IIEpl̓aTractatusA

A

enim ne ab aduentu eterni iudicis: ſicut in diebus diluuij: ⁊ euerſionis Sodomē ⁊ Gomorre deprehendamur manducātes ⁊ bibentes: ⁊nubentes: ⁊ nuptui tradentes. Nam ⁊ diluuium ⁊ ignis d̓ celo ſaturitatē pariter ⁊ nuptiasquas deleret inuenit. Nec mirum ſi om̄e quodin macello vēditur: apoſtolus emi iubeat ⁊ comedi: cum idolatris: ⁊ adhuc in templis idolorum quaſi idolotheta veſcentibus: ꝓ ſūma abſtinētia fuerit cibis tm̄ abſtinere gentiliū. Qd̓ſi ſic loquitur ad romanos: is qui manducat:non manducantē non ſpernat: ⁊ qui non manducat manducantē non iudicet: non inter ieiunia ⁊ ſaturitatē equalia merita diſpenſat. ſꝫ cōtra eos loquitur: qͥ in chriſtū credentes adhuciudaizabant. ⁊ eos qui ex gent̓ibus crediderātmonet: ne ſcādalizet illos cibo ſuo: qui adhucinfirmiores erāt in fide. Deniqꝫ ⁊ in conſequētibus hoc ipſuꝫ ſonat. Scio ⁊ confido in dominō ieſu: ꝙ nihil cōmune per ſeipſuꝫ eſt: niſi ei qͥexiſtimat quid cōmune eſſe: illi cōmune eſt Sienim ꝓpter cibum frater tuus cōtriſtatur: iamnon ẜm charitatem ambulas. Noli cibo tuo illum perdere: pro quo chriſtus mortuus eſt: nōergo blaſfemetur bonum noſtrum: nō eſt enimregnum dei eſca et potus. Ac ne quis putarethoc de ieiunijs dici: ⁊ non de ſuꝑſtitione iudaica: ſtatim ediſſerit: alius credit māducare omnia. Quia autem infirmus eſt: olera manducetEt rurſum. Alius iudicat diem plus qͣꝫ diem:alius iudicat omnē diem. vnuſquiſqꝫ ī ſuo ſenſu abundat. Qui ſapit: diem domino ſapit. Etqui manducat: domino māducat. gratias agitenim deo. Et qui non manducat: domino nonmanducat. ⁊ gratias agit deo. Qui enim infirmi erant in fide adhuc: ⁊ alias carnes mundasalias arbitrabant̉ īmundas: ⁊ inter diem ⁊ diēeſſe aliquid eſtimabāt. Verbi gratiā: ſanctiuseſſe ſabbatum: ⁊ neomenias: et ſcenophegiamqͣꝫ reliquos dies: iubentur olera manducare:que indifferenter comedūtur ab omnibꝰ. Quiꝟo infirmioris erant fidei: omnes carnes ⁊ omnes dies: equales eſſe credebant. Illud autemquod ꝓponere aduerſarius auſus ē: dominuꝫvoratorem ⁊ potatorem vini ⁊ phariſeis appellatum eſſe: ⁊ qui ad epulas ierit nuptiarū: ⁊ cōuiuia non deſpexerit peccatorū: exiſtimo ꝙ nobiſcū faciat. Iſte enim ē dominꝰ vt arbitratisvorator qui quadraginta diebus chriſtianorūieiuniū ſanctificatur: qui beatos appellat eſurientes ⁊ ſitientes: qui eſcam habere ſe dicit: nōquam diſcipuli ſuſpicabātur: ſed que in perpetuum non periret. qui de die craſtino cogitareꝓhibet Qui cum eſuriſſe ⁊ ſitiſſe dicatur: ⁊ iſſefrequēter ad prandia. excepto myſterio quodin typum ſue paſſionis expreſſit: ⁊ ꝓbandi cor

poris veritatem: nec gule ſcribitur ſeruiſſe necventri. Qui diuitem purpuratū ꝓpter epulasnarrat in tartaro: ⁊ Lazarum pauperē ob inediam dicit eſſe in ſinu Abrae: qui quando ieiunamus vngi caput ⁊ lauari precepit faciem: vtnō glorie hominū: ſed domino ieiunemꝰ. Quicomedit quidem poſt reſurrectionem partempiſcis aſſi ⁊ fauū: non ꝓpter eſuriem ⁊ gutturꝭſuauitatem: ſed vt veritatem ſui corporis comprobaret. Nam quotienſcūqꝫ mortuū ſuſcitauit: iuſſit ei dari manducare: ne reſurrectio fantaſma putaret̉. Et Lazarum poſt reſurrectionem: ob hanc cauſam ſcribitur cum domīo iniſſe conuiuium Nec hoc dicimus: ꝙ negemuspiſces ⁊ cetera ſi voluntas fuerit in cibo eſſe ſumenda. ſed quomodo nuptijs ꝟginitatem: itaſaturitati ⁊ carnibus ieiunia ſpiritūqꝫ preferimus. Si auteꝫ Petrus hora ſexta pranſurusaſcendit in cenaculum: fortuita eſuries non facit p̄iudicium ieiuniorum. Hoc enim modo etdominus quia ad puteum ſamaritane hora ſexta feſſus reſedit: ⁊ bibere voluit: omnibꝰ incūbit neceſſitas: velint nolint hoc tempore bibendi. Potuit autem fieri: vt vel ſabbatū eſſet veldies dominicus: ⁊ poſt bidui triduiqꝫ ieiuniūhora ſexta eſurierit. Nunqͣꝫ enim crediderimapoſtolum: ſi ante vnam diem cenauerat: epuliſqꝫ diſtentus fuerat: alterius diei eſuriſſe meridie. Quod ſi cenauit pridie ⁊ ſequēti die eſuriuit ante prandium: exiſtimo ꝙ vſqꝫ ad ſacietatem non comederit: qui tam cito potuit eſurire. Porro ſi per Eſaiam loquitur deus: ꝙ nontale ieiuniū elegerit dicens: in diebus ieiuniorum veſtrorū inueniunt̉ voluntates veſtre: etſubiectos percutitis. ⁊ in iudicia ⁊ in lites ieiunatis: ⁊ ceditis pugnis: non tale ieiuniuꝫ elegidicit dominus. Quale elegerit: docet: Frangeeſurienti panem tuum: et pauperes ſine tecto:induc in domū tuam. ſi videris nudum veſti.⁊ domeſticos ſeminis tui ne deſpicias. Nō igitur ieiuniuꝫ reprobauit: ſed quale vellet oſtendit. Neqꝫ enim ventris eſuries accepta ē deo:quā lites ⁊ rapine ⁊ libidines deſtruūt. Si nōvult ieiuniū deus: quomodo in leuitico precipit: vt ſeptimo menſe decima mēſis omnis populus ieiunet vſqꝫ ad veſperam? Et qui nō afflixerit animam ſuam moriatur. Et exterminetur de populo ſuo. Quare ſepulcra cōcupiſcētie vbi carnibꝰ deditus populus ruit: vſqꝫ hodie in ſolitudine ꝑſeuerant? Et craſſus populus ortigomoraꝫ ſcribitur ad coleram vſqꝫ ructaſſe? Cur homo dei: ad cuius ꝓphetiam manus aruerat regis Ieroboaꝫ: qui manducauitcōtra edictum dei: ilico ꝑcuſſus eſt? Et leo quiaſinam cuſtodiuit intactam: Prophete leuanti ſe de prandio non pepercit. Qui ieiunus mi-

gꝫ