ParsI

ſed in formidinē reliquoꝝ puniti ſunt: vt peſtilente flagello ſtultꝰ ſapientior fieret. Si omniūpeccatoꝝ vnum eſt ſupplicium: iniuſte alius occiditur: ⁊ ꝑ morteꝫ alterius: alius cōmonetur.Opponis mihi Gomor māne. vnāqꝫ menſurā⁊ veſtitum ⁊ capillos ⁊ barbam et calciamētaex equo fuiſſe iſraelitarū: quaſi non ⁊ nos chriſti corpus eqͣliter accipiamus. Una eſt ī myſterijs ſanctificatio domini ⁊ ẜui: nobilis ⁊ ignobilis: regis ⁊ militis. qͣꝫqͣꝫ ꝓ accipientiū meritꝭdiuerſum fiat qd̓ vnum ē. Qui enī indigne māducauerit et biberit: reus erit violati corporis⁊ ſanguinis chriſti. Nunqͥd quia et Iudas deeodē calice bibit: de quo ⁊ ceteri apoſtoli: vnicum reliquis erit meriti? Quid ſi non vis recipere ſacramentū: Certe omnes eqͣliter viuimꝰvnuꝫ trahimꝰ aerē: eodem humore irrigamurijſdem cibis paſcimur Porro ſi alimenta cōcorū arte mutant̉ in melius: ⁊ fit aliquid ſuauiuscōdituris: huiuſcemodi cibi non nature ſatiſfaciunt: ſed voluptati eque eſurimus: eque algemus: ſimul attrahimur frigore: eſtibus calorediſſoluimur. Sol quoqꝫ ip̄e ⁊ luna ⁊ oīs aſtrorū chorus ⁊ pluuie et mūdus: equaliter nobiscurrūt: ⁊ ijſdem om̄es iuxta euangelium imbribus irrigamur: boni et mali: iuſti et iniuſti. Sip̄ſentia exempla ſunt futurorū: ergo ⁊ ſol iuſticie eqͣliter iuſtis peccatoribus: impijs ⁊ ſanctꝭ.chriſtianis ⁊ iudeis atqꝫ gētilibꝰ oriet̉: cuꝫ ſcriptura dicat: timētibꝰ aūt dominū: oriet̉ ſol iuſticie. Si timentibꝰ oriet̉: ergo cōtemptoribꝰ ⁊pſeudo ꝓphetis occidet. Oues que ſtanta dextris: ad regna celoꝝ introducunt̉: hirci in tartarū detrudunt̉. Parabola iſta: non ouiū īterſe merita: ⁊ ecōtrario deſcribit hircoꝝ: ſed int̓oues ⁊ hircos tm̄ diſtātia facit. Neqꝫ enī ī omnibus locis docent̉ om̄ia. ſed vnaqueqꝫ ſimilitudo ad id refert̉: cuius ſimilitudo eſt. Sicut ⁊decem ꝟ̓ginum non totius generis humani: ſſollicitorū ⁊ pigroꝝ exempla ſunt. quorū alteridomini ſemꝑ ꝑ̄ſtolant̉ aduētū: alteri ſomno etinertie ſedantes futuꝝ iudiciū non putāt. Unde ⁊ in fine parabole dicit̉: vigilate quia neſcitis diem neqꝫ horaꝫ. Sed in diluuio liberatꝰ ēNoe: ⁊ om̄is orbis interijt: om̄es caro erant: ⁊ꝓpterea perierunt. Aut num eiuſdeꝫ meriti dices filios Noe ⁊ Noe: ꝓpter quem filij liberatiſūt: Aut maledictū Cham in eodem pones loco: in quo ⁊ patrem: qꝛ de diluuio ſimul liberatus eſt: In paſſione xp̄i om̄es declinauerūt: ſimul inutiles facti ſūt: ⁊ non fuit qui faceret bonū: non fuit vſqꝫ ad vnū. Audebis ne igit̉ dicere: ſic negaſſe Petrū ⁊ ceteros apoſtolos qͥ fugerunt: quo modo Cayphā ⁊ phariſeos: ⁊ clamātē populū crucifige crucifige taleꝫ? Et vt deapoſtolis taceā: eiuſdē ne ſcelerꝭ tibi videbitur

reus Annas ⁊ Cayphas: ⁊ Iudas ꝓditor: cuius ⁊ Pilatꝰ: qͥ nolēs compulſus eſt ꝯtra dn̄mferre ſnīaꝫ? Quāto maioris meriti fuit Iudas:tāto maioris criminis eſt: ⁊ quāto maioris criminis: tāto maioris ⁊ pene. potētes enī potenter tormēta patient̉. Arbor mala fructꝰ bonosnō facit: nec bona malos. Si hoc ita eſt: reſpōde mihi quō Paulus cū eēt arbor mala perſequens eccl̓iam xp̄i: fecit poſtea fructꝰ bonos. ⁊Iudas cū eſſet arbor bona: ſigna faciens cumapl̓is: poſtea verſus in ꝓditorem fecerit fructꝰmalos? Tādiu ergo nec arbor bona malos fructus facit: nec mala bonos: qͣꝫdiu vel in bonitate ſua: vel in malicia ꝑſeuerāt. ꝙ oīs Hebreuseqͣliter facit paſca: ⁊ ſeptimo anno liber efficit̉⁊ iubileo. id eſt. qͥnquageſimo vniu̓ſa poſſeſſioredit ad dn̄os: hoc nō de p̄ſenti d̓r: ſed de futuro: quia in ſex diebus huiꝰ ſeculi ẜuientes: ī ſep timo die vero ⁊ et̓no ſabbato liberemur. Sitn̄ voluerimus eē liberi: dū adhuc ẜuimus ī ſeculo. Si aūt noluerimꝰ: perforabit̉ nobis auricula: ī teſtimoniū inobedientie. ⁊ cū vxore ⁊ filijs nr̄is quos p̄tulimus liberati .i. cuꝫ carne etoperibꝰ iugiter ẜuiemus. Parabola aūt ſeminantis que ex vtraqꝫ ꝑte ternos fructꝰ facit: etiuxta apl̓m ſuꝑ fundamentū xp̄i alius edificataurū: argentū: lapides p̄cioſos: alius ligna: fenū: ſtipulā: cū ⁊ in domo magna diuerſa vaſaſint: ꝑſpicue patet. Et huic velle contradicereaꝑtiſſime imprudētie eſt. Tamen ne exultet inmendacio: ⁊ exemplū apoſtolorū in p̄iudiciuꝫcentenarij ⁊ ſexagenarij ⁊ trigenarij afferat numeri: ſciat in Mattheo ⁊ ī Marco apoſtolisqui ſua vniuerſa dimiſerant: centuplum repromiſſum. In euangelio autē Luce multo pluraϖολύπλέίσ ιονα: ⁊ penitus ī nullo euāgelioꝓ centū ſcriptuꝫ eſſe ſeptē. ſeqꝫ aut falſarij: autimperitie reū teneri. nec nocere nobis: qꝛ ī alioeuāgelio a centū: in alio a triginta īcipit numerari: cū oīs ſcriptura maxīe vetꝰ: minorē p̄ponat numeꝝ: ⁊ ſic ad maiorē gradatim ꝯſcēdatUerbi gr̄a: vt dicat aliquā fuiſſe annorū qͥnqꝫ⁊ ſeptuaginta ⁊ cētū. nec tn̄ qͥnqꝫ et ſeptuagītaplura poterūt eſſe: qͣꝫ centū: q̄ priora ſūt noīataSi nō accipis in bonā ꝑtē diuerſitatē numeric. ⁊. lx. ⁊. xxx. nec in malaꝫ partem accipies Etidem vitium erit ſeminis: qd̓ ſecꝰ viam cecidit⁊ ſuꝑ petras: ⁊ ſuꝑ ſpinas. Si ⁊ illa tria: ⁊ hecvel in bonam vel in malam partem ſingula ſūtſtultuꝫ fuit ꝓ duabus rebus ſex ſpecies numerare. p̄ſertim cuꝫ in Mattheo ⁊ in Marco etin Luca narrata parabola ſaluator ſemꝑ intulerit: qͥ habet aures audiēdi audiat. Ubi nihileſt qd̓ intrinſecus lateat: fruſtra ad intelligētiam myſticā ꝓuocamur. ¶ Ca. XLV.