ParsI

⁊ pudici ⁊ cōtinentes. ſemperqꝫ virtus rara ē.Lege Fabritij continentiā: Curij pauꝑtatem⁊ in tanta vrbe vix paucos inuenies: quos ſeqͣris. Noli timere ne ſi carnes nō comederis: aucupes ⁊ venatores fruſtra artificia didicerint.Legimꝰ quoſdaꝫ morbo articulari ⁊ pōdagrehumoribus laborātes ꝓſcriptione bonorū: adſimplicē menſaꝫ ⁊ pauꝑes cibos redactos conualuiſſe Caruerāt enī ſollicitudine diſpēſandedomus: ⁊ epularū largitate: q̄ ⁊ corpus frāgūt⁊ aīam. Irridet Oratius appetitū ciboꝝ: qͥ conſumpti reliquūt penitentiaꝫ.Sperne voluptates: nocet empta dolere voluptas. Et cum ī ameniſſimo agro ī morſū voluptuoſoꝝ hoīuꝫ ſe craſſū pinguēqꝫ deſcriberet:luſit his verſibus.Me pinguē ⁊ nitidū bn̄ curata cute viſes:Cum ridere voles Epicuri de grege porcū.Ed ex viliſſimis cibio. ¶ Ca. XXXIXvitanda ſatietas eſt. Nihil enī ita ob-ruit animū: vt plenus vēter: ⁊ eſtuans⁊ huc illucqꝫ ſe vertēs: ⁊ in ructus vel increpitus ventoruꝫ efflatione reſpirans. Quale illd̓ieiuniū eſt: aut qualis illa refectio poſt ieiuniūcum pridianis epulis diſtēdimur: ⁊ guttur noſtrum meditatoriū efficit̉ latrinarū? Dūqꝫ volumus ꝓlixioris inedie fame carere: tantuꝫ voramus: quantū vix alterius diei nox digerat.Itaqꝫ non tam ieiuniū appellādū eſt: qͣꝫ crapula ac fetens ⁊ moleſta digeſtio. Dicearchus inlibris antiqͥtatuꝫ ⁊ deſcriptione Grecie: refertſub Saturno. id eſt. in aureo ſeculo: cuꝫ om̄iahumus funderet: nulluꝫ comediſſe carnes: ſedvniuerſos vixiſſe frugibꝰ ⁊ pomis: que ſponteterra gignebat. Perſarū regꝭ Cyri vitā Xenophon octo voluminibꝰ explicat: polenta ⁊ cardamo ⁊ ſale ac pane cibario eos aſſerēs victitare. Lacedemoniorū menſe frugalitatiſqꝫ et ſupraſcriptꝰ Xenophon ⁊ Theophraſtus ⁊ omnes pene ſcpͥtores Grecie teſtes ſūt. CheremōStoicus vir eloquētiſſimus narrat de vita antiquorū egypti ſacerdotū ꝙ omnibꝰ mundi negocijs curiſqꝫ poſtpoſitis ſemꝑ in templo fuerint: ⁊ rerum naturas cauſaſqꝫ ac rōues ſydeꝝcontemplati ſint: nunqͣꝫ mulieribus ſe miſcuerint. nūqͣꝫ cognatos ⁊ ꝓpinquos ne liberos qͥdem viderint. ex eo tēpore quo cepiſſent diuino cultui deſeruire: ⁊ carnibus ⁊ vino ſe ſꝑ abſtinuerint: ꝓter tenuitatē ſenſus ⁊ vertiginemcapitis: que ex paruo cibo patiebant̉: ⁊ maxīeꝓpter appetitus libidinis: qui ex his cibis ⁊ exhac potatione naſcunt̉. pane raro veſcebāturne onerarēt ſtomachum. Etſi quando comedebant: tonſū pariter iſopū ſumebant in cibo. vteſcā grauiorē illius colore decoquerent. Oleūtm̄ in oleribus nouerant: verū ⁊ ip̄m parū pro

pter nauſeā ⁊ aſperitatē guſtus leniēdā Quidloquar inqͥt d̓ volatilibus cū ouū quoqꝫ ꝓ carnibus vitauerint ⁊ lac? Quorū alteruꝫ carnesliqͥdas: alterū ſanguinē eſſe dicebāt colore mutato. Cubile eis de folijs palmarū: qͣs Bayasvocant: cōtextuꝫ erat. ſcabellū acliue: ⁊ ex vnaparte obliquū: in terra ꝓ puluillo capiti ſupponebant bidui triduiqꝫ inediam ſuſtinētes. Humeros corporis qui naſcunt̉ ex ocio: ⁊ ex manſione vnius loci nimia victus caſtigatione ſiccabant. Ioſephus in ſecūda iudaice captiuitatis hiſtoria: ⁊ in octauodecimo antiqͥtatū libro⁊ cōtra Appionē: duobus voluminibꝰ tria deſcribit dogmata iudeoruꝫ. Phariſeos: Saduceos: Eſſeos. Quoruꝫ nouiſſimos miris effertlaudibꝰ: ꝙ ⁊ ab vxoribꝰ ⁊ vino ⁊ carnibꝰ ſemꝑabſtinuerint: ⁊ quotidianū ieiuniū verterint īnaturā. Suꝑ quorū vita ⁊ Philo vir doctiſſimus ꝓprium volumen edidit. Eantes Cizycenus ⁊ Aſclepiades cyprius: etate qͣ Pygmaleon in oriente regnabat: ſcribunt eſum carniuꝫnon fuiſſe. Eubulus quoqꝫ ꝑ hiſtoriam Mitre multis voluminibꝰ explicuit: narrat apudPerſas tria genera Mogorū quorū primosq̄ ſint doctiſſimi ⁊ eloquētiſſimi excepta farina⁊ olere nihil aliud in cibo ſumere. Apud Eleuſinam etiam volucribꝰ ⁊ piſcibus ⁊ qͥbuſdā pomis abſtinere ſolēne eſt. Bardeſanes vir babylonius in duo dogmata apud Indos gymnoſophiſtas diuidit. quorū alterū appellat bragmanas: alterū ſamaneos: qͥ tāte cōtinentie ſintvt vel pomis arborū iuxta gangem fluuiū: velpublico orize ⁊ farine alant̉ cibo. ⁊ cum rex adeos venerit: adorare illos ſolitus ſit: pacemqꝫſue ꝓuincie in illorū p̄cibus arbitrari ſitā. Euripides in creta Iouis ꝓphetas non ſoluꝫ carnibus ſed ⁊ coctis cibis abſtinuiſſe fert̉. Xenocrates philoſophus de Triptolemi legibꝰ apd̓atheniēſes tria tm̄ p̄cepta in templo Eleuſinereſidere ſcribit: honorandos parētes: venerādos deos: carnibus non veſcendū. Orpheusin carmine ſuo eſum carniuꝫ deteſtat̉. Pythagore: Socratis: Antiſthenis: ⁊ reliquoruꝫ frugalitatem referrē in confuſionem noſtrā: niſi ⁊longum eſſet: ⁊ ꝓprij operis indigeret officio.Hic certe eſt Antiſthenes qͥ cum glorioſe docuiſſet rhetoricā: audiſſetqꝫ Socratē: dixiſſe fert̉ad diſcipulos ſuos: Abite: ⁊ magiſtrū queriteego enī iam repperi. Statimqꝫ venditis que habebat: ⁊ publice diſtributis: nihil ſibi plus qͣꝫpalliolū reſeruauit. Pauꝑtatiſqꝫ eius et laboris ⁊ Zenephon teſtis eſt ī ſympoſio: ⁊ īnumerabiles libri eius. quoruꝫ alios philoſophico:alios rhetorico genere ſcripſit. Huius Diogenes ille famoſiſſimus ſectator fuit: potētior rege Alexandro: ⁊ nature victor humane Nam