Eo.XXITractatus IlEpiſtola1Q

Fo.

Quā ſpecioſa ſunt vbera tua a vino: de qͥbus⁊ ſupra dixerat. fratruel̓ meꝰ mihi in medio vbeꝝ meoꝝ ꝯmorabit̉: in pͥncipali cordis vbi hꝫſermo dei hoſpitiū. Quaꝫ ſpecioſa ſunt vberatua a vino. Qd̓ iſtd̓ vinū ē: qd̓ ſpōſe manmaspulcherrīas fac̄: ⁊ pudicitie lacte fecūdat? Nēpe illd̓ de qͦ ſpōſus in ꝯſequētibꝰ loqͥt̉: Bibi vinū meū cū lacte meo. Maducate ꝓximi mei ⁊bibite: ⁊ īebriamī frēs. Un̄ ⁊ apl̓i dicebāt̉ muſto pleni. Muſto inqͥt nō vino veteri: qꝛ vinūnouū in vtres nouos mittit̉: ⁊ nō ābulabūt invetuſtate lr̄e: ſꝫ ī nouitate ſpūs: hͦ ē vinū: qd̓ cūinebriauerit adoleſcētes ⁊ puellas: ſtatī v̓gītatē ſitiūt: ⁊ in crapulā caſtitatꝭ eructāt: ⁊ explet̉illd̓ vaticiniū Zacharie: dūtaxat iuxͣ hebraycāveritatē de eccl̓e ꝟginibus ꝓphetātis. Cōplebunt̉ infantibus ⁊ puellis ludētibꝰ platee eiusQuid em̄ bonū eius eſt: ⁊ qͥd pulchꝝ eius: niſifrumētū electoꝝ: ⁊ vinū germinās ꝟgines. iſteſunt ꝟ̓gines de qͥbus in. xliiij. pſalmo ſcpͥtū eſtAdducent̉ regi ꝟ̓gines poſt eā: ꝓxīe eiꝰ afferētur tibi in leticia ⁊ exultatōe adducent̉ in tēplūregis. Sequit̉. Hortꝰ ꝯcluſus ſoror mea ſpōſahortus ꝯcluſus fons ſignatus. Qd̓ clauſum ē:atqꝫ ſignatū ſil̓itudinē hꝫ mr̄is dn̄i: mr̄is ⁊ virginis. Un̄ ⁊ in ſepulchro Saluatoris nouo qd̓in petra duriſſima fuerat exciſum: nec ante necpoſtea quiſqͣꝫ poſitus ē. ⁊ tn̄ hec ꝟgo ꝑpetua:multaꝝ eſt mater ꝟginū. Sequit̉ em̄. Emiſſiones tue ꝑadiſus malogranatoꝝ cum fructu pomoꝝ. In malogranatis ⁊ pomis omnium ꝟtutum ſignificat̉ in ꝟginitate ꝯceptus: fratruelismeus cādidus in ꝟginitate: rubicūdꝰ in martyrio. Et qꝛ rubicūdus ⁊ cādidus eſt: iccirco ſtatim adurit̉. Guttur eius dulcedines: ⁊ totꝰ cōcupiſcentia. Spōſus virgo laudatus a ſponſaꝟgine: laudat viciſſim v̓ginē ſpōſam: ⁊ dicit eiSpecioſi facti ſunt greſſus tui in calciamētꝭ filijAminadab: qd̓ interp̄tat̉ ppl̓i ſe ſpōte offerētisUirginitas em̄ volūtaria ē. ⁊ iō greſſus eccl̓e īcaſtitatis pulchritudinē collaudāt̉. Nō ē huiꝰtꝑis in morē ꝯmētarij oīa d̓ Cāticꝭ cāticoꝝ ꝟginitatis pādere ſacr̄a: qꝛ ⁊ hec ip̄a faſtidio lectorinares ꝯͣctura nō ambigo. ¶ Capl̓m. XVIII.Oquat̉ Eſaias ſpei nr̄e fideiqꝫ myſtelirium. Ecce ꝟgo in vtero ꝯcipiet: ⁊ pariet filium: ⁊ vocabis nomē eius Emanuel. Scio iudeos opponere ſolere in hebreo ꝟbum ahalma nō ꝟ̓ginem ſonare: ſꝫ adoleſcentulam. Et reuera ꝟ̓go ꝓpͥe bethula appellat̉. adoleſcentula aūt vel puella non ahalma d̓r: ſꝫ naara. Quid eſt igit̉ quod ſignificat ahalmā? Abſcōditā ꝟgine .i. nō ſolū ꝟginē: ſꝫ cū επιασ ειid eſt intentione ꝟginem: quia nō omnis ꝟgoabſcōdita ē: nec ab hominū fortuito ſeꝑata cōſpectu. Deniqꝫ ⁊ Rebecca in Geneſi ob nimiā

caſtitatem. ⁊ eccleſie typū: quē in ſua ꝟginitate ſignabat: ahalma ſcribit̉ non bethula. ſicutmanifeſtū eſſe poterit ex ſermonibꝰ pueri Abraham. qͦs loquit̉ in Meſopotamia. ⁊ dicit: domine deus dn̄i mei Abrahā. ſi tu dirigis viammeam: ꝑ quā ego ingredior. ecce dū ſtetero ſuꝑ fontē aq̄: ꝟgo que egredit̉ vt hauriat aquā:⁊ dixero ad ea. Da mihi paululū aq̄ vt bibā dehydria tua: ⁊ rn̄derit: ⁊ tu bibe: ⁊ camelis tuishauriā hec erit vxor: quā p̄ꝑauit dn̄s filio dn̄imei. In eo em̄ loco in quo ait ꝟgo que egredit̉vt hauriat aquā: ī hebrayco ſcpͥtū ē ahalma .i.ꝟgo ſecreta: ⁊ nimia parentū diligētia cuſtodita. Aut certe on̄dāt mihi: vbi hoc v̓bo appellēt̉⁊ nupte: ⁊ imꝑitiā ꝯfitebor. Ecce ꝟgo in vteroꝯcipiet ⁊ pariet filium. Si nō p̄fert̉ nuptijs ꝟginitas: ſpūſſanctus cur maritatā: cur viduamnon elegit? Nam illo tꝑe erat Anna filia Phanuelis de tribū Aſſer inſignis pudicitie: ⁊ ſemꝑ vacās orōnibus ⁊ ieiunijs in templo dei. Siꝯuerſatio tm̄ ⁊ bōa oꝑa ⁊ ieiunia abſqꝫ ꝟginitate ſpūſſancti ad ſe mererent̉ aduentū: potuit⁊ iſta mater eſſe domini. Curramus ad reliqͣ.Spreuit te inqͥt ⁊ deſpexit ꝟgo filia ſyō. Quaꝫfiliam dixerat: appellauit ⁊ ꝟginem. ne ſi tm̄ filiam nominaſſet: arbitrareris ⁊ nuptam. Hec eſtvirgo filia: ad quam alibi dicitur. Letare ſterilis que non paris: erūpe ⁊ clama que nō parturis. qm̄ multi filij deſerte magis qͣꝫ eius que habet viꝝ. Iſta de qua ꝑ Hieremiam loquit̉ d̓sdicens. Nūquid obliuiſcet̉ ſponſa ornamentiſui: aut ꝟgo faſcie pectoralis ſui? De hac in eadē ꝓpheria grande miraculū eſt. qꝛ feīa circūciderit virum: ⁊ vniuerſitatis parentem virginis vēter incluſerit. Eſto inquit nuptiaꝝ ⁊ virginitatis ſit diuerſa ꝯditio: quid ad hoc potesdicere? Si ꝟgo ⁊ vidua fuerint baptizate: ⁊ itaꝑmanſerint: que erit inter vtranqꝫ diuerſitas.Qd̓ de Petro ⁊ Ioannē: Anna ⁊ Maria dudū diximus: hoc pn̄ti loco ꝓficiat. Si em̄ interꝟginem ⁊ viduam baptizatas nichil int̓eſt: qꝛbaptiſma nouū hominē facit: eadē ꝯditione ⁊ſcorta atqꝫ ꝓſtibula ſi fuerint baptizāte: ꝟgībꝰcoeqͣbunt̉. Si em̄ p̄terite nuptie nihil nocēt vidue baptizate: ⁊ p̄terite in meretricibus voluptates: expoſitaqꝫ corꝑa pb̓lice libidini: poſt lauachꝝ ꝟ̓ginitatis p̄mia ꝯſequent̉. Alid̓ eſt puriſſimā mētē ⁊ nulla recordatōe pollutā deo iūgere: aliud memiſſe amplexū viri fede neceſſitatis: ⁊ qd̓ corꝑe nō agas: recordatiōe ſimulare.Hieremias qͥ in vtero ſctīficatus ē: ⁊ cognitꝰ invulua mr̄is: ideo hoc pͥuilegio fruit̉: qꝛ ꝟ̓ginitatis erat btītudī deſtinatꝰ. Et cū omnes captiſint: vaſa qͣꝫ tēpli babylōio vaſtāte direpta. iſteſolꝰ liber ab hoſtibꝰ ē: ⁊ captītatꝭ neſcit īiurias.⁊ a victoribꝰ accepit ſtipēdia ⁊ Habuꝫardā cui