TractatusIEpiſtolaV I

Fo.XIX

videlicet angelos ⁊ multitudinē ſanctoꝝ dealbatoꝝ. Uel certe id̓o capilli eius lane mūde cōparant̉: vt ꝑ hͦ antiquus dieꝝ credat̉ eē. Oculos d̓s d̓r hr̄e: ꝓ eo ꝙ oīa videt ⁊ nihil eū latet.In cuius ꝯſpectu ait apl̓s. Nulla creatura īuifibilis ē. oīa em̄ nuda ⁊ aꝑta ſunt oculis eiꝰ. Aliter em̄ oculi reſpectu gr̄e eius intelligunt̉: vtē illud in pſalmo. Preceptū dn̄i lucidū illuminās oculos. palpebre dn̄i occulta ⁊ incomp̄hēſibilia iudicij ſui ſpiritalis ī diuinis libris eiusinnuit̉: de qͥbus occultis ⁊ incōp̄henſibilibꝰ ſacramētis atqꝫ iudicijs in pſalmo legit̉. Palpebre eius interrogāt filios hominū .i. ꝓbāt. Aures d̓r hr̄e dn̄s ꝓpterea: quia omnia audit. Nihil eum ſub ſilentio latet. De quo in libro Sapientie d̓r. Auris celi audit oīa: ⁊ tumultꝰ murmurationum nō abſcondit̉. Nares dei inſpiratio eius in corde fidelium vt eſt illud in libro regum. Aſcēdit fumus de naribus eius .i. lachrymoſa ꝯpūctio penitētiū inſpiratōe eius. Facies dei cognitio veritatis: ſeu cognitio diuinitatis eius ad hoīes. De qua cognitōe in pſalmoſcriptū eſt. On̄de nobis dn̄e faciē tuā. hͦ eſt dona nobis cognitōeꝫ tuā. q̄ cognitio ꝑ filium oībus hoībus innotuit: ip̄o dicēte in euangelio.Nemo nouit patrē niſi filius: ⁊ cui voluerit filius reuelare. Aliter vero facies dei ſignificat inuiſibilē eſſentiā diuinitatis filij dei: de qua ipſedn̄s adMoyſen ꝑ ip̄m angelū rn̄dit. Poſteriora mea videbis: faciē aūt meā videre nō poteris. Os ꝟo dei filius dei patris .i. Xp̄s dn̄s.De quo Eſaias ꝓpheta ex iudeoꝝ ꝑſona affatus ait. Quia os eius ad iracūdiā ꝓuocamus.aliter ꝟo os dn̄i ſermo eius ſiue viſio accipiturDe quo ſermone dei p̄dictus ꝓpheta ait. Osdn̄i locutū eſt. hoc eſt ꝟbum filij dei patris perquē oīa facta ſunt. De quo in pſalmo d̓r. Verbo dn̄i celi firmati ſunt. Et alibi. Miſit verbūſuū: ⁊ ſaturauit eos. Et ī euāgelio. In pͥncipioerat ꝟbū. Lingua dn̄i myſtice ſignificat ſpiritūſanctū: ꝑ quem deus pater ſecretū ſuū manifeſtauit hoībus. Un̄ in pſalmo. Lingua mea calamus ſcribe velociter ſcribētis. Labia dei mꝭſtice vtriuſqꝫ teſtamenti ꝯſonātia intelligunt̉:de qͥbus duobus teſtamentis in Prou̓bijs d̓r.Et diuinatio in labijs eius: in iudicio nō errauit os eius. Brachium vel brachia dei patrisfilius eius ⁊ ſpūſſcūs intelligit̉. ſicut eſt illud inEſaia. Et brachia mea ppl̓os iudicabunt. Brachiū dei pr̄is ſingularit filius eius accipit̉: Deqͦ Hieremias ad ip̄m ait. Et nūc dn̄e d̓s: qͥ eduxiſti ppl̓m tuū de t̓ra egypti in manu forti ⁊ brachio extēto. Ideo aūt filiꝰ dei brachiū d̓r: qꝛ creatura electa ab ip̄o ꝯtinet̉. Dextera dei pr̄is vnigenitus filius accipit̉. De qͦ in pſalmo ex ꝑſona hoīs aſſumpti d̓r. Dextera dn̄i fecit ꝟtutē:

dextera dn̄i exaltauit me. Alit̓ ꝟo dextera dn̄igl̓aꝫ pr̄is ⁊ et̓nā btītudineꝫ ſignificat. De quoin pſalmo ex ꝑſona pr̄is d̓r ad filiū. Sede a dextris meis. d̓r āt dextera dei omīs electa creatura in celo ⁊ in terra: ſicut ꝑ ſiniſtrā eiꝰ intelligit̉reproba creatura .i. demones ⁊ oēs impij: qͥ adleuaꝫ poſiti et̓na ſupplicia ſuſtinebūt. Manusdei pr̄is filiꝰ eiꝰ accipit̉ eo ꝙ ꝑ ip̄m omīa factaſunt. Alit̓ ꝟo manus dei ptās intelligit̉. De qͣptāte in libro Hieremie d̓r Sicut lutū in manufiguli: ita vos in manu mea domus Iſrl̓. Iteꝫnonūqͣꝫ manus dn̄i flagellū accipit̉. de cuius ꝑcuſſione in Sophonia ꝓph̓a ſcpͥtū ē. Extēdaꝫmanū meā ſuꝑ Iudā: ⁊ ſuꝑ hītātes iſrl̓: ⁊ diſꝑdaꝫ de loco hͦ reliqͥas Baal. ꝓ qͣ dn̄i ꝑcuſſionebtus Iob de ſeip̄o ait. Manꝰ dn̄i tetigit me.Digitꝰ dn̄i ſingularit̓ ſpūſſcūs accipit̉. a qͦ ſpūſcō lex in duabus tabulis lapideis ſcpͥta narratur in mōte Synai. Ip̄e em̄ ſcpͥſit: qͥ ſcribendadictauit .i. ſpūſſcūs. De qͦ ſpūſcō dn̄s in euāgelio. Ego ī digito meo eijcio demonia. qd̓ aliuseuāgeliſta aꝑte declarās ait. Si ego in ſpū deieijcio demonia. Sicut em̄ digitꝰ cuꝫ manu velbrachio: manus ꝟo vel brachiū cū corꝑe ſuntin natura vnū: ita pr̄ ⁊ filiꝰ ⁊ ſpūſſcūs. tres qͥdēſunt in ꝑſonis: vna ꝟo ſubſtantia diuinitatis.Digiti dei pluralit̓ ſctī intelligunt̉ ꝓph̓e. ꝑ qͦsſcūs ſpūs legis ac ꝓph̓aꝝ libros ſua inſpiratione deſcribit. De qͥbus in pſalmo d̓r. Uidebo celos tuos oꝑa digitoꝝ tuoꝝ. Per celoſ eī libroslegis ⁊ ꝓph̓aꝝ: ꝑ digitos v̓o ſctōs vt dictū eſtꝓph̓as: myſtice inſinuauit. Imago dei pr̄is inuiſibilis: alit̓ nāqꝫ ē imago dei pr̄is in filio ſuo:quē nō aliūde: ſꝫ ex ſemetip̄o: hͦ ē ex ſubſtantiaſua: ⁊ ꝑ oīa ſibi ſil̓eꝫ ⁊ eqͣlē genuit. Alit̓ vero inaīa hoīs. quā nō ex ſe .i. de ſubſtātia ſua. ſicutpleriqꝫ heretici opinati ſunt genuit: ſꝫ ex nihilocreauit. Sicut aliter eſt imago cuiuſqꝫ regis infilio eius: quē ex ſemetip̄o ſibi ſil̓eꝫ genuit .i. hōhominē. Aliter vero in annulo ſiue in cera imago eſt imp̄ſſa: q̄ nō eſt: qd̓ ip̄e filius qͥ naturalit̓hoc eſt quod ⁊ pater. Cor dei patris ē arcanuꝫeius ſapīe myſtice: ex quo ꝟ̓bum .i. filium ſuuꝫimpaſſibilit̓ ſine initio genuit: ip̄o dicēte. Eructauit cor meum verbum bonum. Alas d̓s dicit̉ habere: ꝓ eo ꝙ more auis electos ſuos tāqͣꝫpullos ſub ſe colligit: fouet: ⁊ ab inſidijs dyaboli ⁊ maloꝝ hominū ꝓtegit. Un̄ ꝓph̓a. Subvmbra alaꝝ tuaꝝ ꝓtege me. Scapulas habered̓r: qꝛ infirma membra eccleſie qͣſi in ſcapul̓ portat. Sicut in pſalmo d̓r. Scapulis ſuis obumbrabit tibi. Venter dei ſecreta origo ſubſtantieeius accipit̉. Un̄ in pſalmo. Ex vtero an̄ lucifeꝝ genui te. Alit̓ vterus dei: incomp̄hēſibiliaiudicia eius: q̄ rimari nequeunt: inſinuant̉ myſtice. de qͦ occulto iudicio eius in libro Iob ſcpͥ

d 4