LLx. 1ſ.EpiſtolaTractatus II4A

LL.. 11Fo.

nuptias: ne videar dānare naturā. Sil̓qꝫ ꝯſidera ꝙ aliud donū ꝟgītatis ſit: alid̓ nuptiaꝝ. Siem̄ eadē eēt merces nuptiaꝝ ⁊ ꝟginū: nūqͣꝫ dixiſſet poſt p̄ceptū ꝯtinētie: ſꝫ vnuſqͥſqꝫ ꝓpriuꝫhꝫ donū ex d̓o. aliꝰ qͥdē ſic. aliꝰ aūt ſic. Ubi ꝓpͥetas ſinguloꝝ ē: ibi altrinſecꝰ diu̓ſitas. Cōcedo⁊ nuptias eſſe dei donū: ſꝫ int̓ donū ⁊ donū magna diu̓ſitas ē. Deniqꝫ ⁊ apl̓s de eodē poſt inceſtum penitentē ecōtrario inquit: donate ei ⁊ꝯſolamini. ⁊ ſicui aliquid donaſtis: ⁊ ego. Acne putaremus donum hominis ꝯtemnendumaddidit. Nā ⁊ ego quid donaui ꝓpter vos coram Xp̄o. Sed quid donaui? Diuerſa ſunt dona Xp̄i. Un̄ ⁊ Ioſeph in typo eius variaꝫ habet tunicam. Et in pſalmo. xliiij. legimus. Aſtitit regina a dextris tuis: in veſtitu deaurato circūdata varietate. Et Petrus apl̓s: ſicut coheredes ait multiplicis gratie dei. Qd̓ ſignificantius grece d̓r ϖοχιλη5 .i. varie. Sequit̉ dicoaūt̓ nuptis ⁊ viduis: bonum eſt eis ſi ſic ꝑmanſerint vt ego. Si autē nō ſe ꝯtinēt: nubāt. Melius em̄ eſt nubere: qͣꝫ vri. Poſtqͣꝫ nuptis ꝯcelſerat vſum ꝯiugij: ⁊ oſtēderat ip̄e quid vellet:quidue ꝯcederet: trāſit ad innuptas ⁊ viduas:⁊ ſui ꝓponit exemplum. ⁊ felices vocat: ſi ſicīmanſerint. Si autem nō ſe ꝯtinent: nubāt. Idip̄m quod ſupra. Propter fornicatōes auteꝫ ⁊ne temptet vos ſathanas ꝓpter incōtinentiamveſtram. redditqꝫ cauſam cur dixerit: ſi ſe nonꝯtinēt: nubāt. Melius eſt em̄ nubere: qͣꝫ vri. i.melius nubere: quia peius eſt vri. Tolle ardorem libidis. ⁊ nō dicet melius ē nubere. Melius em̄ ſꝑ ad ꝯꝑatōeꝫ deterioris reſpicit: nō adſimplicitatē incōꝑabilis ꝑ ſe boni. velut ſi diceret: melius eſt em̄ vnū oculū hr̄e qͣꝫ nullū. Melius eſt em̄ vno inniti pede: ⁊ alteram corꝑis ꝑtem baculo ſuſtētare: qͣꝫ fractis cruribus repere. Quid ais apoſtole? Nō tibi credo dicenti. ⁊ſi imperitus ſermone: non tamen ſciētia. Quomodo illud de humilitate deſcendit. qui nō ſuꝫdignus vocari apoſtolus: ⁊ mihi mini mō omnium apoſtoloꝝ ⁊ tanqͣꝫ abortiuo: ſic ⁊ hoc humilitatis dictum puto. noſti ſermonum ꝓpͥetates. Quam ob rem ⁊ de Epimenide ⁊ de Menandro: ⁊ de Aratro q̄dam ſumis teſtimonia:vbi de ꝯtinētia loq̄ris ⁊ ꝟginitate. Bonum eſtais hoī mulierem non tāgere. ⁊ bonum eſt eis:ſi ſic ꝑmāſerint vt ego. ⁊ puto hoc bonū eis eē:ꝓpter inſtātem neceſſitateꝫ. ⁊ qꝛ bonū ē hoī ſiceſſe: vbi ad nuptias veniēs: nō dicis bonū eſtnubere: qꝛ nō potes iūgere qͣꝫ vri. ſꝫ dicis. Melius eſt nubere qͣꝫ vri. Si ꝑ ſe nuptie ſunt bonenoli illas incēdio ꝯꝑare. ſꝫ dic ſimpl̓r bonū eſtnubere. Suſpecta ē mihi bonitas eius rei quāmagnitudo alterius mali: cogit eſſe malū inferius. Ego aūt nō leuius malū: ſꝫ ſimplex ꝑ ſe bo-

num volo. ¶ Capl̓m.Ucuſqꝫ primū capl̓m ediſertū ē: veniah mus ad ſequētia. Is aūt qͥ mr̄imonioiūcti ſunt: p̄cipio nō ego ſꝫ dn̄s: vxoreꝫa viro nō diſcedere. Qd̓ ſi diſceſſerit: māere innuptā. aut viro ſuo recōciliari. ⁊ vir vxorē ſuānō dimittat. Nā ceteris ego dico n̄ dn̄s. Si qͥsfrater vxorē hꝫ infidelē: ⁊ hec ꝯſentit habitarecū illo: nō dimittat illā ⁊ cetera vſqꝫ ad eū locūvbi ait. Unuſquiſqꝫ ſicut vocauit eū deus: itaambulet. Et ſicut in oībus eccleſijs doceo. h̓ locus ad pn̄tē ꝯtrouerſiā nō ꝑtinet. Docet eī iuxͣſnīaꝫ dn̄i vxorē excepta cauſa fornicatōis nonrepudiandā: ⁊ repudiatā a viro: marito alterinō nubere. aut certe viro ſuo recōciliari debereHis aūt qͦs in mr̄imonio dep̄hēdiſſet fides: hͦ ēſi vnus credidiſſet de duobus: precepit ne credens repudiet nō credentē. Cauſiſqꝫ expoſitisꝙ cādidatus fidei ſit infidelis: ſi nolit a credētediſcede̓. Eꝯͣrio iubet: ſi īfidel̓ repudiet fidelē ꝓpter fidē Xp̄i: diſcedere debere credentē: ne cōiugē p̄ferat Xp̄o: cui etiaꝫ aīa poſtponēda eſt.At nūc plereqꝫ ꝯtēnētes apoſtoli iuſſionē: iungunt̉ gētilibus: ⁊ tēpla Xp̄i idolis ꝓſtituunt.nec intelligūt ſe corꝑis eius ꝑtem eſſe: cuius ⁊coſte ſunt. Ignoſcit apoſtolus infideliū ꝯiūctioni: que hn̄tes maritos: in Xp̄m poſtea crediderūt. Nō ijs q̄ cū xp̄iane eſſent: nupſerūt gētilibus: ad quas alibi loquit̉: nolite iugū ducerecum infidelibus. Que em̄ ꝑticipatio iuſticie cūiniquitate? aut que ſocietas luci ad tenebras.Que autē ꝯuentio Xp̄i ad Belial? aut que ꝑsfideli cum infideli? Qui autem ꝯſenſus templodei cum idolis; Uos em̄ eſtis templum dei viui Iꝫ em̄ in me ſeuituras ſciā plurimas mr̄onarū: lꝫ eadē impudētia qͣ dn̄m ꝯtēpſerūt: in pulicē: ⁊ oīm xp̄ianoꝝ minimū debacchaturas: tn̄dicā quod ſentio. loqͣr quod me apoſtolus docuit: nō illas iuſticie eſſe ſꝫ iniqͥtatis. nō lucis: ſꝫtenebrarum. nō Xp̄i: ſꝫ Belial. non templa deiviuentis: ſed fana ⁊ idola mortuoꝝ. Vis aꝑtius diſcere: ꝙ chriſtiane omnino nō liceat ethnico nubere: audi eūdem apoſtolum. Mulier inquit alligata eſt: qͣꝫto tempore vir eius viuit ꝙſi dormierit vir eius: liberata ē. cui vult: nubattm̄ in domīo .i. xp̄iano. qui ſecundas tertiaſqꝫnuptias ꝯcedit in domīor pͥmas cum ethnico ꝓhibet. Un̄ Abraham adiurat ſeruum ſuum infemore ſuo: hoc eſt in xp̄o: qͥ de eius ſemīe eratnaſciturus: vt filio ſuo Iſaac alienigenā nō adducat vxorē. Et Eſdras offenſam dei huiuſcemodi vxoꝝ repudiatōe compeſcit. Et Malachias ꝓpheta. Preuaricatus eſt inqͥt Iudas:⁊ abominatōeꝫ fecit in iſrael ⁊ in Hieruſalem.Polluit em̄ ſcm̄ dn̄i: ⁊ dilexit ⁊ habuit filiā deialieni. Diſꝑdat dn̄s viꝝ: qͥ fecerit hoc ingr̄m ⁊