TractatusII3Epl̓aA

A

cum diſcipulorū Antiſthenes nullū reciperet:⁊ ꝑſeuerātē Diogenē remouere non poſſet: nouiſſime claua minatꝰ eſt: niſi abiret Cui ille ſubieciſſe dicitur caput: atqꝫ dixiſſe: nullus tā durus baculus erit: qui me a tuo poſſit obſequioſeparare. Refert Satyrus: qui illuſtriū virororum ſcribit hiſtorias: ꝙ Diogenes pallioloduplici vſus ſit ꝓpter frigus: peraꝫ ꝓ cellariohabuerit: ſecūqꝫ portarit clauam ob corpuſculi fragilitateꝫ: qua iam ſenex membra ſuſtentare ſolitus erat. Et ημερο pιο S id eſt. diarij victus vulgo appellatus ſit. in p̄ſentem horaꝫ poſcens a quolibet: ⁊ accipiens cibum. habitauitautē in portarū veſtibulis ⁊ porticibus ciuitatum. Cunqꝫ ſe cōtorqueret in dolio: volubileꝫſe habere domuꝫ iocabat̉: ⁊ ſe cum tēporibusīmutantem. frigore enī os dolij vertebat in meridiem: eſtate ad ſeptentrionē ⁊ vtcūqꝫ ſol ſe īclinauerat: Diogenis ſimul p̄torium vertebat̉Quodam vero tēpore habens ad portandumcaueū ligneū: vidit puerū manu ꝯcaua bibe̓: ⁊eliſiſſe illud fert̉ ad terraꝫ dicens Neſciebā ꝙnatura haberet poculum. Uirtutem eius ⁊ cotinentiā mors quoqꝫ indicat. Nam cū ad agonem olympiacū qͥ magna frequētia grecie celebrabat̉: iam ſenex ꝑgeret: febre in itinere dicit̉apprehenſus accubuiſſe in crepidine vie. volētibuſqꝫ eum amicis aut in iumentū aut in vehiculum leuare: non acqͥeuit. ſed tranſiens ad atboris vmbram locutus eſt. Abite queſo: ⁊ ſpectatum ꝑgite. hec me nox aut victorem ꝓbabitaut victum. Si febrem vicero: ad agonē veniāam. Si me vicerit febris: ad inferna deſcendāIbiqꝫ per noctem eliſo gutture: non tam mori ſe ait: qͣꝫ febrem morte excludere. Unius tm̄philoſophi exeremplū poſui. vt formoſuli noſtri ⁊ troſuli ⁊ vix ſūmis pedibus abumbrantes veſtigia: quorū verba in pugnis ſunt: ⁊ ſyllogiſmi in calcibꝰ qͥ pauꝑtatem apl̓oꝝ ⁊ crucisduriciā aūt neſciunt aut ꝯtemnūt: imitēt̉ ſaltēgentiliū parcitatem. ¶ Ca. LX.Ec de argumentis philoſophorum exẜempliſqꝫ diſſerui. Nunc ad exordiumgeneris humani. id eſt. noſtra trāſiensrdocebo primū Adā ⁊ in paradiſo accepiſſe p̄ceptum: vt cetera poma comedens: ab vna arbore ieiunaret Beatitudo paradiſi abſqꝫ abſtinentia cibi non potuit dedicari. Ꝙdiu Adaꝫieiunauit: in paradiſo fuit. comedit: ⁊ eiectꝰ eſteiectuſqꝫ ſtatim duxit vxorem. Qui ieiunās inparadiſo virgo fuerat: ſatur in terra matrimonio copulatur. ⁊ tamē eiectus nō ꝓtinus accepit licētiā carniū veſcendarū: ſed tm̄ poma arborum ⁊ fruges ſegetuꝫ: ⁊ herbarū olera ei tradunt̉ in cibum. vt exul quoqꝫ paradiſi nō carnibus que in paradiſo non erāt: ſed ſimilitudi-

ne frugū paradiſi veſceret̉. poſtea vero vidēsdeus ꝙ diligenter appoſituꝫ eſſet ad maliciamcor homīs ab adoleſcentia: ⁊ ſpūs eius in is ꝑmanere non poſſet: qͥ erant caro: opera carnisdiluuio cōdemnauit: ⁊ auidiſſimā hoīuꝫ gulaꝫꝓbans dedit eīs licentiā comedendaꝝ carniū:vt dum ſibi intelligunt licere om̄ia. non deſiderarent magnoꝑe qd̓ licebat. nec mandatū ī cauſam verterēt p̄uaricationis. Ꝙqͣꝫ ⁊ tūc ex parte imperatū de īmundis animalibꝰ ieiuniū ſit.nam cum alia munda dicant̉: alia īmunda: et īarca Noe de īmundis bina: de mundis introducunt̉ imparia: ⁊ vtiqꝫ īmundorū eſus ablatus ſit: ne ſine cauſa dicerētur īmunda: ex parte ieiuniū dedicatū eſt: docens abſtinentiā omniū in quorūdā reciſione Cur ꝑdidit Eſau primogenita ſua? Nōne ꝓper cibum? Impatientiamqꝫ gule lachrymis emendare non potuit.Eiectus de egypto populus iſrael ⁊ in terramrepromiſſionis lacte ⁊ melle manantē introducēdus: egyptias carnes ⁊ pepones: alliaqꝫ deſiderat. Vtinā inqͥt obijſſemus ꝑcuſſi a deo interra egypti: quando ſuꝑ ollas carniū ſedebamus. Et iterū. Quis nos veſcet carnibus? Uenerunt in menteꝫ nobis piſces quos in egyptocomedebamꝰ gratis: ⁊ cūcumeres: ⁊ pepones⁊ porri: ⁊ cepe: ⁊ allia At nūc anima nr̄a aridanihil niſi māna oculi noſtri cōſpiciunt Angelorum cibum ꝯtemnētes: carnes egyptias ſuſpirabant. Moyſes qͣdraginta diebus ⁊ noctibꝰieiunus in monte Syna: etiaꝫ tunc ꝓbans: nōin pane ſolo viuere hominē: ſed in omni verbodei: cum domino loquit̉. populus auteꝫ ſaturidola fabricat. Ille vacuo ventre legeꝫ accipitſcriptam digito domini. Iſte manducans ⁊ bibens: cōſurgenſqꝫ ludere: aurum cōflat in vitulum: ⁊ egyptium bouē p̄fert domini maieſtati.Tot dierū labor: vnius hore ſaturitate perijt.Frangit audacter Moyſes tabulas. ſciebatenī dei ſermonē non poſſe audire temulentos:incraſſatꝰ eſt ⁊ pinguefactus: ⁊ dilatatus: ⁊ recalcitrauit dilectus: ⁊ dereliquit dominū: qͥ fecerat eum: ⁊ abſceſſit a deo ſalutari ſuo Unde⁊ in eodem deuteronimio p̄cipit̉: ne cum manducauerꝭ ⁊ biberis: ⁊ domos optimas edificaueritꝭ: ouibus ⁊ bobus tuis multiplicatis ⁊ argēto ⁊ auro extollat̉ cor tuū: ⁊ obliuiſcaris domini tui. Deniqꝫ māducauit populꝰ: et incraſſatum eſt cor eius: ne videret oculis. ⁊ audiretauribus: ⁊ corde cōtineret: ⁊ vultum ieiunātisMoyſi: ⁊ iuxta hebraicā veritatem: dei confabulatione cornutuꝫ paſtus ⁊ pinguior populꝰſuſtinere non potuit Ꝙͣ ob rem dominꝰ noſteratqꝫ ſaluator non ob differētiā ꝟginitatis ⁊ nuptiarum vt qͥdam putant: ſed ob ieiuniorū conſortia Moyſem ⁊ Heliā trāſfiguratꝰ in monte

gr