IPars

diſcipulū: ⁊ de tabernaculis Iacob: ⁊ offerētēmūera dn̄o ꝟtutū. Hec iccirco dixi: vt qͥ nuptias ꝟginitati ꝯꝑant: ſciāt ſaltē tales nuptias digamīe ⁊ trigamīę ſubijciēdas ¶ Capl̓m. VI.D ſuꝑiorē diſputatōꝫ in qͣ docuerat fiDdelē ab infideli n̄ debere diſcedere: ſꝫ ꝑAmanere in mr̄imonio: ſic̄ eos inueniſſetfides: ⁊ vnūquēqꝫ vel celibē vel maritū ita durare vt eēt xp̄i baptiſmate dep̄hēſus: īfert ſubito ꝑabolas circūciſi ⁊ ethnici: ẜui ⁊ liberi: ⁊ ſb̓metaphora eaꝝ d̓ nuptis diſputat ⁊ innuptis.Circūciſus aliqͥs vocatꝰ ē: nō adducat p̄putiūIn p̄putio vocatꝰ ē: nō circūcidat̉. Circūciſionihil ē ⁊ p̄putiū nihil ē: ſꝫ obſeruatio mādatoꝝdei ē. Unuſquiſqꝫ in qͣ vocatōne vocatus ē: inea ꝑmanteat. Seruꝰ vocatꝰ es: nō ſit tibi cure: ſꝫ⁊ ſi potes liber fieri magꝭ vtere. Qui em̄ in dn̄ovocatꝰ ē ſeruꝰ: libertus ē dn̄i. Sil̓r ⁊ qͥ liber vocatus ē: ſeruus ē xp̄i. p̄cio ēpti eſtis: nolite fieriſerui hoīm. Unuſqͥſqꝫ gͦ in qͦ vocatus ē frat̓ ineo ꝑmaneat apud deū. Ac pͥmū: qꝛ nonnulloshāc intelligentiā rep̄hēſuros arbitror: interrogare libet q̄ ſit ꝯſequētia vt de maritis ⁊ vxoribus diſputans repente tranſiret ad comparationem iudei ⁊ ethnici: ſerui ⁊ liberi. Et rurſumhac diſputatione finita: rediret ad virgines dicens. De ꝟginibus aūt p̄ceptū domini nō habeo. Quid ſibi vult inter coniugia ⁊ ꝟginitatēiudei ⁊ ethnici: ſerui liberiqꝫ collatio? Secūdoquō poſſit intelligi: circūciſus aliqͥs vocatus ēnon adducat p̄putiū. Nūquid qͥ ſemel amputatū habet p̄putium: pōt ſi velit rurſus illd̓ adducere? Deniqꝫ quo ſenſu exponēdum ſit: quiem̄ in domino vocatus eſt ſeruus: libertus eſtdomini? Similiter qui liber vocatus ē: ſeruuseſt Xp̄i? Quarto quomō ille qui p̄cepit ſeruisobedire dn̄is carnalibus: nunc dicat: nolite fieri ſerui hominū? Ad extremū quid ꝑtineat adſeruitutē vel circūciſionem: vnuſquiſqꝫ vocatus ē frater: in eo ꝑmaneat apud deū? Nā ⁊ ꝯͣrium ē ſuꝑiori ſnīe. Si em̄ illud audiuimus: nolite fieri ſerui hominū: qua ratiōe poſſumus inea ꝑmanere vocatōne qua vocati ſumus? cummulti crediderint habētes carnales dn̄os: quibus nūc ſeruire ꝓhibent̉. Porro ad circūciſionem qͥd facit ꝑmanere in ea vocatōe in qͣ vocati ſumus: cū in alio loco idē apl̓s clamitet. Ecce ego Paulus dico vobis: qm̄ ſi circūcidam:xp̄s nobis nihil ꝓderit. Reſtat igitur vt circūciſio ⁊ p̄putiū: ſeruus ⁊ liber: ſuꝑiori ſenſui coaꝑtent̉: ⁊ de an̄cedētibus pendeant. Circumciſus aliqͥs vocatus ē: nō adducat p̄putium. Eoinqͥt tꝑe quo vocatus es: ⁊ credidiſti in Xp̄mſi circumciſus vocatus es ab vxore: ⁊ celebs eras: noli duce̓ vxorē: hͦ ē: noli adduce̓ p̄putiū:nec circunciſionis ⁊ pudicitie libertate oneres

ſarcina nuptiaꝝ. Rurſum: ſi in p̄putio qͥs vocatus ē: nō circūcidat̉. Habebas inquit vxorēcū credidiſti: noli fidem Xp̄i putare cām diſſidij: quia in pace vocauit nos deus. circunciſionihil eſt: ⁊ p̄putium nihil eſt. ſꝫ obſeruatio mādatoꝝ dei. Nihil em̄ ꝓdeſt abſqꝫ oꝑibus celibatus ⁊ nuptie. cum etiam fides que ꝓprie xp̄ianoꝝ eſt: ſi opera non habuerit: mortua eſſe dicat̉. Et hac lege ꝟgines qͦꝫ Ueſte ⁊ Iunonis:vniuire in ſanctaꝝ queāt ordine numerari. Unuſquiſqꝫ in qͣ vocatōe vocatus ē: in ea ꝑmaneat. Quando credidit: ſiue habebat: ſiue nō habebat vxorem. in eo ꝑmaneat quo vocatus eſtAc ꝑ hoc nō tam ꝟgines cogit vt nubant: qͣꝫ repudia ꝓhibet. Et ſicut habētibus vxores tollit licentiā dimittēdi eas: ſic ꝟginibus nubēdiamputat facultatem. Seruus vocatus es: nonſit tibi cure: ſꝫ ⁊ ſi potes liber fieri magis vtere.Etiam ſi habes inqͥt vxorē: ⁊ illi alligatus es ⁊ſoluis debitū: ⁊ nō habes tui corꝑis ptātē. atꝫvt manifeſtius loqͣr: ſeruus vxoris es: noli ꝓpter hoc habere triſticiā: nec de amiſſa ꝟginitate ſuſpires. Sꝫ etiā ſi potes cauſas aliqͣs inuenire diſſidij: vt libertate pudicitie ꝑfruaris: nōli ſalutē tuam cū interitu alterius querere. habeto pauliſꝑ vxorem: nec p̄curras morātē. Expecta dū ſequit̉. Si egeris patiēter: ꝯiunx mutabit̉ in ſororē. Qui em̄ in dn̄o vocatꝰ ē ſeruuslibertus ē dn̄i. Sil̓r qͥ liber vocatus ē: ſeruus ēxp̄i. Reddit cauſas cur nolit vxores deſeri. Iccirco ait p̄cipio: vt in Xp̄m de gentilitate credentes: inita ante fidem matrimonia non relinquant. Quia qui vxorem habens credidit: nōtanto fidei ſeruitio detinetur: qͣꝫto ꝟ̓gines ⁊ innupte: ſꝫ quodammodo eſt liberior ⁊ ſeruitutisilli frena laxant̉. Et dum vxoris eſt ſeruus: vtita dicam: libertus eſt dn̄i. Porro qͥ vxorē nōhabens credidit: ⁊ liber a ſeruitute ꝯiugij vocatus eſt a dn̄o: ille vere ſeruus eſt Xp̄i. Quāta felicitas nō vxoris ſeruum eſſe: ſꝫ Xp̄i? Noncarni ſeruire: ſꝫ ſpiritui? Qui em̄ adheret dn̄o:vnus ſpiritus eſt. Ac ne forſitan in eo quod ſupra dixerat: ſeruus vocatus es: nō ſit tibi cureſꝫ ⁊ ſi potes liber fieri: magꝭ vtere ſugillaſſe cōtinentiam videret̉: ⁊ in famulatū nos tradidiſſe ꝯiugium: infert ſententiam que oēꝫ cauillationem amputet: p̄cio empti eſtis: nolite fieri ſerui hominum. Redempti ſumus p̄cioſo ſanguine Xp̄i: immolatus ē ꝓ nobis agnus: ⁊ aſperſicalidiſſimo rore hyſopi: omnem pituitaꝫ noxievoluptatis excoximus. Quibus in baptiſmate mortuus eſt Pharao: ⁊ vniuerſus eius ſuffocatus eſt exercitus. Cur rurſum egyptum q̄rimus: ⁊ poſt manna angelorum cibum: allia ⁊cepe ⁊ pepones: ⁊ carnes varias ſuſpiramus?¶ Capitulum.VII