ParsI

vxore mea alius cōcubuerit? Quomodo enimdentiū officiū eſt mandere: ⁊ in aluū ea que ſūtmanſa trāſmittere: ⁊ non habet crimē qui coniugi mee panem dederit: ita ſi genitaliū hoc eſtofficiū: vt ſemꝑ fruant̉ natura ſua: meā laſſitudinem alterius vires ſuperent: ⁊ vxoris vt itadixerint ardentiſſimā gulam fortuita libido reſtringuat. Quid ſibi aūt vultapoſtolus: vt adcōtinentiā cohortet̉: ſi cōtra naturā eſt? Quidip̄e dominꝰ qui eunuchorū p̄cipit varietates?Certe apoſtolus: qui ad ſuam nos ꝓuocat pudicitiā: debet conſtanter audire: cur portas veretrū o Paule? Cur a ſexu feminarū barba: pilis: aliaqꝫ membroruꝫ qualitate diſtingueris:Tue non intumeſcunt papille: non dilatant̉ renes: non pectus artat̉: vox obſoletior eſt: ẜmofortior: ⁊ hirſutū ſuꝑciliū. fruſtra hec om̄ia vtrorū habes: ſi complexū non vteris feminarū.cōpellor aliqͥd loqui: ⁊ inſipiēs fieri. Sed vosme vt loqͥ audeam coegiſtis. dominꝰ noſter atqꝫ ſaluator: qͥ cum in forma dei eſſet: formā ſerui dignatꝰ eſt aſſumere: factus obediens patrivſqꝫ ad mortē. mortem aūt crucis. Quid neceſſe erat: vt in his membris naſceret̉: qͥbus vſurus non erat? Qui certe vt ſexū oſtenderet: etiam circūciſus eſt: Cur Ioh̓em apoſtoluꝫ ⁊ baptiſtam ſua dilectiōe caſtrauit: quos viros naſci fecerat? Qui in xp̄m credimꝰ: xp̄i ſectemurexempla. Et ſi noueramus illuꝫ iuxta carnē: ſꝫiam nunc non nouimꝰ eum ẜm carnē. Certe inreſurrectione eadem erit corporū ſubſtantia: qͣnunc vtimur: liceat auctior gloria. Nam ⁊ ſaluator intantū ip̄m corpus habuit poſt reſurrectionem: in quo crucifixus eſt: vt manus perforatas clauis: ⁊ lateris vulnus oſtēderet. Porro ſi clauſis ingreſſus eſt oſtijs: quod humanorum corporū natura nō patitur: ergo ⁊ Petrū⁊ dominū negabimus vera habuiſſe corpora:quia ambulauerunt ſuꝑ aquas: quod ꝯtra naturam eſt. In reſurrectione mortuorū non nubent: neqꝫ nubēt̉. ſed ſimiles erūt angelis. Qd̓alij poſtea in celis futuri ſunt: hoc virgines interra eſſe ceperunt. Si angeloꝝ nobis ſimilitudo ꝓmittitur: inter angelos autem non eſt ſexus nec diuerſitas: aut ſine ſexu erimus: ꝙ angeli ſūt. aut certe ꝙ liqͥdo comprobatur: reſurgentes in ꝓprio ſexu: ſexus non fungemur officio.¶ Cap̄. XXIIv Erū quid agimus argumētis: ⁊ ꝓpoſitiones aduerſarij callida cupimus reſponſione ſuꝑare? Uetera tranſierunt. ecce facta ſunt om̄ia noua: currā per apoſtoloꝝ ſentētias. Et quomodo ī Salomonis exemplis breues expoſitiūculas ſubdidi ob intelligēdi facilitatē: ita ⁊ nūc caſtitatis ⁊ continentie xp̄ianeexempla replicabo. ⁊ de multis teſtimonijs qͣſi

vnum corpus efficiā: quo ⁊ nihil qd̓ ad pudicitiam ꝑtineat p̄termittaꝫ: ⁊ nimie ꝓlixitatis declinem faſtidiū. Scribit īter cetera Paulꝰ apoſtolus ad romanos. Quem ergo fructū habuiſtis tunc in illis: in qͥbus nunc erubeſcitis: naꝫfinis illorū mors eſt. nūc vero liberati a peccato: ſerui autē dei facti: habetis fructū veſtrū īſanctificationē: finem vero vitam eternā. putoꝙ ⁊ nuptiarū finis mors ſit. fructus aūt ſanctificationis: qui vel ad ꝟginitatem vel ad continentiam ꝑtinet: vita penſat̉ eterna. ac deinde.Itaqꝫ fratres mei ⁊ vos mortificati eſtis legi ꝑcorpus xp̄i. vt ſitis alterius qui ex mortuis reſurrexit: vt fructificetis deo. Cum enī eſſemusin carne: paſſiones peccatorū que per legē erātoperabant̉ in mēbris noſtris. vt fructificarentmorti Nunc aūt ſoluti ſumus a lege mortis: inqua detinebamur. vt ſeruiamꝰ in nouitate ſpiritus et non in vetuſtate lr̄e: faciebamꝰ ea quecarnis erant. ⁊ fructificabamꝰ morti. Nūc aūtquia mortui ſumus legi per corpus xp̄i: fructificemus deo. vt ſimus eius: qui ex mortuis reſurrexit. Necnō ⁊ in alio loco cū p̄dixiſſet: ſcioqꝛ lex ſpiritalis eſt. Et cum de violētia carnisꝙ crebro nos impellat facere: qd̓ nolimus: latiꝰ diſputaſſet: ad extremū intulit. Infelix egohomo: quis me liberabit de corpore mortꝭ huius? gratia dei per ih̓m xp̄m dominū noſtrumEt iterū. Ip̄e igit̉ mente ẜuitiolegi dei: carneaūt legi peccati. Et nihil dānationis eſt his: qͥſunt in xp̄o ih̓u: qui non ẜm carnem ambulāt.lex enī ſpūs in xp̄o ih̓u liberauit a lege peccati⁊ mortis. Ac manifeſtius in cōſequētibus docet xp̄ianos nō ambulare ẜm carnem: ſed ẜmſpiritū dicens: Qui enī ẜm canem ſūt: que ſūtcarnis ſapiūt. qui vero ẜm ſpiritū: que ſūt ſpiritus ſentiūt. Nam prudentia carnis mors eſt.prudētia aūt ſpūs vita ⁊ pax: quoniā prudētiacarnis inimica eſt deo. legi aūt dei nō ſubijcit̉.nec enī pōt. Qui auteꝫ in carne ſunt deo placere non poſſunt Uos aūt in carne non eſtis: ſedin ſpū. ſi tamen ſpūs dei habitat in vobis. ⁊ reliqua vſqꝫ ad illum locum: in quo ait: ergo fratres debitores ſumꝰ non carni: vt ẜm carnē viuamus. Si aūt ẜm carnē vixeritis. morieminiSi autē ſpū facta mortificaueritis: viuetꝭ Quicunqꝫ enī ſpū dei agunt̉. hi filij dei ſunt Si prudentia carnis inimicitia eſt in deū: ⁊ qui in carne ſunt: deo placere nō poſſunt. arbitror eos qͥſeruiūt officio cōiugali: ꝙ prudentiā carnis diligant: ⁊ in carne ſūt. A qua nos retrahēs apoſtolus: ⁊ iūgēs ſpiritui: deinceps loquit̉. Obſecro vos fratres per miſericordiā dei: vt exhibeatis corpora veſtra hoſtiā viuentē: ſanctaꝫ:deo placentē: rōnale obſequiū veſtrū. Et nolite conformari huic ſeculo: ſed reformamini in