Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
XLIIr
Einzelbild herunterladen
 

Epl̓aTractatusALI

A

as ago deo: ꝙ omniū veſtrum lingua loquor:vbi diuerſa ſunt dona: ⁊ alius maior ⁊ aliꝰ minor eſt: ⁊ oēs ſpiritales appellantur. certe ouesſunt: ⁊ ſtant a dextris ⁊ inter ouem ⁊ ouem eſtaliqua diuerſitas. Loquitur qͥdem de humilitate Paulus apoſtolus: ego ſum nouiſſimusapoſtolorū: qui nō ſum dignus vocari apoſtolus: quia ꝑſecutus ſum eccleſiā dei. Gratia autem dei ſum id quod ſum: ⁊ gratia eiꝰ in me vacua nō fuit: ſed amplius omnibus illis laboraui. Non ego autem ſed gratia dei: que in me ēUerūtamen in eo ꝙ ſe humiliat: oſtēdit poſſeapoſtolos alios mīores: alios eſſe maiores. Etqui vtiqꝫ vas electionis dicitur: ⁊ cunctis amplius laborauit: non eſt iniuſtus deus: vt obliuiſcatur operis eius. ⁊ diſpar meritum equalimercede compenſet. De hinc legimus. Sicut īAdam oēs moriūtur: ⁊ ita in chriſto omnes viuificabuntur. vnuſquiſqꝫ autem in ſuo ordineQuoniam vnuſquiſqꝫ in ſuo reſurget ordine:vtiqꝫ diuerſa ſunt merita reſurgentiū. Nō omnis caro eadem caro: ſed alia hominū: alia pecorum: alia volucrum: alia autem piſcium. Etcorpora celeſtia: ⁊ corpora terreſtria. ſed alia qͥdem celeſtium gloria: alia autem terreſtrium.alia claritas ſolis: alia claritas lune: alia claritas ſtellarum. Stella enim a ſtella differt in claritate. ſic erit ⁊ reſurrectio mortuorum. Qd̓ tuſanctus doctus īterpres ſic expoſuiſti: vt diceres ſpiritales differre a carnalibus Ergo ⁊ ſpiritales ⁊ carnales in celeſtibus erunt: ⁊ iam nōſolum oues: ſed etiam hirci tui conſcendent regna celorū. ſtella a ſtella differt in claritate: nōoues ⁊ hirci: ſed oues ⁊ oues. id eſt. ſtella ⁊ ſtella. Deniqꝫ alia inquit claritas ſolis: ⁊ aliā claritas lune: ne ſtellam ⁊ ſtellam totum humanemultitudinis aſſereres genus. ſolem poſuit etlunam: quos certe inter hircos nō poteris numerare. Sic inquit erit ⁊ reſurrectio mortuoꝝvt iuſti in claritate ſolis luceant: ⁊ qͥ in ſequētigͣdu ſūt lune ſplendore rutilēt: vt aliꝰ Luciferſit: aliꝰ Arcturꝰ: aliꝰ Orion: aliꝰ Mazuroth. ⁊cetera ſtellarum vocabula: que ſacrate in Iobvolumine continētur. Omnes enim ait. manifeſtari nos oportet ante tribunal chriſti: vt recipiat vnuſquiſqꝫ que geſſit per corpꝰ ſiue bonum ſiue malum. Ac ne forſitan dicas: ante tribunal chriſti nos māifeſtari: vt boni bona: mali recipiāt mala: in eadeꝫ epl̓a docet Qui parceſemiat parce ⁊ mētet Et qͥ ſemīat ī bn̄dictiōibꝰd̓ bn̄dictionibꝰ ⁊ mētet. Certe qui plus ⁊ qͥ minus ſeminat de parte ſunt dextra. Et cum vnius ſementis genus ſint: tamen menſura et numero differunt. Scribit ad epheſios idē Paulus: vt nota fieret nunc principatibꝰ ⁊ poteſtatibus in celis: per eccleſiam multiplex et varia

ſapientia dei Cernis ꝙ in diuerſis agminibuseccleſie varia ⁊ multiplex ſapientia dei predicetur. Necnon in eadem epiſtola: vnicuiqꝫ auteꝫnoſtrum data eſt gratia: iuxta menſura gratiechriſti. non ꝙ mēſura chriſti diuerſa ſit: ſed tātum gratie eius infunditur: quantuꝫ valemushaurire. Cap̄. XLIIII.Ruſtra igitur oues ⁊ hircos quinqꝫ ⁊quinqꝫ ꝟgines egyptios: ⁊ Iſraelitas⁊ cetera huiſcemodi replicas. quia nōeſt in preſenti retributio: ſed ī futuro. Unde etdies iudicij non cōſūmatione ꝓmittitur: quianunc non eſt iudicium. Sine cauſa enim appellatur dies extrema iudicij: ſi modo iudicat deus. In p̄ſentiaruꝫ nauigamus: luctamur: atqꝫpugnamus: vt in fine perueniamus ad portū:coronemur: triumphemus. Tu autem peruerſe ⁊ lubrice preſentis ſeculi cōuerſationē in futuroꝝ exēpla ꝓponis: cū vtiqꝫ h̓ iniuſticia ſit:ibi iuſticia: donec intremꝰ in ſanctuariū dei: ⁊ ītelligamus in nouiſſimis eorum. Non aliter ſāctus: aliter peccator moritur. in eodeꝫ mari nauigantibus: eadem tranquillitas ⁊ tempeſtaseſt. non aliter latro: aliter martyr occidit̉. Necalio modo de adulterio ⁊ ꝓſtibulis: alio de caſtis matrimonijs naſcunt̉ liberi Certe dominꝰ⁊ latrones equali iudicio crucifixi ſunt. Si idēeſt huius ſeculi futuriqꝫ iudiciū: ergo quia hicpariter cruciſixi ſūt: ⁊ in futuro ſimiliter habebunt̉. Paulus ⁊ qui eum vinxerāt: ſimul nauigant: ſimul ſuſtinēt tempeſtatē: ſimul naui fluctibꝰ diſſipata: in littus euadunt. Negare nonpotes: qͥn inter vinctum et vincientes diuerſaſint merita. Et quomodo vnum apoſtoli militūqꝫ naufragiū? Refert poſtea Paulꝰ reuelationem. ⁊ eos qui in naui fuerāt: dicit ſibi a domino eſſe donatos. Nunquid is cui donantur⁊ qui donantur: vnius meriti ſunt? Decem ſācti peccatricem poſſunt eruere ciuitateꝫ. Lothcum filiabus ereptus eſt de incēdio. liberati eſſent ⁊ generi ſi exire voluiſſent. Et certe multadifferentia eſt inter Loth et generos eius. Liberatur Segor vna vrbs de Pentapoli. Et q̄eiuſdem meriti erat: atqꝫ vni ſententie ſubiacebat: cui Sodoma ⁊ Gomorra: Adama et Seboym ſancti p̄cibus cuſtoditur. Ecce diuerſuꝫmeritum in Loth ⁊ Segor: et tamen de incendio pariter euadūt. Latrunculi qͥ abſente Dauid vaſtauerant Sicelech ⁊ vxores eorum: ⁊ liberos in predam duxerant: die tertia cedūturin campo. et qͣdringenti hoīes aſcēſis camelisfugiunt. dic aliquā inter eos qͥ ceſi ſūt: ⁊ qui fugere potuerunt eſſe diſtantiā. Legimus in euāgelio turrem Silōe cecidiſſe ſuper decē et octoviros: et obrutos occidiſſe. Certe iuxta ſententiam ſaluatoris: non ſoli fuerant peccatores: