ParsI
tia mīſtrabāt: ſicut legimꝰ ip̄i qͦꝫ dn̄o factitatū.Nā ⁊ ordo ꝟboꝝ hͦ ſignificat̉. Nūqͥd nō hēmꝰptātē māducādi ⁊ bibēdi: aut ſorores mulierescircūducēdi? Ubi d̓ ꝯmedēdo ⁊ bibēdo ac d̓ admīſtratōe ſumptuū p̄mittit̉: ⁊ d̓ ml̓ieribꝰ ſororibꝰ ſic īfert̉: ꝑſpicuū ē n̄ vxores debe̓ intelligi: ſꝫeas vt diximus: q̄ de ſua ſubſtātia mīſtrabant.Qd̓ ⁊ in veteri lege de Sunamite illa ſcribit̉: q̄ſolita ſit Helyſeū reciꝑe: ⁊ ponere ei menſam ⁊panē ⁊ cādelabꝝ ⁊cͣ. aut certe ſi γυναιχασ vxores accipimus nō mulieres: idqd̓ addit̉ ſorores: tollit vxores. ⁊ on̄dit eas germanas in ſpūfuiſſe: nō ꝯiuges. Quāqͣꝫ excepto apoſtolo Petro nō ſit manifeſte relatū de alijs apl̓is: ꝙ vxres habuerint. ⁊ cū de vno ſcriptū ſit: ac de ceteris tacitū: intelligere debeamꝰ ſine vxoribuseos fuiſſe: de qͥbus nihil tale ſcpͥtura ſignificat.Et tn̄ ille qͥ nob̓ obiecit Zachariam ⁊ Helyzabeth: vel Petꝝ ⁊ ſocꝝ eius: ſciat d̓ Zacharia ⁊Helyzabeth Ioāneꝫ fuiſſe gn̄atū .i. de nuptijsꝟgine. de lege euāgeliū: de mr̄imonio caſtitatēvt a ꝓph̓a ꝟgine ꝟgo dn̄s ⁊ ānūciaret̉ ⁊ baptizaret̉. Poſſumꝰ āt de Pet̓ro dicere: ꝙ habuerit ſocꝝ eo tꝑe: qͦ credidit. ⁊ vxorē iā nō habuerit: qͣꝫqꝫ legat̉ in ꝑiodis: ⁊ vxor eiꝰ ⁊ filia. Sednūc nob̓ de cāone oē certamē ē. Et qꝛ ad apl̓osꝓuocauit: ꝙ pͥncipes diſciplīe nr̄e ⁊ xp̄iani domatis duces ꝟgines nō fuerint: vt eos interimꝟgines ꝯcedamus nō fuiſſe. Neqꝫ em̄ hoc preter Petꝝ ꝓbari pōt: nouerit hos eſſe apl̓os. d̓quibus Eſaias vaticinat̉. Niſi dominus ſabaoth reliquiſſet nob̓ ſemen: qͣſi Sodoma eſſem⁊ ſil̓es Gomorre fuiſſemus. Qui gͦ erāt ex Iudeis: ꝟginitatē quā in iudayſmo amiſerant: ineuāgelio habere nō poterāt. Et tn̄ Ioānes vnex diſcipulis: qͥ minimus tradit̉ fuiſſe int̓ apoſtolos: ⁊ quē fides Xp̄i ꝟ̓ginē reppererat. ꝟgoꝑmāſit. ⁊ ideo plus amat̉ a domino: ⁊ recūbitſuꝑ pectus Ieſu. ex qͥ Petrus qͥ vxorē habuerat: qd̓ ip̄e int̓rogare nō audet: illū rogat vt interroget. Et poſt refurrectōeꝫ nūciāte MariaMagdalene ꝙ dn̄s reſurrexiſſet vterqꝫ cucurrit ad ſepulchꝝ: ſꝫ ille p̄uenit. Cūqꝫ eſſent in naui ⁊ piſcarent̉ in lacu Genezareth: Ih̓s ſtabatin littore: nec ſciebāt apl̓i quē videret. Solꝰ ꝟgo ꝟ̓ginē recogͦſcit. ⁊ dic̄ Petro. Dn̄s ē. Rurſum poſt auditā ſnīaꝫ: ꝙ ab alio cingēdus eſſetPetrus. ⁊ ducēdus qͦ nollet: ⁊ crucis fuiſſet illi paſſio ꝓphetata: ⁊ ille diceret. Dn̄e qͥd iſtenolēs deſerere Ioānē: cū qͦ ſꝑ fuerat copulatꝰdicit ei dn̄s. Sic volo eū eſſe qͥd ad te? Un̄ ⁊ ſermo exiuit inter frēs illū diſcipulū nō moriturūEx quo oſtendit̉ ꝟginitatē nō mori: nec ſordesnuptiaꝝ abluere cruore martyrij: ſꝫ manere inXp̄o: ⁊ dormitionem eius tranſitū eſſe nō mortem. Si autem obnixe contenderit Ioannē ꝟ-
ginē nō fuiſſe: ⁊ nos amoris p̄cipui cām ꝟgini.tatē diximus: exponat ille. Si virgo non fuit:cur ceteris apl̓is plus amatus ſit? At ſi tu dicꝭ:ſuꝑ Petꝝ fundat̉ eccl̓a. licꝫ idip̄m in alio locoſuꝑ oēs apl̓os fiat. ⁊ cūcti claues regni celoruꝫaccipiunt: ⁊ ex equo ſuꝑ eos eccleſie fortitudoſolidet̉: tū ꝓpterea inter. xij. vnus eligit̉: vt capite ꝯſtituto: ſciſmatis tollat̉ occaſio. Sed curnō Ioānes electus eſt virgo: Etati delatū eſt:qꝛ Petrus ſenior erat. ne adhuc adoleſcēs: acpene puer: ꝓgreſſe etatꝭ hoībus p̄ferret̉. ⁊ magiſter bonus qͥ occaſionem iurgij debuerat auferre diſcipulis: ⁊ qͥ dixerat eis. Pacē meā dovobis: pacē relinqͦ vobis. ⁊ qͥ voluerit int̓ vosmaior eſſe: minimus oīm ſit: in adoleſcētē queꝫdilexerat cāꝫ p̄bere videret̉ inuidie. Vt āt ſciamus Ioannē tūc fuiſſe pueruꝫ: manifeſtiſſimedocēt eccleſiaſtice hyſtorie. ꝙ vſqꝫ ad Trayani īꝑiū vixerit .i. poſt paſſionē dn̄i ſexageſimoanno dormierit. Quod ⁊ nos in libro d̓ illuſtribus viris breuit̓ ꝑſtrinximus. Petrus apl̓s ē⁊ Ioānes apl̓us maritus ⁊ ꝟgo. Sꝫ Petrusapl̓s tm̄. Ioannes ⁊ apl̓s ⁊ euāgeliſta ⁊ ꝓph̓aApoſtolus: quia ſcpͥſit ad eccl̓ias vt magiſter.Euangeliſta: quia libꝝ euangelij ꝯdidit: qd̓ excepto Mattheo alij ex. xij. apoſtolis non fecerunt. Propheta: vidit em̄ in Pathmos inſulain qua fuerat a Domitiano pͥncipe ob dn̄i martyriuꝫ relegatus Apocalypſim infinita futurorum myſteria ꝯtinentē. Refert aūt Tertullianus: ꝙ a Nerone miſſus in feruētis olei doliū:purior ⁊ vigetior exiuerit: qͣꝫ intrauerit. Sed ⁊ip̄m eius euāgeliū multū diſtat a ceterꝭ. Mattheus qͣſi d̓ hoīe incipit ſcribere: liber gn̄atiōisIeſu xp̄i filij Dauid. filij Abrahā. Lucas a ſacerdotio Zacharie. Marcꝰ a ꝓphetia Malachie ꝓph̓e ⁊ Eſaie. Primꝰ hꝫ faciē hoīs: ꝓpt̓genealogiā. Scd̓s faciē vituli: ꝓpt̓ ſacerdotiūTertiꝰ vocē leonis: ꝓpt̓ vocē clamātis in deẜto: parate viā dn̄i: rectas facite femitas eiꝰ. Ioannes ꝟo nr̄: qͣſi aqͥla ad ſuꝑna volat: ⁊ ad ipſum pr̄eꝫ ꝑuenit dicēs. In pͥncipio erat ꝟbū: ⁊vbū erat apud deū: ⁊ deus erat vbū. Hoc eratin pͥncipio apud deum. Expoſuit ꝟginitas qd̓nuptie ſcire nō poterāt. Et vt breui ſermōe ml̓ta ꝯp̄hēdā: doceāqꝫ cuius pͥuilegij ſit Ioānesīmo in Ioanne ꝟginitas: a dn̄o ꝟ̓gine mr̄ ꝟgoꝟgini diſcipulo ꝯmēdat̉. Ueꝝ caſſo labore ſudamus. Obijcit nob̓ qͥppe aduerſarius apoſtolicāſnīaꝫ: ⁊ ait. Adā pͥmus formatus ē. DeīdeEua. ⁊ Adā nō ē ſeductus. mulier aūt ſeductain p̄uaricatōe ſancta ē. Salua aūt fiet ꝑ filioruꝫgn̄atōeꝫ: ſi ꝑmāſerint in fide ⁊ dilectione ⁊ ſanctificatione cum ſobrietate. Conſideremus curapoſtolus ad hanc ſnīaꝫ: ⁊ vn̄ ꝑuenerit. Voloergo viros orare in oī loco: leuates ſctās manꝰ