Fo. XXXIEpl̓aTractatusIIL

nouitate ſenſus veſtri. vt ꝓbetis que ſit volūtas dei bona ⁊ bene placēs ⁊ ꝑfecta. Dico enīper gratiā que data eſt mihi: omnibꝰ qui ſūt inter vos: non plus ſapere qͣꝫ oportet ſapere: ſedſapere ad pudicitiā: non ad ſobrietatē. vt malein latinis codicibꝰ legit̉: ſꝫ ſapere inqͥt ad pudicitiā. Siqͥdē grece ſcpͥtū ē είσο σοφρονειcōſideremus ſentētiā apoſtoli. Reformaminiinqͥt nouitate ſenſus veſtri: vt probetis que ſitvoluntas dei bona ⁊ bn̄ placens ⁊ ꝑfecta. Qd̓dicit huiuſcemodi eſt. Concedit qͥdem deꝰ nuptias: concedit digamiā. ⁊ ſi neceſſe fuerit: fornicationi ⁊ adulterio p̄bet etiam trigamiā. Sꝫnos qui corpora noſtra exhibere debemꝰ: hoſtiam viuam: ſanctaꝫ: placentē deo: rationabile obſequiū noſtrū: non qͥd concedat deus ſedqͥd velit: conſideremus: vt ꝓbemus que ſit voluntas dei bona ⁊ bene placens ⁊ ꝑfecta. ergoqn̄ cōcedit nec bonū nec placens eſt: nec perfectum. Redditqꝫ cauſas: cur hoc ſuadeat: ſciētes tempus: qꝛ hora eſt iam nos de ſomno ſurgere. Nunc aūt ꝓprior eſt noſtra ſalus: qͣꝫ cumcredidimꝰ. nox p̄ceſſit. dies autē appropinquauit. ⁊ in extremo: induimini dominū ih̓m xp̄m⁊ carnis curam ne feceritis ī deſiderijs. Aliudeſt voluntas dei: aliud indulgentia. Unde adCorinthios ſcribens ait Ego fratres nō potuiloqui vobis ſicut ſpiritalibus: ſed quaſi carnalibus ſicut paruulis in xp̄o: lac vobis potū dedi: nō eſcam. necdū enī poteratis: ſed neqꝫ nūcpoteſtis. Adhuc enī carnales eſtis: qꝛ qui animalis eſt: non ꝑcipit ea que ſpūs dei ſunt: ſtulticia enī illi eſt: nec pōt intelligere: quia ſpiritaliter dijudicat̉. Iſte non ꝑfecto caſtitatis ciboſed rudi nuptiaꝝ lacte nutrit̉. Sicut per hoīeꝫmors: ſic per hominē reſurrectio mortuorum.Quomodo in Adaꝫ om̄es moriunt̉: ſic in chriſto om̄es viuificabūt̉. Seruiuimus in lege veteri Adam ſeruiamꝰ in euangelio nouo Adā.factus eſt enī primus homo Adam in animaꝫviuentem: ⁊ nouiſſimus Adam in ſpiritū viuificantem. Primus homo de terra terrenus: ſecūdus homo d̓ celo celeſtis. Qualis terrenustales ⁊ terreni. ⁊ qualis celeſtꝭ: tales ⁊ celeſtesSicut portauimꝰ imaginem terreni. portemusetiam imaginē celeſtis. Hoc autē dico fratres:qꝛ caro ⁊ ſanguis regnū dei poſſidere non pūtneqꝫ corruptio incorruptelā poſſidebit Hoc tāclarū eſt: vt nulla expoſitione queat manifeſtius fieri. Caro inqͥt ⁊ ſanguis regnū dei poſſidere non poſſunt: ⁊ corruptio incorruptionē. Sicorruptio ad omnē coitū pertinet: incorruptioaūt ꝓprie caſtitatis eſt: p̄mia pudicitie nuptiepoſſidere non poſſunt. Scimus enī quoniaꝫ ſit̓rena domꝰ huiꝰ habitatiōis deſtructa fuerit:edificationē habeamꝰ ex deo: domū nō manu-

factā: ſempiternā in celis. In quo gemiſcimushabitaculū noſtrum: qd̓ d̓ celo eſt: ſuꝑindui cupientes. Cupimus enī egredi de corpore: ⁊ habitare cum xp̄o. ꝓpter qd̓ ⁊ ſtudioſiſſime nitimur ſiue ī corpore ſiue extra corpꝰ placere deo.Et vt plenius exponeret: quales nos eē velletin alio loco docet dicens. Deſpondi enim vosvni viro: ꝟgineꝫ caſtam exhibere xp̄o. Quodſi ad totam eccl̓iam credentiū volueris referre⁊ in hac deſponſatiōe xp̄i: ⁊ maritatas ⁊ digamas ⁊ viduas ⁊ ꝟgines cōtineri: hoc quoqꝫ ꝓnobis facit. Nam dū omnes ad pudicitiā ⁊ p̄mium ꝟginitatis inuitat: oſtendit cunctis gradibus ꝟginitatem eſſe priorem. Rurſumqꝫ adGalathas. Ex operibus inquit legis: nō iuſtificabitur om̄is caro. Opera legis ⁊ nuptie ſūtvnde ⁊ maledicunt̉ in ea: qui non habēt filiosQue ſi cōceduntur etiam in euangelio: aliud ēindulgentiā infirmitati tribuere: aliud ꝟtutibpremia polliceri.¶ Ca. XXIII.Icam ⁊ ego nuptiatoribꝰ meis: qͥ poſtd caſtitatem ⁊ diuturnaꝫ continentiā ſudant ad coitum: ⁊ pecudum more laſciuiunt: ſic inſipiētes eſtis: vt cum ceperitis ſpūnunc carne cōſumemini. Tanta paſſi eſtis ſinecauſa? Apoſtolꝰ ꝙ cōtinentie qͥbuſdam nodosrelaxat ⁊ dimittit frena currētibꝰ propter infirmitatem carnis hoc facit. Cōtra quam ſcribēsdenuo loquit̉ dicens. Spiritu ambulate: ⁊ deſideria carnis nō ꝑficietis Caro enī cōcupiſcitaduerſus ſpiritū ⁊ ſpūs aduerſus carnē. Nonneceſſe eſt nunc de oꝑibus carnis dicere: quialongū eſt. ⁊ facile poteſt de apoſtoli epiſtola ſumere: qui voluerit. Dicam tm̄ de ſpū: cuiꝰ fructus ſunt charitas: gaudiū: pax: lōganimitas:bonitas: fides: māſuetudo: cōtinētia. Omnesvirtutes ſpūs quaſi ſolidiſſimū fundamentuꝫ:⁊ ſublime culmen cōtinentia ſuſtentat ⁊ protegit. aduerſū huiuſcemodi non eſt lex. Qui aūtſunt xp̄i: carnem ſuam crucifixerunt cuꝫ vitijs⁊ ꝯcupiſcentijs. Si viuimus ſpū: ſpiritu ⁊ ambulemus. Qui cum xp̄o carnem noſtrā ⁊ paſſiones eius deſideriaqꝫ crucifiximus: qͥd rurſuꝫea que carnis ſunt agere cupimus? Quodcūqꝫſeminauerit homo: hoc ⁊ metet. Qui ſeminat īcarne ſua: de carne metet corruptionē. Qui autem ſeminat in ſpū: de ſpū mētet vitam eternā.Eſtimo ꝙ qui vxorem habet qͣꝫdiu reuertit̉ adip̄m: ne temptet eum ſathanas: in carne ſemīet⁊ non in ſpiritu. Qui autē in carne ſeminat nōego: ſed apoſtolꝰ loquit̉ ꝙ metat corruptionēElegit nos in chriſto deus pater ante mūdi cōſtitutionem: vt eſſemus ſancti et īmaculati coram eo. Ambulauimꝰ in cōcupiſcentijs carnisfaciētes volūtatē eius. ⁊ cogitationē: et fuimꝰfilij ire: ſicut ⁊ ceteri. Nuuc aūt correſuſcitauit

fr