jTractatus IlEpiſtolaIA

Fo. XXI.

ſuā .i. carnē laſciuire ⁊ ebulire in libidineꝫ: necrefrenare ſe pōt: duplexqꝫ ei incūbit neceſſitasaut accipiēde ꝯiugis: aut ſpernēde: qd̓ vult faciat. nō peccat: ſi nubat. faciat inqͥt qd̓ vult: nōqd̓ dꝫ. Nō peccat ſi ducit vxorē. nō tn̄ bn̄ facit:ſi duxerit. nā qͥ ſtatuit in corde ſuo firmus: nonhn̄s neceſſitatē: ptātē aūt hn̄s ſue volūtatis: ⁊hͦ iudicat in corde ſuo ſeruare ꝟginitatē ſuam:bn̄facit. Igit̉ ⁊ qͥ matrimonio iūgit ꝟginē ſuā.bn̄facit. ⁊ qͥ nō iūgit melius facit. Signāter ⁊ ꝓprie ſupra dixerat: qͥ ducit vxoreꝫ nō peccat. h̓qͥ ſeruat ꝟginē ſuā bn̄ facit. Aliud ē aūt nō peccare: aliud ē bn̄facere. declīa inqͥt a malo: ⁊ facbonū. Illud declinemus: hͦ ſeqͣmur. In alteroinitiū: in altero ꝑfectio ē. Ueꝝ ne in eo qd̓ dixit: ⁊ qͥ mr̄imonio iūgit ꝟginē ſuā bn̄ facit: exiſtimet aliqͥs obſeruatōeꝫ noſtrā nō ſtare: ꝓtinꝰ hͦip̄m bonū extenuat: ⁊ obumbrat ꝯꝑatōe melioris. Et dicit: ⁊ qͥ nō iūgit: melius facit. niſi illaturus eſſet: melius facit: nūqͣꝫ p̄miſiſſet bn̄ fac̄.Ubi aūt bonū ⁊ melius ē: ibi boni ⁊ melioris n̄vnū eſt p̄miū. Et vbi nō vnū p̄mium: ibi vtiqͥdona diu̓ſa. Tm̄ eſt igit̉ int̓ nuptias ⁊ ꝟginitatē: qͣꝫtū int̓ nō peccare ⁊ bn̄ face̓. īmo vt leuiꝰ dicā qͣꝫtū int̓ bonū ⁊ melius. ¶ Capl̓m. VIII.Inita diſputatōe ꝯiugioꝝ ⁊ ꝟ̓ginitatꝭinter vtrūqꝫ cauto moderamīe p̄ceptoCrū: vt nec ad ſiniſtrā: nec ad dexterā diuerteret: ſꝫ via regia gͣderet̉: ⁊ illud impleret:ne ſis iuſtus multū: rurſum monogamiā digamie ꝯꝑat: ⁊ quomō nuptias ſubdiderat ꝟ̓ginitati: ita digamiam nuptijs ſubijcit: ⁊ ait. Mulier alligata eſt qͣꝫto tꝑe vir eius viuit: quod ſidormierit vir eius: libera eſt. cui vult nubat: tātū in dn̄o: beatior aūt erit: ſi ſic ꝑmāſerit: ſcd̓mꝯſiliū meū. puto aūt ꝙ ⁊ ego ſpm̄ dei habeam.ꝯcedit ſcd̓as nuptias: ſꝫ volentibus: ſꝫ his q̄ ſeꝯtinere nō pn̄t. ne luxuriate in Xp̄o nubere velint: habētes damnatōeꝫ ꝙ pͥmā fidē irritā fecerint. ⁊ hoc ꝯcedit. qꝛ multe abierunt retro poſtſathanam. Ceteꝝ beatiores inquit erunt: ſi ſicꝑmanſerint. ꝯtinuoqꝫ ſubiungit apoſtolicā auctoritatem: ẜm meum ꝯſiliū. Porro ne auctoritas apoſtoli qͣſi hominis leuioris videret̉: addidit. puto aūt ꝙ ⁊ ego ſpm̄ dei habeaꝫ. vbi adꝯtinētiam ꝓuocat: ibi nō hominis: ſꝫ ſpūs deiꝯſilium eſt. Ubi aūt nubēdi ꝯcedit veniā: ſpm̄dei nō nominat: ſꝫ prudentie librat ꝯſilium: itaingulis relaxans: vt vnuſquiſqꝫ ferre pōt: iuxͣhūc ſenſum oīa illa ſunt accipienda. Nam queſub viro eſt mulier: viuente viro alligata eſt legi. ſi aūt mortuus fuerit vir: ſoluta eſt a lege viri. Igit̉ viuente viro vocabit̉ adultera: ſi fuerit cū altero viro. ſi aūt mortuus fuerit vir eiꝰ:ſoluta eſt a lege. vt nō ſit adultera ſi fuerit cumalio viro. Et illud ad Tymotheū. Volo gͦ iuni

ores viduas nubere: filios ꝓcreare: mareſſamilias eſſe: nullam occaſionē dare aduerſario maledicti gratia. Iam em̄ q̄dam ꝯuerſe ſunt retropoſt ſathanam. ⁊ reliqͣ his ſil̓ia. Quō em̄ ꝟginibus ob fornicatōis ꝑiculū ꝯcedit nuptias ⁊ excuſabile facit: quod ꝑ ſe nō appetit̉: ita ob eādēfornicatōeꝫ vitādam ꝯcedit viduis ſcd̓a matrimonia. Melius eſt em̄ lꝫ alteꝝ ⁊ tertiū vnū virū noſſe: qͣꝫ plurimos .i. tolerabilius eſt vni homini ꝓſtitutā eſſe qͣꝫ multis. Siqͥdē ⁊ illa in euāgelio Samaritana ſextū ſe maritū hr̄e dicens:arguit̉ a dn̄o: ꝙ nō ſit vir eius. Ubi em̄ numerus maritoꝝ eſt: ibi vir qͥ ꝓpͥe vnus eſt: eſſe deſiſtit. vna coſta a pͥncipio in vnā vxorē ꝟſa eſt.⁊ erūt inqͥt duo in carne vna: nō tres: neqꝫ qͣtuor. Alioqͥn iam nō duo: ſꝫ plures. Primus Lamech ſanguinarius ⁊ homicida vnam carnemin duas diuiſit vxores. fratricidiū ⁊ digamiaꝫeadem cataclyſmi deleuit pena. de altero ſepties. de altero ſeptuageſieſſepties vindicatū eſt.Quantū diſtat in nūero: tm̄ ⁊ in crimine. Quāſancta ſit monogamia hinc on̄dit̉: ꝙ digamusin cleꝝ eligi nō pōt. Et ideo apl̓s ad Tymotheum. Uidua inqͥt eligat̉ nō minus. xl. annoꝝ: q̄fuerit vnius viri vxor. Hoc omne p̄ceptuꝫ dehis ē viduis: q̄ eccleſie paſcunt̉ elemoſynis. Eticcirco etas p̄ſcribit̉: vt ille tm̄ accipiāt pauperū cibos: q̄ iaꝫ laborare nō pn̄t. Simulqꝫ ꝯſidera: ꝙ q̄ duos habuit viros: etiā ſi anus ⁊ decrepita eſt ⁊ egens: eccleſie ſtipes nō meret̉ acciꝑeSi aūt panis illi tollit̉ elemoſyne: qͣꝫto magisille panis qͥ de celo deſcēdit; quē qͥ indigne comederit: reus erit inuiolati corꝑis ⁊ ſanguinisXp̄i. Ꝙqͣꝫ hec teſtimonia q̄ ſupra poſui: in quibus viduis ꝯcedit̉: vt ſi velint: denuo nubantqͥdā interp̄tant̉ ſuꝑ his viduis: qͣs amiſſis maritis ſic inuenit fides Xp̄i. Nec em̄ ꝯſequēs eſſet: vt apl̓s poſt baptiſma viro mortuo: iubeatalteri nubere: cū hn̄tibus qͦꝫ vxores p̄ceꝑit: vtſint ſic qͣſi nō hn̄tes. ⁊ ob hac cāꝫ nō eſſe vxorūnumeꝝ definitū: qꝛ poſt baptiſma Xp̄i: etiaꝫ ſitertia ⁊ qͣrta vxor fuerit: qͣſi pͥma reputet̉. Alioqͥn ſi poſt baptiſma pͥmo mortuo accipit̉ ſecundus: qͣre nō ſecūdo ⁊ tertio ⁊ qͣrto ⁊ qͥnto mortuo: accipiat̉ ſextus: ⁊ reliqͥ? Pōt em̄ acciderevt infelicitate qͣdam vel iudicio dei: ſuccidētisnuptias repetitas: adoleſcētula plures accipiat viros. ⁊ anus pͥmo marito vt in extrema ſenectute viduet̉. Primus Adam monogamusſcd̓s agamus. Qui digamiā ꝓbāt: adhibeanttertiū Adā digamū: quē ſequant̉. Ueꝝ fac vtꝯceſſerit Paulus ſcd̓a matrimonia eadē lege ⁊tertia ꝯcedit ⁊ qͣrta: Et qͦtienſcūqꝫ vir moritur.multa ꝯpellit̉ apl̓s velle: q̄ nō vult. CircūciditTymotheū. raſit in ſe caluitiū. nudipedalia exercuit: comā nutriuit: ⁊ totōdit in cenchris. Et

e 2