Tractatus IlEpiſtolaA

Fo.XXVIII

fine ira ⁊ cogitatōibus. Cōſequēter itaqꝫ mulieribꝰ dat p̄cepta vite: ⁊ ait. Sil̓r ⁊ mulieres inhabitu ornato: cū verecūdia ⁊ caſtitate ornantes ſe. nō intortis crinibꝰ aūt auro vel margarius: ſiue veſte p̄cioſa: ſꝫ ẜm qd̓ decet mulieres ꝓmittētes pietatē ꝑ oꝑa bōa. Mulier in ſilētiodiſcat: cū oī ſubiectōe. Docere āt mulieri nō ꝑmitto: neqꝫ dn̄ari in viro. ſꝫ ſubditā eſſe in ſilentio. Et ne videret̉ mulieris dura ꝯditio: q̄ eamin mariti redigeret ſeruitutē: legis recordat̉ ātiq̄: ⁊ ad origīale exēplū redit: ꝙ adā pͥmꝰ factusſit. deniqꝫ mulier ex coſta eiꝰ ⁊ ꝙ Adā dyabolꝰſeduce̓ nō potuerit: ſꝫ Euā. ⁊ ꝙ poſt offēſaꝫ deiſtatī viro ſubiecta ē: ⁊ ad maritū illiꝰ facta ꝯuerſio. Qd̓qꝫ errorē veterē illa q̄ ſel̓ ꝯiugio copulata ē: ⁊ redacta in ꝯditōeꝫ Eue filioꝝ ꝓcreatōnedeleret. ita tn̄ ſi ip̄os filios erudiret in fide ⁊ dilectōe Xp̄i: ⁊ in ſanctificatōe ⁊ pudicitia. Nonem̄ vt male habet̉ in latinis codicibus: ſobrietas eſt legēda: ſed caſtitas. id ē σωφροσύνηUide igitur quomō ex hoc quoqꝫ ip̄o teſtimonio ſuꝑeris. ⁊ quod putabas eſſe ꝓ nuptijs: ꝓꝟginitate ſentire cogaris. Nam ſi ſaluat̉ mulier in filioꝝ generatōne: ⁊ liberoꝝ nūerus ſalusmatrū eſt: cur addidit: ſi ꝑmanſerint filij in charitate: ⁊ ſanctificatōe cuꝫ caſtitate? Tunc ergoſaluabit̉ mulier: ſi illos genuerit filios: qui ꝟgines ꝑmanſuri ſunt: ſi quod ip̄a ꝑdidit acquirat in liberis: ⁊ damnuꝫ radicis ⁊ carnem floreꝯpeſcet ⁊ pomis. ¶ Capl̓m XVUpra in trāſitū vbi nob̓ aduerſariꝰ ꝓpoſuerat Salomonē multinubū: qͥ tēplū dei extruxit: ſtrictiꝫ rn̄derā: vt ꝑ q̄ſtiones reliqͣs currerē. Nūc ne clamitet: ⁊ hūc⁊ alios in lege pr̄iarchas: ⁊ ꝓph̓as: ⁊ ſctōs viros a nob̓ eſſe temeratos: ꝓponamus huiuſipſius: qͥ multas vxores ⁊ ꝯcubinas habuit d̓ nuptijs volūtatē. Nēo em̄ melius ſcire pōt: qͥd ſitvxor vel mulier: illo qͥ paſſus ē. Loquit̉ gͦ in ꝓuerbijs. Mulier inſipiēs ⁊ audax: inops paīsefficit̉. Cuius panis? Nēpe qͥ de celo deſcenditStatīqꝫ ſubiungit. Terrigene apud eā pereūt:⁊ in ꝓfundū infernum incurrūt. Qui ſunt terrigene: qͥ apud eam pereūt? Utiqꝫ illi qͥ ſequūt̉pͥmum Adā: qͥ de terra eſt: ⁊ nō ẜm illū qͥ de celo eſt. Et rurſum in alio loco. Sicut in ligno ꝟmis: ita ꝑdit viꝝ ſuum vxor malefica. Si āt aſſerueris hͦ de mal̓ ꝯiugibꝰ dictū eſſe: ⁊ ego tibibreuit̓ rn̄debo. Que eī mihi incūbet neceſſitasvenire in dubium: vtꝝ bōa an mala futura ſit:quā duxero? Melius eſt inqͥt habitare in terra deẜta: qͣꝫ cū vxore litigioſa: ⁊ iracūda. Quāraꝝ ſit vxorē ſine his vitijs inueniri: nouit illeqͥ duxit vxorē. vn̄ pulchre Uariꝰ geminus ſublimis orator. Qui n̄ inqͥt litigat: celebs ē. Meliꝰ ē hītare in āgulo tecti: qͣꝫ cū vxore maledica

in domo cōi. Si domus cōis eſt mariti ⁊ vxoris: erigit vxorē in ſuꝑbiā: ⁊ ꝯtumeliā viro fac̄qͣꝫto magis ſi ditior vxor fuerit ⁊ in domo eiusvir manſerit. Incipit em̄ nō vxor: ſꝫ dn̄a eſſe. ⁊viro ſi offenderit migrandū eſt. Stillicidia eijciūt hominē in die hyemali de domo ſua. Sil̓r⁊ mulier maledica de ꝓpͥa domo aſſiduis qͥppeiurgijs ⁊ qͦttidiana garrulitate facit ꝑfluere domum eius: ⁊ eijcit eum de edibus ſuis .i. de eccleſia. Un̄ ⁊ ſupra ab eodē Salomone p̄cipit̉:fili ne ſuꝑfluas. Et apl̓s ad Hebreos. Propterea inqͥt debemus intendere amplius his q̄ dicunt̉: ne forte ſuꝑfluamus. Illud ꝟo qͥs taceat: qd̓ ſub enygmate ſcribit̉? Sanguiſuge tresfilie erāt dilectōe dilecte. ſꝫ iſte nō ſaturauerunteam: ⁊ quarte nō ſufficit dicere: ſatis eſt. Infernus: ⁊ amor mulieris: ⁊ terra que nō ſatiat̉ aqͣ⁊ ignis nō dicit: ſatis eſt. Si ſanguiſuga dyabolus eſt: dyaboli filie ſunt dilectōe dilecte: q̄ ſatiari interfectoꝝ cruore non pn̄t. Infernus: ⁊ amor mulieris: ⁊ terra arēs: ⁊ ignis exeſtuans.Nō hic de meretrice: nō de adultera d̓r. ſꝫ amormulieris gn̄alit̓ accuſat̉: qͥ ſꝑ inſatiabilis eſt: qͥextinctus accendit̉: ⁊ poſt copiā rurſum inopseſt: animūqꝫ virilē effeminat: ⁊ excepta paſſiōequam ſuſtinet: aliud nō ſinit cogitare. Simileqͥd ⁊ in ſequēti ꝑabola legimus. Per tria mouet̉ terra. qͣrtum aūt nō pōt ferre. Si ſeruus regnet: ⁊ ſtultus ſi ſaturet̉ panibus: ⁊ odioſa vxor ſi habeat virum bonū: ⁊ ancilla ſi eijciat dominā ſuam. Ecce ⁊ hic inter maloꝝ magnitudinem vxor ponit̉. Quod ſi rn̄deris: ſꝫ vxor odioſa: dicam tibi quod ⁊ ſupra. Ac ꝑ hoc ꝑiculumimminet. ferri gue eſt. Qui em̄ ducit vxorē: inambiguo eſt: vtꝝ odioſam an amabilem ducatAmor illius inferno: ⁊ arenti terre: ⁊ incendiocomꝑat̉.¶ Capl̓m.XVIEniamus ad Eccl̓iaſten: de ip̄o qͦꝫ teſtimonia pauca ponētes. oībus tp̄s ē:⁊ tempus omni rei ſub celo. Tempuspariendi: ⁊ tempus moriendi. tempus plantandi: tp̄us euellendi: quod plantatum eſt. peperimus in lege cum Moyſe: moriamur in euāgelio cum Xp̄o. Plātauimus in nuptijs: euellamus ꝑ pudicitiam quod plantatum eſt. Tp̄usamplexandi: ⁊ tp̄s longe fieri ab amplexu. Tēpus amādi ⁊ tp̄s obediēdi. Tēpus belli: ⁊ tp̄spacis. Simulqꝫ nos ꝯmonet: ne legē euāgeliop̄feramus: ne puritatē ꝟginitatis putemus nuptijs equandā. Meliora ſunt dicēs nouiſſimaſermonis: qͣꝫ initiū eius. Statīqꝫ ſubiungit: nedixeris quid factum eſt. quia dies pͥores meliores erāt: qͣꝫ hi. qꝛ nō ſapiēter interrogaſti de hͦ.Et reddit cauſam quare dies poſteriores meliores ſunt qͣꝫ pͥores: qꝛ bōa inqͥt eſt ſapīa cū hereditate. In lege em̄ ſapīam carnis mors ſeque-