Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
XXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Fo.Tractatus IlEpiſtolaC

F3.XXII

Sāpſon vxoriū Nazareū mirꝭ effert p̄conijsDelborā qͦꝫ replicat Barach: abſqꝫ ꝟgītatis bonis Syſarā Iabi currꝰ ferreos debellarit. Iabel vxorē Haber Cynei deducit ī mediū: palo armatā p̄dicat manum. Int̓ Leptepr̄eꝫ filiā v̓ginē īmolata ſit dn̄o: dic̄ nullamfuiſſe diſtātiā: qͥn potiꝰ fidē pr̄is p̄fert ei: ceſaſit lugēs. Uenit ad Samuel alteꝝ Nazareumdn̄i: ab infantia nutritꝰ in tabernaculo ē dn̄i: veſtitꝰ ephod bad: qd̓ interp̄tat̉ veſtibus lineis: dicitqꝫ eos filios ꝓcreaſſe: nec ſacerdota pudicitia vxoris imminutā ꝯplexū. Boo ſua Ruth in area collocat. Ieſſe ac dauidinde ꝓducit. Ip̄mqꝫ Dauid ducētis p̄putijs:etiā cuꝫ vite ꝑiculo: regis filie q̄ſiſſe ꝯcubitus.Quid dicā Salomone: quē ponēs in cathalogo maritoꝝ imaginē aſſerit Saluatoris. deillo vult eſſe ſcpͥtū. Deus iudiciū tuū regi da:iuſticiā tuā filio regis. Et dabit̉ ei auro Arabie. adorabūt eo ſꝑ. ac repēte trāſcendit adHelyā Helyſeū: narrat qͣſi grāde myſteriū reqͥeuerit ſpūs Helye in Helyſeo: cur hecdixerit tacet: niſi forte Helyā qͦꝫ Helyſeū habuiſſe vxores arbitrat̉. Trāſit ad Ezechiā. Et in eius laudibus īmoret̉: miror cur oblitꝰ ſitdicere: amodo filios faciā. Ioſiā viꝝ ſcīſſimū:ſub in tēplo Deuteronomij liber reꝑtus eſt.ab Holda vxore Sellū inſtructū refert. Daniel qͦꝫ tres pueros int̓ maritos ponit: ad euāgelium repēte tranſcēdēs Zachariā Helyzabeth: Petrū ponit ſocꝝ eius: ceteroſqꝫ apl̓osEt ꝯſequēter infert dicēs. Si aūt voluerint aſſumere vanā defenſionē: obtendere rudismūdus eguerit incremēto: audiāt Paulum loquentē: adoleſcētiores viduas volo nubere:honorabiles nuptie: cubile īmaculatū: mulier alligata ē viro: qͣꝫdiu viuit. Si aūt mortufuerit: nubat cui vult tm̄ in dn̄o. Et Adā ēſeductꝰ. mulier aūt ſeducta: facta ē in p̄uaricationē. ſalua āt fiet filioꝝ gn̄atiōeꝫ: ſi ꝑmāſeritin fide dilectōe ſcīficatōe ſobrietate. Certe ceſſet hic illud apoſtolicū: hn̄t vxores ſicſint qͣſi habeāt: niſi forte dicatis ꝓpt̓ea easnubere: quia iam ꝯuerſe ſunt retro poſt ſathanam: qͣſi ex ꝟ̓ginibus nulla cadat. ſit earūmaior ruina. Ex quo manifeſtum ē vos Manicheoꝝ dogma ſectari: ꝓhibētiū nubere veſci cibis: quos deus creauit ad vtendū cauterizatā habentiū ꝯſcīaꝫ. Et poſt multa que nuncocioſum eſt reuoluere: excutit ſe quaſi in locuꝫrethoricum: facit apoſtrapham ad virginemdicens: non tibi facio ꝟgo iniuriam. elegiſti pudicitiam ꝓpter pn̄tem neceſſitatem. placuit tibi vt ſis ſancta corpore ſpiritu. ſuperbias:eiuſdem eccleſie membrum es: cuius nupteſunt. Capl̓m. IIII

Imius fortaſſe fueri in expoſitōe ꝓpon ſitionū eiꝰ legēti faſtidiū feceri. ſꝫ vtiCieratꝰ ſum cūcta molimīa eiꝰ qͣſi inſtructā aciē ꝯͣ me ꝓponere. totū hoſtilē exercituꝫ ſuis turmis ac ducibꝰ ꝯgregare ne poſt pͥmāvictoriā: alia mihi deīceps p̄lia naſcerēt̉. Igit̉ dimicabo ꝯͣ ſingulos: nec paucoꝝ ero paſſiꝫꝯgregatōe ꝯtētus. toto certādū eſt agmīe. incōpoſiti hoſtium cunei: ac latrocinij more pugnātes: inſtructa ac ordīata acie repellēdi. Appo in pͥma frōte apoſtolū Paulū: fortiſſimuꝫducē ſuis telis .i. ſuis armabo ſentētijs: ſciſcitātibus em̄ ſuꝑ hac queſtione Corinthijs: pleniſſime rn̄dit doctor gētiū magr̄ eccl̓e. qͥcqͥd ſtatuerit hic Xp̄i in illo loquētis legē putemꝰ. Simulqꝫ ne lectoris tacita cogitatio: ceꝑimꝰ ſingula ꝓpoſita ſunt diluere: ſꝑ ad apl̓m ſe reſeruet: ſtudio validiſſimarum queſtionum priora negligens: ad extrema feſtinet. Inter ceteraCorinthij litteras queſierant: vtrum poſt fidem Xp̄i celibes eſſe deberēt: ꝯtinētie cauſaqͣs habebāt vxores dimitterent. An ſi ꝟ̓ginescredidiſſent inirēt matrimonia? Et cuꝫ ex duobus ethnicis vnus credidiſſet in Xp̄m: vtꝝcredēs relinqueret non credentē? Et ſi eēt ducende vxores: xp̄ianas tm̄ accipi iuberet: anethnicas? Uideamus igit̉ qͥd ad hec Paulusrn̄derit. De his aūt ſcpͥſiſtis mihi: bonum eſthoī mulierē tāgere. ꝓpt̓ fornicatōes āt vnꝰquiſqꝫ vxorē ſuā habeat: vnaq̄qꝫ viꝝ ſuū habeat. vxori vir debitū reddat. ſil̓r vxor viro.vxor ꝓprij corꝑis hꝫ poteſtatē: ſꝫ vir. ſil̓itervir corꝑis ſui hꝫ poteſtatem: ſꝫ mulier. nolite fraudare inuicē: niſi forte ex ꝯſenſu ad tempus vacetis orōni. Et iteꝝ ad ip̄m reuertiminine tēptet vos ſathanas ꝓpt̓ incōtinentiam veſtram. Hoc aūt dico iuxta indulgētiā: iuxtaimꝑiū. volo em̄ oēs hoīes eſſe vt meip̄m. ſꝫ vnꝰqͥſqꝫ ꝓpriū donū hꝫ ex deo. alius qͥdē ſic: aliusaūt ſic. dico aūt innuptis viduis: bonuꝫ ē eisſi ſic ꝑmāſerint vt ego. Si aūt ſe ꝯtinēt: nubāt. Meliꝰ ē em̄ nubere: qͣꝫ vr̄i. Reuertamurad caput teſtimonij. Bonū eſt inqͥt hoī mulie tāgere. malū ē ergo tāgere. nihil em̄ bonoꝯͣrium eſt: niſi maluꝫ. Si aūt malū ē ignoſcit̉ideo ꝯcedit̉: ne malo qͥd deterius fiat. qͣle enimilico bonū ē: quod ꝯditōe deterioris ꝯceditur?Nūqͣꝫ em̄ ſubieciſſet: vnuſquiſqꝫ vxorē ſuamhabeat: niſi p̄miſiſſet ꝓpt̓ fornicatōeꝫ āt. Tolle fornicatōes dicet vnuſqͥſqꝫ vxorē ſuamhabeat. velut ſi quis diffiniat: bonū eſt triticeopane veſci: edere puriſſimā ſimilā. Tn̄ ne qͥsꝯpulſus fame ꝯmedat ſtercus bubulū: ꝯcedoci: vt veſcat̉ hordeo. Nūqͥd iccirco frumētum habebit puritatē ſuā: ſi fimo hordeū p̄feratur. Bonū ē illud naturalit̓: qd̓ ꝯꝑationem