Pars

bat̉ occidēs. In euāgelio ſapīam ſpūs hereditas expectat et̓na. Ecce hͦ inueni dixit Eccl̓iaſtes hoīeꝫ vnū de mille inueni. ⁊ mulierē ī hisoībus nō inueni. Uerūtn̄ repperi: ꝙ fecit deushoīeꝫ rectū: ⁊ ip̄i q̄ſier̄t cogitatōes malas. Rectū hoīeꝫ inueniſſe ſe dicit. Cōſidera vim ꝟbi.In hoīe ⁊ vir ⁊ feīa ꝯtinet̉ ⁊ mulierē inquit inhis oībus nō inueni. Legamꝰ pͥncipiū Geneſeos. ⁊ inueniemus Adā: hoc ē hoīeꝫ: tā virū qͣꝫfeīaꝫ nūcupari. Cū gͦ boni creati ſumꝰ ⁊ recti adeo: ip̄i vitio nr̄o ſumꝰ ad peiora delapſi: ⁊ qd̓in ꝑadiſo rectū in nob̓ fuerat: egrediētibus deꝑadiſo dānatū eſt. Quod ſi obieceris an̄qͣꝫ peccarent: ſexum viri ⁊ feīe fuiſſe diuiſum: ⁊ abſqꝫpeccato eos potuiſſe ꝯiungi: quid futuruꝫ fuerit: incertū eſt. Neqꝫ em̄ dei poſſumus ſcire iudicia: ⁊ ex noſtro arbitrio illius ſnīe p̄iudicareHoc quod factum eſt: in ꝓpatulo eſt. ꝙ qui inꝑadiſo ꝟgines ꝑmanſerūt: eiecti de ꝑadiſo cōpulati ſunt. Aut qͥd nocebat: ſi ꝑadiſus nuptias recipit: ⁊ nulla eſt inter maritū ꝟginemqꝫ diuerſitas: etiam in ꝑadiſo eos ante ſociari? Etciunt̉ de ꝑadiſo ⁊ qd̓ ibi nō fecerūt: in terra faciūt: vt ſtatī a pͥncipio ꝯditōis hūane: ꝟginitatem ꝑadiſus: ⁊ terra nuptias dedicauerit. Iroī tꝑe ſint veſtimēta tua cādida. Cādor veſtiūſempit̓nus ꝟginitatis eſt puritas. In matutīoſeminauimus ſemen noſtrum: ⁊ ad veſperā nōceſſemus. Qui ſeruiuimus in lege nuptijs: virginitati in euāgelio ſeruiamus. Capl̓m. XVII.Ranſeo ad Canticū canticoꝝ: ⁊ quod¶ taduerſarius totū putat eſſe ꝓ nuptijs:ꝟginitatis ꝯtinere ſacr̄a mōſtrabo. Audiamus quid loquat̉ ſponſa an̄qͣꝫ ſpōſus eiusad terras veniat. patiat̉ inferos: penetret ac reſurgat: ſil̓itudines auri faciemus tibi cū diſtinctionibus argēti: qͦaduſqꝫ rex in accubitu ſuo ēan̄qͣꝫ reſurgeret dominus: ⁊ Euāgeliū coruſcaret: nō habebit aurum ſponſa: ſꝫ ſimilitudinesauri. Argentum aūt quod in nuptijs ſe haberepollicet̉: habebat variū atqꝫ diſtinctū in viduis: ꝯtinētibꝰ ac maritatis. Deīde ſpōſus rn̄detad ſpōſam ⁊ eam docet: ꝙ veteris legis vmbratrāſierit: ⁊ veritas euāgelij venerit. Surge veni ꝓxima mea: ſpōſa mea: colūba mea qm̄ eccehyems trāſijt: pluuia abijt: abijt ſibi. Hoc d̓ veteri teſtamēto. Rurſum de euāgelio ⁊ ꝟgītateFlores viſi ſunt in terra: tp̄s ſectōnis aduenit.Nōne tibi videt̉ idip̄m dicere: quod ⁊ apoſtolus: ſuꝑeſt vt qui habēt vxores: ſic ſint qͣſi nonhabeāt. ⁊ manifeſtius d̓ p̄conio caſtitatis: voxait turturis audita ē in terra nr̄a. Turtur auispudiciſſima: ſꝑ habitās in ſublimibus: typusē Saluatoris. Legamus phyſiologos: ⁊ reꝑiemus turturis hāc eſſe natura: vt ſi parē ꝑdiderit: alteri nō iungat̉. ⁊ intelligemus digamiam

etiā a multis auibus reprobrari. Statimqꝫ turtur dicit ad turturē: ficus ꝓtulit groſſos ſuos:id eſt veteris legis p̄cepta ceciderūt: ⁊ de euangelio vites florētes odorē dederūt. Un̄ ⁊ apl̓sXp̄i bonus odor ſumus. Surge veni ꝓximamea: ſponſa mea: ⁊ veni tu columba mea: in velamēto petre iuxta ꝓmurale: ⁊ on̄de mihi faciētuam: ⁊ auditā mihi fac vocē tuā. qm̄ vox tuaſuauis: ⁊ facies tua ſpecioſa. dū vultū tuum tegeres cū Moyſe: ⁊ velamentū eſſet in lege: necfaciē tuā videbam: nec vocē dignabar audire.dicēs. Et ſi multiplicaueritis p̄ces veſtras necſic exaudiā vos. Nūc aūt reuelata facie ꝯtemplare gloriā meā: ⁊ petre firmiſſime tegē ꝓmurali. Qd̓ audiēs ſpōſa aꝑit ſacr̄a pudicitie. fratruelis meus mihi: ⁊ ego illi: qͥ paſcit̉ inter liliahoc eſt inter ꝟginū cādidiſſimos choros. Uisſcire qͣle verus Salomō ⁊ pacificus noſter ſolium: quales habeat armigeros. Ecce ait lectusSalomonis. lx. potētes in circūitu eius: de potētibus iſrael. oēs ferentes frameā ⁊ docti bello. vniuſcuiuſqꝫ viri gladius in femore ip̄ius.Qui in circūitū Salomonis ſunt: gladiū hn̄t īfemore ſic̄ aothille iudex αμφοτεροθ εξιοσid eſt ambidexter: qͥ interfecit hoſtem pinguiſſimum: ⁊ totū carni deditum: oēs amputās voluptates. Ibo inqͥt ad mōtē myrrhe: ad eos .ſ.qui mortificauerunt corpora ſua: ⁊ ad collem libani: ad puriſſimos ꝟginum greges: ⁊ loquarſpōſe mee. Tota ſpecioſa es amica mea: ⁊ noneſt macula in te. Un̄ ⁊ apoſtolus. Vt exhibeatinquit ſibi ſanctā eccleſiam: nō habentē maculam neqꝫ rugam. Ueni a libano ſponſa: veni alibano: venies ⁊ ꝑtrāſibis ab initio fidei a capite Sanyr ⁊ Hermō a cubilibus leonū a montibus leopardoꝝ. Libanus λέῦχασμοε .i. cādor interp̄tat̉. Veni gͦ ſponſa candidiſſima. dequa alibi d̓r. Que eſt iſta que aſcendit dealbata: ⁊ trāſit ꝑ viaꝫ huius ſeculi: ab exordio fidei⁊ ex Sanyr: quod interp̄tat̉ deus lucerne. iuxta illud qd̓ in pſalmo legimus. Lucerna pedibus meis v̓bū tuū dn̄e: ⁊ lux ſemitꝭ meis. ⁊ hermō .i. ꝯſecratōe. ⁊ fuge leonū cubilia: ⁊ leoꝑdorū mōtes qͥ nō pn̄t mutare varietatē ſuā. Fugeinqͥt cubilia leonū: fuge ſuꝑbiā demonū: vt p̄ꝰqͣꝫ mihi fuerꝭ ꝯſecrata: poſſiꝫ tibi dice̓: vulneraſti cor meū ſoror mea: ſpōſa vulneraſti cor meūī vno ocl̓oꝝ tuoꝝ: ī vno ornam̄to colli tui. Qd̓dic̄ huiuſcemōi ē. Nō repudio nuptias: ⁊ hēsſiniſtꝝ oculū quē tibi dedi ꝓpt̓ ībecillitatē eoꝝqͥ recta vide̓ nō pn̄t. Sꝫ magꝭ mihi dext̉ ꝟgītatis oculꝰ plꝫ: qͥ ſi cecatꝰ fuerit: oē corpꝰ ī tenebrꝭē. Ac ne putaremꝰ eū amorē carnis: ⁊ nuptiasſignificare corꝑeas: ilico excludit hūc ſenſuꝫ: ⁊ait. Uulneraſti cor meū ſoror mea ſpōſa: vbi ſororis nomē ē: ſuſpitio oīs fedi amoris excludit̉