Fo.Tractatus IlEpiſtolaC
F3.XXII
Sāpſon ⁊ vxoriū Nazareū mirꝭ effert p̄conijsDelborā qͦꝫ replicat ⁊ Barach: ꝙ abſqꝫ ꝟgītatis bonis Syſarā ⁊ Iabi ⁊ currꝰ ferreos debellarit. Iabel vxorē Haber Cynei deducit ī mediū: ⁊ palo armatā p̄dicat manum. Int̓ Leptepr̄eꝫ ⁊ filiā v̓ginē q̄ īmolata ſit dn̄o: dic̄ nullamfuiſſe diſtātiā: qͥn potiꝰ fidē pr̄is p̄fert ei: q̄ ceſaſit lugēs. Uenit ad Samuel alteꝝ Nazareumdn̄i: qͥ ab infantia nutritꝰ in tabernaculo ē dn̄i:⁊ veſtitꝰ ephod bad: qd̓ interp̄tat̉ veſtibus lineis: dicitqꝫ eos filios ꝓcreaſſe: nec ſacerdotalē pudicitia vxoris imminutā eē ꝯplexū. Boocū ſua Ruth in area collocat. ⁊ Ieſſe ac dauidinde ꝓducit. Ip̄mqꝫ Dauid ducētis p̄putijs:etiā cuꝫ vite ꝑiculo: regis filie q̄ſiſſe ꝯcubitus.Quid dicā d̓ Salomone: quē ponēs in cathalogo maritoꝝ imaginē aſſerit Saluatoris. ⁊ deillo vult eſſe ſcpͥtū. Deus iudiciū tuū regi da: ⁊iuſticiā tuā filio regis. Et dabit̉ ei d̓ auro Arabie. ⁊ adorabūt ꝓ eo ſꝑ. ac repēte trāſcendit adHelyā ⁊ Helyſeū: ⁊ narrat qͣſi grāde myſteriūꝙ reqͥeuerit ſpūs Helye in Helyſeo: ⁊ cur hecdixerit tacet: niſi forte Helyā qͦꝫ ⁊ Helyſeū habuiſſe vxores arbitrat̉. Trāſit ad Ezechiā. Etcū in eius laudibus īmoret̉: miror cur oblitꝰ ſitdicere: amodo filios faciā. Ioſiā viꝝ ſcīſſimū:ſub qͦ in tēplo Deuteronomij liber reꝑtus eſt.ab Holda vxore Sellū inſtructū refert. Daniel qͦꝫ ⁊ tres pueros int̓ maritos ponit: ⁊ ad euāgelium repēte tranſcēdēs Zachariā ⁊ Helyzabeth: Petrū ponit ⁊ ſocꝝ eius: ceteroſqꝫ apl̓osEt ꝯſequēter infert dicēs. Si aūt voluerint aſſumere vanā defenſionē: ⁊ obtendere ꝙ rudismūdus eguerit incremēto: audiāt Paulum loquentē: adoleſcētiores viduas volo nubere: ⁊honorabiles nuptie: ⁊ cubile īmaculatū: ⁊ mulier alligata ē viro: qͣꝫdiu viuit. Si aūt mortufuerit: nubat cui vult tm̄ in dn̄o. Et Adā nō ēſeductꝰ. mulier aūt ſeducta: facta ē in p̄uaricationē. ſalua āt fiet ꝑ filioꝝ gn̄atiōeꝫ: ſi ꝑmāſeritin fide ⁊ dilectōe ⁊ ſcīficatōe cū ſobrietate. Certe ceſſet hic illud apoſtolicū: ⁊ qͥ hn̄t vxores ſicſint qͣſi nō habeāt: niſi forte dicatis ꝓpt̓ea easnubere: quia iam ꝯuerſe ſunt retro poſt ſathanam: qͣſi ex ꝟ̓ginibus nulla cadat. ⁊ nō ſit earūmaior ruina. Ex quo manifeſtum ē vos Manicheoꝝ dogma ſectari: ꝓhibētiū nubere ⁊ veſci cibis: quos deus creauit ad vtendū cauterizatā habentiū ꝯſcīaꝫ. Et poſt multa que nuncocioſum eſt reuoluere: excutit ſe quaſi in locuꝫrethoricum: ⁊ facit apoſtrapham ad virginemdicens: non tibi facio ꝟgo iniuriam. elegiſti pudicitiam ꝓpter pn̄tem neceſſitatem. placuit tibi vt ſis ſancta corpore ⁊ ſpiritu. nō ſuperbias:eiuſdem eccleſie membrum es: cuius ⁊ nupteſunt. ¶ Capl̓m. IIII
Imius fortaſſe fueri in expoſitōe ꝓpon ſitionū eiꝰ ⁊ legēti faſtidiū feceri. ſꝫ vtiCieratꝰ ſum cūcta molimīa eiꝰ qͣſi inſtructā aciē ꝯͣ me ꝓponere. ⁊ totū hoſtilē exercituꝫcū ſuis turmis ac ducibꝰ ꝯgregare ne poſt pͥmāvictoriā: alia mihi deīceps p̄lia naſcerēt̉. Igit̉nō dimicabo ꝯͣ ſingulos: nec paucoꝝ ero paſſiꝫꝯgregatōe ꝯtētus. toto certādū eſt agmīe. ⁊ incōpoſiti hoſtium cunei: ac latrocinij more pugnātes: inſtructa ac ordīata acie repellēdi. Apponā in pͥma frōte apoſtolū Paulū: ⁊ fortiſſimuꝫducē ſuis telis .i. ſuis armabo ſentētijs: ſciſcitātibus em̄ ſuꝑ hac queſtione Corinthijs: pleniſſime rn̄dit doctor gētiū ⁊ magr̄ eccl̓e. qͥcqͥd ſtatuerit hic Xp̄i in illo loquētis legē putemꝰ. Simulqꝫ ne lectoris tacita cogitatio: cū ceꝑimꝰ ſingula q̄ ꝓpoſita ſunt diluere: ſꝑ ad apl̓m ſe reſeruet: ⁊ ſtudio validiſſimarum queſtionum priora negligens: ad extrema feſtinet. Inter ceteraCorinthij ꝑ litteras queſierant: vtrum poſt fidem Xp̄i celibes eſſe deberēt: ⁊ ꝯtinētie cauſaqͣs habebāt vxores dimitterent. An ſi ꝟ̓ginescredidiſſent inirēt matrimonia? Et cuꝫ ex duobus ethnicis vnus credidiſſet in Xp̄m: vtꝝ nācredēs relinqueret non credentē? Et ſi eēt ducende vxores: xp̄ianas tm̄ accipi iuberet: an ⁊ethnicas? Uideamus igit̉ qͥd ad hec Paulusrn̄derit. De his aūt q̄ ſcpͥſiſtis mihi: bonum eſthoī mulierē nō tāgere. ꝓpt̓ fornicatōes āt vnꝰquiſqꝫ vxorē ſuā habeat: ⁊ vnaq̄qꝫ viꝝ ſuū habeat. vxori vir debitū reddat. ſil̓r ⁊ vxor viro.vxor ꝓprij corꝑis nō hꝫ poteſtatē: ſꝫ vir. ſil̓itervir corꝑis ſui nō hꝫ poteſtatem: ſꝫ mulier. nolite fraudare inuicē: niſi forte ex ꝯſenſu ad tempus vacetis orōni. Et iteꝝ ad ip̄m reuertiminine tēptet vos ſathanas ꝓpt̓ incōtinentiam veſtram. Hoc aūt dico iuxta indulgētiā: nō iuxtaimꝑiū. volo em̄ oēs hoīes eſſe vt meip̄m. ſꝫ vnꝰqͥſqꝫ ꝓpriū donū hꝫ ex deo. alius qͥdē ſic: aliusaūt ſic. dico aūt innuptis ⁊ viduis: bonuꝫ ē eisſi ſic ꝑmāſerint vt ego. Si aūt ſe nō ꝯtinēt: nubāt. Meliꝰ ē em̄ nubere: qͣꝫ vr̄i. Reuertamurad caput teſtimonij. Bonū eſt inqͥt hoī mulierē nō tāgere. malū ē ergo tāgere. nihil em̄ bonoꝯͣrium eſt: niſi maluꝫ. Si aūt malū ē ⁊ ignoſcit̉ideo ꝯcedit̉: ne malo qͥd deterius fiat. qͣle enimilico bonū ē: quod ꝯditōe deterioris ꝯceditur?Nūqͣꝫ em̄ ſubieciſſet: vnuſquiſqꝫ vxorē ſuamhabeat: niſi p̄miſiſſet ꝓpt̓ fornicatōeꝫ āt. Tolle fornicatōes ⁊ nō dicet vnuſqͥſqꝫ vxorē ſuamhabeat. velut ſi quis diffiniat: bonū eſt triticeopane veſci: ⁊ edere puriſſimā ſimilā. Tn̄ ne qͥsꝯpulſus fame ꝯmedat ſtercus bubulū: ꝯcedoci: vt veſcat̉ hordeo. Nūqͥd iccirco frumētumnō habebit puritatē ſuā: ſi fimo hordeū p̄feratur. Bonū ē illud naturalit̓: qd̓ ꝯꝑationem nō