ParsI
certe caſtigauerat Galathas. Petrūqꝫ rep̄hēdit: ꝙ ſe ꝓpter obſeruatōes iudaycas a getibꝰſeꝑaret. Quō igit̉ in ceteris eccl̓e diſciplinis iudeis iudeus. ethinicis ethnicus: ⁊ omībus oīafactus ē: vt oēs lucrifaceret: ſic ⁊ digamiā conceſſit incōtinētibus: nec nuptiaꝝ numeꝝ p̄finiuit: vt dū viderēt ſibi mulieres ita poſt morteꝫmariti ſcd̓m ꝯcedi: vt tertius qͣrtuſqꝫ ꝯcedit̉: erubeſcāt alteꝝ acciꝑe: ne trigamis ⁊ quadrigamis ꝯꝑent̉. Ubi em̄ vnus accedit̉: nihil refertſcd̓s an tertius ſit: qꝛ deſinit eſſe monogamus.Oīa licēt: ſed nō omīa expediūt. nō dāno digamos: immo nec trigamos. ⁊ ſi dici pōt octogamos. plus aliqͥd inferā. etiā ſcortatorē recipio:penitentem. Quicqͥd eqͣliter licet: eqͣ lance penſandum eſt.¶ Capl̓m. IX.Ed qm̄ ad vetus nos retrahit teſtamētū: ⁊ incipiēs ab Adā ad Zachariaꝫ ⁊Helyzabeth ꝑuenit: ac deinde opponitPetrū ⁊ ceteros apl̓os: nos qͦꝫ debemus currere ꝑ eadē veſtigia q̄ſtionū: ⁊ docere caſtitatēſꝑ oꝑi nuptiaꝝ fuiſſe p̄latā. Ac de Adā qͥdeꝫ ⁊Eua illud dicēdū ꝙ in ꝑadiſo an̄ offenſam ꝟgines fuerint: poſt peccatū ⁊ exͣ ꝑadiſum ſtatimnuptie. Deinde ꝙ hoc ip̄m interp̄tet̉ apl̓s: ꝓpter hͦ relinquet hō patrē ⁊ matrē ſuā: ⁊ adherebit vxori ſue: ⁊ erūt duo in carne vna. Statīqꝫſubiūgit. Sacr̄m hoc magnū eſt. Ego aūt dicoin Xp̄o ⁊ in eccl̓a. Xp̄s in carne ꝟgo: in ſpiritumonogamus: vnā em̄ hꝫ eccl̓aꝫ: de qͦ idē apl̓usUiri inqͥt diligite vxores vr̄as: ſicut ⁊ xp̄s eccleſiā. Si Xp̄s ſancte ⁊ caſte: ſi abſqꝫ vlla macula eccl̓aꝫ diligit: viri qͦꝫ in caſtitate vxores ſuas diligāt. ⁊ ſciat vnuſquiſqꝫ vas ſuū poſſidere in ſanctificatōe ⁊ honore: nō in paſſione deſiderij: ſicut ⁊ gētes q̄ nec ſciūt deū. neqꝫ em̄ vocauit nos d̓s in immūditiā: ſꝫ in ſanctificatōemexuētes nos veterē hoīeꝫ cū oꝑibus ſuis: ⁊ induētes nouū qͥ renouat̉ in cognitiōeꝫ ẜm imaginē creatoris ſui. vbi nō ē maſculus ⁊ femina.Grecus ⁊ iudeus: circūciſio ⁊ p̄putiū: Barbarus ⁊ Scytha: ſeruꝰ ⁊ liber: ſꝫ ⁊ oīa in omībusXp̄s. imago creatoris nō hꝫ copulā nuptiarū:vbi diu̓ſitas ſexus aufert̉: ⁊ veteri homīe exuimur: ⁊ induimur nouo: ibi in xp̄m renaſcimurꝟginē: qͥ ⁊ natus ex ꝟgine: ⁊ renatus ꝑ ꝟ̓ginēē. Qd̓ aūt ait. Creſcite ⁊ multiplicamī: ⁊ replete terrā: neceſſe fuit pͥus plātare ſiluā ⁊ creſcerevt eſſet qd̓ poſtea poſſet excidi. Sil̓qꝫ ꝯſiderāda vis ꝟbi. replete terrā. Nuptie terrā replēt:ꝟginitas ꝑadiſum. Sꝫ ⁊ hͦ intuenduꝫ dūtaxatiuxta Hebraycā veritatē: ꝙ cū ſcpͥtura in pͥmo⁊ tertio ⁊ qͣrto ⁊ qͥnto ⁊ ſexto die expletis operibus ſinguloꝝ dixerit. Et vidit d̓s qꝛ bonū ē:in ſecūdo die hoc oīo ſubtraxit nobis intelligētiā derelinquēs nō eſſe bonū duplicē numerū:
qꝛ ab vniōe diuidat: ⁊ p̄figuret federa nuptiarum. Un̄ ⁊ in archa Nōe omīa aīalia q̄cūqꝫ bina ingrediunt̉: immūda ſunt. Impar nūerus ēmūdus. Ꝙqͣꝫ in duplici numero on̄dat̉. ⁊ alid̓ſacr̄m ꝙ ne in beſtijs qͥdem ⁊ immūdis auibusdigamīa comprobata ſit. bina em̄ ⁊ bina ingrediunt̉ immūda. ⁊ ſeptena q̄ munda ſunt: vt haberet Noe poſt diluuium: ꝙ de impari numero ſtatim deo poſſet offerre. Si aūt tranſferturEnoch: ⁊ ſeruat̉ in diluuio Noe: nō reor iccirco tranſlatū Enoch. ꝙ vxorē nō habuerit: ſꝫ ꝗpͥmus inuocauerit deum ⁊ crediderit in Saluatorem. De quo Paulus apoſtolus in epiſtolaad Hebreos pleniſſime docet. Porro Noe qͣſiſecunda radix humano generi ſeruabat̉: vtiqꝫcuꝫ vxori ⁊ filijs debuit reſeruari. Ꝙqͣꝫ in hocmyſterium ſcpͥturaꝝ ſit archa illa: iuxta apl̓mPetrū typus eccl̓e fuit. in qua octo anime ſalue facte ſunt. Qn̄ ingredit̉ in eam Noe: tā ip̄eqͣꝫ filij eius ab vxoribus ſeꝑant̉. Qn̄ ꝟo egreditur in terram: iungunt̉ paria. ⁊ quod in archaid eſt in eccl̓a fuerit ſeꝑatum: in mundi ꝯuerſatione ſociat̉. Sil̓qꝫ ſi archa plures habuit manſiones ⁊ nidulos: ⁊ bicamerata ⁊ tricamerata:⁊ diuerſas beſtias: ⁊ ꝓ qualitate animaliū habitatōes qͦꝫ maiores vel minores. eſtimo ꝙ diuerſitas illa manſionum p̄figurauerit eccl̓e veritatem.¶ Capl̓m.XUod aūt vob̓ obijcit in ſecūda dei bn̄¶ Epictiōe comedēdaꝝ carniū licentiā patā: q̄ in pͥma ꝯceſſa nō fuerat: ſciat quōrepudiū iuxta eloquium Saluatoris: ab initionō dabat̉: ſꝫ ꝓpter duritiam cordis noſtri: perMoyſen hūano gn̄i ꝯceſſum eſt ſic ⁊ eſum carnium vſqꝫ ad diluuiū ignotum fuiſſe. Poſt diluuiū vero quaſi in heremo murmuranti ppl̓o:cōturnices: ita dentibus noſtris neruos ⁊ virūlentias carnis ingeſtas docet apl̓us ſcribēs adEpheſios: deū ꝓpoſuiſſe in adimpletōe tēpoꝝrecapitulare oīa: ⁊ ad pͥncipiū trahere in Xp̄mieſum q̄ ſunt ſuꝑ celos ⁊ ſuꝑ terram. Un̄ ⁊ ip̄eSaluator in apocalypſi Ioānis. Ego ſuꝫ inqͥtalpha ⁊ o: initiū ⁊ finis. Ab exordio ꝯditionishūane: nec carnibꝰ veſcebamur. nec dabamusrepudium: nec p̄putia nobis eripiebant̉: in ſignū: hoc curſu vſqꝫ ad dilnuiū ꝑuenimꝰ. Poſtdiluuiū aūt cum datōe legis: quā implere nll̓spotuit: carnes ingeſte ſunt ad veſcēdū: ⁊ repudij ꝯceſſa duritia: ⁊ cultellꝰ circūciſionis appoſitus. qͣſi dei manꝰ plꝰ in nob̓ creauerit qͣꝫ neceſſeē. Poſtqͣꝫ āt Xp̄s venit in fine tꝑm: ⁊ o reuolauit ⁊ alpha: ⁊ extremitatē retraxit ad pͥncipiū:nec repudiū nob̓ dare ꝑmittit̉: nec circumcidimur: nec comedimꝰ carnes dicēte apl̓o. Bonūē vinū nō bibe̓: ⁊ carnē nō ꝯmede̓: ⁊ vinū eī cūcarnibꝰ pꝰ diluuiū dedicatū ē. ¶ Capl̓m. X