: inter eum fratrem qͥ ſemꝑ cuꝫ patre fuerit: et quipoſtea penitēs eſt receptus: nihil penitꝰ diſcrepare: Adijcio ſi vis: ⁊ drachmā vnam: q̄ perdita fuerat: ⁊ inuentā iunctā eſſe cum reliquis. ⁊ouē vnam quā nonagintanouē ouibꝰ derelictꝭbonus paſtor inqͥſiuit ⁊ retulit: expleſſe numerū centenariū. Sed aliud eſt penitētē eſſe: ⁊ lachrymis veniā dep̄cari: aliud ſemꝑ eſſe cū patre. Unde ꝑ Ezechielē ad reportandā ouem ⁊ꝑditum quondā filiū: loqͥtur paſtor ⁊ pater: et

ſuſcitabo pactū meū tecū: ⁊ ſcies qꝛ ego dn̄s: ⁊recordaberis: ⁊ cōfunderis: vt nō ſit tibi vltraaperire os p̄ cōfuſione tua: cuꝫ placatus fuerotibi in omnibꝰ que feciſti. vt nihil minus iuſtohabeāt penitētes: ſufficit eis ꝓ omni pena ſolacōfuſio. Unde ⁊ in alio loco d̓r ad eos. ⁊ recordabimini viarū veſtrarū peſſimaꝝ: ⁊ oīuꝫ ſcelerū qͥbus polluti eratis. ⁊ diſplicebit vobis inꝯſpectu veſtro in om̄ibus malitijs veſtris: qͣsfeciſtis. Et ſcietꝭ qꝛ ego dn̄s: cū benefecero vobis ꝓpter nomē meū: ⁊ non ẜm vias vr̄as malas: neqꝫ ẜm ſcelera vr̄a peſſima. Arguit̉ quoqꝫ a patre filius: ꝙ ſaluti fratris inuideat: ⁊ cūangeli letent̉ in celo: ille liuore crucietur Ꝙqͣꝫduoꝝ fratrū ſimilitudo frugi ⁊ luxurioſi: nonad merita totius generis humani: ſꝫ vel ad iudei ꝑtineant xp̄ianiqꝫ ꝑſonas: vel ad ſanctorū⁊ penitentiū. Suꝑ qua parabola libellū quondam Damaſo ep̄o dū adhuc viueret dedicauiPorro ſi oꝑarijs prime hore ⁊ tertie ⁊ ſexte etnone ⁊ vndecime: vnus denarius reddit̉: ⁊ abeis incipit p̄miū: qͥ nouiſſimi in vinea laborauerunt: ⁊ hic non vnius tꝑis: et vnius etatis homines deſcribunt̉: ſꝫ ab exordio mundi vſqꝫ adfinē vocationū ſacramēta ſunt diuerſarū. pͥmahora vocatꝰ eſt Abel et Seth. Tertia Enochet Noe. Sexta Abraā Iſaac et Iacob. NonaMoyſes ⁊ ꝓph̓e. Undecima gētiliū populꝰ.Cui pͥmo reddit̉ merces: qꝛ ī crucifixū credēsdn̄m difficultate fidei magnitudinē meruit p̄miorū. Multiqꝫ reges ⁊ ꝓphete q̄ſierūt videre q̄ videmus: ⁊ non viderunt. Unus autē denarius: non vnū eſt p̄miū: ſed vna vita: ⁊ vnade gehēna liberatio. Ceteꝝ quō ad indulgētiāpͥncipalem diuerſoꝝ criminū rei dimittunt̉ decarcere: ⁊ vnuſqͥſqꝫ ꝓ labore vl̓ oꝑbus ſuis: īhͦ vel in illo ſtatu vite ē: ita ⁊ denariꝰ qͣſi indulgētia veri pͥncipis: oēs ꝑ baptiſmuꝫ emittit decarcere. Iā nr̄i laboris ē ꝓ diuerſitate ꝟtutuꝫnobis p̄mia p̄parare. ¶ Ca. LXVIII.Ucuſqꝫ ꝑ ꝑtes ad ꝓpoſita reſpōdimꝰh Aſequēs ẜmo in cōmune ad oēs rn̄debitdn̄s ad diſcipulos ſuos Qui vult inqͥtinter vos maior eſſe: ſit omniū minimꝰ. Si oēsin celo eqͣles futuri ſumus: fruſtra nos h̓ humiliamus: vt ibi poſſimus eſſe maiores. De duobus debitoribus qͥngentoꝝ denariorū ⁊ quinquaginta: cui plus dimittit̉ plus amat. Vndeet ſaluator: dico inqͥt tibi remittunt̉ ei peccatamulta: qm̄ dilexit multū. Cui autē minꝰ dimittitur: minus diligit Qui minus diligit: ⁊ minei dimittit̉: vtiqꝫ ī minori gradu erit. Pater familias ꝓficiſcens tradidit ẜuis ſuis ſubſtātiaꝫalij qͥnqꝫ talenta: alij duo: alij vnum. vnicuiqꝫẜm ꝓprias vires. Simile qd̓ ⁊ in alio euāgelioſcribit̉: ꝙ homo nobilis ꝓficiſcens in regionē

h